Trance

19 miljoen. Tegen u, meneer. 20 miljoen.

20 miljoen hier geboden.

21 miljoen. Achterin.

Er is een schilderij, van Rembrandt.

'De storm op het meer van Galilea' en hij staat er ook op.

Oude Rembrandt staat op het schilderij.

Hij staat daar midden in de storm en hij kijkt je aan.

Maar je kunt hem niet zien.

Dat komt omdat het schilderij gestolen is.

Er zijn veel schilderijen gestolen.

'Troep Leeuwen', hier links van mij. We beginnen het bieden met duizend.

Vroeger was schilderijen stelen een makkie. Je had geen wapen nodig.

Wat spierbundels en lef was genoeg.

En dat...

was dat.

Maar die tijd is voorbij.

We kunnen het ons niet meer veroorloven. We hebben procedures...

en veiligheidsmaatregelen. We hebben nu een beleid.

We doorzoeken tassen, we hebben alarmsystemen, scanners...

röntgenapparaten en camera's.

En we krijgen oefeningen. Het eerste wat we leren is:

Hang niet de held uit.

Dit is een overval.

Geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard.

Het is een goed advies, geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard.

Maar mocht zich de mogelijkheid voordoen...

moeten we de meest waardevolle stukken, in veiligheid brengen.

Dat is een safeloket, met tijdsvertraging.

Meer kun je niet doen.

Als je wilt dat mensen bieden...

Als je het pronkstuk voor 25 miljoen pond wilt veilen...

dan wil je dat ze gaan bieden.

650.000 pond.

Gekocht door 88. Gefeliciteerd, mevrouw.

Dames en heren, we nemen een korte pauze.

Straks zal onze veilingmeester Francis Lemaître...

de veiling leiden van Goya's 'Vliegende Heksen'.

Dank u wel.

We brengen de politie op de hoogte...

en we hebben zelfs ex-commando's uit Oekraïne...

in een busje voor de deur, voor 't geval er iets misgaat.

Simon, kom je? Ik ga zo beginnen.

VERLOREN

Hier gaan we.

En op het moment dat wij beginnen, doen de criminelen dat ook.

Maar ze komen niet op goed geluk. Wij hebben voorzorgsmaatregelen, zij plannen.

Ze doen onderzoek, leren alles over onze camera's en scanners...

en ex-commando's. Maar sommige dingen veranderen nooit.

Je hebt nog steeds spierbundels en lef nodig.

Goedemiddag, dames en heren. Welkom bij Delancy's.

We zijn vereerd dat wij dit prachtige kunstwerk van Goya mogen veilen.

'Vliegende Heksen'.

Goya, de vader van de moderne kunst en de eerste schilder van de geest.

We beginnen met 5 miljoen pond.

Dank u. 5 miljoen geboden.

5 miljoen 500 duizend, 6 miljoen.

10 miljoen hier vooraan. 11 miljoen aan de zijkant.

12 miljoen. 13 miljoen.

17 miljoen. Dank u. 18 miljoen.

19 miljoen. Geen geluk. Iemand 20?

21 miljoen pond. Neem uw tijd.

22 miljoen.

Een telefonisch bod. 26 miljoen.

27 voor die mevrouw.

Klein?

27 miljoen 500 duizend.

De laatste kans.

27 miljoen 500 duizend pond.

Verkocht aan 104.

Op de grond.

Gas.

Iedereen naar buiten.

Iedereen het gebouw uit.

Gasaanval.

Attentie.

Verlaat het gebouw. Maak geen gebruik van de liften.

Ga naar de dichtstbijzijnde nooduitgang.

Dus als het een keer gebeurt, raak dan niet in paniek.

Doe wat je geleerd hebt.

En als het kan, met de nadruk op als...

Als zich de mogelijkheid voordoet...

moeten we de meest waardevolle stukken in veiligheid brengen.

Stop maar.

Achteruit.

Denk eraan, hang niet de held uit.

Leg neer.

Geen enkel kunstwerk is een menselijk leven waard.

Nee, niet doen.

Idioot.

Riz, rijden.

Quality over Quantity (QoQ) Releases Trance (2013)

Vertaling: WinchesterGirl

Goedemiddag, verpleegster.

Hoe voel jij je? - Goed.

Al uit bed geweest?

Gelopen? - Ja, van alles.

Weet je wie jij bent?

Ik denk van wel. - Wil je naar huis?

Geweldig. We gaan verder, mensen.

Verdomme.

Simon, Franck wil je spreken.

Waar is het?

Dat weet ik niet. Het spijt me, Franck.

Je moet het ergens verborgen hebben.

