De første 200 linjer.
ใจเย็นๆ นะ
คุณไม่เป็นไร
ใช่สิ
ทุกอย่างต้องเรียบร้อย
ทุกอย่างต้องเรียบร้อย
ใช่มั้ยล่ะ
คงงั้น
"ทุกอย่างในชีวิตก็แค่ชั่วครู่ชั่วยาม"
ใครบอก
ฟิลิป เค. ดิค
เขาพูดถูกนะ
อย่างว่า สุดท้ายทุกอย่างก็ต้องจบสิ้นลง
ใช่ จริงแท้แน่นอน
พระเจ้า
ผมเป็นบ้าอะไรวะเนี่ย
ให้ตาย เชี่ยเอ๊ย พ่อคุณเป็นไงบ้าง
นั่นสิเรื่องใหญ่ ผมแม่งสันดานเสียชัดๆ
พ่อดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ
ขอบคุณ เขาพักผ่อนอยู่
ได้หยุดงานห้าวัน ซึ่งพ่อก็ชอบมาก แต่ก็เกลียดด้วย
ดี ดีแล้ว แม่งเอ๊ย
แม่ง ซิดนีย์ ทุกอย่างแม่งโคตร…
- นี่ - เออ
จะประหม่าก็ไม่เป็นไรนะ
ดี เพราะผมประหม่า
ฉันเข้าใจ
คุณไม่ประหม่าเหรอ
ก็ไม่ใช่เรื่องนี้หรอก แต่…
คุณประหม่าเรื่องอะไร
ไว้บอกทีหลังได้มั้ย
- สัญญานะ - สัญญา
ให้ตาย นี่
ฝากถือบุหรี่แป๊บนึงสิ ผมว่าผมจะอ้วก
ไม่
- แป๊บเดียว - ไม่
- นะ แค่… - ริชชี่ ขอบอกเลย
อย่าอ้วกใส่รองเท้าเปิดหัวของฉัน
- ขอร้อง ริชชี่ๆ - เถอะน่า แค่แป๊บเดียว
ห่าเอ๊ย ผมว่าเรื่องทั้งหมดนี่ ทำผมประสาทแดกจริงๆ
ผมถึงพูดเกริ่นก่อนเปิดร้านได้โคตรโหลยโท่ย
- บัดซบ - ไม่ หยุดนะ
โตเป็นควายแล้วแท้ๆ ยังงอแงเป็นเด็กอยู่ได้
ริชชี่
เยี่ยมเลย
เยี่ยมมาก
เอางานนี้ให้รอดก่อนเถอะ นะคะ
ขอบคุณที่มากับผม
- ลุยกันเลย - จัดไป
คาร์มี่
- เฮ้ ทิฟฟ์ ไง หวัดดี - ว่าไง ขอบคุณมากจ้ะที่มางาน
ยินดีด้วย แน่นอนสิ
ไม่เอาน่า ขอบคุณที่เชิญฉันมา
- แต่ฉันพูดจริงๆ - นะ
ฉันขอบคุณจริงๆ ที่นายมา
- ได้ๆ ขอบคุณ - นายโอเคมั้ย
- ดี โอ - แน่นะ
แน่สิ แค่แบบว่า…
- กังวลเหรอ - แหงสิ มากด้วย ใช่
- ใครๆ ก็กังวล นั่นแหละความลับ - ใช่
งานพิธีก็วายป่วงตลอดนั่นแหละเนอะ
- และฉันไม่รู้จักคน 75 เปอร์เซ็นต์ที่นี่ - อืม
ฉันแค่พยายามดูแลให้งานราบรื่นที่สุดอยู่
ไปสังสรรค์เถอะ
กินตามสบายเลย มีเต็นท์อยู่ด้านหลัง
- จะไม่มีการกล่าวสุนทรพจน์ - โอเค
ไม่มีสุนทรพจน์ แค่เต้นรำกันนิดหน่อย
และฉันเจอนายแล้ว
ฉันขอบคุณจริงๆ อยากกลับเมื่อไหร่ก็ไปได้เลยนะ
ขอบคุณ เธอช่วยได้เยอะเลย ขอบคุณนะ
