De første 200 linjer.
Glory (1989) OCR 23.976 fps runtime 02:02:14
โรเบิร์ต กูล ชอว์ ลูกชายเศรษฐี นักปลดปล่อยทาสชาวบอสตัน
มีอายุ 23 ปีเมื่อสมัครไปรบ
ในสงครามระหว่างรัฐ
เขาเขียนจดหมายถึงพ่อแม่เสมอ
เล่าถึงชีวิตในกองทัพโปโตแม็ค
จดหมายเหล่านี้ถูกเก็บไว้ที่
หอสมุดเฮาตั้น ม.ฮาร์วาร์ด
แม่ครับ
หวังว่าแม่คงสบายดี และไม่ห่วงผมมากเกินไป
แม่ไม่ต้องคิดว่าพวกเราจะถูกฆ่า
เพราะทัพเราแกร่งมาก ใครกล้าจู่โจมก็บ้าแล้ว
ทหารจากแมสซาชูเซส ผ่านมาเมื่อเช้านี้
ผมปลื้มใจจริงๆที่ได้พบ กับทหารจากทุกๆ รัฐ
ซึ่งพร้อมใจมาต่อสู้เพื่อชาติ
เหมือนบรรพบุรุษในสงครามปฏิวัติ
แต่คราวนี้เราต้องรวมเป็นชาติเดียว
เพื่อให้ทุกๆ คนที่นี่ ได้มีสิทธิมีเสียง
ก่อนสงครามนี้จะเริ่มขึ้น
หลายคนในกองผมไม่เคยเห็นนิโกร
ตอนนี้ถนนเต็มไปด้วยทาสเร่ร่อน
เราต่อสู้เพื่อบุรุษและสตรี ซึ่งวีรกรรมของเขายังไม่ได้ถูกจารึกไว้
แต่มันจะเป็นที่เลื่องลือเช่นกวีอื่นๆ
เมื่อคืน เราได้ข่าวการแพ้อีกครั้ง
แต่เราก็ไม่ท้อแท้
ผมรู้สึกเป็นเกียรติ ที่ได้อยู่ในกองทัพที่ดี
เขาตั้งผมเป็นผู้กองซึ่งผมภูมิใจมาก
แม่คงรู้สึกแปลก ถ้าเห็นผมสั่งทหารตั้ง 100 นาย
ซึ่งส่วนใหญ่แก่กว่าผมซะอีก
ขอบคุณแม่นะครับ ที่ส่งบทกวีอีเมอร์สันมาให้
กวีของเขาทำให้ผมคิดถึงสัจธรรม
เขาบอกว่า ชายชาตรีเชื่อว่า สิ่งที่ร้ายต้องพ่ายแพ้
กำลังใจจะเป็นยารักษา
และความรักจะช่วย ฟันฝ่าอุปสรรคทั้งมวล
ฝากกราบพ่อด้วยครับ
จากลูกของแม่ โรเบิร์ต
แอนทีแทม ครี้ก แมรี่แลนด์ 17 กันยายน 1862
เดินหน้า
- ยิง - ยิง
ยิง
เดินหน้า
ยิง
- เล็ง - เล็ง
- ยิง - ยิง
ยิง
เดินหน้าต่อไป
- เดินหน้า - ยิง
ยิง
เดินหน้าต่อไป
ปัทโธ่เว้ย เร็วๆสิ
ยิง
โรเบิร์ต เร็วเข้า พวกเราต้องถอย
ไม่นะ ฟอร์บส์
ฟอร์บส์
เป็นไรรึเปล่า ผู้กอง
ได้โปรดอย่าตัดขาผม
- ยาสลบอยู่ไหน - หยุด
หยุด
เดี๋ยว
- ไม่ - เดี๋ยวกอน
ที่คอใช่มั้ย ผู้กอง
พวกหมอยุ่งอยู่ ผมจะทำแผลให้
- ถ้าเจ็บก็บอกนะ - หยุด
แค่แผลเล็กน้อย
- คุณรู้ข่าวล่ารึยัง - ข่าวอะไรล่ะ
คือผมได้ยินจากเพื่อน ที่เป็นทหารม้าส่งสาร
ซึ่งได้ข่าวมาจากเสมียนของ สแตนตั้นที่กองบัญชาการรบ
