De første 200 linjer.
"การเดินทางครั้งนี้จะไม่สามารถ เกิดขึ้นได้ ถ้าไม่มีพวกคุณ
รักแม่ พ่อและน้าเฮเลนนะ"
หยุดนะ
นี่สนามของเรา
เฮ้
หยุด
- ฮัลโหล - กาบีร์
- ว่าไง - นี่นายจำเสียงฉันไม่ได้งั้นเหรอ
ลุงฮามีดเหรอ
ขอสันติสุขจงมีแด่ท่าน
ขอสันติสุขจงมีแด่ท่านเช่นกัน
ลุงไม่ได้ยินนายติดต่อมานานแล้วนะ
หลานชาย ลุงอยากให้ หลานมาที่ศรีนาการ์
มีเรื่องอะไรหรือเปล่า
ลุงมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย
ลุงอยากให้หลานมาที่นี่ แล้วมาเจอกันหน่อย
ได้ครับ
แล้วเจอกัน
แล้วเจอกันครับ
"คุณกำลังมองหาอะไรบางอย่างอยู่หรือเปล่า
เดินทางออกไปอย่างไร้จุดหมาย
เดินทางต่อไปเรื่อย ๆ ไม่สิ้นสุด
จนกว่าจะถึงจุดหมายปลายทาง
มุ่งไปข้างหน้า
มีผู้คนมากมายอยู่ล้อมรอบตัวคุณ
คุณแค่ต้องมองหามัน
ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า
ล่องลอยไปเรื่อย ๆ ดังสายลม
นกพวกนั้นเป็นคนสอนให้ฉันบิน
เดินทางไปยังดินแดน ที่ไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อน
เดินทางต่อไป ฉันไม่ได้หลงทาง
เดินทางต่อไป ฉันไม่ได้หลงทาง
การเดินทางของฉัน
ฉันได้เรียนรู้คำตอบ
เกี่ยวกับคำถามเหล่านี้
ว่าความหมายของชีวิตคืออะไร
ฉันรู้แล้วว่าฉันเป็นใคร
ตอนนี้ฉันพบคำตอบ
ได้ยินเสียงกระซิบจากสายลม
ฝุ่นละอองต่อฝุ่นละออง
สักวันนึงจะกลับมา
ใช้ชีวิตให้เต็มที่
ไม่มีใครรู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้น
ล่องลอยไปเรื่อย ๆ ดังสายลม
นกพวกนั้นเป็นคนสอนให้ฉันบิน
เดินทางไปยังดินแดน ที่ไม่เคยมีใครรู้จักมาก่อน
เดินทางต่อไป
ฉันไม่ได้หลงทาง
เดินทางต่อไป
ฉันไม่ได้หลงทาง
เดินทางต่อไป
ฉันไม่ได้หลงทาง
ฉันไม่ได้หลงทาง
ฉันไม่ได้หลงทาง
หลงทาง
หลงทาง
ฉันไม่ได้หลงทาง
เดินทางต่อไป
ฉันไม่ได้หลงทาง"
- เราต้องการ - อิสรภาพ
- เราต้องการ - อิสรภาพ
- พระเจ้าทรงประทานแก่เรา - อิสรภาพ
- เราโหยหา - อิสรภาพ
- ในนามของซาห์ดาด - อิสรภาพ
- ในนามของฟาร์ฮาน - อิสรภาพ
- เราจะต้องได้ - อิสรภาพ
หยุด ๆ
นี่สนามของเรา
เราจะเล่นกันที่นี่
ไปซะ ออกไป
ต้องให้พูดอีกทีมั้ย
นี่มันก็สนามของเราเหมือนกัน เราเล่นกันอยู่ตอนนี้
