De første 200 linjer.
- ความเดิมตอนที่แล้ว - ฉันทำถูกแล้ว
ที่ปิดกิจการนิวพอร์ทกรุ๊ป
- คุณกำลังลืมเรื่องในอดีต - ราคาเท่าไหร่
ถ้าอยากให้ช่วยดาวน์...
ฉันไม่ได้สิ้นเนื้อประดาตัวนะ เคิร์สเทน ฉันรู้น่า
ซื้อคอนโดให้ฉันเหรอ
จูลี่ ฉันไม่ได้ต้องการอะไรจากคุณ มันเป็นของคุณ
ฉันไม่มีเพื่อน
ฉันไม่ไว้ใจใคร ฉันเลยพยายามควบคุมพวกเขา
มันเลยทำให้ไม่มีใครอยากอยู่ใกล้ฉัน
ฉันก็เลยไม่มีเพื่อน
เกิดอะไรขึ้น นายทำอะไรเธอ
ไม่มีอะไร ฉันไม่ได้เป็นอะไร
นายเห็นแฟนกำลังคุยกับคนอื่น ใครๆ ก็คงเป็นเหมือนกัน
ไม่มีนาย ฉันก็ไปไม่เป็น
เวลาเราอยู่ด้วยกัน อะไรๆ ก็ดีไปหมด
ไม่มีนาย ฉันก็ไปไม่เป็น
เขาเป็นน้องชายฉันนะ
เทรย์ ปล่อยเขานะ
นายกำลังจะฆ่าเขานะ
- ว่าไง - นี่ฉันเอง
- เธอโอเคไหม - ไม่
ใช่ ฉันฝันร้ายน่ะ
ฉันฝันถึงเทรย์กับนายอีกแล้ว มันเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีก
ขอโทษที่โทรมาปลุกนะ ฉันแค่กลัว
ฉันรู้ แต่เธอไม่ต้องกลัวนะ
เทรย์ไม่อยู่แล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
เธอควรกลับไปนอนนะ ไว้คุยกันพรุ่งนี้
โอเค
เฮ้
โอ้...
ฝันร้ายอีกแล้วสินะ
ตอนแรกฉันนึกว่าเธอเหงื่อออกตอนหลับ
ฉันเลยไม่อยากพูดอะไรแต่...
ฉันนึกว่าการนอนกับเธอ จะช่วยให้มันหายไป
เธอได้คุยกับไรอันไหม
ฉันพยายามแล้ว
เธอก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง
ใช่ เขาไม่ค่อยพูด
และเขาผ่านมันมากับฉัน เขาควรเข้าใจฉันดี
ฉันรู้
ฉันจะอยู่ที่นี่กับเธอ
อะไร
ฉันอยากให้ไรอันรู้ว่าเขาควรพูดแบบนี้
ใช่
ได้ตารางเรียนใหม่หรือยัง
- ได้แล้วครับ - เอาของไปครบหรือยัง
ใส่กระเป๋าแล้ว
เขาเคยไปโรงเรียน รู้ว่าต้องเอาอะไรไป
เราแค่ดีใจที่เขากลับฮาร์เบอร์
ห้ามมีปัญหาอีกนะ
ดอกเตอร์คิมย้ำหลายรอบมาก
ผมรู้ครับ ผมจะไม่สร้างปัญหาอีก
ไม่ต้องห่วงครับ
เหลือแค่คุณกับฉันแล้วสิ
กาแฟอีกสักแก้วเป็นไง
ก็ได้นะ
ในบ้านมีแค่คุณและผมเหรอเนี่ย
มันดีมากเลยนะ
ถ้าฉันไม่ต้องกลับไปที่ออฟฟิศอีก...
