Out of the Fog

- Η σειρά σου. Πάρε χαρτί. - Παιχνίδι είν'αυτό ή μαρτύριο.

Καλύτερα να έπλεκα.

Σε εκνευρίζω;

- Μπέρμπον, σκέτο. - Έρχεται.

Βαλές. Ελπίζω να μη σου κάνει.

Τι να τον κάνω; Γιατί δεν δίνεις ένα καλό χαρτί;

Μια ζωή άτυχος.

Κοίτα τους. Λες και παίζουν περιουσίες.

Μικροέμποροι.

Έρχονται κάθε μέρα την ίδια ώρα...

παίζουν το ίδιο παιχνίδι, ακούνε την ίδια μουσική...

γκρινιάζουν για την δουλειά τους...

κι όταν φεύγουν, αφήνουν 5 σεντς φιλοδώρημα.

Τι να βγάλω απ'αυτούς;

- Σε ρωτάω. - Άλλο ένα μπέρμπον.

Καλησπέρα, κ. Προπότκιν.

- Γεια σου, Σαμ. - Καλησπέρα.

- Γεια σου, Έντι. - Ωραίος καιρός, ε;

Ε, Όλαφ, το φαγητό του αστυνόμου.

Τι νέα, αστυνόμε;

Πρώτα καφέ, Έντι.

- Ρώτα τον αστυνόμο τι θα πιει. - Ευχαριστώ, τίποτα.

- Τι χρωστάω; - 50 σεντς.

50 σεντς...2 μπέρμπον.

Γιατί δεν κάθεται εκείνη στο ταμείο...

αντί να την πέφτει στον σεφ;

- Πώς τον λένε τον σεφ; - Όλαφ Τζόνσον.

Αυτός που έχει την ψαρόβαρκα;

Έντι, απόψε θέλω να φάω, όχι αύριο.

Έτοιμο, αλλά πρόσεχε. Τα πιάτα καίνε.

Αυτό είναι του Ίγκορ. Όπως το θέλει.

Όλαφ! Το μυαλό σου δεν είναι στην δουλειά!

Δεν καθάρισες την κουζίνα.

- Το πάτωμα θέλει σφουγγάρισμα. - Το σφουγγάρισα.

Πάλι αυτό το ρολόι!

Χτυπάει συνεχώς! Γιατί δεν μου μιλάς;

Δεν μπορώ να κάνω δύο δουλειές μαζί.

Η σάλτσα θέλει λίγο ακόμα σκόρδο.

- Όλαφ... - Ναι;

- Τι είναι ένας άντρας χωρίς γυναίκα; - Τίποτα.

Ακριβώς. Είμαι μια μοναχική γυναίκα.

Και γερνάω. Χρειάζομαι τα στιβαρά χέρια ενός άντρα.

Μπορώ ν'ανοίξω μία μεγάλη ψαροταβέρνα.

- Αρκεί να είχα βοήθεια. - Το μέγεθος δεν είναι το παν.

Γερνάω, Όλαφ. Χρειάζομαι...

Πρέπει να βγάλω έξω τα σκουπίδια.

Κεφτέδες και σπαγγέτι.

Τζόνα...

Τζόνα...

Ναι, Όλαφ. Τι τρέχει;

Είναι μέσα. Δεν μπορώ να φύγω.

Είναι περασμένες οκτώ.

Μην ανησυχείς. Θα σε φωνάξω, μόλις φύγει.

Φωτιά στον μόλο.

Φωτιά; Πού;

- Η βάρκα του Κάρνι. - Κι άλλη βάρκα, ε;

- Καίγεται ακόμα; - Ό,τι έχει απομείνει.

Πάω να δω. Κράτα το ζεστό.

- Μια στιγμή! Θα'ρθω κι εγώ. - Εσύ θα μείνεις εδώ.

Πάω επάνω. Και μη το κουνήσεις!

Πάλι καλά που μ'αφήνει κι αναπνέω.

Προσέχεις λίγο το μαγαζί; Τρελαίνομαι για φωτιές.

Ευχαριστώ. Επιστρέφω αμέσως.

- Καλησπέρα. - Με λένε Γκοφ.

- Χαίρομαι, κε Γκοφ. - Είσαι ο σεφ εδώ;

Ωραία είναι εδώ.

Συγγνώμη ένα λεπτό.

Τζόνα...Τζόνα... Εντάξει, έφυγε.

Θέλετε κάτι; Ω, δεν τρώνε έτσι την γαρίδα.

Φέρνει καούρες.

Δοκιμάστε την με σος και λίγο λεμόνι.

