Fight Club

Т Е П А Ч К И К Л У Б

Луѓето постојано ме прашуваат дали го познавам Тајлер Дарден.

Три минути.

Ова е тоа. Почеток и крај.

Сакаш да кажеш некој збор во оваа прилика?

Со цевката од пиштолот меѓу забите зборуваш само самогласки.

Не можам да размислувам на ништо.

За момент, заборавив на контролираната уништувачка акција на Тајлер,

и се прашувам колку е чист пиштолот.

Сега станува возбудливо.

Онаа стара изрека, да ги повредиш само оние кои ги сакаш.

Епа, тоа важи и за обете насоки.

Имаме седишта во прв ред во овој театар на масовно уништување.

"Одборот за Рушење", во проектот "Осакатување",

ги наполни темелите на дузина згради со експлозив.

За две минути, примарните детонатори ќе го активираат главниот експлозив,

и неколку блока ќе бидат сведени на рушевини.

Го знам ова бидејќи и Тајлер го знае ова.

Две и пол. Размисли за се што постигнавме.

И одеднаш, сфаќам дека сето ова, пиштолот, бомбите, револуцијата,

има врска со девојката која се вика Марла Сингер.

Боб. Боб имаше женски цицки.

Ова беше групата за поддршка за луѓето со рак на тестиси.

Ова огромно нешто што ме стиска, тоа е Боб.

Сеуште сме мажи.

Да, мажи сме.

Тоа е се што сме.

На Боб му се одстранети тестисите. Потоа, хормонска терапија.

Му се развиле женски цицки бидејќи тестостеронот му бил превисок,

па телото го засилило производството на естроген.

А тогаш доаѓав јас. - Повторно ќе ми ја вадат течноста.

Меѓу тие огромни испотени цицки.

Толку големи, на начин на колку што е голем и Бог.

Во ред, сега ти плачи.

Не, чекај. Се враќаме назад. Да почнеме малку порано.

Шест месеци не можев да спијам.

Не можев да спијам.

Со несоницата, ништо не е реално.

Се е далеку.

Се е копија на копијата, на копијата.

Кога ќе почне освојувањето на вселената, големите корпорации на се ќе даваат имиња.

"ИБМ Ѕвездена Сфера".

"Мајкрософт Галаксија".

"Планета Старбакс".

Ќе мораш да одиш надвор од градот неделава, да ги симнеме малку "црвените знаменциња".

Мора да било вторник. Ја носеше својата плава вратоврска.

Сакаш да го запоставам извештајот додека не ми јавиш за подобрувањето на состојбата?

Ова ти е приоритет. Еве ти го билетот за летот. Повикај ме ако некаде зачкрипи.

Беше полн со енергија. Сигурно имал пролив од кафето.

Како и многу други, станав роб на купувањето и искористување на нештата.

Да. Би сакал да ја нарачам "Ерика Пекари" правосмукалката.

Ве молам, почекајте. - Ако видев нешто паметно,

како на пример мала масичка за кафе во облик на Јинг-Јанг, морав да ја имам.

"Клипсковата" персонална канцелариска опрема.

"Ховертек" домашниот велосипед за вежбање.

Или "Охамешаб" софата со зелени пруги.

Дури и ламбата со омот од еколошка, не-избелувачка хартија.

Ги листав каталозите и се прашував:

"Каков сервис за вечера ме дефинира како личност?"

Имав се. Дури и стаклена вазничка со мали меурчиња и несовршености.

Доказ дека е направено од чесните работни луѓе од...

Ве молам, почекајте. - ...како и да е. Почекав.

Некогаш читавме порнографија.

Сега тоа беше "Хорчов" колекцијата.

Не. Не можеш да умреш од несоница. - А што е со нарколепсијата?

Задремувам и се будам на чудни места,

за кои немам поим како сум се нашол таму.

Мораш да се разведриш. - Може ли да ми дадете нешто?

Црвени, плави апчиња...

Не. Тебе ти треба здрав и природен сон.

Џвакајте малку корења и вежбајте повеќе.

Еј, ајде.

Во болка сум. - Сакаш да видиш болка?

Наврати кај првиот методолог, вторник навечер.

Види се со момците со рак на тестиси.

Тоа е болка.

Отсекогаш сум сакал три деца. Две машки и девојче.

Минди сакаше две девојчиња и едно машко.

Никогаш не сме се сложувале за ништо.

Па... Таа...

Го доби своето прво дете минатата недела.

Девојче.

Со... Со нејзиниот... Со нејзиниот нов маж.

Срање!

И фала му на Бога, знаете.

Мило ми е поради неа.

Бидејќи таа заслужува...

