Haseen Dillruba (हसीन दिलरुबा)

‪(ภาพยนตร์นี้เป็นเรื่องแต่ง)

‪(ตัวละคร สถานที่ ชื่อ ‪และเหตุการณ์ต่างๆ เป็นเรื่องแต่ง)

‪(หากมีความคล้ายคลึง)

‪(กับเหตุการณ์ สถานที่ หรือบุคคลใด ‪ล้วนแต่เป็นความบังเอิญ)

‪(อุทิศแด่บิดาผู้เป็นที่รัก ‪นายไลลารัม ไร สิงหนี)

‪(6 ส.ค. 1931 - 11 ก.ค. 2009)

‪(ขอขอบคุณเป็นพิเศษ)

‪(NETFLIX ขอเสนอ)

‪(ชวาลาปุระ)

‪ริชู

‪ริชู

‪ริชู

‪ริชู

‪ริชู

‪(ราณี)

‪ชื่อริชาบห์ ศักเสนา

‪อายุ 32 ปี

‪ระเบิดช่วงสี่โมงถึงสี่โมงครึ่ง

‪ทุกอย่างไหม้หมด

‪เขาถูกตีที่ศีรษะด้วยของหนัก ‪น่าจะก่อนเกิดเหตุระเบิด

‪งั้นเหรอ ไปสืบว่าตอนไหน

‪ท่านครับ เรามีลายนิ้วมือข้างเดียว

‪ร่างกายส่วนอื่นไหม้หมด

‪- มีแผลลึกบนศีรษะ ‪- ใช่ครับ

‪ศพถูกเผาจนเกรียม เหลือแค่มือนี่

‪มีแผลลึกบนศีรษะ

‪เหมือนเขาจะตายก่อนเกิดเหตุระเบิด

‪มีรอยสักว่า "ราณี" บนข้อมือ

‪ราณีเป็นภรรยาเขา นั่งอยู่นั่น

‪นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุครับ

‪เมื่อเราเจออาวุธสังหารแล้ว ‪ทุกอย่างจะคลี่คลาย

‪(คิชอร์ เรวัต)

‪(หกเดือนก่อนหน้านี้)

