Jurassic Exorcist

Od zarania dziejów,

świat toczy walkę między dobrem a złem,

gdyż jedno nie może istnieć bez drugiego.

Zło w swojej istocie przybierało wiele form i kształtów,

krążyło wśród ciemności i światła,

lecz nigdy nie działało

z tak pierwotną siłą jak dziś.

To noc bestii z pęcherzowym językiem,

czaszki z kręgiem czerwonych oczu.

Tej nocy nasz mistrz, Brat Arkady, powraca do nas.

FBI i ich słudzy martwego Boga Jezusa

przybyli i zabrali nasze siostry-żony

oraz zniewolone dzieci z naszej osady

za pomocą fałszywych nakazów i broni.

Nasz przywódca, Arkady, legł u naszych stóp

od rządowych kul, lecz wkrótce powstanie ponownie,

by wymierzyć zemstę tym, którzy nas skrzywdzili,

a krwawe cienie łupów zawyją triumfem.

Ucieczka nielicznych była chwalebna, choć do skromnego schronienia.

Wraz z nami przybyło jedno naczynie,

aby doprowadzić ten bezbożny rytuał do triumfu.

Pochylcie głowy przed waszym mistrzem, Bratem Arkadym

i wszystkimi demonami ósmego kręgu.

Czyż to nie jest dziewica?

Idioto.

Dzwony diabła. A więc nadszedł ten czas.

Co to było?

To się dzieje, powrót Brata Arkadego.

Zapisano to na skórze demona Malakady.

Chwała naszemu prawdziwemu panu, chwała czerwonolicej grozie.

Chwała!

- Mamy uciekiniera. - Przyjąłem.

To ta dziewczyna.

Jeszcze nie widziałem tych szatańskich dupków, którzy uciekli.

Zachowaj czujność.

O mnie nie musisz się martwić.

Chodziłem na koncerty Scare Your Metal jeszcze w latach 80.

Tak? A kto był najlepszy?

Ozzy, stary.

Na drugim miejscu chyba BOC.

Zakończyli koncert utworem „God of Pie”.

- O, cholera. - Co się dzieje?

Odbiór?

Co się dzieje?

- Nie na mojej warcie. - Odbiór?

Nie na mojej warcie.

Co się dzieje?

Odbiór?

Odbiór?

Co się dzieje?

Odbiór?

Co się dzieje?

Odbiór?

Radujmy się w naszych cierpieniach,

wiedząc, że cierpienie rodzi wytrwałość.

Wytrwałość rodzi charakter.

Charakter rodzi nadzieję.

A nadzieja nie zawodzi,

ponieważ miłość Boga została rozlana w naszych sercach

przez Ducha Świętego, który został nam dany.

A Pan szedł przed nimi za dnia w słupie obłoku,

aby prowadzić ich drogą,

a nocą w słupie ognia, aby dawać im światło,

tak by mogli iść dniem i nocą.

W tej wspólnocie chodziliśmy za dnia

i baliśmy się nocy,

lecz Bóg był z nami w obu tych porach,

w słupie obłoku i w słupie ognia.

I jak zawsze noc ustąpiła dniowi.

Jeśli o mnie chodzi,

stoczyłem dobrą walkę i ukończyłem bieg.

Ustrzegłem wiary.

Ustrzegłem wiary.

Jest czas sadzenia i czas wyrywania.

W przyszłym tygodniu jadę na konferencję.

Wrócę w następną niedzielę, odnowiony.

Ojcze, czy mogę zadać pytanie, poważne pytanie?

Oczywiście. O co chodzi? Wszystko w porządku?

Czy zło naprawdę istnieje?

Mam na myśli, tak naprawdę?

Zło jest tak samo niezmienne jak dobro,

jedno nie może istnieć bez drugiego.

Czy dobro nie pokona jednak w końcu zła?

Bóg zawsze zwycięża zło.

Myślę, że kilka tygodni temu wygłosiłem na ten temat kazanie,

może wtedy przysypiałaś.

Pamiętam, ale czy zło ma twarz?

Czy zło ma twarz?

Zło ma wiele twarzy.

Możemy je nawet zobaczyć w lustrze.

Przepraszam, że przeszkadzam, ojcze.

Po prostu ostatnio nie daje mi to spokoju.

- Dlaczego? - Nie wiem.

Po prostu zakradło się we mnie takie uczucie.

Dziękuję i życzę udanej konferencji.

Dziękuję. Na pewno będzie udana.

Niech Bóg cię błogosławi.

Dzisiaj w powietrzu nie ma zła.

Mogę się dosiąść?

Oczywiście, proszę.

Może się poczęstujesz?

