De første 200 linjer.
"ผมไม่ได้มาบอกว่า คุณไม่ต้องสู้แล้ว"
"กรมตำรวจบัลติมอร์ ตารางบันทึกกิจกรรม"
"เจนกินส์ เวย์น อี."
"มันจะต้องถึงคราว"
"ที่พวกคุณทุกคน"
"ทุกคนต้องสู้เพื่อควบคุมเขตของคุณ"
- "หน่วยควบคุมอาชญากรรม" - "มันต้องเกิดขึ้นแน่"
"คำพูดมากมายในโลกนี้ อำนาจทั้งหมดที่คุณคิดว่าคุณมี"
"จะถูกโยนทิ้งไป เมื่อมีคนอยากลองดีกับคุณ"
เรื่องมันเป็นอย่างนี้
เมื่อคุณต้องสู้
คุณต้องชนะ
"มีผู้คนข้างนอกนั่น"
"ที่คิดว่าตำรวจโหดร้าย เมื่อตำรวจสู้ชนะ"
- "ตำรวจบัลติมอร์" - เวรเอ๊ย
แต่เท่าที่รู้ เราควรจะชนะการต่อสู้
ดังนั้นถ้าเราต้องสู้
ลืมเรื่องตำรวจโหดร้ายไปได้เลย
ถ้าเราแพ้ในการต่อสู้ เราก็เสียถนน
เข้าใจไว้ด้วย
ผมไม่ได้มาที่นี่ เพื่อพูดถึงการต่อสู้ที่พวกคุณต้องเจอ
ผมมาพูดเรื่องการต่อสู้ที่คุณต้องการ
การต่อสู้ที่คุณคิดว่ามีสิทธิ์ทำได้
เพียงเพราะคุณมีตราตำรวจ
นั่นคือความรุนแรงที่แท้จริง
คุณไม่ต้องการความรุนแรงแบบนั้น
ไม่ใช่เพราะมันไม่สนุกนะ
ผมเข้าใจ
จัดหนักไอ้สารเลวปากมาก ที่หุบปากไม่เป็น
สนุกก็คือสนุก จริงไหม ใช่
แต่ความรุนแรงแบบนั้น เป็นอุปสรรคต่อการทำงานของคุณ
ก่อนอื่นเลย จะไม่มีใครคุยกับคุณ ถ้าคุณซ้อมพวกเขา
จะไม่มีใครบอกสิ่งที่คุณต้องรู้
คืออย่างนี้นะ ถ้าคุณอยากเจ๋งจริงล่ะก็
ต้องมีข้อมูล
"หาให้ได้ว่าใครเป็นใคร"
ใครทำอะไรสกปรก ทำที่ไหน
"พวกเขาทำเรื่องสกปรกกับใคร"
"ข้อมูล มันทำให้คุณปิดคดีได้"
"ทำให้คุณเจอปืนและยาเสพติด"
คุณอาจคิดว่าตัวเองเป็นจอมวายร้าย ในคราบตำรวจ
คนเก่งแห่งบัลติมอร์ซิตี้ และคุณทำร้ายคนอื่น
แต่ตอนที่คุณต้องขึ้นศาล คุณจะเข้าไปพร้อมกับอะไร
"ความผิดพลาดหลายครั้ง ที่ต้องยอมรับ"
ความไม่มีระเบียบ เรื่องไร้สาระ
"คุณไม่มีหลักฐานที่ทำให้อัยการรัฐ เซ็นใบคำร้องของคุณได้"
แล้วคุณจะทำยังไง
คุณได้ค่าจ้าง ให้นั่งบนม้านั่งตรงทางเดิน
"นอกเมืองวาบาชสองสามชั่วโมง"
"เพื่อคดีที่จะถูกยกฟ้องเท่านั้นเหรอ"
"ความจริงคือ การทำตัวโหดร้ายไม่ช่วยอะไรเลย"
ปืนก็ไม่ได้ ยาก็ไม่เจอ
หรือคดีใหญ่ ๆ ที่ต้องทุ่มเท
คดีที่จะทำให้คุณได้ค่าจ้าง ทำให้ได้เลื่อนตำแหน่ง
และนี่คืออีกเรื่อง เกี่ยวกับการทำตัวโหดร้าย
มันไม่ได้เป็นอุปสรรค ในการทำงานเท่านั้น
ผมขอบอกเอาไว้เลย เวลาคุณซ้อมใคร
คุณจะได้รับการร้องเรียน จากจเรตำรวจ
"คุณจะได้รับแฟ้มคดี และถ้ามีการร้องเรียนมากพอ"
มันอาจทำให้คุณเสียชื่อเสียง อาจถึงขั้นถูกย้ายออกจากหน่วย
แม้ว่าคุณจะเขียนเพื่อเลี่ยงปัญหาได้
