The Interest of Love (사랑의 이해)

‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)

‎- มาแล้วเหรอ ‎- อือ

‎กลับไวแฮะ

‎การตรวจสอบเสร็จไวน่ะ

‎คุณแม่พี่จะไปถึงอย่างปลอดภัยไหมนะ

‎สนามบินที่ไทยคนพลุกพล่านด้วยสิ

‎อือ

‎เห็นว่าให้เงินแม่เผื่อไปใช้จ่ายด้วย

‎ขอบใจนะ

‎เรื่องแค่นี้เอง

‎(ตอน 9)

‎หัวหน้าฮาคะ

‎หัวหน้าฮา

‎ครับ

‎อ้อ คุณอัน

‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วค่ะ

‎เจ้าบ่าวต้องเข้าพิธีแล้ว ‎แต่ผู้ช่วยยางหายตัวไป

‎ว่าไงนะครับ

‎ยังหาไม่เจอใช่ไหมครับ

‎ยังค่ะ ‎ตึกนี้มีดาดฟ้านะคะ หัวหน้าฮา

‎เดี๋ยวผมขึ้นไปดูครับ

‎ไอ้บ้านี่ มาทำอะไรที่นี่

‎มาทำอะไรอยู่ตรงนี้ล่ะ ซอกฮยอน

‎จองอึนทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง

‎ทำอะไรล่ะ

‎เธอบอกว่า…

‎เธอขอให้ฉันมีความสุข

‎เราคบกันสี่ปีแต่ฉันไปแต่งกับคนอื่น ‎มีความสุขบ้าอะไร

‎พูดออกมาได้ยังไง

‎ไม่มีจองอึนสักคน ‎ฉันจะมีความสุขได้ยังไง

‎แต่นี่วันแต่งงานของนายนะ

‎ตั้งสติหน่อยสิ ไอ้บ้าเอ๊ย

‎ซังซู ฉันแต่งงานไม่ได้แล้ว

‎ฉันแต่งไม่ได้แล้วว่ะ

‎จริงๆ เลย

‎เชิญบ่าวสาวครับ

‎ผ่านไปจนได้ ค่อยโล่งอกนะคะ

‎ผมรู้ว่าเขาต้องผ่านพ้นได้

‎นั่นสินะคะ

‎ยังไงเขาก็ต้องทำให้ได้

‎เอาละ ทุกคนมองกล้องนะครับ เอาละ

‎ขอโทษนะครับ ‎คุณผู้ชายตัวสูงๆ ตรงแถวสอง

‎ผมเหรอครับ

‎ครับ ช่วยสลับที่ ‎กับคุณผู้ชายด้านหลังทีครับ

‎บ้าจริง

‎เอาละ มองกล้องหน่อยครับ ‎จะถ่ายแล้วนะครับ

‎หนึ่ง สอง สาม

‎ยิ้มหน่อยครับ

‎(เมื่อเราเข้าใจรัก)

