Mirror for a Hero (Зеркало для героя)

Çeviri: nutuzar

BİR KAHRAMAN İÇİN AYNA

Hiç dışarı çıkıyor musun?

Bakkala gidiyorum.

Yoksa açlıktan ölürdüm.

Gazeteni aldım.

Beni güncel tuttuğun için teşekkür ederim.

Söylemeye gerek yok, okudum.

Hatta iki kez.

Hatta üç kez.

Ben ne bir psikoloğum ne de bir dilbilimci.

Ben bir madenci ve mühendisim.

Fikrimi merak ediyorsan seninle paylaşabilirim.

Tabii ki ederim.

Devam et.

Tüm saygımla...

tezinin birkaç uzman dışında...

kimseyi ilgilendirmeyeceği sonucuna varmak zorundayım.

Neden?

Konuşma eylemi sırasında beynin biyo-elektriksel aktivitesinin...

mekânsal organizasyonunun özellikleri. Ne kadar şiirsel!

Evet. Bunun neden böyle olduğunu düşündüm.

Biliyorsun, günümüzün acı noktasını bulamadın, ama bir tane var.

Senin için en acil konularla ilgili bazı materyaller topladım.

Ancak makalelere ve rakamlara bakmaktan sıkılmaman için...

bunları bir hikayeye dönüştürdüm.

Lütfen dikkatle dinle ve sözümü kesme.

Bu senin için yazıldı.

Daha sonra bir kenara atmamanı...

fikri tam olarak kavrayabilmek için...

birkaç kez tekrar okumanı rica ediyorum.

Acıktın mı?

O zaman başlayalım.

Başlık isteğe bağlı.

N Hidroelektrik Santralinin Kapatılması.

Daha sonra daha iyi bir tane bulabilirsin.

N hidroelektrik santralin türbin odasında...

herkes için beklenmedik bir şekilde uzun zamandır beklenen bir sessizlik vardı.

Aleksey Nikolayeviç Kondratyev alnını sildi...

ve sessiz odanın içinde gümbür gümbür yürüyerek...

asık suratlı eski müdür Lihkin'in yanından geçti.

Pencereye geldi ve suyun yavaşça, neredeyse isteksizce azalmaya başlamasını izledi.

Aleksey Nikolayevich kendi kendine...

Suyun amansız akışı, yüzlerce Rus kasabasını ve köyünü...

harap eden dev makineleri bir daha asla döndürmeyecek diye düşündü.

Alçalan sulardan çıkan evleri ve kiliseleri hayal etti.

Yakında her şey normale dönecek...

insanlar bu binalara yeni bir hayat vermek için buraya geri gelecekler...

8, 10, 300...

Pekâlâ.

Fiyat makul, ayrıca Moskova'dan uzak değil.

Arabanız var, yani oraya hemen gidebilirsiniz.

Eskiden heykeltıraşlar burada yaşardı.

Ne harika insanlardı!

- Onlarla boy ölçüşemeyiz. - Kendim için kiralamıyorum.

Babam burada yaşayacak.

Medeniyete katlanamıyor. Burası onun için doğru yer.

Bu beni ilgilendirmez.

Burada kim yaşarsa yaşasın benim için sorun değil.

Burası kardeşimin evi.

O hayattayken birbirimize yabancıydık.

Ama ölüm döşeğinde beni hatırladı ve bu evi bana miras bıraktı.

Ünlü bir heykeltıraştı.

Bensiz, sevgilim, Dünya sana çok küçük gelecek, bir ada gibi...

Zamanı geldiğinde öldü ve onurlu bir adam olarak gömüldü.

Onun yanında ben kimim ki?

Pek bir şey ifade etmiyorum ama hala nefes alıyorum.

Baba, bak!

Dokunma ona.

Evi beğendiysen, kirayı bir yıl daha uzatabilirim.

Göreceğiz bakalım.

Anlaştığımız gibi üç hafta içinde.

- Tamamdır. - Teşekkür ederim.

Eşiniz bakmayacak mı?

Biraz keyifsiz.

- Başı ağrıyor. - Çok uzun bir yoldan geldi ve...

Tek bir ricam var, bahçedeki hiçbir şeye dokunmayın.

Zaman zaman Moskova'dan insanlar gelir.

Bir çeşit site.

İçki ya da sigara içmeyen ve her zaman çiçek alan.

Eve ekmek getiren ve kayınvalidesine 'anne' diyen.

Futbola kayıtsız olan ve konuşması her zaman ilginç olan.

Baba, beyefendi neden o şekilde toprağa gömüldü?

Yaramazlık yaptı da ondan.

Ya uslu durursam?

Eğer uslu durursan, böyle bir kaideye oturtulursun.

Kıpırdamadan dur.

- Hazır ol! - Her zaman hazır ol!

Gagarin ve Titov gibi!

Aynen öyle! Bu doğru, kıymetlim.

Aman Tanrım.

Anne, toprağa gömülü bir dev var.

Pekala.

Nasıl olsa hareket etmeyecek.

Bu parayı tuvalette duvar kağıdı olarak da kullanabilirdin.

Böylece tuvalette oturup gözlerinin önünde görebilirsin.

Önceden, deliliği en azından bedavaydı.

Yoruldum, Seryozha.

Duruşma bitmişti.

Jüri ayağa kalktı ve alkışladı.

Aleksey Nikolayeviç bu olayı düşündükçe gözyaşlarını zor tutuyordu.