และตำรวจส่วนใหญ่ก็ห่วยแตก
พวกเขารู้วิธีเขียนเอาตัวรอด จากแทบทุกอย่าง
"ขอบอกเลยว่า มันทำให้คุณได้รับความสนใจ"
"ซึ่งทำให้ทำงานยากขึ้น"
ผมเคยได้ยินมาหมดแล้ว
"ไม่ จ่า ผมไม่เคยถูกตั้งข้อหาเรื่องนั้น"
"เราไม่เคยไปอยู่หน้า คณะกรรมการสอบสวนด้วยซ้ำ"
จากนั้นผ่านไปเดือนสองเดือน คดีแพ่งก็ตามมา
"เมืองต้องจ่ายเงินให้คุณ"
คุณเสียชื่อจากเรื่องนั้น แล้วก็ถูกดึงตัวออกจากถนน
แล้วจะทำประโยชน์อะไรให้ใครได้
ฟังนะ สรุปคือถ้าซ้อมคน แล้วปิดคดีได้ ก็จบ
ผมจะบอกให้คุณออกไปเตะก้นทุกคน
แต่มันไม่ใช่แบบนั้น
ดังนั้นถ้าคุณอยากทำงานแบบนั้น ผมบอกคุณได้เลย
คุณจะไม่ได้เข้าใกล้หน่วยของผมแน่
หน่วยควบคุมอาชญากรรม
เราไม่ทำเรื่องไร้สาระแบบนั้น
แล้วผมจะพูดอะไรน่ะเหรอ
คืนนี้พอพวกคุณออกไป พวกคุณจะพูดว่า
"เวย์น เจนกินส์ขึ้นมาบนนี้"
"และบอกว่าเราสู้ไม่ได้ เวลาเราต้องสู้เหรอ"
"เวย์น เจนกินส์กำลังบอกเรา ว่าเราควบคุมเขตของเราไม่ได้"
"เวลาที่ต้องทำ"
"ผมจะบอกว่า คุณควรควบคุมเขตของคุณให้ได้"
แต่เวย์น เจนกินส์บอกว่า เราทำอะไรไม่ได้เหรอ
พวกคุณไม่ได้ถูกห้ามไม่ให้ทำอะไร
"เข้าใจไว้นะ"
"ตำรวจตามท้องถนน ถ้าเขารู้กฎหมาย"
"ถ้าเขารู้วิธีใช้กฎหมาย"
"ถ้าเขาเขียนรายงานเป็น แล้วทำให้มันดูใสสะอาดได้"
"ถ้าเขาเข้าใจอำนาจของตัวเอง"
เขาก็ชนะ และไม่ใช่แค่บางครั้งนะ แต่เป็นทุกครั้ง
เป็นแบบนั้นทุกครั้ง
"ไม่ว่าคุณจะไปทำอะไรในถนนนั่น"
"เมื่อคุณเดินเข้าไปในศาลไหนก็ตาม ในเมืองนี้"
"คำพูดของคุณมีน้ำหนักกว่า"
และถ้าคุณได้คดีดี ๆ
"ถ้าคุณได้ยาและปืนมา และคุณจับตัวมือปืนได้"
"คุณไม่มีทางแพ้"
ออกไปทำให้พวกมันเห็นนรก
"ราคาพิเศษ"
"หยุด"
"ฉันอยู่ที่นี่เพราะมันคือบ้าน"
"ตำรวจ"
"ตำรวจบัลติมอร์"
"2.7 กิโลกรัม หนึ่งแสนดอลลาร์"
ถอยไป ๆ
"บัลติมอร์แสดงให้เห็น"
"ความล้มเหลวที่ร้ายแรง ในการหยุดความไร้กฎหมาย"
ไม่มีความยุติธรรม ไม่มีความสงบ
ฉันได้ยินการเรียกร้องว่า "ไม่มีความยุติธรรม ไม่มีความสงบ"
ไม่มีความยุติธรรม ไม่มีความสงบ
"ไปตายซะ"
"กรมตำรวจบัลติมอร์ แมริแลนด์"
"รายงานการทำงานนอกเวลา"
"วันจันทร์"
"ความรุนแรงย่อมมีเหตุเสมอ"
เจ้าหน้าที่เหล่านี้
เป็นเหมือนนักเลงยุค 1930
เพื่อที่ผมจะได้ไม่สะกดผิดอีก
บอกชื่อต้นที่ถูกต้องมาที
ชื่อต้นที่ถูกต้องเหรอ โมโมดู
เอ็ม โอ เอ็ม โอ ดี ยู
- เหมือนที่ได้ยินนะ - เรียกผมว่าจีมันนี่เถอะ
เล่าเรื่องเวย์น เจนกินส์ให้ฟังหน่อย
เวย์น เจนกินส์เหรอ