ลินคอล์นจะประกาศเลิกทาสแล้ว
เขาจะปลดปล่อยทาส
อะไรนะ
อาจจะไม่ใช่แถวรัฐพรมแดนนะ
แต่เขาจะปล่อยบางพวกแน่ๆ
- พระเจ้า - ใช่
เขาจะประกาศเลยก็ได้ แต่เห็นว่าจะรอชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ก่อน
ซึ่งคงจะเป็นการรบครั้งนี้
โอ้ พระเจ้า
อย่าตัดอีกเลย ได้โปรดเถอะ
ได้โปรดเถอะ
เจ็บมั้ย ผู้กอง โทษนะครับ
ขอบคุณ
- โรเบิร์ต - โธมัส
ร้อยเอกชอว์ ผมภูมิใจมากเลยนะตอนที่รู้ข่าว
มันจำเป็น ทหารอื่นๆ ตายกันหมด
- ฟอร์บส์ล่ะ - ก็ยังเหมือนเดิม
เขาอยู่แถวนี้แหละ
แล้วคุณล่ะ
ทำงานให้พ่อคุณ
ที่สมาคมบรรเทาทุกข์ฟรีด์แมน
ซึ่งตอนนี้กำลังขาดที่พักอาศัย
โรเบิร์ต เป็นไรรึเปล่า
ไม่เป็นไร
ลูกรักมีคนอยากจะเจอลูกแน่ะ
นายพลฮันเตอร์ รวบรวมทาสจากสนามรบ
เรียกพวกเขาว่าทาสต้องห้าม แล้วจับพวกเขาเข้าค่ายเยี่ยงฝูงสัตว์
ฝ่ายกลาโหมก็แจกทวน แทนที่จะเป็นปืน
พวกเขาก็หนีทัพนะซิ เป็นผมๆ ก็หนี
โรเบิร์ต
ผู้ว่าครับ นี่โรเบิร์ต ลูกชายผม
- ยินดีที่ได้เจอเธออีก - ท่านผู้ว่าแอนดรูว์
โรเบิร์ตรู้จักเฟร็ดเดอริค ดักลัส รึยัง
คุณดักลัส
เห็นว่าเธอไปรบที่แอนทีแทม
ครับ
เป็นวันที่ย่ำแย่และยิ่งใหญ่
ฉันอยากจะได้เธอมาช่วยนะ
ท่านผู้ว่ากำลังจัดกองทหารนิโกร
นี่ไม่ใช่ความคิดของผม คุณดักลัส...
เราจะมอบศักดิ์ศรีและความภูมิใจ
ให้ผู้คนที่พบพานแต่ความอัปยศ
ทหารผิวสี ลูกคิดดูสิ
วิเศษมาก
ฉันเสนอชื่อเธอขึ้นเป็นพันเอก
แห่งกองทหารแมสซาชูเซสที่ 54
ขอบคุณครับ ท่านผู้ว่า เป็นความคิดที่วิเศษมากครับ
ขอตัวนะครับ
- เก่งมาก ชอว์ - ทำได้ดีมาก
- ทำได้ดีมาก พ่อหนุ่ม - ยินดีด้วยนะ โรเบิร์ต
เป็นอะไรเหรอ เชสเตอร์ กินพั้นช์มากไปเหรอ
ฉันรู้ว่านายชอบยศพันเอก
แต่กองทหารผิวสีเหรอ
รู้มั้ยว่ามันจะฉาวโฉ่แค่ไหน
ที่แจกปืนให้กับชาวผิวสีนับพัน
เฮ้ โรเบิร์ต
เป็นอะไรเหรอ
ฉันจะทำงานนี้
นายพูดไม่จริงหรอก
ใช่
- ฉันอยากให้นายไปทำกับฉัน - ฉันเหรอ
กับนาย
นึกภาพฉันรับผิดชอบ กองทหารออกเหรอ
ฉันรับผิดชอบอะไรไม่ได้หรอก
ฉันจะรู้สึกเป็นเกียรติมาก ถ้านายไปด้วย
งั้นนายก็เป็นไอ้งั่ง
จริงเหรอที่จะมีทหารผิวสีน่ะ
ก็คงยังงั้นนะ
งั้นฉันขอเป็นอาสาสมัครคนแรก
