Mārama

Mund të ecësh nga këtu.

Ku jemi? - Ti ec që këtej.

Është një rrugë shumë e pjerrët.

Vetëm mendo si do të shkosh.

E dashur Mary Stevens.

Shpresoj që kjo letër t'ju gjejë mirë.

Shpresoj me gjithë zemër.

Ti nuk më njeh mua,

por të kam njohur gjithë jetën.

Dhe tani e ndjej se është thelbësore

Ti e kupton të vërtetën e historisë së familjes sate.

Ju lutemi përdorni të bashkëngjiturin

dhe eja tek unë.

Unë premtoj t'ju tregoj gjithçka.

Të kam kaq borxh.

I juaji përgjithmonë me besnikëri.

Thomas Boyd.

Z. Boyd.

Përshëndetje.

Emri im është Pegi.

Le të të zgjojmë, apo jo?

Jemi këtu, zonjushë.

Mirë se vini.

Mary Stevens.

Më fal.

Nathaniel Cole.

Mirë se vini në Hawkesham Manor.

Faleminderit.

Kishim dëgjuar që kishe mbërritur në vilën e Thomasit.

Duhet të jesh i shkatërruar.

Do të jem në rrugë nesër. - Budallallëk.

Do t'ju duhet kohë për t'u rikuperuar.

Kush është?

Artur.

Kthehu në dhomën tënde.

Tregoji mysafirit tonë dhomën e gjumit në perëndim,

të lutem.

Po, zonjushë?

A mund të pi pak ujë?

Si ndiheni?

Më mirë.

Faleminderit, Pegi. - S'ka problem.

Ah.

Si je këtë mëngjes?

Ju lutem.

Faleminderit.

Do të iki sot.

Më duhet ta gjej Thomas Boyd-in.

Unë besoj se keni qenë mësues.

Unë ende jam.

Atëherë kam një propozim për ty.

Mbesa ime, Ana

ka nevojë për një guvernante.

Ajo është vetëm nëntë vjeç, por...

Ajo është jashtëzakonisht e zgjuar. - Më vjen keq, unë... nuk mundem.

Mund të jetosh këtu me ne.

Kam frikë se nuk mundem.

E përshëndes shpirtin tënd të pavarur, Meri.

Vërtet po.

Por është pothuajse e pamundur për një grua të re...

si vetja juaj për të gjetur një punë fitimprurëse

ose akomodim në këtë vend.

Kur Thomas Boyd më shkroi...

Nuk kisha idenë se kush ishte ai.

Por ai premtoi të më tregonte

gjithçka rreth prindërve të mi dhe familjes sime.

Ai më dërgoi biletën për të ardhur këtu

dhe udhëtova për 73 ditë nga Wellington në Whitby.

Pra...

Duhet ta gjej Thomas Boyd. - Thomas e kishte linë.

Ai vdiq më herët këtë vit.

Më vjen shumë keq, Meri.

A ishte ai babai im?

Jo.

Ne nuk jemi aq të ndryshëm, unë dhe ti.

As unë nuk e kam njohur kurrë babanë tim.

Kur ika nga jetimorja e Sidneit që ishte shtëpia ime,

Thomas Boyd kandidoi me mua.

Ai ka punuar për mua që atëherë.

Dua të të ndihmoj.

Me respekt, zotëri.

Unë nuk kam gjë tjetër veçse respekt për Maorët.

Populli juaj është shembull i mrekullueshëm, si në tokë ashtu edhe në det.

I kushtova rëndësi punësimit të burrave Maorë në anijet e mia.

Pra, unë i njoh njerëzit tuaj.

Dhe ndiej se të njoh edhe ty.

Meri.

Siç thashë...

Ana ka nevojë për kujdesin e një vahine të mirë.

E ke parë të ashtuquajturin baba të saj.

Ai është një turp për emrin tim.

Ku është nëna e Anës?

Ajo vdiq.

Duke e lindur atë.

Përshëndetje, emri im është Ana Kol.

Është kënaqësi për mua që të takoj.

Përshëndetje, Ana Kol.

Ti the se do ta bënte.

A po na bashkoheni?

Do ta donim të gjithë,

nëse do të pranoje të ishe guvernante e re e Anës.