- พวกเดียวกันก็งี้เนอะ - ใช่
งั้นโอเค
ฉันซื้อส่วนนึงของภาพวาด แล้วมันก็อยู่ในโรงรถสักที่เหรอ
ไม่ใช่ มันอยู่ในอาคารติดแอร์ ที่มีการคุ้มกันแน่นหนา
- แต่ฉันไม่ได้เก็บไว้เหรอ - จะเก็บเพื่อ
เพราะฉันชอบศิลปะไง
"เพราะนายชอบศิลปะ" เนี่ยนะ
นั่นไม่ใช่ประเด็น พีท
มีคนจองโต๊ะตลอด และเราคืนทุนแล้ว
ไม่มีเรื่องให้รายงานค่ะ
หลานรัก ลุงอยากพักสักวันนะถ้าไม่ว่าอะไร
ค่ะ หนูด้วย ขอบคุณค่ะ
แล้วตกลงหลานกับแฟรนซี่มีเรื่องอะไรกัน
อีวอกนั่นรู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้น
แม่แฟรงค์เป็นเพื่อนซี้กับแม่นายเหรอ
- ใช่ - และนายเคยทำงานกับแฟรงค์ใช่มั้ย
เปล่า เขาไล่ฉันออกสองครั้ง
งั้นพวกนายยังญาติดีกันอยู่ถ้าเขาเชิญนาย
มางานแต่งและให้พาเพื่อนมาด้วยได้
สุดๆ
แม่เขาเชิญฉันน่ะ
- อะไรนะ - แม่เขาเชิญฉัน
เขาไม่ได้เชิญฉัน
ไหงงั้นวะ
เชี่ยเอ๊ย
นายชอบทำแบบนี้ตลอด
เดี๋ยวเราก็โดนตะเพิดออกจากงานแต่งหรอก
แล้วแม่มังกรล่ะ
- ไม่รู้อยู่ไหน… ไงคะ ที่รัก - ว่าไง ที่รัก
- จ้ะ - นี่…
ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องลำดับญาตินายยังไง
น่าจะยังเรียก "ลูกพี่ลูกน้อง" ได้อยู่นะ
- ใช่ - ใช่
ใช่ นายเป็นลูกพี่ลูกน้องฉัน คาร์มี่
นี่คาร์มี่ ลูกพี่ลูกน้องฉัน
- เฮ้ ว่าไง - แน่สิ เชฟ
- เป็นไงบ้าง ครับ ใช่ - โทษที สะเหล่อมาก
ไม่ๆ
เดี๋ยวก่อนนะ
งั้นฉันจะไม่ได้เห็นของ ที่นายชวนฉันลงทุนจริงๆ เหรอ
พีท ไม่เข้าใจตรงไหนกันแน่วะ
ก็การนำเสนอมันดูมั่วซั่วไปหน่อย แต่…
นายคิดว่าจะได้ภาพวาด ที่นายเป็นเจ้าของแค่ส่วนเดียวกลับบ้านเหรอ
- ใช่ ได้ไง - ได้ไง
ฉันก็ไม่ได้ภาพวาดกลับบ้าน
นายเคยทำงานกับพวกนี้มาก่อนมั้ย
เหมือนไม่ใช่งานเลย
หนูแค่อยากได้ยินลุงพูดว่าลุงคือลุงของหนู
และลุงพร้อมช่วยหนู นะคะ
- หลานรัก - คะ
- ลุงคือลุงของหลาน - ขอบคุณค่ะ
ลุงจะช่วยหลานเสมอ
แต่ท่าทีแบบนี้ นิสัยแบบนี้น่ะ นี่แหละสาเหตุที่งานพวกนี้
ทำให้คนกลัวกันหัวหด นะจ๊ะ
งานอะไร กลัวอะไร
- ลุงพูดเรื่องอะไร - งานรวมญาติไง
นาตาลี
มาทำอะไรที่นี่