- ว่าไงนะ - สนามนี่
มองอะไรของแก ทำไมแกจะต่อยฉันหรือไง
ฉันจะไม่ย้ายไปไหนหรอกนะ
งั้นเหรอ
ก็ได้ งั้นเรามาเล่นกัน
กาบีร์
ลุงฮามีด
หลานชาย
- เป็นยังไงบ้าง - ดีครับ
กำลังดูอะไรอยู่ล่ะ
ของสะสมตอนเด็ก ๆ
จำนี่ได้มั้ย
ตอนนั้นพ่อเธอ โมโหกับคะแนนของเธอมาก
หลานเป็นลูกครูแท้ ๆ แต่ได้คะแนนแค่นี้ พ่อหลานถึงได้โมโหไง
ที่เขาโมโหน่ะ ก็เพราะเขารู้ว่าเธอทำได้ดีกว่านั้น
ลุงฮามีด โรงเรียนของพ่อเป็นยังไงบ้าง
โดนรัฐบาลเข้ามาควบคุมได้แล้วล่ะ
เรากำลังลำบากกันอยู่น่ะ
ทำไม
มันหาครูไม่ค่อยได้
เมื่อปีที่แล้วมีครูผู้หญิงอยู่คนนึง
แต่เธอก็ออกไปแล้ว
ถ้ายังเป็นอย่างนี้อีกต่อไป ไม่นานรัฐบาลคงสั่งปิดแน่
จะปิดโรงเรียนนี้ได้ยังไง
- แล้วพวกเด็ก ๆ ล่ะ - นั่นแหละประเด็น
นักบวชสร้างโรงเรียนขึ้นมา
เพราะเขาเชื่อว่า ถ้าเด็ก ๆ ไปโรงเรียนกันไม่ได้
โรงเรียนก็ควรจะไปหาเด็ก ๆ เอง
ถ้ามีคนอย่างหลานสักคนมาสอนที่นี่ล่ะก็
เพราะอย่างนี้ลุงถึงได้เรียกผมมาใช่มั้ย
ผมจะไปสอนได้ยังไง
ก็ได้ งั้นเด็ก ๆ ก็คง ไม่ได้เรียนหนังสือกันอีกต่อไป
ลุงฮามีด
เคยเป็นทหารมาก่อนเหรอ
ใช่ครับ
ทำไมถึงลาออกล่ะ
อยากกลับมาสอนงั้นเหรอ
ครับ
ทำไมถึงอยากสอนที่วูลาร์ล่ะ
ได้ยินมาว่าโรงเรียนนี้ไม่มีครูเลยสักคน แล้วผมก็สามารถสอนพวกเด็กเล็ก ๆ ได้
- ทำอาหารได้มั้ย - อะไรนะครับ
- แล้วถูพื้น - ว่าไงนะครับ
ว่ายน้ำเป็นมั้ย
แล้วอาจารย์เฟอร์ดอสไม่มาเหรอครับ
เฟอร์ดอสไหน
ผู้หญิงที่มาสอนเมื่อปีที่แล้วน่ะครับ
งั้นเหรอ
ครับ
ทำไมมันไม่มีสัญญาเลยล่ะ
ก็มีนะครับ เวลาอากาศดี ๆ ช่วงสงบ ๆ
แต่ว่าอากาศมันไม่ค่อยดี แถมยังไม่สงบอีกด้วย
เปิดสมุดแล้วเขียนวันที่วันนี้ลงไปนะ
คุยกันเสร็จแล้วบอกครูด้วยนะ
ขำอะไรนักหนา
ครูดูเหมือนตัวตลกหรือไง
ลืมเอาหนังสือมาเหรอ
แล้วลืมกินข้าวด้วยหรือเปล่าเนี่ย
เอาอย่างนี้ละกัน เรามาสอบกันดีกว่านะ
เธอน่ะ ยืนขึ้นสิ
คุกเข่าลง จับหูไว้
ยืดแขนไว้ เฮ้
เฟอร์ดอส
16 มีนาคม 2007
สมัยตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก ๆ
พ่อชอบพาฉันไปดูดาวที่ระเบียง
ดาวโปรดของฉันก็คือดาวเหนือ
