Cowboys & Aliens

Πηγαίνουμε στην Άφεση. Ξέρεις πόσο δυτικά είμαστε;

Ίσως είναι χαζός.

Υπάρχει λόγος που δε μου απαντάς;

Δες εκεί, μπαμπά. Έχει σίδερο στον καρπό του.

Τον έχουν πυροβολήσει.

Ίσως το 'χει σκάσει απ' τη φυλακή.

Ίσως είναι επικηρυγμένος και υπάρχει αμοιβή.

Ίσως.

Δεν είναι η τυχερή σου μέρα, ξένε.

Γύρνα και περπάτα.

Είπα, γύρνα και περπάτα!

Φύγε.

Μείνε εκεί.

Είναι κανείς;

Ψηλά τα χέρια, φίλε.

Με το μαλακό.

Γύρνα, ήρεμα κι αργά.

Μ' έχουν πυροβολήσει.

Μόνο δυο τύπους ανθρώπων πυροβολούν...

τους εγκληματίες και τα θύματα.

Εσύ τι απ' τα δυο είσαι;

Δεν ξέρω.

Έχεις όνομα, φίλε;

Ούτε κι αυτό το ξέρω.

Τι ξέρεις;

Αγγλικά.

Κάθισε. Εκεί.

Εδώ είναι το σπίτι σου;

Έξι μέρες την εβδομάδα, ναι.

Την έβδομη, ανήκει στον Μεγαλοδύναμο.

Από πού ήρθες, παιδί μου;

Απ' τα δυτικά.

Απ' τα δυτικά;

Είναι μεγάλη περιοχή η δύση.

Όλοι στα δυτικά είναι ομιλητικοί σαν εσένα;

Αρχίζουμε.

Έλα εδώ στο φως, παιδί μου.

Πιες μια γουλιά ουίσκι...

και μετά ξάπλωσε εδώ και βολέψου.

Πολύ παράξενη πληγή.

Μοιάζει σχεδόν σαν να έχει καυτηριαστεί.

Αυτό θα σε τσούξει λίγο.

Υπάρχει μεταλλείο στην πόλη;

Ναι. Αυτό ήταν το σκεπτικό.

Έφυγε ο κόσμος, όμως. Δεν υπάρχει χρυσός.

Προσπάθησε να μείνεις ακίνητος.

Αυτό είναι.

Δεν είναι τραύμα από όπλο.

-Πού το έπαθες αυτό, παιδί μου; -Δεν ξέρω.

Δεν μπορώ να σου δώσω άφεση αμαρτιών αν δεν τις θυμάσαι, έτσι;

Τώρα που το είπα, έχω δει καλούς ανθρώπους να κάνουν κακές πράξεις...

και κακούς ανθρώπους να κάνουν καλές πράξεις.

Το αν θα καταλήξεις στον παράδεισο ή στην κόλαση...

δεν εξαρτάται απ' τον Θεό, αλλά από σένα.

Απλά πρέπει να θυμάσαι τι είχες στο μυαλό σου.

Βάλε εδώ το δάχτυλό σου. Άντε.

Έτσι.

Ορίστε.

Σ' ευχαριστώ.

Καθόλου άσχημα για επαρχιακός ιερέας.

Είναι εκείνος ο ηλίθιος ο μικρός Ντόλαρχαϊντ.

Τι κάνεις; Τι κάνεις, Πέρσι; Υπάρχει κόσμος επάνω!

Δεν είναι κανείς επάνω. Δεν πειράζει.

Πειράζει. Λες και δε φτάνει που πίνει τζάμπα...

τώρα πρέπει να πυροβολεί και το μαγαζί;

Τι είπες, γιατρέ;

Τίποτα, δεν είπε τίποτα. Όλα καλά.

-Σε παρακαλώ, μπες μέσα. -Σκάσε.

Θέλω ν' ακούσω τι είπες. “Λες και δε φτάνει”, τι;

Είσαι αχάριστος για τη δουλειά που σου δίνουμε;

Επειδή, αν δεν ήταν τα κοπάδια τού πατέρα μου...

