Bora! Deborah (보라! 데보라)

ตามใจรัก (True to Love)

ตามใจรัก (True to Love)

(ตัวละคร เรื่องราว สถานที่ และเหตุการณ์ทั้งหมดเป็นเรื่องสมมติ)

ทำไมครับ มีอะไรเหรอครับ

อย่าไปเลยนะคะ

ไม่สิ คุณไปไม่ได้ค่ะ

พูดเรื่องอะไรของคุณครับ

คุณโบรา

บอกผมทีว่านี่มันเรื่องอะไรกัน

วันนี้คุณสัญญาว่าจะไปกับฉันแล้วนี่คะ

คุณบอกว่าจะเป็นปลาดุกให้

คุณบอกว่าจะให้ฉันใช้คุณ

สัญญาต้องเป็นสัญญาสิ

ผมรู้ว่าถ่ายรูปกันที่ไหน คุณล่วงหน้าไปก่อนนะ ตกลงไหม

ขอกุญแจด้วยครับ

เธอมาแจกการ์ดแต่งงาน

แต่ก็ยังอ้อยอิ่งเซ้าซี้แฟนเก่า คุณยังไม่เข้าใจอีกเหรอ

เธอแค่จะทำให้คุณปั่นป่วน เพื่อเอาชนะคุณเฉยๆ

เหมือนการยิงคุณซ้ำอีกนัด เพื่อให้แน่ใจว่าคุณตายจริงน่ะ

จุ้นจ้านเรื่องของคนอื่นและล้ำเส้น

ยังไม่เลิกทำอีกเหรอครับ

นี่มันเรื่องของผมครับ ผมจะจัดการเอง

คุณยังคิดว่าต้องเลิกกัน เพราะฉันอยู่อีกเหรอคะ

งั้นถ้าคุณให้แหวน วงที่คุณไม่กล้าโยนทิ้งกับเธอ

คุณคิดว่าจะได้เธอกลับมาเหรอ

เพราะแบบนั้นคุณเลยจะไปเหรอ

ตอนนี้คุณพูดถึงใครอยู่กันแน่ครับ ไม่ได้พูดถึงตัวเองอยู่หรอกเหรอ

"หลับแล้วเหรอ"

คุณว่ารู้ดีว่ามันไม่มีความหมายอะไร

คุณจะบังเอิญไปเจอเขาแน่ๆ มันคงชวนกระอักกระอ่วน

แต่คุณยังดึงดันจะไป เพื่ออะไรเหรอ

เพื่อจะได้ฟังเขาบอกว่าเสียดายเหรอ

นั่นคือสิ่งที่คุณคาดหวังเหรอ

จากคนที่ทำทุกอย่างเพื่อประสบความสำเร็จ

มาเป็นคนที่พยายามชนะใจแฟนเก่า มันไม่ได้ฟังดูน่าเชื่อถือเลย

อ๋อ หรือเพราะแบบนั้นคุณถึงได้มั่นใจนัก

ก็ได้ เพราะแบบนั้นฉันถึงได้มั่นใจไง

แฟนเก่าที่เกาะไม่ปล่อย และพูดเรื่องแก้แค้นหรือยังมีเยื่อใย

เธอแค่อยากเห็นแฟนเก่าเสียดายและร้องไห้

เพื่อช่วยเรียกความมั่นใจที่ดำดิ่ง ให้ดีขึ้นมา

ถึงแม้เธอจะรู้ดีว่า มันน่าสมเพชและต่ำตมแค่ไหน

ช่างเถอะค่ะ เอาคืนไป

ใช่แล้ว ไปเถอะ

ใครสนกันว่าคุณจะเจ็บปวดเสียใจไหม

มันไม่ใช่เรื่องของฉันนี่นา

ถ้าไปตอนนี้จะกลับมาไม่ได้แล้วนะ

(ตอนที่ 11 อยากให้หน้าหนาวมาถึงจะแย่แล้ว )

