The Knife (Het mes)

Laat maar, Marie. Ik pak 'm wel.

Goeie reis, hoor. Zul je me direct schrijven? Doen, hoor.

Dag.

Zit je goed?

Het eerste trimester is zo voorbij, Thomas. Met kerstmis ben je weer thuis.

Het gaat zo gauw voorbij, Thomas.

Niet zo hard, Oscar.

Wil je een reep?

Met nootjes.

Wie is dat? - De oude Tanghe.

De grootvader van de schoenmaker.

Van de trap gevallen.

De kloostertuin.

Wat deed ik daar in die pokketuin van de nonnen?

Het lijkt alsof het al heel lang geleden is.

Een jaar, lijkt het wel.

En het was deze zomer.

Deze zomer die nog niet voorbij is.

Het lijkt alsof het met iemand anders gebeurd is. Alsof ik iemand anders was.

Iemand die van niets wist. Die geen bal van iets af wist.

Mama zag me niet.

Ze keek niet eens of ik in de buurt was.

Ze had het te druk met de dames van de missiebond.

Thomas, wat doe jij hier? Je had allang in de feestzaal moeten zijn.

Pater Hiëronymus is al een hele tijd bezig.

Kom, haast je wat.

Thomas, wil je daar afblijven.

Kom, Thomas.

En beste aanwezigen, toen die tovenaar, die geweldige man...

waar heel het dorp voor beeft...

Want we mogen niet vergeten...

dat deze eenvoudige inboorlingen in hun tovenaar God zelve zien.

Toen deze geweldige man bij mij kwam...

toen boog hij heel diep en zei:

Totibi loema.

Dat betekent: Dag, vreemde tovenaar. En ik antwoordde hem:

Rototibi loema. Dat betekent: Ik ben geen vreemde tovenaar.

Ik vertelde hem dat ik alleen maar Gods woord verkondigde.

Jawel, zei hij. Je bent een tovenaar. Nee, zei ik. Echt niet.

Je bent listig, zei hij. Nee, zei ik. Ik ben niet listig.

En toen keek de tovenaar me langdurig aan.

Waarom, sprak hij toen, als je geen tovenaar bent, draag je dan een baard?

Ja, want een baard is bij deze arme inboorlingen...

een teken van een wijs man.

Maar een witte baard, zoals helaas de mijne is...

het teken van een tovenaar.

Ik had het al drie keer gehoord. Die zeur vertelde altijd hetzelfde.

...is zo'n tovenaar, die u hier als grapjas hebt leren kennen...

een gevaarlijk man. En als ik zeg 'gevaarlijk', dan bedoel ik...

gevaarlijk zoals alleen een Baloeba kan zijn...

Ze zag dat ik te laat kwam. Dat m'n jas slordig zat. Kon me niet schelen.

Of er nog koppensnellers bestaan, wordt mij regelmatig gevraagd.

Wel, beste aanwezigen...

De echte koppensnellers bevinden zich nog in de binnenlanden...

namelijk te Talimoe...

dat ligt hier...

De pater was bijna ten einde toen ik het zag.

Waar kwam 't vandaan? Nu, de laatste dag van de missietentoonstelling.

Waarom hing het er nu pas?

Ze dacht dat ik niet wist dat ze me beloerde. Wel dus.

Ik had nog nooit zoiets moois, zoiets gevaarlijks gezien.

We overwinnen door de kracht van ons geloof en ons vertrouwen in de Heer.

Beste vrienden, mag ik namens u allen Pater Hiëronymus bedanken...

voor de interessante en geestige uiteenzetting...

waarmee hij deze zeer geslaagde tentoonstelling heeft gesloten.

Ik dank u.

Nu schieten ze tijgers met mitrailleurs.

Ik kon 't niet verstaan. - Hij praatte erg zacht.

Ben je klaar, Thomas? - Ik ga nog niet naar huis.

Ik kijk hier nog even rond.

Je hebt alles al drie keer gezien. - Maar nog niet goed.

We wachten niet op je. - Ik loop wel.

Je moeder wil dat je meteen meekomt. - Ik blijf hier.

Doe maar. Maar verbaas je niet als je moet thuisblijven met de kermis.

Dag, zuster.

Dag, mevrouw. - Kom, we gaan.

Waar is Thomas? - Die gaat niet mee.

Handen omhoog, bleekgezicht.

Ben je geschrokken?

Waarom zou ik, Deurle? - Wat deed je zo lang binnen?

En de vergadering dan?

Je weet toch dat er vergadering is?

Ik moet nou iets anders doen. - De jongens staan op ons te wachten.

Ze doen maar, ik heb geen tijd.

Geef me eens een droge doek, Toni. Dag, mooie jongen.

Tjonge, wat ben jij gegroeid, Thomas. Hè, Toni?

Nou, ik zie geen verschil.

Zie je dat niet? Hij is minstens vijf centimeter groter dan vorige week.

Zeker, jongen. En je krijgt net zo'n kop als je vader, God hebbe z'n ziel.

Ja, jongetje...

Jij zult de vrouwen later dol maken. - Moeder, schei uit.

Ik zie het aan z'n ogen, Toni, Mij kan je niks wijsmaken, kereltje.

Je hebt precies dezelfde ogen als je vader.