δε θα έμπαιναν λεφτά στην πόλη!

Δε θα 'χατε κρέας να φάτε!

Και οι πόρτες σας θα ήταν κλειστές!

Δεν ήθελα να προσβάλλω τον πατέρα σου, Πέρσι. Το ξέρεις.

Φυσικά. Αλλά μου ζητάς να πληρώσω.

Έλα δω, να το κανονίσουμε.

Έλα δω.

Δε θέλω μπελάδες, μικρέ. Απλά προσπαθώ να...

Καλά θα κάνεις να σηκώσεις τα γυαλιά σου, γιατρέ...

πριν τα πατήσει κανείς.

Σταμάτα!

Θα πληρώσω που να πάρει!

Εντάξει, μικρέ! Είπε πως δεν ήθελε να προσβάλλει κανέναν.

Το ψωμί μας προσπαθούμε να βγάλουμε.

Ξέρεις κάτι, παπά; Μόλις μου 'δωσες μια ιδέα.

Ξέρω πως δεν είναι Κυριακή, όμως...

τι θα λέγατε να κάναμε έναν έρανο για τον φουκαρά;

Ποιος έχει λεφτά;

Άντε, ρίχ' τα στο καπέλο.

Ευχαριστώ.

Λυπάμαι που την κακοτυχία τού για- τρού την πληρώνετε εσείς. Μέσα.

Πολύ Χριστιανικό εκ μέρους σου.

Κι εσύ.

Πρόσεχε που σημαδεύεις μ' αυτό, μην τραυματιστείς.

Άκου...

θα σε δικαιολογήσω επειδή ίσως δεν ξέρεις ποιος είμαι.

-Έλα. -Παρατήστε με!

Εσύ!

Σε προειδοποιώ.

Είσαι καλά;

Από πού ξεφύτρωσε αυτός;

Τι γίνεται εδώ;

Ατύχημα ήταν. Εμφανίστηκε ξαφνικά.

Κι αυτός μου την έστησε. Προσπάθησε να με ξεφτιλίσει.

-Δεν έφταιγα εγώ, σερίφη. -Να πάρει, Πέρσι.

Το παραξήλωσες αυτή τη φορά. Πρέπει να σε βάλω μέσα.

Τάγκαρντ.

Ξέρεις πως δεν είναι καλή ιδέα.

Φοβάμαι πως δεν μπορώ να κάνω αλλιώς, Νατ.

Νατ;

Νατ, ρε κάθαρμα, πού πας;

Μην ανησυχείς.

Θα πω του πατέρα σου τι συνέβη σήμερα.

Πάλι έκαψες τον καφέ, Μίκι.

Την επόμενη φορά να τον φτιάξεις εσύ, Εντ.

-Εντάξει. -Ωραία.

Με το μαλακό το ουίσκι, Μέρφι.

Δεν αρέσει στον κύριο Ντόλαρχαϊντ να πίνουμε όταν δουλεύουμε.

Δεν αρέσει στον κύριο Ντόλαρχαϊντ να πίνουμε όταν δουλεύουμε;

Χέστηκα τι δεν αρέσει...

στον μεγάλο και τρανό συνταγματάρχη Ντόλαρχαϊντ!

Χέστηκα και πόσους Ινδιάνους καθάρισε.

Πολύ τον καμπόσο κάνεις όταν δεν είναι μπροστά τ' αφεντικό.

Θα του τα 'λεγα κατάμουτρα αν ήταν εδώ!

Του συνταγματάρχη Ντόλαρχαϊντ.

Θα σας πω κάτι παιδιά.

Τα λεφτά σάς έχουν μαλακώσει.

Πού διάολο είν' εκείνη η άμαξα;

Ποια άμαξα;

Πυροβόλησες έναν βοηθό σερίφη, Πέρσι.

Οι ομοσπονδιακοί αστυνομικοί θα σε πάνε στη Σάντα Φε.

Ομοσπονδιακοί αστυνομικοί; Έχεις τρελαθεί, σερίφη;

Ο πατέρας μου έρχεται.