Πολύ καλύτερη, ε;

Είδα την βάρκα σου στον μόλο. Ωραία βάρκα.

Δεν λέει και πολλά. Μια ξύλινη μπανιέρα είναι.

- Δική σου είναι; - Η μισή.

Η άλλη μισή είναι του φίλου μου, του Τζόνα Γκούντγουιν.

Ψαρεύεις πολύ, ε; Σ'αρέσει;

Είναι η ανάσα μου. Δουλεύω 10 ώρες την ημέρα.

Μόνο την νύχτα στο ψάρεμα νιώθω ελεύθερος.

Νιώθω άλλος άνθρωπος. Ζω σε άλλο κόσμο.

Στην θάλασσα, με τον φίλο μου...

γαληνεύουμε. Ξεχνάμε τα προβλήματά μας.

Κι αν σου έλεγαν ότι δεν θα ξαναπάς για ψάρεμα;

Γιατί να μου έλεγαν κάτι τέτοιο;

Όλαφ...δεν είσαι έτοιμος;

Μιλούσα με τον φίλο μου.

Είναι ο Τζόνα Γκούντγουιν. Απο'δω ο κύριος...

Ο κ. Γκοφ. Ενδιαφέρεται γι'αυτά που κάνουμε.

Θέλω να μιλήσουμε.

- Σχετικά με την βάρκα σας. - Την βάρκα μας;

Τι μπορούμε να συζητή- -σουμε για την βάρκα μας;

Να τα πούμε άλλη φορά; Βιαζόμαστε τώρα.

- Η Πυροσβεστική; - Μια ψαρόβαρκα πήρε φωτιά.

- Μήπως είναι η δική μας; - Όχι, δεν είναι.

Κύριε...

- Πώς ξέρεις ότι δεν είναι; - Σας διαβεβαιώ.

Είσαι εδώ.

Η φωτιά είναι στον μόλο. Πως το ξέρεις;

- Το ξέρω. - Έλα, Όλαφ.

Κάνει κρύο, Τζόνα. Στάσου να κουμπώσω το παλτό σου.

Γεια σου, κ. Γκοφ. Ελπίζω να σε ξαναδώ.

Σίγουρα, φίλε.

Γρήγορα, Τζόνα. Την ξέρεις την Καρολάιν.

Κι αν ξαναπάς να δεις φωτιά, φωτιά στα μπατζάκια σου.

Ωρύεται συνεχώς.

Με έχει πρήξει. Στον Όλαφ δεν φωνάζει έτσι.

Είναι το ευχαριστώ για τα ψίχουλα που μου δίνει.

- Τι είπες, Έντι; - Τίποτα.

Τηλεφώνησε ο Τζωρτζ. Έρχεται όπου να'ναι.

Γεια σας. Πώς πάνε οι δουλειές, κ. Προπότκιν;

Χάλια. Κανείς δεν αγοράζει.

Εδώ είσαι...Χαίρομαι που ήρθες.

Πώς νιώθεις; Είσαι όμορφη, όπως πάντα.

Πήγε καλά η μέρα. Ξεπούλησα ό,τι στοκ είχα στο μαγαζί.

Πολύ άτυχος είμαι σήμερα. Δεν πειράζει, φίλος είσαι.

- Βαλ'το πίσω, Σαμ. - Ποιο;

- Τον άσο. - Ποιον άσο;

Αυτόν που έδωσες στον εαυτό σου.

Θα σου δείξω πως να κλέβεις.

- Λοιπόν, πού είναι ο άσος; - Στην τράπουλα.

Να κοιτάτε την τράπουλα. Θα σας δείξω κάτι.

Θα τους αποδείξω ότι το χέρι είναι πιο γρήγορο απ'το μάτι.

Μη διακόπτετε το φαγητό σας.

- Πού είπατε ότι είναι ο άσος; - Στην τράπουλα, ε;

Είναι στην τσέπη του κυρίου.

Ξέρω πως το'κανες. Δώσ'μου την τράπουλα.

Άσ'τον να κάνει το κέφι του.

Πάρε ένα χαρτί. Οποιοδήποτε.

Βαλ'το μέσα.

Να θυμάστε ποιο ήταν.

- Αυτό είναι; -Όχι.

Κάτι έκανα λάθος. Πάρε ένα άλλο.

Γιατί δεν κάνεις κάτι που ξέρεις;

Είναι ικανός σε πολλά. Έτσι δεν είναι, κ. Προπότκιν;

Στο γυμνάσιο ήταν ο πρώτος στην τάξη του.

Είναι ο καλύτερος δημοπράτης. Είναι ταλαντούχος στο λέγειν.

