Broken Lullaby

ΡΑΓΙΣΜΕΝΟ ΝΑΝΟΥΡΙΣΜΑ

ΠΑΡΙΣΙ-11 Νοεμβρίου 1919 Η πρώτη επέτειος της Εκεχειρίας

ΗΣΥΧΙΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ

Αυτή είναι μια ημέρα χαράς και ευτυχίας για όλους μας.

Ας είμαστε ευγνώμονες που η ειρήνη έχει έρθει.

Ειρήνη! Ας κοιτάξουμε το αύριο μας κι ας ξεχάσουμε το χθες μας.

Επί γης ειρήνη, για τους άνδρες με καλή θέληση.

Πατέρα, βοηθήστε με.

Δεν μπορώ να ξεφύγω από τα μάτια του!

Σκότωσα έναν άνδρα.

Σκότωσες;

Δολοφόνησα!

Έλα.

Περιμένω την εξομολόγησή σου, τέκνο μου.

Πατέρα, δε γεννήθηκα για να είμαι δολοφόνος.

Ήμουν μουσικός, έπαιζα σε ορχήστρα, πρώτο βιολί.

Πόσο χαρούμενος ήμουν!

Όλη μου η ζωή ήταν αφιερωμένη στη μουσική.

Ήθελα να φέρνω την ομορφιά σ' αυτόν τον κόσμο.

Κι έφερα... φόνους.

Καμία μουσική δεν απέμεινε.

Τίποτα στ' αυτιά μου.

Παρά μόνο ο ήχος του ανθρώπου που ξεψυχάει.

Σκότωσες έναν άνδρα.

Γιατί τον σκότωσες;

Γιατί; Γιατί; Δεν γνωρίζω.

Χωρίς λόγο, χωρίς λόγο παντελώς.

Κι ούτε σήκωσε το χέρι του για να αμυνθεί, απλά...

με κοίταξε.

Με κοίταξε...

ΜΠΕΤΟΒΕΝ

Β

Βά

Βάλ

Βάλτ

Βάλτε

Βάλτερ

Άνοιξα το παλτό του. Βρήκα κι άλλες επιστολές.

Ήταν στα γερμανικά.

Μπορούσα να τις διαβάσω!

Σπρώχνουν τα γερμανόπουλα να μαθαίνουν γαλλικά...

και τα γαλλόπουλα να μαθαίνουν γερμανικά.

Και όταν μεγαλώνουμε, μας σπρώχνουν να σκοτωνόμαστε μεταξύ μας!

Βάλτερ Χόλντερλιν, 22 ετών.

Φαλσμπέργκεμπαν, οδός Μπεργκ, αριθμός 64.

Ο άνθρωπος... που σκότωσα.

Τέκνο μου!

Η οδύνη της ψυχής σου είναι εντελώς περιττή.

Φύγε από 'δώ με καθαρή την συνείδηση και χωρίς τύψεις.

Είσαι ελεύθερος από τα κρίματά σου.

Πατέρα!

- Πώς μπόρεσα και το έκανα; - Έκανες μόνο το καθήκον σου.

Καθήκον;

Καθήκον;

Καθήκον το να σκοτώσω!

Καθήκον το να σκοτώσω!

Είναι αυτή η μόνη απάντηση που μπορώ να πάρω από τον Οίκο του Θεού;

Σου δίνω συγχώρεση.

Όχι μόνο για τις αμαρτίες σου...

αλλά και για τη βλασφημία σου.

Σε απαλλάσσω από τις αμαρτίες σου.

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Ήρθα εδώ για να βρω ειρήνη...

και δε μου τη δώσατε.

Έχασε τον Υιό της.

Και συγχώρησε τους δολοφόνους.

Και ο Θεός θα σε βοηθήσει, τέκνο μου.

Έλα μαζί μου.

Έλα, τέκνο μου.

Τέκνο! Τέκνο!

Ναι, ήταν τέκνο κάποιου. Είχε και μια μητέρα.

Πρέπει να ξεχάσεις, πρέπει να ηρεμήσεις.

Νομίζετε ότι η μητέρα του, αν πέσω στα γόνατά μου...

Ήσυχα αγόρι μου, ήσυχα, ήσυχα.