Bilincini yeniden kazandı ve yanında duran arkadaşlarına baktı.

Yefim İvanoviç Pyankov "Söküm işlemine devam edebiliriz" dedi.

N santrali bu şekilde kapatıldı ve söküldü.

Sonsöz.

Aradan bir yıl geçti.

Sekiz arkadaş orada durmuş kurtarılmış araziyi izliyorlardı.

Verimli tarlalar önlerinde uzanıyordu.

Hasadı toplamaya gelen öncüleri görebiliyorlardı.

Kızlar çelenk yapıp başlarına takıyorlardı.

Erkekler öncülerin şarkısını söylüyordu.

Georgy ve Vera bir kenarda durmuş el ele tutuşuyorlardı.

Vera'nın üzerinde bir gelininki gibi bembeyaz bir elbise vardı.

Georgy Vera'ya döndü ve şöyle dedi...

Burada iki kez 'Vera' diyor.

Georgy Vera'ya döndü ve "Vera, burası ne kadar güzel bir yer!" dedi.

Yan yana duruyorlardı, genç ve ilham doluydular.

Kız yüzünü ona çevirdi, Georgy öne doğru eğildi ve onu dudaklarından öptü.

Ve son şey.

Böyle bir sonun hoş karşılanmayacağının farkındayım...

ancak sanatın amacı adaletin her zaman galip geldiğini göstermektir.

Olumlu bir son, okuyucuyu Anavatan adına verdiği...

mücadelenin doğru ve adil olduğuna ikna edecektir.

Hepsi bu kadar.

Bana uyar.

Tebrikler.

Gerçekten çok çalışkansın.

Eve gidince bir kez daha bakacağım, tamam mı?

Biliyor musun baba, senin için Moskova yakınlarında bir yazlık kiraladım.

Arabayla 40 dakika.

Harika bir yer.

Evet.

Bir bilet aldım bile, ama hemen söyleyeyim...

Dasha müzik okuluna yeni başladığı için başlangıçta seni sık sık göremeyeceğiz.

Ama her hafta sonu geleceğim.

Toplanmak için üç gün yeterli olur mu?

Evet.

Baba, yeter artık. Sana söyledim, eve gidince okuyacağım.

Sen bir yazarsın, ben de bir okuyucuyum.

Ben taşınmıyorum.

Baba, sorun ne?

Neden gitmiyorsun?

Seryozha babamın romanını beğenmedi diye mi?

Üç saattir okuyorsun.

Ben burada tek kelime etmeden oturuyordum.

Sen de benim tezimi beğenmedin.

Romanla ilgili değil.

Okumaya başladığımda senin hakkında hiçbir hayalim yoktu.

Sen ve arkadaşların enkazsınız, buna hiç şüphe yok.

Bu roman gençler için, gelecek hayatlarında bir şeyler arzulayanlar için.

İnanç her neslin en önemli meselesidir.

Gençlerin ideallere ihtiyacı vardır.

Aksi takdirde 'yaşasın'dan başka bir şey bulamazlar.

Ne 'yaşasın'ı?

Ne olduğunu biliyorsun.

Ruslar zamanında dedikleri gibi...

Çar için, Anavatan için inanç için...

gök gürültülü bir "yaşasın" diyeceğiz.

Evet.

Tanrı'ya şükür, Çar devrildi.

İnanç ortadan kaldırıldı.

Ama biz nasıl yaşadık?

Ne için öldük?

"Anavatan için, Stalin için!" son saatlerde haykırdığımız buydu.

Zafere böyle ulaştık.

Şimdi Stalin devrildi.

Geriye ne kaldı?

"Yaşasın Anavatan!"

Ama 'Anavatan' sizin için ne ifade ediyor?

Sadece boş bir kelime.

Anavatan tehlikede.

Ama umurunuzda değil.

Artık acı çekme ya da sevme yeteneğiniz yok.

Yaratmak için değil, sadece... için birleşiyorsunuz.

Anavatan her zaman tehlikede.

- ...Sorunlarla dalga geçmek için... - Baba, lütfen.

- ...ve Anavatanınızın hatalarıyla. - Kesin şunu.

Birliğiniz, yapılanları ve yapılmakta olanları eleştirmek...

alay etmek ve komik hikayeler anlatmak üzerine kurulu.

Şimdi çok önemli bir an.

Size her konuda tüm görüşleri öğrenme fırsatı verildi.

Ama siz...

Saygınlığınızı kaybettiniz.

Yolunuzdan sapmışsınız.

Hedefi unuttunuz.

Hedefin ne olduğunu bile bilmiyorsunuz.

Ve sen kendin gözlerimin önünde bir soytarıya dönüşüyorsun!

Evet, ben bir soytarıyım! Ben bir soytarıyım!

Ve şimdi, herkes bu mücadelede kendi yerini bulmalı.

- Ne olmuş yani? - ...ve onunla bağlantılı olarak değil.

Rybinsky rezervuarı inşa edildiğinde 500 bin hektar verimli arazi yok edildi.

190 kasaba ve 500'den fazla köy yerle bir edildi...

ve onlarla birlikte yüzyıllardır yaratılmış olan Rus kültürü de yok oldu.

Ben bir yazar değilim ve yazar olduğumu da iddia etmiyorum.

Ama anlamını ve acısını anlamak zorundasınız!

Sen yürüyen ölü bir adamsın!

Ben yürüyen bir ölüyüm.

Sen bir hiçsin.