The O.C.

ความเดิมตอนที่แล้ว

บอกเขาไปเลยว่าอย่ามายุ่ง

นั่นมันจดหมายของมาริสซ่า ที่นายขโมยมันมาจากล็อกเกอร์

ถ้าเธอรู้เข้า พวกนายจบเห่แน่

- นักออกแบบภายใน ฉันอยากทำ - เราหาคนให้ลูกได้แล้ว

นี่ฉันคบกับตัวเองเวอร์ชั่นผู้หญิงเหรอ แบบฉันเลยแต่เป็นผู้หญิง

แต่สงสัยคนเราคาดเดากันไม่ได้จริงๆ

ไม่อยากจะเชื่อว่า นายขโมยมันมาแล้วอ่านมันอีก

พูดได้ไงว่าเขาไม่ได้หลงรักเธอ

ฉันรับมันไม่ไหวแล้ว

นายกับมาริสซ่าไม่คู่ควรกัน

- ฉันไม่ยอมหรอก - มาถึงจุดนี้แล้ว ใครยังจะเชื่อนายอีก

อย่าไปยุ่งกับเธอ

นายจะไม่กินมื้อเช้าเหรอ

ไม่หิวเลยครับ

ดร.คิมเพิ่งโทรมาแจ้งเรา...

ว่านายถูกพักการเรียน แบบไม่มีกำหนด

จนกว่าคณะกรรมการฝ่ายวินัย จะตกลงใจว่าจะไล่นายออกไหม

ผมรู้คุณอยากให้ผมพูดว่า ผมขอโทษ แต่ผมไม่พูดแน่

โอลิเวอร์ยอมรับเรื่องนี้ต่อหน้าผมเลย

เขาบอกว่าอยากให้ผมถูกไล่ออก เพื่อเขาจะได้มาริสซ่าไปครอง

งั้นทำไมเขาถึงถอนคำฟ้อง เรื่องนายทำร้ายร่างกายเขา

- เขาทำอย่างนั้นเหรอ - ใช่

ฉันมองแบบนี้นะ ถ้าเขาประสงค์ร้ายกับนายจริงๆ

ถ้าอยากให้นายถูกไล่ออก นายได้กลับไปอยู่บ้านพินิจแล้ว

นายรู้เรื่องนั้นดีใช่ไหม

พูดมา ช่วยให้ฉันเข้าใจ เรื่องนี้ทีได้ไหม

เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น

โอลิเวอร์เป็นตัวอันตราย

เรื่องนี้ฉันรู้อยู่แล้ว

นายทำร้ายเขา จบแค่นั้น นายถูกภาคทัณฑ์อยู่นะ

นายก็รู้ว่าแค่ทำผิดเพียงนิดเดียว

ผลที่ตามมาคือ นายจะถูกพาตัวไปจากเรา

แต่นายก็ยังทำลงไปอยู่ดี

ฉันพยายามเต็มที่แล้ว แต่ไม่เข้าใจว่าทำไม

พูดกับฉันเถอะนะ

พูดมา ไรอัน พูดกับฉัน

พูดไปเพื่ออะไร คุณไม่เชื่อผมอยู่ดี

ฉันเชื่อแบบไหนไม่สำคัญ ฉันหวังให้มันจริง

มันเกี่ยวกับเรื่องที่นายทำ

ครั้งหน้าถ้านายอยากชกใคร...