- Λέτε να με συγχωρήσει; - Μα φυσικά, αλλά τώρα πρέπει να ξεχάσεις.

Πατέρα, ξέρω το όνομά του, ξέρω από πού προέρχεται. Θα μπορούσα να πάω εκεί!

Θα το συζητήσουμε αυτό αύριο.

- Όχι, Όχι. Πατέρα, θα πάω στη χώρα του. - Ναι, ναι.

- Θα δω τους δικούς του. - Ναι, ναι.

Πατέρα, νομίζετε ότι είμαι τρελός. Είμαι όντως;

Εννέα εκατομμύρια άνθρωποι σφαγιάστηκαν.

Και μιλούν ήδη για καινούργιο πόλεμο.

Και την επόμενη φορά, θα είναι ενενήντα εκατομμύρια!

Και ο κόσμος το θεωρεί λογικό.

Άρα, τότε θέλω να είμαι τρελός!

Σκότωσα έναν άνθρωπο!

Βάλτερ... Χόλντερλιν.

Και δεν μπορώ να ξεφύγω.

Και... ο Θεός ξέρει... ότι δεν είμαι τρελός!

Πήγαινε, τέκνο μου.

Στη χώρα του.

Πήγαινε στους ανθρώπους του.

Ο Θεός είναι μαζί σου.

Ορίστε.

Τώρα Φριτς, να είσαι καλό αγόρι.

Να συμπεριφέρεσαι σωστά. Μην καυγαδίσεις πάλι.

Δεν ήθελα να καυγαδίσω. Ήταν μεγαλύτερος από μένα.

Μα τι έπρεπε να κάνω όταν με αποκαλεί Γάλλο;

Τότε του δίνεις καλό...

Όχι, όχι, μην το κάνεις. Μην το κάνεις, Φριτς.

Συγκρατήσου καλά και κράτα το για πραγματικό Γάλλο.

Κατάλαβες;

Όχι, πατέρα.

Θα καταλάβεις, γιε μου. Θα καταλάβεις.

Αντίο, μικρέ.

Αλλά κανείς δε θα με αποκαλεί Γάλλο!

- Σπουδαίο αγόρι! - Θα τα καταφέρει.

Το ελπίζω.

Κάποια μέρα.

Ναι!

Τι κάνετε, φροϊλάιν Έλσα;

Χερ Σουλτς, πόσες φορές σας το είπα;

Μην με πειράζετε φροϊλάιν Έλσα, δεν ήρθα εδώ για να δω εσάς.

Θέλω να συμβουλευτώ τον γιατρό.

Είμαι άρρωστος, πολύ άρρωστος!

Καρδιακό πρόβλημα.

Λοιπόν χερ Σουλτς, ποιο είναι το πρόβλημα σου;

Δρ Χόλντερλιν, φοβάμαι ότι πρέπει να σας απογοητεύσω. Δεν είμαι άρρωστος.

Αντιθέτως, δε θα ήμουν εδώ αν δεν είχα τέλεια φυσική κατάσταση.

Δρ Χόλντερλιν, ήρθα εδώ για να σας μιλήσω για την Έλσα.

Την Έλσα;

- Δεν... δεν... - Ξέρω. Λεπτό θέμα, Γιατρέ.

Τι όμως; Πρέπει να εντοπίσουμε τα γεγονότα.

Ποια είναι τα γεγονότα;

Είναι νεαρή κοπέλα. Ήταν αρραβωνιασμένη μ' έναν νεαρό.

Ο οποίος πέθανε γενναία στο πεδίο της μάχης.

Με την ευκαιρία να σας εκφράσω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια;

Ο γιος σας ήταν ήρωας. Ήρωας!

Αλλά είμαι βέβαιος ότι αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να είναι εξαιρετικά επώδυνο.

Ας μην το συζητήσουμε, παρακαλώ.

Πολύ σωστά, ας μην το συζητήσουμε. Ας το ξεχάσουμε.

Ο πόλεμος έχει τελειώσει, η ζωή πρέπει να συνεχιστεί.

Για να μην τα πολυλογώ, θέλω να παντρευτώ την Έλσα.

Είναι ερωτευμένη μαζί σου;

Ναι...

