Baki Hanma (範馬刃牙)

Przepraszam, że kazałem kapitanowi czekać.

Mam kogoś poznać?

Kto to jest?

Takiego typu osoby jeszcze nie poznałeś.

Kapitanie,

to dla mnie normalność.

Przywykłem do nowego typu osób.

Mam pytanie: Jakie jest najpotężniejsze zwierzę w dziejach?

Kapitan pyta poważnie?

Nie chodzi panu o Yujiro Hanmę.

Tygrysy syberyjskie? Lwy? O co dokładnie chodzi?

Nie najpotężniejsze na Ziemi. Najpotężniejsze w dziejach.

Co to za gra?

Odpowiedz.

Chodzi o dinozaury? Mamuty?

To dinozaur.

Który z nich był najpotężniejszy?

Kapitanie…

Po prostu odpowiedz.

T. rex?

Zwą go chyba tyranozaurem.

Wiesz, że nie czytam po angielsku.

CZŁOWIEK CZY BESTIA?

Kto to?

Człowiek silniejszy od tyranozaura.

Nazwałbym go samcem alfa.

To chyba jest dinozaur, prawda?

Czy to nie tyranozaur?

Dynamit musiał go odsłonić.

Sól kamienna doskonale przechowuje, ale jego stan jest nadzwyczaj dobry.

Tu mamy człowieka.

Nie ulega wątpliwości.

Ale jak to wyjaśnić?

Czy to ma znaczenie?

Jest jak jest.

W tamtych czasach w ogóle żyli ludzie?

Czy to ważne?

Ten człowiek wtedy żył.

Wygląda, jakby atakował tyranozaura.

Ale…

zważywszy na jego rozmiar, to wykluczone.

To zapewne jego żywiołowa reakcja na atak.

Nawet jeśli to prawda - gość miał ikrę.

Co teraz zrobimy?

To niebywałe znalezisko.

Najpierw powiadomimy centralę.

Dziękuję wam za odkrycie tego niesamowitego znaleziska.

Powiem szczerze, że aż drżę na samą myśl.

Dziękujemy panu.

Sami nie wiemy, co myśleć o tym znalezisku.

Pełna zgoda.

Zawsze uważano, że ludzkość pojawiła się siedem milionów lat temu.

Kto by pomyślał, że sięgniemy wstecz do okresu jurajskiego?

Nie muszę dodawać, że nie możemy tego upublicznić.

Stałoby to w jawnym konflikcie ze współczesnymi teoriami.

Skutki byłyby zbyt dalekosiężne.

Te informacje trzeba stopniowo ujawniać społeczeństwu.

Ożywimy go, prawda?

Nie wygłupiaj się, Allenie!

To nie jest wykonanie sztucznego oddychania na basenie.

Czy to w ogóle byłoby możliwe?

W 2000 roku…

profesor Russel Breland odkrył w Nowym Meksyku

sól kamienną zawierającą krople wody sprzed 250 milionów lat.

Po pieczołowitej ekstrakcji kropli

odkrył, że to woda morska.

Co więcej, ówczesne drobnoustroje były doskonale zachowane.

Umieścił je w idealnym środowisku,

dbał o odpowiednie odżywianie, o dobrą stymulację i temperaturę.

Po 120 dniach

udało mu się ożywić wszystkie z nich.

Czyli nie zginęły?

Rzecz jasna nie można było ich uznać za żywe.

Ale śmierć też ich nie dotknęła.

Czekały na idealne warunki

przez 250 milionów lat.

To dzięki soli.

Duża zawartość soli w warstwie o grubości 1000 metrów

ochroniła mikroorganizmy od upływu czasu.

Czyli teoretycznie

można przywrócić Pikla do życia?

Allenie!

Wskrzeszanie zmarłych leży w gestii Boga. Podchodź do tego z szacunkiem.

To były ameby. Mowa o człowieku.

Różnica nie mniejsza niż między rowerem a promem kosmicznym.

Adekwatne porównanie.

Jak chciałbyś zasypać tę przepaść?

Za pomogą tego i tego.

Zresztą prom i rower to po prostu rodzaje pojazdów.

Jest 91. dzień

projektu profesora Payne’a: wskrzeszenie Pikla.

Podłączono do niego ogromną ilość elektrod.

Skoro żył w okresie jurajskim,

dostosowano do tego temperaturę w laboratorium.

Ale ukrop.

Zanurzono Pikla w cieczy, która naśladuje jego płyny ustrojowe.

A to urządzenie idealnie imituje cykle przypływów

i dające życie matczyne tętno.

Ale nic nie wybudziło Pikla.

Test się nie powiódł.

Fuj.

Marzy mi się stek.

Będę pierwszym człowiekiem…

pierwszą istotą w dziejach…

Będę pierwszym mężczyzną, który zje tyranozaura!

Niemożliwe…

Tkanka mięśniowa tyranozaura

i ta w jego brzuchu pasują do siebie.

To może oznaczać tylko jedno.

Pikiel polował na tyranozaura!

Ważył ponad dziesięć ton, więc ten kawałek…

Nikt nie zauważy ubytku 200 gramów.

Stek z tyranozaura!

Czy to smakuje jak wołowina?

A może jak jagnięcina?

Czy też jak wieloryb, którego jadłem w Japonii?

Trochę żylasty, ale smaczny.

Po przebudzeniu się ze snu trwającego 200 milionów lat

mężczyzna usiadł oszołomiony.

Zobaczył coś iście cudownego.

Proste linie biegnące w pionie.

Ścianę całą w jaskrawych światłach.

Okręgi. Przezroczyste przedmioty.

Wszystko, co ujrzał,

z jego perspektywy jeszcze niedawno wcale nie istniało.

Otoczony tymi dziwami

rozpoznawał tylko jedną rzecz.

Zapach.

Tak, był znajomy.

Zapach dochodził do niego z tej ścieżki.

Co?

W sytuacjach zagrożenia ludzie nie myślą.

Ogrom myśli napiera jednocześnie w sposób nieuporządkowany.

Pikiel!

Ale olbrzym! Wybudził się? Przecież wszystko zawiodło.

Wie, że ukradłem część tyranozaura! Co za bestia!

Do obrony mam tylko nóż do tapet. Nigdy nie wygram!

Umrę od razu! Niezależnie od broni.

Choć w szufladzie jest pistolet.

Czy pomógłby mi wygrać? Raczej nie!

To wykluczone! Uderzy mnie w mgnieniu oka!

Nie wie, czym jest broń!

Tyle wiadomo. Przecież to dzikus!

Bez jaj! Wsadza do ust całe 150 gramów?

Nawet nie przeżuł steka.

Patrzy! Z wrogością?

Chwila. Co on robi?

Myśli, że jestem jedzeniem?

Nie uznał mnie za wroga!

A może nie nadaję się na jedzenie?

Wie, że smakuję obrzydliwie.

Całe szczęście! Choć nieco to upokarzające.

Ale na wszelki wypadek…

Na wszelki wypadek… Jako przedstawiciel cywilizowanych ludzi

postawię sprawę jasno temu gościowi.

Chwileczkę. Co ten koleś w ogóle robi?

Szuka czegoś?

Chwila, dlaczego tak na mnie patrzy?

Co? To szaleniec. Zawarczał?

Zaczekaj!

O co chodzi? Powiedz mi!

Czego chcesz?

Stój! Nie ruszaj się!

Stop, Piklu!

To pistolet! Wiesz, co on robi?

Nie ma szans, aby rozumiał.