ไอ้ตำรวจนั่นมันบ้า
เขารอดแล้วนี่ พวก
แต่เขาเข้าใจบางอย่าง
ในแบบที่พวกคุณที่เหลือไม่เข้าใจ
พวกคุณรู้ทุกอย่างแล้ว เข้าใจไหม
มันเลวร้าย
ถ้าคุณรู้ทุกอย่าง
ถ้ามีคนคุยกับคุณ และคุณคุยกับพวกเขา
คุณก็นำหน้าทุกคนหนึ่งก้าว
ยาเสพติดมันเป็นเรื่องของข้อมูล
ใครเข้าใจ คนนั้นก็ได้
เข้าใจไหม
ใช่ เธอเข้าใจ
- "เจนกินส์ เวย์น อี." - "เร็วเข้า เจนกินส์ รีบหน่อย"
"รอหน่อยได้ไหมวะ"
- "คอลลิงตันสแควร์" - "รีบทำให้เสร็จ ๆ"
"วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2017"
เรามัวรออะไรอยู่วะ
ฉันแค่อยากเห็นนาย หงุดหงิดน่ะ มาร์คัส
นายก็รู้ว่ามันทำให้ฉันมีความสุข
พร้อมไหม ฉันรู้สึกว่าเขาพร้อมแล้ว
ช่างมัน ไปกันเถอะ
นี่ตำรวจบัลติมอร์
ไอ้เวรเอ๊ย ตำรวจ
- ออกมาเลย - บ้าเอ๊ย
นี่ตำรวจ
- นี่ตำรวจ หมอบลงกับพื้น - หมอบลง
- อย่ามาล้อเล่นแถวนี้ - หมอบลงไป
หมอบลงไป หมอบลงไปสิวะ
ไม่เข้าใจคำว่า "หมอบลง" ตรงไหนวะ ไอ้งั่ง
ฉันเพิ่งบอกว่าไง เร็วเข้า
- มีใครอยู่ชั้นสองไหม - แม่แกไง
มีใครอยู่ชั้นสองไหม
มาตรงนี้เลย
วางมันลงซะ ไอ้เวร
- ไปกันเถอะ - ไหวนะ
มีใครอยู่ข้างบนไหม
ตอบคำถามมา มีใครอยู่ข้างบนไหม
เอาล่ะ ใส่กุญแจมือเขา
- นี่ ปืน - ค่อยคุยกันรู้เรื่องหน่อย
โอเค เยี่ยมไปเลย
เอาใส่ถุงเลย นายมากับฉัน
- เราจะขึ้นไปข้างบน - ไปกันเถอะ
- ใช่ - นี่ตำรวจบัลติมอร์
ไปกันเถอะ มีใครอยู่ข้างบนไหม
- ออกมาให้หมดสิวะ - ตำรวจบัลติมอร์มีหมายค้น
"64-52 เรียกศูนย์ ขอรถที่คอลลิงวูดสแควร์ด้วย"
เราเจอแล้ว จ่า
ได้เลย มาแล้ว
ไปกันเถอะ ค้นตู้เสื้อผ้าตรงนั้น
เจ๋งเป้ง เหมือนที่คนของนายบอกเลย
- เวย์นผู้ยิ่งใหญ่ - เฮนดริกซ์
ฉันว่าน้องชายฉันเริ่มแข็งแล้วว่ะ
- เวย์นผู้ยิ่งใหญ่ - นั่นแหละที่ฉันบอก
- นายนี่เจ๋งจริง ๆ โย่ - มันไม่ยอมหยุดเลย
ดูนี่สิ ค้นดู
บ้าเอ๊ย
เจออะไรเหรอ เวย์น
เวย์น มองอะไรอยู่น่ะ
ขอบคุณ เดี๋ยววันนี้ผมแวะไป
เป็นยังไงบ้าง นักสืบซูตเตอร์ โอเค ๆ
เวย์น เฮนดริกซ์
นี่ เพื่อน ช่วยอะไรหน่อยสิ ไปเข้าแถวที่อีซียูที
- เดี๋ยวฉันไปหา - ได้เลย ฌอน
ดูนายสิ นั่งสบายอยู่ในแผนกคดีฆาตกรรม
ฉันจำตอนที่เราเพิ่งเข้าแผนกสืบสวน คดีร้ายแรงได้ ดูเราตอนนี้สิ
เวลาผ่านไปเร็ว และเจอเรื่องไร้สาระมากมาย
อีกสองปีพอฉันมีที่ไป ฉันก็ไปแล้ว
- แล้วนายล่ะ - ฉันชอบสิ่งที่ฉันเป็น
เกษียณเหรอ ไม่มีทาง
ฉันเกิดมาเพื่อสิ่งนี้
- นั่นอะไรน่ะ - เราเจอแจ็กพอต ฌอน
No comments yet. Be the first to leave one.