Brief Encounters (Короткие встречи)

ODESSA FILMSTUDIO

BRIEF ENCOUNTERS

Kameraden...

Lieve kameraden...

Mijn lieve, lieve kameraden...

Afwassen of laten staan?

Afwassen of niet? Dat is de vraag.

Het is altijd hetzelfde. Eerst het een, dan het ander.

Waarom klaag je?

Je klaagt altijd.

Ik heb tegen niemand iets gezegd.

Ik praat gewoon tegen mezelf.

Mag ik tegen mezelf klagen?

Ik ga de afwas niet doen.

Zul je boos op me zijn?

Je mag boos zijn, het kan me niet schelen.

Het kan me niet schelen, het kan me niet schelen.

- Hallo... - Stepan Stepanovich, ik ben het.

Ik kan die conferentie niet doen.

Waarom niet?

Ik weet niets van landbouw, het is niet mijn vakgebied.

Geef die klus aan iemand anders.

Oh, kom op!

Ik heb je vrouwelijke charmes nodig om mensen op te winden.

Bovendien is Sergey op vakantie en Marchenko ziek.

Marchenko zegt altijd dat hij het druk heeft en het is zijn specialiteit.

Ik heb het al erg druk met de economie van de stad.

- Je kan er voordeel uithalen. - Hoe?

Ik moet naar de regionale conferentie op de 22e.

- Welke conferentie? - De watervoorziening-conferentie.

- Ga gewoon niet. - Denk na voor je iets zegt.

Dat probeer ik altijd.

Waarom organiseer jij de conferentie niet?

- Ik kan niet, ik heb het druk. - Met wat?

Valentina,

Over twee jaar neem je mijn plaats in.

Dan zal ik je informeren over mijn verplichtingen,

en dan kun je me vertellen om het ene te doen in plaats van het andere.

Zo lang kan ik niet wachten. Fijne avond.

Beste kameraden...

Beste kameraden...

Beste kameraden, we weten allemaal...

Beste kameraden, we weten allemaal dat de ontwikkeling van de landbouw...

Beste kameraden...

Beste kameraden...

Mijn beste, beste,

beste kameraden...

Laat me slapen, laat me met rust.

Stepan Stepanovich, ik ben het weer.

- Ik lag in bed. - Ik ook.

Stepan Stepanovich, laten we de conferentie uitstellen.

Nee, het is te belangrijk.

We kunnen niet alleen praten over landbouw, we moeten het doen.

- Wanneer hebben ze je gebeld? - Gisteren.

Dit is geen oorlogstijd, het is niet nodig om 's nachts te bellen.

- Sorry. - Graag gedaan.

Heeft Maria Feodorovna je gestuurd?

Ik dacht dat ze een ouder iemand zouden sturen. Kom binnen.

Kom binnen. Waar wacht je op?

- Wat is je naam? - Nadezhda.

- Nadya. - Nadya.

Deze kant op. Kom binnen.

Ik heb niets speciaals nodig,

gewoon iemand die de kamers opruimt, afwast.

Ik eet meestal aan tafel als ik binnenkom.

Ja.

Op dit moment woon ik alleen.

- Kom je van het platteland? - Ja.

Hoeveel jaar ben je naar school geweest?

- Zeven. - Zeven.

- En wat denk je nu? - Waarover?

Denk je dat je blijft studeren?

Je kunt naar avondschool gaan. Wat denk je?

Doe je jas uit,

en je sjaal.

Wat vind je van avondschool?

Waarom lach je?

Heb ik je beledigd?

Heeft u een huishoudster nodig?

Natuurlijk heb ik een huishoudster nodig.

Geef me de koffer.

Waar zou je 's nachts heen gaan, alleen?

Zelfs als je geen huishoudster wilt zijn, kun je nog steeds hier blijven.

Als je het niet leuk vindt om hier te werken dan kun je in de fabriek werken.

Je kunt op de bank slapen.

Wil je iets eten?

Je kunt voor me koken.

Ik heb de borden gebroken, de kopjes zijn allemaal verschillend.

Probeer de koekjes. Hier is de suiker.

De koekjes zijn een beetje droog, maar erg lekker.

Mijn man kocht ze op zijn laatste reis.