Domowe. Upiekła je jedna ze starszych naszej parafii.

Nie, dziękuję. Nie jestem teraz zbyt głodny.

Wybacz. Ojciec Brennan.

Czy my się skądś nie znamy?

Nie, ojcze. Tylko tędy przejeżdżam.

Pięknie tu, ale nigdy wcześniej tu nie byłem.

Wyglądasz znajomo.

Często to słyszę.

Naprawdę piękny dzień,

mimo całego zamieszania z tą sektą.

Gdzie o tym słyszałeś, przyjacielu?

W dzisiejszych czasach wiadomości szybko się rozchodzą.

Ale to już koniec, prawda?

Tak, wszyscy członkowie zostali zabici albo aresztowani.

Straszna, haniebna sprawa.

Dopuszczali się okropnych rzeczy.

Obawiam się, że to pozostanie skazą na tym mieście.

Ksiądz się obawia? To tylko taki sposób mówienia.

Zło jest jak rak, po cichu cię wyniszcza,

aż nie zostanie nic.

Mówisz z takim przekonaniem.

Jesteś duchownym, przyjacielu?

Mam pewne doświadczenie w

sprawach, nazwijmy to, niebiańskich.

Przepraszam, na chwilę się...

To naprawdę dziwne.

Przestań grać w Space Invaders i wracaj do pracy.

Nie chcesz, żeby cię przyłapali na obijaniu się.

Szef nie byłby zadowolony.

Było coś dziwnego...

Zżera mnie ciekawość.

Co takiego?

Nic.

Ile wiary potrzeba, żeby zgładzić zło?

Znowu to samo.

Czujniki coś wykrywają.

Naprawdę?

To fala temporalna.

To niemożliwe.

Możliwe. Coś właśnie zakłóciło czas.

Wszystkie jednostki, wycofać się, wprowadzamy wsparcie z powietrza.

Przyjąłem.

Czekać.

Czekać.

Wycofać się, musimy ocenić sytuację.

Niczego nie mamy.

Gwiazdy spoglądają na nas zza słońca.

Brat Arkady żyje poza czasem.

Połączył się z bestią wojownika.

- Julado, co się dzieje? - Zamknąłem mu usta.

Teraz dopiero robi się ciekawie.

No dalej, wielkoludzie, chodź do tatusia.

O, cholera.

Zespół numer dwa zamilkł.

Próbujemy wysłać obserwację z powietrza,

żeby zobaczyć, co się tam dzieje.

Jedziemy dalej.

Nie!

- Co tam masz? - Jest łuskowate i obrzydliwie paskudne.

Ewakuacja.

- Zrzucić bomby. - Trwa ewakuacja.

- Zrzucić bomby, natychmiast. - Przyjąłem.

Zaparzyłam świeży dzbanek kawy.

Podjechałem do drive-through,

kupiłem nam kanapki na później i włożyłem je do lodówki.

A na teraz wziąłem hot dogi.

Nazywa się „Big Dog”.

- To jest dla psa. - Co masz na myśli, dla psa?

Na wierzchu jest psi herbatnik.

- Co? Masz na myśli prawdziwy psi herbatnik?

Tak, prawdziwy psi herbatnik.

Jak myślisz, dlaczego nazywa się „Big Dog”?

- Myślałem, że to tak, jak mówi się do kogoś:

„Hej, gruby!”

- Tak samo, jak dużego psa nazywa się dużym psem.

- O cholera, stary, omijaj to. - Nie zamierzam tego omijać.

Nie udawaj, że jako dzieciak nigdy nie jadłeś psiego herbatnika.

Nie bądź dupkiem.

Daj spokój, musimy się skupić.

- Zjesz to? - Skup się.

Muszę zadać ci poważne pytanie.

- Śmiało. - Uruchomiłeś urządzenie?

Nie, nie uruchomiłem. A ty?

Obiecaliśmy, że spróbujemy tylko raz.

- Przysięgaliśmy na mały palec, nie udawaj, że to nic nie znaczy.

Myślisz, że to my?

- My? - Tak, my.

Wiesz, my z przyszłości. Złamaliśmy przysięgę na mały palec.

Jak to moglibyśmy być my z przyszłości?

No to skąd mielibyśmy wiedzieć?

- Ta fala czasowa pochodzi z przeszłości.

W odważnym posunięciu armia i FBI

połączyły siły, aby schwytać pozostałych członków

osławionego kultu Braci Arkadego,

wcześniej uznawanego za rozwiązany.

Niedawna aktywność wskazuje

na odrodzenie działalności kultu.

Służby podejmują działania,

chcąc raz na zawsze go powstrzymać.