นายควรเปิดปากแล้วพูดออกไปดีกว่า

ฉันอยู่รอฟังตรงนี้

แล้วฉันควรทำยังไงดี

ฉันกักบริเวณนายไม่ได้ แล้วก็จะไม่ล่ามโซ่นายกับผนังด้วย

นายอยากจัดการ เจ้าโอลิเวอร์คนนั้นใช่ไหม

ไปได้เลย ประตูเปิดอยู่

แต่ถ้านายอยากจะอยู่

ถ้านายอยากเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนี้

นายจะไม่ออกไหนหรือทำอะไร

นายจะไม่ไปพบใครอีก เว้นแต่เคิร์สเทนกับฉันจะอนุญาต

นั่นคือข้อตกลง ถ้าไม่รับไว้ก็ออกไปซะ

ถ้างั้นไรอันก็ชกเขา โดยไม่มีเหตุผลงั้นเหรอ

ไรอันชอบทำแบบนั้น เขาไล่ชกคน

เขาไม่ยอมคุยกับใครและไม่ฟังใครด้วย

แต่เขาต้องมีเหตุผลสิ

มันก็ใช่ ไรอันชอบใช้ความรุนแรง แต่เขาไม่โง่

เขาเพิ่ง...

ฉันไม่รู้นะ เขาคิดว่าโอลิเวอร์ หลงรักฉันหรืออะไรแบบนั้น

แล้วเขาชอบเธอไหม

- ชอบสักนิดไหม - เราเป็นแค่เพื่อน

โอเค

คือโอลิเวอร์เป็นผู้ชายคนเดียว ในชีวิตฉันที่ไม่ขี้หึง...

และทำตัวน่ากลัว แล้วก็ตามติดฉันตลอดเวลา

แถมเขาบอกฉันนะว่า เขากำลังคิดอะไรอยู่

ต่างจากใครบางคน

งั้นเธอกับไรอันก็...

เราเลิกกันแล้ว

โอ้โห คูป

งั้นก็แปลว่าตอนนี้เราทั้งคู่โสดสนิท

ซึ่งมัน...

เด็ดมาก ถูกไหม

ไม่มีไรอัน

ไม่มีเซธ โคเฮนอีกแล้ว เราโสดสนิท เป็นอิสระสุดๆ

ที่จริงเอาเป็นฉันพาเราไปทำสวย

ที่ร้านเบิร์ก วิลเลียมส์ วันนี้หลังเลิกเรียนดีไหม

นวดหน้าสักหน่อย นวดตัวสักนิด

ฉันไปไม่ได้ รับปากโอลิเวอร์ ว่าจะติวให้เขาหลังเลิกเรียน

อ้อ งั้นวันเสาร์อาทิตย์นี้ดีไหม

พ่อจะพาเคทลินไปบ้านคุณย่า

ส่วนฉันต้องค้างที่บ้านแม่ ช่วงเสาร์อาทิตย์

ดูเหมือนว่าแม่มีแผน สำหรับแม่ลูกแบบยาวเหยียด

แล้วเราจะได้ไปเที่ยวกันตอนไหน

เร็วๆ นี้แหละ

นี่ เธอจะมาไหม

ถึงไรอันจะถูกไล่ออก แต่เขายังพักอยู่กับพวกนายใช่ไหม

พ่อแม่ของนาย จะไม่ไล่เขาออกจากบ้านแน่

ไม่ ฉันไม่คิดอย่างนั้น

แล้วเขาโอเคไหม

เขาไม่ใช่คนที่ถูกชกหน้านี่นา

ฉันพูดถึงในแง่ที่สำคัญกว่านั้น เซธ

คงงั้น ฉันไม่รู้จริงๆ

- นายไม่ได้คุยกับเขาเลยเหรอ - ไม่ ฉันควรจะพูดอะไรดีล่ะ

ไม่รู้สิ "นายโอเคไหม" หรือ "ฉันพอช่วยได้บ้างไหม"

คืออย่างนี้นะ ฉันช่วยอะไรไม่ได้เลย

ฉันขอร้องแล้วว่า อย่าไปยุ่งกับโอลิเวอร์

และเขาไม่ฟังฉัน

ฟังนะ เธอไม่รู้จักไรอันดีขนาดนั้น เธอไม่เข้าใจหรอก

ฉันพยายามอยู่

- ไง - ไง

- ไง - ไง

- พวกเธอสบายดีไหม - ก็ดี

- ดีนะ - ดี

ดี

โอเค นี่มันช่าง...