‎ผู้ช่วยพัค

‎- ไม่เจอกันนานเลย ‎- สวัสดีค่ะ

‎ดีจัง ที่ได้เจอกันแบบนี้

‎สบายดีไหมคะ

‎คุณพ่อสบายดีนะ

‎ค่ะ

‎สวัสดีครับ ผู้อำนวยการ

‎- ขอคุยด้วยได้ไหมครับ ‎- เอาสิ

‎ครับ

‎ผู้ช่วยพัค

‎คะ

‎นี่

‎เหมือนแฟนนาย ‎จะรู้จักกับผู้อำนวยการด้วยสินะ

‎อิจฉานายจัง ซังซู

‎มาทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ

‎ไม่เห็นตั้งแต่ตอนกินข้าวแล้ว

‎ผมคิดว่า…

‎ผมไม่ควรมาที่นี่เลยน่ะครับ

‎คุณก็ทำงานร่วมกับทุกคนนี่คะ

‎ผู้ช่วยยางต้องขอบคุณที่คุณมาแน่ๆ

‎เรากลับกันเลยดีไหมครับ

‎อันที่จริงฉันก็หิวนิดๆ นะ

‎ไปกินอะไรอร่อยๆ แล้วค่อยกลับนะ

‎ครับ

‎เขาชื่อฮาซังซูแน่เหรอคะ

‎อือ

‎ตลกใช่ไหมล่ะ อย่างกับฮาซี้ซั้วเลย

‎แต่ก็นะ ถึงจะเป็นผู้ชาย ‎รูปร่างท่าทางดีก็เถอะ

‎แต่ไม่ใช่ว่าหล่อแล้วจบนี่นา

‎แม่เขาเป็นหม้าย…

‎ไม่ใช่อะไรนะ คือ…

‎แน่นอนว่าคุณแม่เลี้ยงเดี่ยว ‎ที่เลี้ยงลูกดีแบบคุณก็มี

‎ฉันไม่ได้เป็นคนใจแคบอะไรแบบนั้นนะ

‎แค่ตาแก่ที่บ้านฉันเป็นคนหัวโบราณน่ะ

‎รุ่นพี่รู้หรือเปล่า

‎ถ้ารับดอกไม้ได้ ‎แล้วไม่แต่งภายในครึ่งปี

‎ก็จะไม่ได้แต่งไปอีกสามปีเลยนะ

‎งมงายทั้งเพแหละ

‎เห็นงมงายแบบนี้ ‎มีวัดเป็นสถิติด้วยนะ

‎ฉันว่าเรื่องงมงายก็คืองมงายนั่นแหละ

‎ทำไมท้องไส้ปั่นป่วนจังนะ

‎แวะบ้านรุ่นพี่ดีกว่า

‎ฉันอยากแวะไปกินรามยอนห้องพี่

‎ทำไมมองแบบนั้นล่ะ

‎ฉันแค่จะแวะไปกินรามยอนจริงๆ นะ

‎ได้สิ ใครพูดอะไรหรือยังละ

‎เราน่าจะไปหาอะไรดีๆ กว่านี้กินกัน

‎แบบนี้ถูกใจผมสุดแล้ว

‎สุดสัปดาห์นี้เราทำอะไรกันดีคะ

‎อ้อ จริงด้วย

‎ไม่เป็นไรหรอกครับ ‎สุดสัปดาห์นี้ผมพักหน่อยก็ได้

‎ถ้าอย่างนั้นช่วงเช้า ‎เราไปตลาดดอกไม้กันดีไหมคะ

‎ครับ ก็ดีนะ

‎หรือไปหอศิลป์ไหม ‎มีนิทรรศการที่ฉันสนใจพอดีเลย

‎แบบนั้นก็น่าจะดีครับ

‎หรือเราจะไปทะเลกันดีคะ

‎ทะเลผมก็ชอบครับ

‎อะไรของคุณจงฮยอนคะเนี่ย

‎อะไรเหรอครับ

‎ทำไมเออออไปกับฉันหมดเลยล่ะ

‎เพราะมันเป็นสิ่งที่คุณซูยอง ‎อยากทำนี่ครับ

‎เพราะงั้นคุณจงฮยอน ‎เลยจะตามใจฉันทุกอย่างเหรอคะ

‎ผมก็ชอบเหมือนกันไง

‎ช่างเถอะค่ะ

‎ฉันก็อยากมีเวลาส่วนตัว ‎คุณจงฮยอนอ่านหนังสือไปเถอะ

‎- กินเสร็จหรือยังคะ ‎- ครับ

‎ไปกันเลยไหม

‎- ผมจ่ายเองครับ ‎- ไว้คราวหน้านะคะ

‎เถ้าแก่เนี้ยคะ

‎นี่ค่ะ ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ

‎ไปกันเถอะค่ะ

‎เสร็จแล้ว

‎น่ากินจัง

‎โทษทีนะคะ รุ่นพี่ ‎ฉันคงกินรามยอนไม่ไหวแล้วละ

‎หือ ทำไมล่ะ

‎จู่ๆ ก็รู้สึกไม่ดี ขอโทษนะ

‎เป็นอะไร ไม่สบายหรือเปล่า

‎คงกินมาจากงานแต่งเยอะเกินน่ะ