Сите. Ајде да му се заблагодариме на Томас што го сподели ова со нас.

Фала, Томас.

Гледам низ собата и гледам многу храброст.

И тоа ми дава сила.

Еден со друг си даваме сила.

Време е за "еден на еден".

Ајде сите да го следиме примерот на Томас и вистински да се отвориме.

Најдовте ли партнер?

И вака го запознав големиот маслар.

Неговите очи веќе се собираа од солзите.

Колената заедно. Тие чудни мали чекори.

Моето име е Боб. - Боб?

Боб бил шампион во боди билдинг.

Ја знаете онаа програмана за зголемување на градите, доцна навечер на ТВ?

Тоа беше негова идеја.

Бев гнетач.

Знаеш, користев стероиди.

Дијабонал и...

Вистерол.

Тоа им се дава на тркачките коњи.

А сега, банкротирав.

Разведен сум.

Моите две возрасни деца...

...не сакаат ни да ми ги возвратат повиците.

Непознатите со олкава искреност од мене прават голем мекуш.

Ајде... Корнелиус.

Можеш да плачеш.

И тогаш се случи нешто. Попуштив.

Тоа е многу добро.

Изгубен во заборавот.

Мрачен и тивок и комплетен.

Ја најдов слободата. Губењето на целата надеж беше слободата.

Во ред е.

Бебињата не спијат олку добро.

Станав зависен.

И бидејќи ништо не зборував,

луѓето отсекогаш ме мислеа за најлош.

Тие повеќе плачеа... потоа и јас повеќе плачев.

Сега ќе ја отвориме зелената врата. Срцевата чакра.

Не умирав вистински.

Не бев домаќин на рак или паразити.

Јас бев топлиот мал центар околу кој се собра целиот живот на светов.

Замислете ја вашата болка како бела топка од лековита светлина.

Тече по целото ваше тело, ве лечи.

Продолжете вака. Запомнете да дишете.

И излезете низ задната врата од собата.

Каде води таа?

Во вашата пештера.

Влезете,

во вашата пештера.

Така.

Одите подлабоко во вашата пештера.

И ќе го пронајдете,

животното на вашата моќ.

Лизни се.

Секоја вечер умирав.

И секоја вечер бев повторно роден.

Воскреснат.

Боб ме сакаше бидејќи мислеше дека и на мене ми се одстранети тестисите.

Додека сум притиснат на неговите цицки,

спремен да плачам.

Ова беше мојот одмор.

А таа расипа се.

Ова е рак, така?

Оваа женска, Марла Сингер,

немаше рак на тестисите.

Беше лажга.

Воопшто не беше болна.

Јасно го видов тоа, во мојата група за крвните паразити, во четвртоците.

Потоа во "Надеж", двапати месечно на собирот за клеточните пореметувања.

И повторно ја видов денес, мојата туберкулоза во петок навечер.

Марла,

големиот турист.

Нејзината лага одговараше со мојата.

И наеднаш, не чувствував ништо.

Не можев да плачам, па повторно,

не можев да спијам.

На следната група, после водената медитација,

после отворањето на срцевите чакри, кога ќе дојде време за прегратка,

ќе ја зграбам таа мала кучка, Марла Сингер, и ќе ја средам.

Марла, ти лажге! Ти голема туристке, потребно ми е ова! Сега заминувај!

Немав спиено четири дена.

Ќе го оставиме тоа да се исуши.

Кога имате несоница, никогаш вистински не спиете.

И никогаш вистински не сте будни.

За почеток, вечерва,

Клое би сакала да каже неколку збора.

А, да, Клое.

Клое изгледаше како скелетот на Мерил Стрип кој насмеан шета наоколу,

правејќи се исклучително добар кон сите.

Па, сеуште сум овде.

Но, не знам уште колку.

Толку се сигурни сите во она што ми го велат.

Но, имам добри вести.

Повеќе не се плашам од смртта.

Но, многу сум осамена.

Никој не сака секс со мене.

Толку сум блиску до крајот и сакам некој да ме легне за последен пат.

Имам порничи во станот,

и средства за подмачкување и амил нитрат... - Ти благодарам, Клое.

Сите, ајде да и се заблагодариме на Клое.

Благодариме, Клое.

Да се подготвиме за водената медитација.

Стоите на влезот во вашата пештера.

Влегувате во пештерата и одите.

Кога би имал тумор, би го нарекол Марла.

Марла.

Малата гребнатинка во аголот на устата, која би зараснала ако не ја чепкаш толку со јазикот.

Но, не можеш.

Влегувате подлабоко во пештерата.

Ја чувствувате лековитата енергија насекаде околу вас.

Сега, најдете го вашето животно на моќта.

Лизни се.