- แปลกดีนะ - ใช่

แค่เพราะเธอกับไรอันไม่ได้คบกันแล้ว...

ไม่ได้แปลว่าเราจะไม่...

- แน่นอนเลย - ถูกต้อง

- แล้วเขาโอเคไหม - ว่าไง เป็นไงบ้าง

ถ้างั้นเสาร์อาทิตย์นี้ เราทำอะไรกันดี

ไปเล่นสกีที่ภูเขาแมมมอธไหม

พรุ่งนี้จะมีหิมะตกใหม่ๆ หนาหกถึงแปดนิ้ว

โอลิเวอร์ ปากของนาย

ฉันหวังว่ามันจะเปลี่ยน จากน่ากลัวเป็นเซ็กซี่แล้วนะ

ยังไม่เป็นอีกเหรอ

- ไปห้องเรียนอารยธรรมตะวันตกไหม - ได้สิ

- ไปนะ ทุกคน - บาย

- โอลิเวอร์ดูเหมือนเกือบจะ... - มีความสุขใช่ไหม

ต้องมีความสุขสิ เขาได้มาริสซ่าไปครองแล้วนี่

อะไรคะ

ผมคิดว่าผมทำพลาด

- ที่ปล่อยไรอันอยู่บ้านคนเดียวน่ะเหรอ - ที่พาเขามาอยู่ตั้งแต่แรก

แซนดี้ เขาเป็นเด็กดี เขาไม่สมบูรณ์แบบ

แต่เราจะผ่านไปได้แน่ เราทำเสมอ ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

ไม่คิดเลยว่า คุณจะเป็นคนพูดประโยคนั้นกับผม

- เคิร์สเทน โคเฮนใช่ไหมครับ - ค่ะ

- คุณไม่ควรจะอยู่ตรงนี้นะครับ - อะไรนะคะ

เรามีใบสั่งงานจากจูลี่ คูเปอร์

ขอโทษนะครับ

ต้องเข้าใจผิดกันแน่ๆ

เคิร์สเทน เธอมาทำอะไรที่นี่ ไหนว่าไปกินมื้อเที่ยง

- เราสั่งมา เอาไหม - หวัดดี แซนดี้ ไม่เป็นไร ขอบคุณ

จูลี่ เกิดอะไรขึ้น

ในฐานะผู้อำนวยการแผนกออกแบบ คนใหม่ของนิวพอร์ทกรุ๊ป

ฉันตัดสินใจปรับปรุง ออฟฟิศใหม่ตามจำเป็น

เธอต้องเห็นเฟอร์นิเจอร์ กีกี้

มีชีวิตชีวา เป็นแบบเดนมาร์ก

- "อบอุ่น" มากๆ ด้วย - ฉันแน่ใจจ้ะ

แต่เธอจะเริ่มออกแบบใหม่เลยไม่ได้

- ต้องขออนุมัติก่อน - เคเลบบอกแล้วว่าได้

ถ้าเคเลบบอกว่าได้ก็ต้องได้แหละ

โต๊ะกาแฟของฉัน

กีกี้ เกิดอะไรขึ้น มีหนุ่มในชุดคนงาน...