‎- เดี๋ยวกลับไปกินยานอน ‎- งั้นฉันไปส่งนะ

‎ไม่ต้องหรอก ‎ฉันนั่งแท็กซี่ไปแป๊บเดียวเอง

‎ถึงบ้านแล้วจะโทรหานะ

‎นั่นอะไรเหรอคะ

‎ไม่ใช่ไวน์ดีเด่อะไรหรอกครับ

‎เมื่อก่อนฉันดื่ม ‎ของพวกนี้บ่อยเลยละค่ะ

‎ก่อนนี้คุณพูดไว้ ‎ที่ว่าไม่ต้องตามใจคุณทุกอย่าง

‎คุณซูยองเอง ‎ก็ไม่ต้องตามใจผมทุกอย่างนะครับ

‎หลังเลิกงานก็แวะไวน์บาร์ ‎หรือแกลเลอรี่ที่คุณเคยไปบ่อยๆ

‎เหมือนเคยเถอะครับ

‎แต่ฉันชอบกลับบ้าน ‎แล้วมาอยู่กับคุณจงฮยอนนี่คะ

‎ไม่ได้ดื่มนาน อร่อยกว่าเดิมอีก

‎ขอบคุณนะคะ

‎และรับนี่ไว้ด้วยครับ

‎ค่าใช้จ่ายในบ้านครับ ‎ไม่ได้เยอะอะไรหรอก

‎ไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้ค่ะ

‎ผมสบายใจที่จะให้นี่ครับ

‎เข้าใจแล้วค่ะ งั้นขอรับไว้นะคะ

‎ชนแก้วหน่อยไหมครับ

‎เพื่อการสอบที่ราบรื่นของคุณจงฮยอน

‎ไชโย

‎อือ แม่

‎ผมอยู่บ้าน

‎ก็ต้องอยู่คนเดียวสิ

‎อะไรเนี่ย ‎ปกติไม่เคยเห็นแม่ไม่โทรมาก่อนเลย

‎ก็เผื่อมีคนอื่นอยู่ด้วยไง

‎จะอยู่กับใครได้ล่ะ

‎พัคมีกยอง

‎คบกันอยู่จริงๆ เหรอ

‎วันนี้ก็ไปเจอกันมาใช่ไหม

‎รู้ได้ยังไงเหรอ

‎เธอเป็นลูกค้าประจำ ‎เธอกับแม่เธอเป็นลูกค้าวีไอพี

‎เนกไทนั่นก็เป็นของขวัญ ‎จากแม่ของคุณพัคมีกยอง

‎ฉันกับแม่มีกยองเป็นเพื่อนกัน

‎ก่อนคบกัน ‎รู้ใช่ไหมว่าบ้านเขาเป็นยังไง

‎เป็นยังไงเหรอ

‎เจ้าของตึกที่ฉันเปิดร้านอยู่ ‎เป็นเพื่อนกับแม่มีกยอง

‎กลุ่มคนรวยระดับเดียวกัน

‎คนที่แร้นแค้นที่สุดในกลุ่มนั้น ‎คือเจ้าของตึกที่ว่านั่นแหละ

‎ถึงอย่างนั้น ‎ฉันก็เอาใจช่วยเรื่องแกนะ

‎ฉันชอบที่แกมีแฟนและมีชีวิตของตัวเอง

‎เอาจางโจริมไปด้วยครับ

‎ฮาซังซู แกก็มีดีเท่าเธอนั่นแหละ

‎(อันซูยอง)

‎(เคล็ดลับรับมือกับเช็ค)

‎(วิธีบันพิมพ์ทึกรายการ ‎เคลื่อนไหวบัญชี)

‎(อันซูยองคบกับจองจงฮยอน ‎แต่จะไปนัดบอดอีกเหรอ)

‎ผู้ช่วยพัคคะ เอกสารส่งมอบ ‎อยู่บนโต๊ะแล้วนะคะ

‎ขอบคุณค่ะ คุณอัน

‎ส่วนนี่ของหัวหน้าฮาค่ะ

‎ขอบคุณครับ คุณซูยอง

‎- รุ่นพี่ก็ชอบเธอเหรอคะ ‎- หือ

‎คุณอันซูยองน่ะค่ะ

‎รุ่นพี่ยังไม่รู้ใช่ไหม

‎อย่างที่เธอพูดแหละ

‎ฉันยังไม่พร้อมร้อยเปอร์เซ็นต์

‎ที่ผ่านมาก็โสดมาตลอดเลยเหรอ ‎คนที่ชอบก็ไม่มีเหรอ

‎อันซูยอง!

‎เกิดอะไรขึ้น ‎ระหว่างคุณกับรุ่นพี่เหรอ

‎คุณชอบคุณฮางั้นเหรอ

‎ว่าไงนะ

‎ถึงบ้านเรียบร้อยดีไหม

‎ค่อยยังชั่วหรือยัง

‎(คนของฉัน)

‎หนักชะมัด

‎(เชิญหยิบได้ตามสบาย)

‎อือ

‎รุ่นพี่ ทำยังไงดีล่ะ ‎วันนี้ฉันคงไปไม่ได้แล้ว

‎อ๋อ ไม่เป็นไร ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่า

‎ไม่มีอะไร แค่มีเรื่องด่วนเข้ามาน่ะ

‎อ๋อ งั้นเหรอ

‎ขอโทษนะ

‎อือ