‪เลิกหงุดหงิดได้แล้ว

‪เราจะไปหาว่าที่เจ้าสาวให้ลูกนะ

‪สองปีก่อนเราก็ทำแบบนี้

‪จำได้ไหม

‪นั่นสิ

‪มันตั้งสองปีแล้ว

‪ลูกได้เจอมีร่าแค่สองนาที ‪แต่ยังลืมเธอไม่ได้เลย

‪คุณยังชอบอะไรอีกครับ

‪มเหชค่ะ

‪ฉันชอบมเหชมาก

‪เราเคยเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน

‪ฉันยังบอกพ่อเรื่องเขาไม่ได้น่ะ

‪ใครเขาตกหลุมรักสาวคนแรกที่เจอกัน

‪จากนั้นลูกก็เอาแต่ซึม

‪นี่มีคนดีๆ มาเสนอตัว ‪แถมดวงชะตายังสมพงศ์อีก

‪ชื่อเธอน่ารักด้วย

‪ราณี กัชยัพ

‪ริชูกับราณี ชื่อเข้ากันดีออก

‪สาวสวย มารยาทดี…

‪กินมังสวิรัติ ผิวเนียนใส

‪เธอจบโทวรรณกรรมฮินดี

‪พอเถอะครับ แม่ ‪ยังไงก็จะเจอกันอยู่แล้ว

‪แล้วอย่าอ้างว่าไปเข้าห้องน้ำ ‪เพื่อสำรวจบ้านล่ะ

‪ไปเลย

‪เชิญค่ะ ทานสักหน่อย ‪ราณีลงมือเตรียมเองหมดเลย

‪- ทั้งหมดนี่เหรอ ‪- ใช่ค่ะ

‪- รวมถึงคาโชรีนี่ด้วยเหรอ ‪- ใช่ค่ะ

‪ผ้าคลุมโซฟานี่เธอก็เป็นคนถักนะคะ

‪ชอบเขาเหรอ

‪เขาเป็นวิศวกรที่การไฟฟ้าชวาลาปุระ

‪ไม่รู้สิ

‪หนูไม่อยากอยู่ในชวาลาปุระ

‪อย่าคิดแบบนั้น

‪จำแฟนเธอที่คบมาห้าปีได้ไหม ‪ชื่ออะไรนะ…

‪นิราจ ไคตัน เขาทิ้งเธอไปอเมริกา

‪กับอีกคนที่คบอยู่สองปี…

‪ป้าคะ นั่นแฟนเก่าหนู หนูจำได้แม่น

‪เลิกเพ้อฝันถึงฮีโร่นิยายรักสักที

‪แต่งกับผู้ชายเรียบง่ายแบบเขา

‪อีกอย่าง ความสาวมันโรยราไปตามเวลา

‪แถมคนที่ดวงสมพงศ์กับเธอก็หายากมาก

‪สองปีที่ผ่านมา พ่อเธอเจอแค่สองคน

‪ดูตัวเลือกอื่นของเธอสิ

‪คนนี้จากมุมไบ

‪ดวงเธอสมพงศ์กับเขา

‪และนี่ ชวาลาปุระ

‪ชวาลาปุระเหรอ

‪แล้วยังไง

‪สามีคุณดูเป็นคนเงียบๆ ‪เหมือนสามีฉันเลย

‪ราณีอยากคุยกับริชูในครัวค่ะ

‪เชิญค่ะ

‪อย่าถามว่าเธอชอบอะไรอย่างอื่นอีกล่ะ

‪เชิญค่ะ

‪- สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ

‪เอาล่ะ จะสรุปความเป็นฉัน ‪เป็นข้อๆ ให้

‪ฉันเรียนจบวรรณกรรม

‪ทำงานเป็นผู้จัดการร้านเสริมสวย ‪เป็นงานอดิเรก

‪และไม่ชอบทำงานบ้าน

‪นอกเหนือจากนั้น ‪ฉันเป็นผู้หญิงธรรมดาที่รู้มารยาท

‪คุณได้โชคสองชั้น ‪สาวงามที่มีสมองและร้อนแรง

‪เราแค่ต้องการผู้หญิงธรรมดาๆ ‪เรียบง่าย

‪งั้นก็เหมาะเลยค่ะ

‪คุณเคยอ่านหนังสือของเดนิช บัณฑิตไหม

‪นักเขียนนิยายอาชญากรรมที่เก่งที่สุด

‪เขาถนัดเขียนเกี่ยวกับ ‪ฆาตกรรมเสียวสันหลังในเมืองเล็กๆ

‪ที่ไม่มีใครแก้ได้

‪เคยได้ยินชื่อเขาไหม

‪ไม่เคย เพิ่งได้ยินจากคุณ

‪คุณมีอะไรจะถามฉันไหม

‪หรือว่าคุณจะกลับมาเดลีอีก ‪เพื่อคุยต่อ

‪เอ่อ ไม่…

‪ช่างเถอะ ‪เล่าเรื่องงานอดิเรกให้ฟังหน่อย

‪- งานอดิเรกผม… ‪- ทำอะไร

‪กำลังจะบอก

‪ก็…

‪ช่วงสุดสัปดาห์เพื่อนบ้านจะตามผม ‪ไปซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้า