วันทยาหัตถ์
เป็นไงบ้าง ผู้พัน เราจะได้อัดพวกมันมั้ย
ผู้พัน เมื่อไรเราจะได้แบบฟอร์มล่ะ
- แบบฟอร์มล่ะ - ใช่
เราพร้อมจะลุยแล้ว
เมื่อไรเราจะได้รบล่ะ
เราจะได้รบจริงๆเหรอคราวนี้
ปลุกชายฉกรรจ์ให้ลุกขึ้นสู้
ทั้งหมดตรง
- อรุณสวัสดิ์ - อรุณสวัสดิ์ครับ
อรุณสวัสดิ์ ทุกคน
ผมคือพันเอกโรเบิร์ต กูล ชอว์
เป็นผู้บัญชาการของทุกคน
ยินดีอย่างยิ่งที่ได้เห็นทุกคนในวันนี้
ผมหวังว่าความกล้าหาญ
จิตวิญญาณ และเกียรติยศ ที่นำพาพวกเรามารวมกัน
สักวันจะช่วยฟื้นฟูชาติของเรา
ขอพระเจ้าคุ้มครองเราทุกคน
จัดกองมั้ยครับ
เราจะเริ่มด้วยการจัดหมวดหมู่
หัวหน้ากอง ดูแลทหารของตน
ทหารใหม่ให้เข้ามารายงาน หัวหน้ากองของตน
โดยใช้จดหมาย ตามลำดับอักษร
ซึ่งอยู่ทางมุมซ้ายด้านบน ของใบรับการเกณฑ์
- หนังสือดีมั้ย เพื่อน - ดีเลยล่ะ
ผมชื่อโธมัส เซิร์ลส์
จูปิเตอร์ ชาร์ทส์ หนังสือเกี่ยวกับอะไรเหรอ
รวมเรียงความ
ของฟอร์ริเอ อีเมอร์สัน พวกเรื่องเหนือธรรมชาติน่ะ
- มีรูปมั้ย - ไม่มี
- สอนหน่อยสิ - สบายมาก
แคมป์รีดวิล แมสซาชูเซส
27 พฤศจิกายน 1862
ดูสิวะ ว่าตัวอะไรเดินมา ดูมันสิวะ
หมูป่ายังดีกว่าไอ้มืดว่ะ อย่างน้อยก็ยังกินมันได้
แถวนี้มืดเร็วจริงๆ
ทหารยาม เข้าเวร
ครับผม
เดี๋ยว นั่นที่ฉัน น้องมืด
ฉันชอบนอนติดประตู
ถ้าไม่รังเกียจ ผมขอนะ ตรงนี้มีแสงพออ่านหนังสือได้
ชอบจริงๆ ไอ้มืดที่พูดเหมือนคนขาว
แล้วจะสอนให้ ด้วยความยินดีเลย
นี่ ฟังนะพ่อหิมะ ฉันไม่มีอะไรจะต้องเรียนจากทาส
ผมเป็นคนอิสระ พ่อผมเช่นกัน
- อิสระรึ - ใช่
งั้นก็รีบขยับก้นอิสระไปเลย ก่อนจะเจอดี
- อย่าทะเลาะกัน - ไม่มีใครพูดกับนายนะ
ไม่เป็นไร
ผมอยู่ตรงนี้ก็ได้
โทษนะ
เมื่อไรเขาจะให้เครื่องแบบเรานะ
เครื่องแบบมันสำหรับ ทหารผิวขาวเท่านั้น
แต่เราเป็นทหารแล้วนี่
- นายมาจากไหนเนี่ย หนุ่มชาวนา - เซ้าธ์ คาโรไลน่า
งั้นนายน่าจะรู้ดีกว่านี้นะ
เฮ้ย หยุดตี หยุดตีกลอง
นายชื่ออะไร ไอ้หนู
ฉันถามว่านายชื่ออะไร
- ไม่เห็นเหรอว่าเขาเป็นใบ้ - อะไรนะ
เขาเป็นใบ้
หมายความว่าเด็กคนนี้พูดไม่ได้เหรอ
มาทางนี้ มา
เด็กใบ้กับกรรมกร ทุเรศจริงๆ
No comments yet. Be the first to leave one.