หวังว่าคุณจะไม่ต้องกลับไป
- ผมหาคนซื้อนิวพอร์ทกรุ๊ปได้แล้ว - เยี่ยมไปเลย
ถ้าการประชุมในวันพรุ่งนี้ เป็นไปได้ด้วยดี
ผมจะเซ็นสัญญา
แล้วก็บอกลานิวพอร์ทกรุ๊ป
- คุณโอเคใช่ไหม - กับอะไร
กับการทิ้งบริษัทที่พ่อของคุณสร้างมา
คุณทำงานที่นั่นตั้ง 15 ปี
และกว่าจะรู้ว่าฉันเกลียดมัน ก็นานเกินไป
แซนดี้ ฉันพร้อมจะปล่อย มันไปเต็มทีแล้ว
ไรอันกับมาริสซ่า คบกันได้หลายอาทิตย์แล้ว
นี่มันสถิติใหม่เลยนะ
รู้สึกว่าพวกเขาจะเลิกกันเร็วๆ นี้
ฉันมีสัมผัสที่หกสำหรับสองคนนี้
ต่อให้พวกเขาเลิกกัน พวกเขาก็กลับมาดีกันอยู่ดี
มันเป็นเรื่องปกติ เรื่องของน้ำขึ้นน้ำลง
ไม่ แต่มันไม่เหมือนเดิม
ถ้าเลิกกัน มาริสซ่าอาจจะหายไปอีก
กับเพื่อนใหม่ที่นิวพอร์ทยูเนี่ยน มันอย่างกับสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา
โรงเรียนนั่นอยู่ห่างไปแค่สองไมล์
ฉันไม่สนหรอก
สองคนนั้นต้องคบกันให้ยืด
ไม่งั้นกลุ่มสี่คนเรา ได้เหลือครึ่งเดียวแน่
เฮ้ เพื่อน
รู้สึกไงที่ได้กลับมา
เราจะไปกินกาแฟกัน
เยี่ยมเลย
ก็ดีนะ
มีอะไรต้องทำเยอะเลย
นายทบทวนตอนวันหยุดก็ได้
ไม่ได้นะ เรามีแผนแล้ว
- เหรอ - ใช่ โคเฮนชวนมาริสซ่า
มากินข้าวเย็นด้วยกันวันนี้
นายหลบหน้าเรา อยู่ในบ้านนายไม่ได้นะ
ไม่รู้สิ เราเพลาๆ เรื่องนั้นไว้ก่อนดีกว่า
ฉันก็เพิ่งจะกลับมาเรียน มาริสซ่าเองก็คงทำใจลำบาก
ฉันควรให้พื้นที่เธอสักหน่อย
พื้นที่เหรอ ใครเขาต้องการกัน มาริสซ่าชอบนายอยู่ใกล้ๆ
เพราะงั้นคืนนี้ กินข้าวเย็นที่บ้านฉัน
ฉันมั่นใจว่าแม่ต้องทำกับข้าว น่าแขยงสักอย่างอยู่แน่ๆ
กาแฟสามแก้วครับ
- ขอบคุณค่ะ - ก็ได้
- พระเจ้า มานั่นแล้ว - สวัสดีทุกคน
ได้ยินเรื่องกิจกรรม "ล็อกอิน" คืนพรุ่งนี้ไหม
พวกเราทั้งหมด ต้องนอนด้วยกันที่โรงยิมหนึ่งคืน
โอ้ เราไปไม่ได้น่ะ
ใช่ ฉันตัดแขนตัวเองด้วยเลื่อย
โอ้ น่าเสียดายจัง
พวกนายคงพลาด
กิจกรรมบังคับ
มันถือว่าเป็นคาบเรียนคาบหนึ่ง และฉันรู้ว่านายต้องเข้าให้ครบ
- เราจะไปด้วย - เยี่ยมเลย
มันต้องสนุกแน่ เราจะทำสมอร์ด้วยนะ
แต่เราจะใช้ตะเกียงบุนเซิน แทนแคมป์ไฟของจริง
มันเป็นไอเดียของฉันเอง
โอ้ พระเจ้า
มันฉลาดสุดๆ ไปเลย
จำไว้ว่า...
สิ่งที่พวกนายต้องเอามาด้วย ก็คือถุงนอนและหัวใจที่เปิดกว้าง
คืนวันเสาร์ของฉันหายไปแล้วสินะ
ฉันเกือบลืมไป
ฉันต้องการคนช่วยจัดงานในคืนพรุ่งนี้
งั้นเซธกับไรอัน...
ฉันว่าพวกนายทั้งคนคงอยากช่วย
เพราะฉันเป็นคนเอานายกลับเข้ามา
งั้น...