‪ผมชอบซ่อมอุปกรณ์ เป็นวิศวกร ‪พวกเขาคงบอกคุณแล้ว

‪ยอดเลย มาได้จังหวะพอดี

‪- ขอบคุณ ‪- ขอฉันทดสอบหน่อย

‪พัดลมตัวนี้พังมานานแล้ว

‪ซ่อมทีสิ

‪ตอนนี้เหรอ

‪ต้องใช้พวกนี้ไหม

‪บีน่า ห้องน้ำอยู่ไหน

‪ทางนี้ค่ะ

‪ตรงไปแล้วเลี้ยวซ้ายค่ะ

‪มัน…

‪ฉันมาหาห้องน้ำน่ะ

‪เราจะปรึกษากูรูยีแล้วมาบอกค่ะ

‪ดีไหม

‪ฟังไว้นะ

‪ถ้าลูกยืนกรานจะแต่งงาน ‪กับผู้หญิงคนนี้ แม่จะดื่มยาพิษนี่ซะ

‪แม่ครับ ผมชอบราณี กัชยัพจริงๆ

‪ถ้าอย่างนั้น แม่จะผูกคอตาย

‪พอแม่ตายก็แต่งงานกับเธอได้

‪แม่จะโดดลงไป

‪อะไร

‪ไม่ห้ามเหรอ

‪ไม่รู้จะห้ามจากอะไร

‪ยาพิษ ผูกคอ หรือโดดตึก

‪เลือกได้แล้วบอก

‪จำคำแม่ไว้ ‪ลูกสองคนเข้ากันไม่ได้หรอก

‪ลูกรับมือเธอไม่ไหว

‪แม่ครับ ผมเป็นวิศวกรนะ

‪ผมรับมือสายไฟทุกวัน

‪ต้องรับมือเธอได้อยู่แล้ว

‪รู้อะไรไหม ลุง

‪- เธอแค่ต้องฝึกฝน ‪- จริงเหรอ

‪นายฝึกเธอได้ง่ายๆ ในสิบวันแรก

‪เธอดูร่าเริงสดใสดีด้วย

‪แรกๆ ก็ร่าเริงสดใสกันทุกคนนั่นแหละ

‪เหมือนเธอตอนแต่งกับฉันไง

‪แรกๆ คุณก็สดใสฟู่ฟ่าเหมือนกัน ‪แล้วก็หายซ่า

‪ทุกคนมองฉันด้วยความสงสัย

‪ที่ฉันเรียกชื่อเธอทั้งวันทั้งคืน

‪ความสุขของฉันไม่มีขีดจำกัด

‪ประกายไฟแห่งความปรารถนา ‪โบยบินไปทุกที่

‪โบยบินไปทุกที่

‪เมื่อเราสบตา

‪เปลวไฟลุกโชน

‪และในเปลวไฟนั้น

‪หัวใจที่น่าสงสารของฉันละลาย

‪เมื่อเราสบตา

‪เปลวไฟลุกโชน

‪และในเปลวไฟนั้น

‪หัวใจที่น่าสงสารของฉันละลาย

‪หมอนั่นได้โชคทอง

‪พ่อหนุ่มอาภัพไม่รู้ว่าจะเจอกับอะไร

‪(เดนิช บัณฑิต เพลิงพิโรธแห่งกาซอลี)

‪สับสน

‪เขาดื้อรั้นแต่ก็ใสซื่อ

‪เขาใสซื่อมากจริงๆ

‪ฉันเองก็รู้สึกว่ามีประกายไฟในตัวฉัน

‪มีประกายไฟในตัวฉัน

‪หัวใจฉันเต้นรัวเมื่อเจอเขา

‪แต่ฉันสับสนว่าเขาร้อนแรงหรือเปล่า

‪ร้อนแรงหรือเปล่า

‪หัวใจฉันสับสนวุ่นวาย

‪ไม่รู้ว่าต้องการอะไร

‪ทุกอย่างเปล่งแสงและส่องประกาย

‪เธอเป็นคนดี

‪เขาเป็นคนโกง

‪คำโกหกมากมาย

‪โอ๊ะโอ

‪เขาเป็นคนใสซื่อ

‪เธอเป็นคนเจ้าเล่ห์

‪เพราะงั้นมันต้อง

‪ไม่ ไม่ ไม่

‪เมื่อเราสบตา เปลวไฟลุกโชน

‪และในเปลวไฟนั้น

‪หัวใจที่น่าสงสารของฉันละลาย

‪(ริชู แต่งกับ ราณี)

‪หัวใจที่น่าสงสารของฉันละลาย

‪ใครปิดไฟเนี่ย

‪คุณราณีครับ

‪ท่านจะมาถึงในอีกห้านาที

‪ปิ่นโตหล่นครับท่าน

‪นี่เป็นคดีโปรดของผมเลยล่ะ

‪ทำไมเหรอ ราสโตกิ

‪เจอแต่คดีจลาจลกับลักขโมยมาตั้งนาน

‪ทีนี้ผมจะได้กินขนมจนเต็มคราบ ‪ระหว่างนั่งไขคดีนี้

‪ราสโตกิ คดีนี้ไม่เหมือนที่ผ่านๆ มา

‪มันเหมือนบทกวี ‪ที่มีความรักกับความขัดแย้งอยู่

‪คดีนี้ทำเอาคิชอร์หัวเสีย ‪ถ้าไม่ใช่เพราะเขาสนใจมันนะ

‪เขาคิดว่าคดีนี้ปิดได้ง่ายๆ

‪ผู้หญิงคนนี้ดูเหมือนฆาตกร

‪ปิดคดี ได้รับเหรียญ