ดื่มคนเดียวหมดนี่เลยเหรอ

ตอนที่ฉันพูดว่าคิดถึง

พี่ก็ยังมาสินะ

ค่อยยังชั่วหน่อย

หยุดดื่มดีกว่านะ

มีเรื่องอะไรเหรอ

วันนี้ฉันไปลองชุดแต่งงานมา

ฉันลองอยู่ทั้งวัน ลองไปเยอะจนนับไม่ถ้วน

แต่ไม่มีชุดไหนถูกใจฉันเลย

ตอนที่ฉันลองชุดสุดท้าย

จู่ๆ ฉันก็เกิดเวียนหัวและคลื่นไส้

ฉันวิ่งออกมาข้างนอก

แต่แล้วฉันก็ร้องไห้ออกมา

- พี่ ฉันน่ะ... - รับสิ

ไม่เอา

เขาโทรมาไม่หยุดเลย เขาคงเป็นห่วงเธอ

ถ้ารับตอนนี้ ฉันอาจบอกเขาว่า ฉันแต่งงานกับเขาไม่ได้แล้ว

ฉันยังควรรับสายอีกไหม

อยากให้รับไหม

ฉันนึกเสียดายมากๆ เลย

ที่เราเลิกกันแบบนั้น

พอเวลาผ่านไป

ฉันอาจต้องเสียใจ กับช่วงเวลานี้ไปทั้งชีวิตก็ได้

มันทำให้ฉันกลัว

ฉันก็เสียดายเหมือนกัน

ตอนนี้ก็ยังนึกเสียดาย

เปิดรถสิ

ทำไมถึงเพลียนักล่ะ

เมื่อคืนก็เห็นนอนแต่หัวค่ำ

นั่นสิ

ว่าแต่ตอนใกล้จะเช้า พี่ไปไหนเหรอ

พี่ไม่ได้อยู่ที่เตียงนี่

ฉันจะไปไหนได้ล่ะ

อยู่บ้านจะไปไหนได้นอกจากห้องน้ำ

มีคนโทรมาแน่ะ

- โบราโทรมา - รู้แล้ว

ว่าไง

เรากำลังจะไป

ยอนโบรา

ขึ้นมาสิ

อือ

อะไรน่ะ

สวัสดีค่ะ พี่

อือ มาแล้วเหรอ

ทำไมหงอยอย่างนั้นล่ะ

ไม่ได้มากับคุณซูฮยอกเหรอ

ไม่รู้เหมือนกัน

เขาหนีไปแล้ว

ฉันก็เคยรักเธอมากเหมือนกัน

อาจมากกว่าที่เธอรักฉันด้วยซ้ำ

ที่ฉันขอเธอเป็นแฟนไม่ได้...

เพราะเชื่อว่าเราเป็นแฟนกันอยู่แล้ว

ถ้าฉันจะแต่งงาน ฉันก็อยากแต่งกับเธอ

ฉันถึงได้ซื้อแหวนเป็นครั้งแรกในชีวิต

แต่...

แต่... วันนั้นเหรอ

ฉันพูดไปว่าอยากเลิก

ฉันทำบ้าอะไรลงไปนะ

ฉันทำทุกอย่างพังหมด

ฉันไม่น่าไปฟังเธอเลย

การที่เราต้องมาเลิกกันเพราะคนอื่น

จริงๆ เลย...

แต่ว่า...

พี่ไม่เป็นไรเหรอ

ได้ยินว่าพี่ทำงานกับผู้หญิงคนนั้น เดโบราน่ะ

พี่รังเกียจคนประเภทนั้นนี่นา

คนที่นึกอยากพูดอะไรก็พูดไม่สนใจใคร

ฉันรู้ว่าพี่ทนสุงสิง กับคนที่พี่ไม่ชอบไม่ได้

ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก

ฉันรับคำขอโทษแล้ว

ไม่สิ...

ไม่ใช่ว่าคุณนักเขียนติดค้างคำขอโทษอะไร

ถ้างั้น วันนั้นหรือว่า

เป็นเพราะผู้หญิงคนนั้นเหรอ

ตอนที่ฉันเอาการ์ดเชิญไปให้

พี่เย็นชากับฉันมาก

คงเป็นเพราะแบบนั้นสินะ

ผู้หญิงคนนั้นบอกเหรอ

ว่าฉันคบซ้อนและเปลี่ยนใจ ไปหาคนใหม่ในทันทีใช่ไหม

ถ้าฉันทำแบบนั้นจริง ฉันจะกล้ามาสู้หน้าพี่แบบนี้เหรอ

มันไร้สาระสิ้นดีเลย

ยูริ

ฟังฉันพูดให้จบก่อนนะ

เหตุผลที่วันนั้นฉันไม่หยิบแหวนออกมา...