Καλά θα κάνεις να με βγάλεις πριν στραβώσει πολύ το πράγμα.

Ήταν ατύχημα, σερίφη! Δεν είμαι κι ο Τζέσι Τζέιμς!

Ρε το κάθαρμα.

Σερίφη!

Κι άλλο ουίσκι;

Θα το βάλεις στον λογαριασμό τού Πέρσι;

Πενήντα σεντς.

Πλάκα σου 'κανα, γιατρέ.

Γιατί δεν έχει σαπούνι εδώ;

Γιατί βάζεις εδώ τα βρόμικα ποτήρια;

-Τα θέλω εδώ. -Μπορώ ν' αναλάβω εγώ αν...

Ξεκουράσου εσύ.

Δε θέλω να ξεκουραστώ. Έχω πελάτες.

Κανείς δε με σέβεται σ' αυτήν την πόλη.

Δεν είναι αλήθεια αυτό.

Απλώς δε θέλω να σε πυροβολήσει κανείς, αυτό είν' όλο.

Θες να φύγουμε;

Όχι. Είναι το όνειρό σου. Θα σε ακολουθούσα οπουδήποτε.

Νόμιζα πως ήταν δικό μας όνειρο.

Ανάθεμα!

Τσάρλι, γιατί δεν παίζεις κάτι εύθυμο;

Ούτε κηδεία να 'χαμε!

Γιατί μένεις μαζί μου;

Γιατί δε βρίσκεις κάποιον που να μπορεί να σε προστατεύσει;

Εγώ ούτε τον εαυτό μου δεν μπορώ να προστατεύσω.

Δε χρειάζεται ν' αποδείξεις κάτι.

-Εντάξει; Σ' αγαπάω. -Δεν είμαι παιδί.

Ουίσκι.

Κερασμένο, για ό,τι έκανες.

Ήρθα μόνο για να πιω.

-Σε ξέρω; -Όχι.

Ονομάζομαι Έλα.

Πού βρήκες το βραχιόλι σου;

Ξέρεις κάτι για μένα, κυρά μου;

Δε θυμάσαι τίποτα, έτσι;

Τι θες;

Ξέρω πως κάτι ψάχνεις.

Κι εγώ το ίδιο.

Καλή σου τύχη.

Φύγε.

Τζέικ Λόνεργκαν.

Μπορείς να με ακολουθήσεις στο τμήμα, να τα πούμε λίγο;

Μάλλον κάνεις λάθος.

Θέλω να έρθεις μαζί μας έτσι κι αλλιώς.

Εγώ στη θέση σου, δε θα το έκανα αυτό.

Όχι!

Δε θέλω μπελάδες.

Ξυπνητούρια.

Την έχεις βάψει. Θα καείς.

Έρχεται για μένα ο πατέρας μου.

Έχει μάθει στον πόλεμο πώς να σκοτώνει κάποιον ωραία κι αργά.

Θα σε δω να υποφέρεις για πολλή, πολλή, πολλή ώρα.

Νόμιζες πως η γονατιά στ' αρχίδια πόνεσε;

Σε παρακαλώ! Δε σκότωσα εγώ τα γελάδια σου.

Συνταγματάρχη Ντόλαρχαϊντ, πρέπει να με πιστέψεις!

Δουλεύεις για μένα για πόσο, δυο βδομάδες;

Ίσως δεν ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις, Ρόι.

Κανείς δε με λέει συνταγματάρχη.

Όσοι με είπαν έτσι, είναι νεκροί οι περισσότεροι.

Σε παρακαλώ.

Ώστε εσύ, ο Εντ κι ο Μικρός Μίκι, μαζεύετε όσα ζώα έχουν ξεφύγει.

-Πόσα μαζέψατε; -Είκοσι τέσσερα, αφεντικό.

Έπινες, έτσι; Το μυρίζω.

Δεν έπινα εγώ. Οι άλλοι δυο έπιναν.

Τι σόι άνθρωπος ανατινάζει ξένα γελάδια...

και μετά λέει τέτοιες ηλίθιες ιστορίες;