- อีนังแฟรนซี่ แฟค เป็นไงบ้าง… - ลุงแจ็ค
ไม่นะ โอเค
- เธอสวยมาก - แม่งล้อกันเล่นแน่ๆ
เห็นมั้ย นางว้อแตกในสิบวิเลย
ยังไม่ทันเริ่มเลยย่ะ
- ไม่ถึงสิบวิด้วยซ้ำ - เธอบ้าไปแล้วน่ะสิ
ว่าแต่เมื่อกี้ฉันว่าจะบอกนายตอนเห็นนายที่ชั้นล่าง
นายหล่อฉ่ำมาก
- ขอบคุณ เพื่อน - ใช่ เหมือนเชลิออสเลย
- จริงๆ นะ นายเหมือนนักฮอกกี้เลย - ขอบคุณมาก
- ซึ้งเลย - เออ
ว่าแต่ฉันก็มีแฟนนะ
- เหรอ นายชอบเธอมากมั้ย - ใช่
- ชอบสิ - นั่นแหละที่สำคัญ
เออ ฉันชอบเธอมากเลย
ฉันรู้ว่ามองกันแบบนี้ทำไม ฉันไม่ชอบเลย
- เธอขอโทษได้ทุกเมื่อนะ รู้มั้ย - ไม่
- ไม่เหรอ "ไม่" อะไร - ไม่ๆ
- เดี๋ยวแม่ตบคว่ำ เออ ย่ะ - เออ ได้
- ไม่ๆ - เออสิยะ
อีห่าแฟรนซี่ แฟค
- เออ - ทำไม
อีชาติเปรต
ดีใจมากเลยที่ได้เจอนาย
ขอบคุณ แล้วก็ยินดีด้วยนะ เมื่อกี้เพิ่งพูดเลย
ขอบคุณ ไม่สิ ยินดีกับนายด้วย
เราได้ยินว่าเดอะ แบร์สุดยอดมาก
- เนอะ - ค่ะ
ใจดีจัง
- ขอบคุณที่ชมนะ - ไม่ใช่ว่าเราไปกินได้
หมายความว่าไง
ริชชี่เอาแต่พูดว่าเราไปไม่ได้จนกว่ามันจะ…
จนกว่ามันจะเพอร์เฟกต์
ใช่ คือเขาใส่ใจมากน่ะ ก็เลย…
เขาใช้ได้ใช่มั้ย
ใช่ เขาเก่งนะ เขาเก่งมาก
เขา…
ใช่ เธอต้องภูมิใจแน่
- ริชชี่เก่งสุดยอด - ใช่แล้ว
ถูก ใช่เลย
โอเคนะคะ
ให้ดิ้นตาย
ของแพงซะด้วย
เขาทำงานอะไร
เทคโนโลยี
พวกเอไอแน่ๆ
ไม่รู้สิ ที่เรียกว่าเอฟแท็ปมั้งนะ
แอปเปิดประตูแบบไม่ใช้กุญแจเหรอ
คงงั้น
แต่ที่จริง ไม่รู้นะว่าคุณเคย
หาข้อมูลดูมั้ย แต่มันเส็งเคร็งทีเดียว
คนใช้แอปพวกนั้นขึ้นราคาตึกจนอยู่ได้ยากอะไรงี้
แบบว่า… นั่นแหละ
ฉันชอบตึกที่ฉันอยู่ด้วย
ฉันมีกุญแจนะ ฉันไม่ได้…
ฉันไม่ได้ใช้แอปนั่นด้วยซ้ำ
มีเหตุผลอะไรมั้ยที่ผมไม่ควรรู้สึกแย่กับเรื่องนี้
แกดูเป็นเด็กที่มีความสุขมากนะ
ไงจ๊ะ มิเชล
หวัดดีค่ะ
จ้ะ
ป้าดูดีนะ
ขอบใจ
ป้าสบายดีมั้ย
จ้ะ
ฉิบหายละ
ขอโทษนะ พ่อหนุ่ม
ได้ช็อกโกแลตร้อนนั่นมาจากไหน
คนแปลกหน้า
ไม่
ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
เธอรู้จักใคร
รู้จักแฟรงค์มั้ย
No comments yet. Be the first to leave one.