มายกเก้าอี้นวดของพ่อออกไป

เอาเก้าอี้ เอาโต๊ะ แล้วก็ทำให้ ห้องทำงานกลับมาเป็นเหมือนเดิม

พอเรากลับจากกินมื้อเที่ยง คุณจะได้ทุกอย่างและชอบมันมากๆ

ไปร่วมฉลองตำแหน่งใหม่ของฉันกันไหม

ไม่เอาด้วยหรอก

- ไม่ เราไม่หิว - โอเค

ฉันมีงานต้องทำนะ

อย่ากังวลไปเลย ที่รัก คุณพูดเองนะ

ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี

เถอะน่า เธอต้องไปนะ

เราทั้งคู่จะได้ไปเที่ยวช่วงสุดสัปดาห์ ฉันจะจ่ายให้เอง

ไปไม่ได้จริงๆ อีกอย่าง ฉันต่างหากที่ควรจ่ายให้นาย

ถ้าไม่เพราะฉัน นายคงไม่ต้องเจ็บตัว

นี่ เป็นไรอันที่ทำ ไม่ใช่เธอ

เราเรียนรู้อะไรบ้างในการบำบัด

พูดพร้อมฉันสิ

"เราต้องรับผิดชอบต่อการกระทำของเรา"

ไง เป็นไงบ้าง

ลุค ช่วยฉันกล่อมมาริสซ่า ให้ไปที่ภูเขาแมมมอธกับเราทีสิ

- ใครจะไปแมมมอธเหรอ - ไม่ใช่ฉันแน่

พ่อฉันออกนอกเมือง ส่วนฉันต้องไปค้างบ้านแม่

ซึ่งแปลว่าเธอจะอยู่ใกล้ไรอัน ซึ่งไม่ดีกับเธอในตอนนี้

เรื่องนั้นก็อยู่ที่มาริสซ่าไม่ใช่เหรอ

ฟังนะ มันไม่ใช่เรื่องใหญ่ ไม่มีอะไรหรอก

งั้นอย่างน้อยให้ฉันพา เธอกับแม่ไปพักที่ห้องสวีทที่โรงแรม

แบบนั้นฉันจะได้อยู่ที่นั่น และเธอไม่ต้องกังวลเรื่องไรอันอีก

ฟังสิ คงเป็นแม่โทรมาเช็กฉันแน่เลย

- ไรอันส่งมาใช่ไหม - เธอจะไม่รับสายเหรอ

- เธอจะไม่คุยกับไรอัน - เธอยังคุยกับฉันอยู่

- หรือตอนนี้นายพูดแทนเธอล่ะ - ลุค อย่า

- มาริสซ่า... - ฉันควรไปดีกว่า

อยู่เถอะ

กินมื้อเที่ยงให้อร่อยนะ

ฉันขอโทษด้วยจริงๆ

ฉันว่าบางครั้งฉันแค่ปกป้องมากเกินไป

- แต่ไม่เคยคิดที่จะ... - ฉันรู้ มันโอเค จริงๆ นะ

ฉันจะไปเอาของหวานก่อนนะ

คุณมีหนึ่งข้อความใหม่

หวัดดี ฉันหวังว่าเราจะได้คุยกัน...

แบบต่อหน้าถ้าเธออยากคุย

งั้นฉันจะรอเธอที่ห้องสมุด หลังเลิกเรียนและฉันหวังว่า...

ฉันจะได้พบเธอที่นั่น

บันทึกข้อความ กดสอง หากต้องการลบข้อความ กดสาม

ลบข้อความแล้ว

งั้นทำอะไรดี ไปร้านหนังสือการ์ตูนก่อน หรือไปร้านไอติมโยเกิร์ต

งั้นเราไปร้านหนังสือการ์ตูนพรุ่งนี้นะ

ฉันกลับบ้านไปดูไรอันน่าจะดีกว่า

ใช่ เป็นความคิดที่ดี นายอยากให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม

- ไง พวกเธอจะไปไหนกัน - คือเรากำลังคุยกันว่า...

- น่าจะไปร้านหนังสือการ์ตูน - จริงเหรอ

ฉันไปด้วยได้ไหม

ไปร้านหนังสือการ์ตูนเนี่ยนะ

ใช่ ฉันชอบการ์ตูนนะ ทำนองนั้น

เธอชอบจริงเหรอ

เชื่อหรือไม่ว่าเบ็ตตีและเวโรนิกา มีอิทธิพลอย่างมากกับฉัน

เธอรู้ไหม ฉันเชื่อเลยล่ะ