-Έλα, Τζωρτζ, δείξ'τους. - Στέλλα, σε παρακαλώ.

- Πειράζει να κάνει μία επίδειξη; - Απεναντίας, θα μας ευχαριστήσει.

Κάνε ν'αντηχήσει η φωνή σου στον μόλο.

Καν'το, αλλιώς δεν θα σου ξαναμιλήσω.

Έλα, λέγε! Προσφορά! Προσφορά! 5, 3, 2 δολάρια;

50 σεντς, 10 σεντς; Αυθεντική αντίκα!

Στέλλα... Στέλλα, τι συμβαίνει;

- Έκανα κάτι; Είπα κάτι; - Όχι, δεν φταις εσύ, Τζωρτζ.

Μπούχτισα πια.

Ξύπνα στις 7:00, τρέχα στην εταιρία...

"Δεν απαντά; Θα ξαναπροσπαθήσω".

Πίσω στο σπίτι...

μετά στο "Γκρότο" για το ίδιο πάντα φαγητό...

Δεν αντέχω πια, Τζωρτζ.

Δεν το καταλαβαίνεις;

Θα νιώθεις διαφορετικά μετά τον γάμο μας. Είμαι βέβαιος.

Είσαι καλό παιδί, Τζωρτζ, αλλά γιατί επιμένεις σ'αυτό;

Γιατί...είσαι το σωστό κορίτσι για μένα.

- Όχι, δεν είμαι. - Ναι, είσαι.

Το ξέρω.

Είσαι καλός και πιστός. Εγώ δεν είμαι έτσι.

Δεν ξέρω τι θέλω απ'την ζωή. Θα σου φέρομαι άσχημα.

Ξέρω τι λέω, Τζωρτζ. Αν θέλεις το καλό σου, άφησέ με.

- Δεν μπορώ, Στέλλα. - Γιατί;

Γιατί σ'αγαπώ.

Εδώ είσαι...Εγώ σε ψάχνω κι'εσύ σαλιαρίζεις.

Μόνο 30' έχεις για φαΐ.

Καλά, έρχομαι.

Εντάξει, έρχομαι είπα.

Πρέπει να πάω στην δουλειά.

Τελειώνω σε 1 ώρα. Θα περάσεις απο'κει;

Ναι, Τζωρτζ. Θα περάσω, όπως κάνω πάντα.

Δεν είναι άσχημο ψάρι, Τζόνα.

Άντε στην μάνα σου και έλα πίσω σε 2 χρόνια.

Έξω απ'τις ακτές της Κούβας...

πιάνεις ψάρι από 300 έως 500 κιλά.

Ψάρια με λόγχη στις μύτες τους.

Κι ο καιρός είναι ζεστός.

11 στους 12 μήνες, λιακάδα

Ακούγεται σαν γλυκιά μουσική.

Θα μπορούσαμε να'μασταν εκεί τώρα...

φορώντας ψάθινα καπέλα και ψαρεύοντας τεράστια ψάρια.

Εσύ, εγώ και το Γκολφ-Στριμ.

Όλαφ, μπορούσαμε να είμαστε σ'εκείνο το πλοίο.

Με με βασανίζεις.

Ο Σβένσον ζητάει 500 δολ.

Στο σπίτι σου φυλάμε $190. Έτσι δεν είναι;

Έτσι. Αλλά τα υπόλοιπα;

Δεν έχεις ακούσει για "δόσεις";

Στην Αμερική, γίνεσαι βασιλιάς με το σύστημα των δόσεων.

Εμείς το έχουμε ακούσει.

- Ο Σβένσον το'χει ακούσει; - Θα το ακούσει αύριο.

Όταν πεθάνω, θα γράψουν στον τάφο μου:

"Ενθάδε κείται ο Τζόνα Γκούντγουιν, ένας καλός άνθρωπος".

"Ποτέ δεν μπόρεσε να κάνει αυτό που ήθελε".

Λίγο αργότερα, θα γράψουν τα ίδια και στον δικό σου τάφο.

Τζόνα...

Η Καρολάιν θέλει να με παντρευτεί. Δεν τρελάθηκα.

Κάνει σαν θεατρίνα σε επιθεώρηση.

Τότε θα της πεις: "Καρολάιν, δεν ταιριάζουμε".

- "Εμένα μ'αρέσουν οι μπαλαρίνες". - Θα μ'απολύσει.

Ή θα φορέσει κοστούμι μπαλα- -ρίνας. Δεν ξέρεις τι τραβάω.

Άκου, Όλαφ. Είναι Δεκέμβριος. Απομένουν 4 μήνες.

Και μετά, Άνοιξη! Αληθινή Άνοιξη για εμάς.