Als hij iets meeneemt, brengt hij het altijd in grote hoeveelheden.

Hier.

Uw man...

- Heb ik je beledigd? - Nee.

Wat is het dan?

Ik wil naar huis.

- Je bent nog maar net aangekomen. - Er ligt sneeuw thuis.

- Wij hebben ook sneeuw. - Het is zo mooi daar.

- Hier is het ook mooi. - Thuis is het mooi.

- Wat is er, Nadya? - Ik wil zo graag naar huis.

Je bent gewoon moe.

Ga maar slapen.

Ik heb je bed opgemaakt.

Nadya...

Nadya...

Ik moet gaan.

Heb je geen geld voor een kaartje?

Nee, ik heb veel geld.

- Genoeg? - Ja.

Ik...

Waar ik eerst woonde, was alles betaald.

- Hoi. - Hoi.

- Nou? - Wat?

Ansjovis, vis uit blik.

- Is dit hoe je leeft? - Hoe?

- Op deze manier. - Hoe?

Deze manier.

- Ik moet ook werken. - Werken.

- En zou dit een baan zijn? - Hoezo?

Ik verdien hetzelfde als de anderen, 70 per maand.

Dat is niet echt geld, toch, Buran?

Je kunt tot 150 verdienen.

Schuld en krediet tot de eerste controle.

- Ze zullen hier niet komen. - Jawel.

Ik denk dat je meer verdient, gezien de gescheurde jas.

- Het moet gerepareerd worden. - Ik kan het doen.

- Niet nodig. - Geef maar aan mij.

Oké, dan.

Semjon Semjonovitsj en ik

hebben zilver gevonden.

- Dat is pas geld. - Maar het is niet van jou.

Maakt niet uit, ik kan naar elke stad gaan en 100 roebel laten opsturen.

1000 als het moet.

- Dat is overheidsgeld. - Dus?

Het is voor het werk.

Geef me wat salami en een biertje.

Waarom kijk je me zo aan?

Wij geologen zijn onbetrouwbaar.

Vandaag zijn we hier, morgen zijn we ergens anders.

En jij bent zo jong.

Steek nooit mijn weg over, begrepen?

Ja.

De gitaar, neem de gitaar.

Op ontoegankelijke paden draven de paarden .

Ze brengen hun ruiter naar onbekende bestemmingen.

Als je er niet bent,

stel ik me altijd voor dat we hier zitten,

ook al zitten we hier nooit.

Je bent wild teruggekomen.

Moet ik je weer temmen?

- Keten me vast. - Wat?

Doe een ring in mijn neus

en maak me vast aan een goede ketting.

Of een grote ketting.

Ik ken je helemaal niet.

Terwijl je hier ligt

zie ik je ogen,

je wangen, je lippen.

- Oren, haar en neus. - Ja.

Dit weet ik allemaal.

Maar jij, ik ken je helemaal niet.

Hij ligt hier over iets na te denken.

Waar denk je aan?

Slaap je?

Ik denk nergens aan.

Vind je dat vreemd?

Denk jij altijd aan iets?

Ja, waarschijnlijk wel, net als iedereen.

Probeer niet te denken.

- Verveel ik je? - Doe niet zo raar.

Als je er niet bent, praat ik vaak tegen je.

Soms hebben we ruzie.

Misschien zeg ik verstandigere dingen in je gedachten.

Daar gaat het niet om.

Wat dan wel?

Je bent gewoon anders, dat is het.

Beter of slechter?

Niet beter of slechter, gewoon anders.

Je gaat altijd zo snel weg

dat ik je nooit leer kennen.

Dan verzin ik je, stel ik me je voor.

Maak niets ingewikkeld van me, ik ben eenvoudig.

Ik beweeg mijn benen, mijn armen,

mijn voeten,

mijn handen.

Je bent niet eenvoudig.

Je leeft als een plant.

Ik ben een palmboom, een cactus.

Voor mij ben je als een plant van een andere planeet.

De garnalen worden gekookt.

- De garnalen worden gekookt. - Ja.

De garnalen zijn gekookt

- en ik hou van je, begrepen? - Ja.

Je houdt niet van praten.

Nadya!

Waar kom jij ineens vandaan?

Lyuba!

Lyuba!

- Wanneer ben je aangekomen? - Gisteren.