Ja, dat moet wel... - Heb je het wel of niet gedaan?

Ik kan het me niet herinneren. Ik kreeg 'n klap.

Dat weet je nog wel?

Ik heb een litteken op m'n hoofd als aandenken.

Wat had je dan verwacht?

Jij viel me aan, ik had een geweer. Simon, het plan was simpel.

Je hoefde alleen het schilderij mee te nemen en het aan mij geven.

Dat weet ik. - Waar is het dan?

Ik kan het me niet herinneren.

Het spijt me, ik weet het echt niet, Franck.

Dat geheugenverlies is onzin. Iedereen weet dat.

Dat is het niet.

Dit gaat niet werken.

Wat bedoel je? - Hij kan het zich niet herinneren.

Hoe weet je dat?

Kijk naar hem. Als hij het zou weten, had hij het al verteld.

Weet je wat?

Ik zou je moeten doden.

Waarom doe je het dan niet?

Verlos me maar uit mijn lijden.

En dan kun je dat schilderij zelf gaan zoeken.

Geef hem iets te eten.

Zijn hersenen lijken op grote schaal in orde, maar op een kleinere schaal...

Wat wil je zeggen? - Misschien komen zijn herinneringen terug.

We kunnen alleen maar afwachten.

Kunt u helemaal niets doen? - Nee, alleen wachten.

Is er geen medicijn?

Er zijn geen medicijnen tegen geheugenverlies. - En een andere behandeling?

Hier. Kies er maar een uit.

Hypnose?

Hij zegt dat het kan werken.

Moet ik dan zeggen dat ik een gestolen schilderij kwijt ben?

Je verzint maar wat. - En als dat niet werkt?

Niet werkt?

Niet werkt?

Zij.

Waarom bij haar? - Geen idee. Leuke naam.

Je loopt door een grote ruimte.

Net zo'n ruimte als toen je in paniek raakte.

Je bent in Cape Canaveral en je bent de vluchtleider.

De raket staat klaar, je bent opgewonden...

maar je laat de raket niet te vroeg vertrekken.

Je ziet hoe de spin zijn web verlaat...

en langzaam over de grond naar je toe kruipt.

Er zit 10 kilometer lucht tussen jou en de grond...

en het geluid van de goed werkende vliegtuigmotoren...

stelt je gerust, want je weet...

dat je geen honger hebt...

en dat die gevoelens komen door stress en eenzaamheid...

en je ziet de bal over het gras rollen en in de hole verdwijnen.

Ik heet niet Simon Newton. Ik heet David Maxwell.

Ik ben mijn autosleutels kwijt.

Hou daar eens mee op. Zeg je naam.

Ik heet David Maxwell.

En wat als ik te veel vertel? - Maken we je wakker.

Mr Maxwell? - Dat ben ik. Het spijt me.

Is er iets? - Nee hoor.

Ik ben Elizabeth Lamb. - Ik ben Mr Maxwell.

Kom maar.

Dus je komt voor je autosleutels? - Ja.

Die liggen hierbinnen.

Dat zou ik willen. - Hang je jas op. Ga maar zitten.

Ben je al eerder gehypnotiseerd? - Nee.

Niet dat ik me kan herinneren.

Je hebt vast geprobeerd terug te denken waar je sleutels zijn?

Ik heb alles geprobeerd. Maar niks.

Uiteraard, dus...

Ik wil niet dat je vandaag naar je werk gaat.

Ik wil dat je achterover leunt.

En ik wil dat jij je ogen sluit.

We gaan beginnen.

Ik wil dat je aan iemand anders denkt.

Iemand die je het voor je kan doen.

Een andere man. Net als jij, maar je bent het niet.

Concentreer je op hem. Laat hem het overnemen.

Is hij daar?

Ja. - Is hij al onder hypnose?

Wil je hem een naam geven? - Simon. Simon Newton.

Haal hem daar weg. - Nee.

Goed, Simon. Welkom bij de sessie.

Dank je. Het is fijn om hier te zijn.

Ik wil dat jij je ontspant.

Je hebt een prettige stem.

En nu ga je nadenken.

Denk aan die sleutels. Je voelt ze in je hand.

De vorm. Het metaal.

En je ziet de kleur.

Blauw.

Een blauwe sleutelhanger.

Je denkt nu aan de laatste keer, dat je ze nog had.

Ik probeer te lopen.

Ze zitten in mijn zak.

Ik wil dat je ze in je zak ziet zitten...

vlak voordat je ze eruit haalde...

en je ze ergens neerlegde. Op een veilige plek...

waar je ze kan pakken, als je ze nodig hebt.