Λαμβάνοντας υπόψη την επιχειρηματική και κοινωνική μου κατάσταση,

δε νομίζω ότι θα υπάρξουν αντιρρήσεις από τη νεαρή κοπέλα.

Είπατε κάτι, δρ Χόλντερλιν;

Όχι ακόμα.

Και Γιατρέ, μπορώ να σας διαβεβαιώσω:

Θα κάνω ό,τι μπορώ για να σας βοηθήσω να ξεχάσετε το βάρος... την απώλεια...

Πώς έλεγαν το γιο σας; Βάλτερ;

Τι σύμπτωση!

Και μένα με λένε Βάλτερ.

Έχετε απολύτως δίκιο, χερ Σουλτς.

Η ζωή πρέπει να συνεχιστεί.

Αυτό ακριβώς είπε ο Βάλτερ... πριν φύγει.

Θυμάμαι σαν τώρα την ημερομηνία.

Μου το είπε στην τελευταία του επιστολή.

Έλσα, να μου υποσχεθείς αυτό:

Αν μου συμβεί κάτι,

αν νιώσω ότι η ευτυχία σου θα καταστραφεί,

τότε σίγουρα ο θάνατος θα ήταν καλύτερος.

Πολύ συγκινητικό. Ξέρω ακριβώς πώς νιώθετε.

Όχι, δεν ξέρετε.

Αν ξέρατε χερ Σουλτς, δε θα ήσασταν εδώ!

Αναρωτιέμαι αν μπορώ να έχω ένα λεπτό με την φράου Χόλντερλιν.

Μην το τολμήσετε!

Χερ Σουλτς, αφήστε αυτούς τους δυο ανθρώπους στην ησυχία τους.

Αφήστε κι εμένα ήσυχη.

Αφήστε και τους τέσσερίς μας στην ησυχία μας.

Αντίο, χερ Σουλτς.

Θέλω απλά να είμαι μαζί του για μερικές στιγμές.

Ήταν τόσο νέος! Τόσο νέος!

Εξαιρετικό παιδί.

Θα γινόταν είκοσι σήμερα.

Είκοσι;

Ούτε που το φανταζόμουν.

Πώς περνάει ο καιρός!

Σαν χθες μου φαίνεται...

που έβαλα 17 κεριά στην τούρτα των γενεθλίων του.

Και τι ψηλό αγόρι!

Σχεδόν δύο μέτρα.

Αλλά ήταν τόσο κουτάβι!

Στριφογύριζε συνέχεια, πάντα έπεφτε πάνω σε πράγματα.

Και πάντα πείναγε.

Είναι θαυμάσιο πράγμα να βλέπεις παιδί που μεγαλώνει να τρώει.

Πόσο του άρεσε το κέικ κανέλας!

Πώς το ήξερες;

Ήταν πάντα γύρω από την κουζίνα μου τα Σάββατα όταν έφτιαχνα γλυκά.

Ποτέ δεν μου το είπε.

Το λάτρευε.

Πώς φτιάχνεις κέικ κανέλας;

Λοιπόν, παίρνεις ένα φλιτζάνι αλεύρι και μισό φλιτζάνι λίπους...

και μια πρέζα μπέικινγκ πάουντερ και δύο φλιτζάνια ζάχαρης...

Δύο;

Πάντα χρησιμοποιώ ένα.

Εντάξει. Θα ξέρω καλύτερα την επόμενη φορά.

Μην κλαις άλλο, καλή μου.

Κάπου πρέπει να είναι, τα αγόρια μας.

Και είμαι σίγουρη ότι μας βλέπουν.

Δε νομίζω ότι τους αρέσει... να κλαίμε όλη την ώρα.

Πρέπει να μάθουμε να μη θρηνούμε.

Και ν' αγαπάμε... ό,τι μας έχει απομείνει.

Είναι τόσα πολλά τα χρόνια... μπροστά μας.

Πατέρα, είχες δύσκολη μέρα σήμερα;

Όχι. Όχι, όχι! Υπέροχη μέρα.

Όλα ήταν μια χαρά. Θαυμάσια μέρα.

Εξαίσια σούπα!

Ξέρεις; Νομίζω ότι οι καλές εποχές επιστρέφουν.