เจอกันพรุ่งนี้ตอนบ่ายสองนะ
สุดสัปดาห์ของฉันหมดแล้วสินะ
ว่าไง
มาริสซ่า พร้อมสำหรับ สุดสัปดาห์นี้แล้วรึยัง
ไม่รู้สิ สุดสัปดาห์นี้มีอะไร
คลื่นกำลังเข้ามาจากแอนตาร์กติกา
หมายความว่าชายฝั่งจะมีคลื่นสูง
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเธอพูดเรื่องอะไร
ฉันลืมไปว่าเธอเกิดและโตที่นิวพอร์ท แต่ไม่เคยโต้คลื่น
- ใช่ ฉันเอง - แปลว่าฤดูคลื่นต่ำจบลงแล้ว
แล้วก็จะมีคลื่นเหมาะๆ สักที
เราเลยอยากจะต้อนรับคลื่นจากทางใต้
ด้วยพิธีกรรมโบราณที่เรียกว่า "ตระเวนยามรุ่ง"
พวกนายปาร์ตี้กัน ก่อนออกไปเซิร์ฟใช่ไหม
เฮ้ เธอก็ไม่ได้แย่นี่
เธอควรมากับพวกเรานะ
พวกเราก็จะไปที่ปาร์ตี้ด้วย
ต่อให้ความสนุกจริงๆ จะเริ่มพรุ่งนี้
ใช่ บางทีพวกเราอาจจะสอนเธอได้นะ
หรือจะให้ฉันนั่งดูที่ฝั่งก็ได้
มาเถอะชิลลี่ เราต้องไปเรียนฟิสิกส์
ตระเวนยามรุ่งคืนนี้
มันต้องมันมากแน่ วู้
- เธอมีคาบว่างเหมือนกันเหรอ - เอ่อ ใช่
เธอโอเคไหม
เธอดูเหนื่อยๆ นะ
ขอบคุณที่อุตส่าห์เห็นนะ
โทษที
ไม่เป็นไรหรอก
ฉันนอนไม่ค่อยหลับน่ะ
หลับไม่ลงเลย
ดื่มกาแฟเยอะไปเหรอ
ฉันว่านั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก
ฝันร้ายเหรอ
ประมาณนั้นน่ะ
ไปที่ตู้หยอดเหรียญกัน ฉันเลี้ยงเอง
ฉันจะปฏิเสธได้ยังไงกัน
- เฮ้ - เฮ้
ฉันมีข่าวดีมาบอก บริษัทขนย้ายของ เอาของของฉันมาให้แล้ว
คอนโดของเราน่าอยู่ขึ้นมาหน่อยแล้ว
เยี่ยมเลย เราควรฉลองกันนะ
ฉันน่าจะจัดปาร์ตี้ ฉลองบ้านใหม่ให้คุณนะ
ไม่เป็นไรหรอก คุณทำให้ฉันมากพอแล้ว
- มันชักจะเยอะเกินแล้ว - ไม่เอาน่า
ฉันจะไปแอสเพนในอีกไม่กี่สัปดาห์
มาริสซ่าก็จะย้ายเข้ามา
แล้วคุณสองคนก็จะลืมฉันไปสนิท
อย่างน้อยขอจัดปาร์ตี้ให้คุณก่อนไป
ไม่รู้สิ ช่วงนี้ฉันไม่ค่อยมีใครคบ
คนอื่นเมินคุณเพราะเรื่องเงินสินะ
คุณน่าจะได้เห็นพวกเธอในคลาสคาดิโอ
พวกเธอไม่ยอมมองหน้าฉันด้วยซ้ำ แต่ก่อนฉันเป็นควีนด้วยซ้ำ
ตอนที่ฉันเข้าบำบัดก็เหมือนกัน
ผู้หญิงทุกคนในนิวยอร์กเมินฉันหมด
- แล้วคุณทำยังไง - ตอนแรกฉันคิดจะหนีไป...
แต่ฉันจัดปาร์ตี้แทน
ปาร์ตี้การกุศล
มันเป็นสิ่งที่ฉลาดที่สุด ที่ฉันเคยทำมาเลย
แถมยังหาเงินบริจาคได้อีกเพียบด้วย
และฉันก็ได้ชีวิตคืนมา
แต่ฉันจัดงานแบบนั้นไม่ได้หรอก
- ฉันไม่มีเงินมากขนาดนั้น - ฉันช่วยคุณได้นะ
แต่แน่แหละ เราต้องการเคิร์สเทน...
มันต้องดีมากสำหรับคุณแน่ จูลี่ ลองคิดทบทวนดูนะ
- เฮ้ - เฮ้
คืนนี้จะมาด้วยกันไหม
โคเฮนอยากให้เราไปด้วย
ได้สิ ไว้ฉันไปเจอพวกเธอที่นั่นนะ
ฉันบอกจอห์นนี่แล้ว ว่าจะไปหาที่ชายหาด
จอห์นนี่อีกแล้ว
เคซี่ย์กับชิลลี่ก็ไปด้วย
เพราะถ้าชายหาดมีคลื่น และถ้าเราเป็นนักโต้คลื่น
- มันคือคริสต์มาสเลย - โอ้
No comments yet. Be the first to leave one.