Bedriegersogen. - Ga je mee melken?

Ja, maar ik moet zo naar huis.

Dag, Katrien.

Dag, lekkere kerel.

Stil nou, jij.

Niet zo gewelddadig.

Herken je Thomas dan niet?

Ik heb nog nooit zo'n dom beest gezien. - Dat is niet waar, hè Mietje?

Mietje en je moeder, die mogen er zijn, alletwee.

Ze passen goed bij elkaar.

Wat dan?

Wat heb je? - Ik?

Mama met haar praatjes. Ze praat tegen jou net als tegen de mannen.

Ben ik dan geen man? - Daar moet je nog wat voor groeien.

Kijk.

Ik heb het gejat. - Hoe durf je.

Uit het klooster. Iedereen liep rond en niemand had iets door.

Je moet het terugbrengen. Het is van het klooster.

Nu is het van mij.

Ik ga het aan de zusters vertellen.

En dat je een gemene dief bent. - Jij?

Dat durf je toch niet. - Let maar op.

Dat gevaarlijke ding is niet om mee te spelen. Voor je het weet, snij je je.

Je bent net als alle wijven. Een bange trut.

Ga weg, jij. Rotzak.

Bange trut. - Mispunt.

Et dans la grange, le soir venue, l'agriculteur entasse son foin.

Bien.

Mettez votre livre de coté.

Maintenant la leçon. Quels sont les principaux animaux domestiques?

La vache est un animal domestique important.

Il... Elle nous donne le lait. Et...

Qu'est-ce-que la vache nous donne encore?

Ik weet het niet. - On ne parle pas Néerlandais.

Ik was bang voor hem. - Alors, Thomas?

Bang, en ik wist eigenlijk niet waarom.

En om me te verdedigen, om hem de baas te zijn...

en hem te laten schrikken, pakte ik m'n mes.

Ik heb een mes. - J'ai déjà dit qu'on ne parle pas...

Van de missietentoonstelling?

Weet je wat dat is? - Nee.

Een offermes.

Inlanders zijn er handig mee.

Tijdens de oorlog in Indië had ik er ook een.

Had m'n vader er ook een, zo'n mes?

Tuurlijk. - Waar is die, de dolk van m'n vader?

Waarom laat je me dat mes zien, Thomas?

Wil je me bang maken?

Wil je me laten zien dat je gevaarlijk bent?

Waarom liet ik hem dat mes zien? Wat een kalf was ik soms.

Hij wist beter waarom ik het had gepakt dan ikzelf.

Ik was bang voor Oscar. Nu nog meer dan van tevoren.

Reprenons la leçon.

Quels sont les principaux animaux domestiques?

La vache est un animal domestique...

Verweren.

En een dubbele woordwaarde.

Dat maakt 22 punten.

Wat mooi. Dat haal ik nooit meer in.

Hij had mama niets verteld. Geen woord over het mes.

Wou hij het zelf houden?

Hij had het achter de mouw, die Oscar.

Epe. - Epe, wat is dat?

Een dorp in Gelderland. Kijk maar na in het woordenboek.

Een dubbele woordwaarde voor mama.

Thomas, het is tijd. - Hè, nee.

Thomas, geen gezeur. - Het is al over half elf. Schiet op.

Wat een rommel.

O, jou lelijke...

Zeg, ben je nou helemaal?

Thomas...

Naar bed, en vlug. Je weet wel waarom.

Waarom, Oscar? - Vraag het hem zelf.

Waarom, Thomas?

Omdat ik Marie geschilderd heb. - Kwajongen.

Dag, mama. Goeienacht, Oscar. - Slaap wel.

Allez.

Vooruit.

Op de kermis is een bokstent waar een vent tegen een beer bokst.

Stel dat die beer hem opvreet.

We zullen jou aan de beer geven.

Marie, denk je dat mama mee naar de kermis gaat?

Ik versta geen woord van wat je zegt.

Of mama meegaat naar de kermis. - Weet ik het.

Ze zal wel weer niet willen. Het is altijd hetzelfde.

Nooit wil ze doen waar ik zin in heb.

Nooit wil ze eens lol maken met me.

Je mama heeft het moeilijk. Laat haar maar met rust.

Altijd wat met die vrouwen. - En jullie kerels dan?

Marie, kun jij morgen niet met me mee naar de kermis gaan?

Ik heb wel wat anders te doen dan met jou rond te draven.

Maar we kunnen toch heel rustig rondwandelen? Op ons dooie gemak?

Daar ken ik je te goed voor.

Je doet niks dan rennen. En ik maar achter je aan, met m'n reumatiek.

God zegene je.

En een kusje. - Zo'n grote lummel en dan nog 'n kusje?

Ze rook naar de keuken, gras en aarde. - Laat me los.

Mij stiekem een veeg met je penseel geven. Mispunt.

Slaap lekker.

Ik vroeg me af of mama ooit naar de kermis was geweest met papa.

Of ze lol hadden samen.

Het zal wel niet.

Ik vroeg me af of zij ook scrabble speelden 's avonds.

We zijn er, liefje. Je was wel stil achter in je hoek.

Stille waters hebben diepe gronden.

We zijn veel te vroeg. - Een kwartier.

Achttien minuten precies.