A kam të drejtë? - Po.

Artur?

Artur?

Po. Do të na pëlqente shumë. - Ja ku jemi atëherë.

Mirë se vini në bord.

Mateshë e Parë Ana,

Pse nuk e çoni zonjushën Mary jashtë?

dhe t'i tregosh asaj terrenin? - Po, po, Kapiten.

Të kam parë më parë, e di.

Dyshoj për këtë. - Mendoj se po.

Çfarë ka këtu brenda? - Kjo është dhoma private e Koros sime.

Koro? - Gjyshi im.

Flet frëngjisht dhe maori?

Po. Koroja më mëson mua, dhe xhaxha Xhekin.

Hajde pra.

A është xhaxhai yt Maor? - Ndoshta pak.

Kjo është nga xhaxhai Jackie.

Për ditëlindjen time të shtatë, ai më dhuroi byzylykun

dhe kjo anije me fat.

Pastaj, kur mbusha tetë vjeç, kjo balenë me fat.

Dhe muajin e kaluar, për ditëlindjen time të nëntë, një tiki me fat.

Tiku?

Atëherë duhet të jesh një vajzë shumë me fat.

Unë jam.

Më trego përsëri krahun tënd.

Shiko.

Edhe unë kam një.

Janë si yje që bien.

A janë yjet që bien me fat?

Shumë.

Mirë.

Ky është një nga vendet e mia të preferuara.

Vazhdo.

Uluni.

Kaq ishte!

A nuk është ajo e mrekullueshme?

Unë them ajo, sepse xhaxhai Jackie thotë

Çdo shtëpi Maori është një përfaqësim i një paraardhësi.

Dhe vendosa që kjo shtëpi e veçantë

është një përfaqësim i një paraardhëseje zonjë.

Por si? - Korohad e kishte dërguar atë

gjithë rrugës nga Zelanda e Re.

Shiko, dritarja është syri i saj, dera është goja e saj,

dhe çatitë janë krahët e saj mikpritës.

Lart në krye, ajo gdhendje quhet koruru.

Është si fytyra e shtëpisë, ose koka.

Çfarë ndodhi? - Ajo po e shikonte harkun,

dhe ajo thjesht u rrëzua.

Kjo është një punë e shkëlqyer, Xhek.

Faleminderit.

U desh pak kohë për ta rregulluar.

Por një punë që ia vlen të bëhet është një punë që ia vlen të bëhet mirë.

A kam të drejtë?

Meri.

Edhe pse,

Zonjusha Ana më thërret xhaxha Xheki.

Gëzohem që të takoj.

Nuk e shqipton.

Xheku është një partner biznesi i imi prej shumë kohësh.

Në fakt, Xheku mund të jetë në gjendje të na ndihmojë

në kërkimin tuaj për informacion rreth prindërve tuaj.

Ah.

Mund ta provoj.

Meri.

Pas dy ditësh, është ditëlindja ime.

Dhe unë po bëj një festë.

Xheku po siguron një pjesë të argëtimit,

Apo jo, Xhek? - Po.

Ky jam unë.

Argëtimi.

Do të doja që të ishe atje, Meri.

Duhet të jem në rrugë.

Hëm.

Për momentin...

Të them lamtumirë, ëëë...

Zonjusha Mary Stevens.

Si je?

Pse mban një shtëpi stërgjyshore në kopshtin tënd?

Pse nuk duhet ta bëj?

Dhe unë kujdesem për të.

Si e dije që unë flas frëngjisht?

Çfarë? - I the Anës që flas frëngjisht.

Thomai duhet ta ketë përmendur.

Por si do ta dinte ai? - Meri.

Isha unë...

kush i siguroi fondet Thomasit

për të blerë biletën tuaj këtu.

Kështu që do të më falësh që interesohem për ty.

Si ishin prindërit tuaj?

Unë nuk i kam takuar kurrë.

Çfarë do të thuash?

U adoptova nga një anglez dhe gruaja e tij franceze.

Dhe më quanin Meri.

Por emri im i vërtetë...

A ishte babai juaj një gjuetar balenash?

si koroja ime?

Jo.

Ai drejtonte një pikë tregtare,

duke u shërbyer njerëzve si gjyshi yt.