หลังจากที่พ่อกับแม่เสีย ฉันก็ไปสักรูปดาวไว้ที่มือของฉัน
ดาวพวกนี้คอยนำทางให้ฉัน เวลาที่ฉันหลงทาง
แต่ฉันไม่เคยคิดเลยว่า มันจะนำพาให้ฉันได้มาที่นี่
คุณเฟอร์ดอส พวกเราเป็นครูนะครับ
เราต้องเป็นตัวอย่างที่ดีให้กับพวกเด็ก ๆ
คุณเป็นครูใหญ่ คุณไม่มีอะไร ที่สำคัญกว่านี้ให้ทำแล้วงั้นเหรอคะ
ฉันคิดว่าคุณคงยังมี เรื่องอื่นให้ต้องใส่ใจอีกเยอะแยะ
นอกจากเรื่องเสื้อผ้ากับรอยสักของฉัน
คุณต้องไปลบรอยสักออก
ไม่ค่ะ ฉันไม่ทำ
- คุณต้องทำ - ฉันไม่ทำ
ก็ได้
ถ้าคุณไม่ทำ งั้นผมคงต้องย้ายคุณไปที่วูลาร์
ก็ได้ค่ะ
ฉันขอเวลาเก็บของ สักสองสามวันแล้วกันค่ะ
ตอนที่มาถึงที่นี่ ฉันก็เข้าใจเลยว่า
ทำไมครูใหญ่ถึงได้ขู่ พวกครูว่าจะย้ายพวกเขามาที่นี่
แถวนี้ไม่มีคนอยู่เลย
มาที่นี่ก็เหมือนกับโดนเนรเทศ
ที่นี่ถ้าคุณทักทายสวัสดีใคร ก็มักจะมีคนตอบกลับมาเสมอ
สวัสดีค่ะ
จากเสียงสะท้อนของคุณเอง
ถ้าสั่งพิซซ่าให้มาส่งที่นี่ คงต้องนานกว่า 30 นาทีแน่
ที่นี่น่ะไกลมาก
ไม่มีใครผ่านมา ได้แต่หวังลม ๆ แล้ง ๆไปวัน ๆ
สวัสดี
จำจายา บาจันจากเรื่องโชเลย์ได้มั้ยล่ะ
มันรู้สึกแบบนั้นน่ะแหละ
เพียงแต่ว่าฉันไม่มี "ไจ"กับ"วีรุ"คอยอยู่เป็นเพื่อน
ฉันมีแค่
"แกบบาร์"
แม้ว่าฉันจะเลือกมามาที่นี่ด้วยตัวเอง
แต่บางทีสิ่งที่เราเลือก มันก็ย้อนกลับมาทำร้ายเราได้
ทำให้เราหมดสิ้นความหวัง
ฉันไม่รู้เลยว่าที่นี่จะไม่มีแม้กระทั่งน้ำ
ไฟหรือแก๊ส
ฉันอยากให้เธออยู่ที่นี่ด้วยจังจูเนด
ฉันคิดถึงเธอมาก
โรงเรียนรัฐบาลวูลาร์
พี่ชาย ๆ
สวัสดีพี่ชาย
พี่ชาย
สวัสดีพี่ชาย สวัสดี
ขอสันติสุขจงมีแด่ท่านพี่ชาย ผมเป็นครูคนใหม่ครับ
ผมมาที่นี่ได้สองวันแล้ว
มันแย่มาก ๆ
ที่นี่ไม่มีน้ำ ไฟ แก๊ส สัญญาณก็ไม่มี
ไม่มีใครให้คุยด้วย
ผมเจ็บมือ
ทุกอย่างมันวุ่นวายไปหมด
ผมมาสอนหนังสือ แต่ไม่มีเด็กสักคนให้สอนเลย
นี่มันก็สองวันแล้ว ไม่มีเด็กมาเลยสักคน
ไม่มีเด็ก ๆ มาเหรอ
เด็ก ๆ ไม่รู้หรือเปล่าว่ามีครูคนใหม่มาน่ะ
สองหนึ่งสอง
สองสองสี่
ครูคนใหม่มาแล้ว
ออกมาได้แล้ว
ต้องประกาศแบบนี้ด้วยเหรอ
ไม่ว่าจะผักหรือครู ก็ใช้วิธีเดียวกันนี่แหละขาย
สองหนึ่งสอง
สองสองสี่
No comments yet. Be the first to leave one.