เพราะฉันไม่อยากทำ

ไม่ว่าเธอจะตำหนิหรือด่าทอฉันแรงแค่ไหน

ถ้าฉันอยากหยิบมันออกมาฉันก็คงทำ

หัวใจฉันมันไปได้ไกลสุดแค่นั้น

ถ้าฉันบอกเธอเร็วกว่านี้

เธอคงตัดใจเดินหน้าต่อได้ง่ายขึ้น

นั่นคือสิ่งที่ฉันเสียดาย

ฉันถึงได้มาที่นี่

แล้วก็...

ฉันอยากแสดงความยินดีอย่างจริงใจ กับการแต่งงานของเธอด้วย

ฉันเฝ้ารอฟังคำว่ารัก จากปากพี่มานานเหลือเกิน

แต่ไม่นึกเลยว่าจะได้ฟังมันแบบนี้

ตลอดเวลาสี่ปีพี่พูดคำนั้นออกมาไม่ได้

ตอนนี้พี่คงพูดได้แล้วสินะ

อือ

ฉันว่าจะพยายามทำดู

ไม่นึกว่าเธอจะอยู่ที่นี่ ฉันตามหาเธอไปทั่วเลย

ทำไมไม่รับสาย...

สวัสดีครับ

ผมเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนของยูริ ผมอีซูฮยอกครับ

อ๋อ ครับ

วันนี้ทุกคนควรมารวมตัวกัน เพื่อรับการ์ดเชิญ

แต่พวกเขาดันติดธุระขึ้นมาปุบปับ

เธอเลยผิดหวังมากน่ะครับ

ไม่เห็นต้องร้องห่มร้องไห้เลย

เพราะคุณเมาใช่ไหม

ผ่านมาหลายปีก็ยังไม่เปลี่ยนเลยนะ

จริงเหรอ

ไม่เห็นต้องร้องไห้เลย ก่อนนี้เธอร้องไห้ ฉันเป็นห่วงมากเลยนะ

เป็นเพราะเรื่องชุดเหรอ

เธอใส่ออกมาสวยทุกชุดเลย

ฉันเลือกไม่ถูกเลยว่าชุดไหนสวยที่สุด เพราะเธอใส่อะไรก็สวย

เพราะงั้นก็อย่าเสียใจไปเลย ร่าเริงหน่อยนะ

ไม่ใช่ว่าฉันโกรธหรอก...

มองทางนี้ครับ

สวยมากครับ

มองตากันหน่อยครับ

สวยจริงๆ เลย

อยู่กันโน่นแล้ว

อึนจู

อึนจู

โบรา

พี่จินอู

โอ้

- สวยมากเลย - สวยจริงๆ

ฉันพอดูได้ใช่ไหม ขอบใจนะ ที่มา

- ยินดีด้วยนะ - ยินดีด้วย

ฉันดีใจนะที่เธอมาได้

ว่าแต่เธอไม่เป็นไรแน่นะ

สีหน้าเธออมทุกข์มากเลย

ใครจะไปคิดว่าคู่เธอจะลงเอยแบบนี้

ขนาดฉันยังเศร้าตามเลย

นั่นน่ะสิ

ถึงได้มีคำพูดที่ว่าไม่มีทางรู้ได้เลย จนกว่าจะเข้าสู่ประตูวิวาห์

ว่าแต่เธอน่าจะไปเติมแป้งหน่อยนะ

หน้าเธอเยิ้มหมดแล้ว

จะบอกว่าการแต่งแนวฉ่ำๆ มันเยิ้ม...

ตลกจังเลยนะ เธอเนี่ย

จูมี

ไหนเธอบอกว่าจะพาใครมาด้วยไง

มาคนเดียวเหรอ

อือ ก็กลายเป็นอย่างนั้นแหละ

อย่างนี้นี่เอง

ยังไงก็หวังว่าเธอจะได้สัมผัสความสุข ที่มีแต่ผู้หญิงแต่งงานจะได้สัมผัสนะ

เธอไม่ได้เด็กลงทุกวันนี่นา

ไม่รู้สิ ฉันไม่ได้อยากรีบแต่งอะไรนะ

ยุคนี้ใครเขาอยากแต่งงานล่ะ

เขากำลังฮิตอยู่เป็นโสดกัน

ฉันก็เคยคิดแบบนั้นเหมือนกัน