The Terror

நோபுஹிரோ

கஸு?

நீயா?

75 வருஷமாச்சு!

எவ்வளவு விசேஷம், இந்த மறுவாழ்வில நாம திரும்பவும் சேர்ந்தது.

மறுவாழ்வா?

ஆமாம்.

உண்மையிலேயே.

ஆனா எனக்கு அது நினவு இல்லையே

நான் இப்பதான் வந்தேனா?

நீயும் நானும்.

உனக்கு என்ன ஆச்சு?

என் அப்பா ஹிரோஷிமாக்கு போக முடிவுசென்ஜார்.

நான் 16 வயசிலே ரெயில்வே ல வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சேன்,

அங்கேயே 50 வருஷம் வேலை செஞ்சேன்.

ஹிரோஷிமாலேயே கல்யாணம் செஞ்சுண்டேன், ரெண்டு குழந்தைகள் எங்களுக்கு,

மூணு பேரக்குழந்தைங்க, ஒரு கொள்ளுப்பேரன்.

உன் முழு குடும்பம்?

அவங்க எல்லாரும் மருவாழ்வுல இருக்காங்களா?

இது ஜூலை 4 ஆ?

இல்லை, ஆகஸ்டு.

- நான் போய்ப் பார்க்கறேன். - இல்ல, தனியாப் போகாதே, இரு!

யமாதோ-சான்.

யமாதோ-சான், மெள்ள.

ஹேய்!

ஹேய் பையனே! சன்னி!

என்ன நடக்கறது?

நாங்க செஞ்சு காமிச்சோம்!

- என்ன? - அவங்கள தோக்கடிச்சோம்!

ஜாப்பானியர்கள் மேல குண்டு போட்டோம்!

நாங்க ஹிரோஷிமாவ தாக்கினோம்!

முக்கிய தலைப்பு

மேடம், உங்களுக்கு ஏதாவது உதவி தேவையா?

அவாயோ?

அவாயோ?

நாங்க உன்ன அங்க கூடிப்போக முடியும்.

இது எங்க மக, எஸ்பரான்ஸா.

அவள உள்ளக் கூட்டிப்போங்க!

என்ன ஆச்சு?

யூகோ எங்கள கண்டுபிடிச்சுட்டா.

அவ லுஸ் ஐயும் குழந்தையையும் எடுத்துண்டுப் போகிட்டா.

- என்ன? - அவள படுக்க வெக்கலாம்.

- நாம அவள கண்டுபிடிப்போம். - வா, அவள உள்ள கூடிப் போகலாம்.

ஹெக்டர், நாங்க உன் டிரக்க கடன் வாங்கலாமா?

நிச்சயமா.

நானும் உங்களோட வரலாமா?

நீ உன் பாட்டியோட இரு.

செஸ்டர், மிலிடரி கிட்ட ஜாக்கிரதையா இரு.

லாஸ் அலமோஸ் பக்கம் ஜப்பானியர்களுக்கு அவ்வளவு பாதுகாப்பில்லை.

இன்னைக்கு ராத்திரி ஏதாவது நடந்துதா?

போர்ல?

ஹிரோஷிமா எங்க இருக்குன்னுத் தெரியுமா, உனக்கு?

எனக்கு ஹிரோஷிமாவ சேர்ந்த பள்ளித்தோழர்கள் இருந்தாங்க.

நான் சின்னவளா இருந்தப்போ அங்கப் போகியிருக்கேன்.

அவ்வளவுப் பேர் ஒரே நாள்ல உயிர் இழக்கறதுங்கறது,

அங்கயும்...இங்கயும்...

நிறுத்து.

லுஸ் உயிரோட இருக்கா.

குழந்தையும் உயிரோட இருக்கு.

இப்பவும் நம்பிக்கை இருக்கு.

என்னால அதுக்குமேல எதையும் பார்க்கமுடியல்ல.

இருட்டு மட்டும்தான்.

முன்னால, நான் யூகோ கிட்ட ஒப்புக்கொண்டேன்.

நான் ஃபுருயா-சானை கல்யாணம் பண்ணிண்டிருக்கணும், அவ உங்களைன்னு.

அவ அதை கேட்டப்போ, கோவத்தில வெறியாகிட்டா.

அவ என்ன சுக்குத்தூளா கிழிக்க விரும்பினா.

அப்போ, அவ ஏன் அப்படி செய்யல்ல?

எனக்குத் தெரியாது.

நாம அவள கண்டுபிடிச்சா, என்ன உடனடியா கொன்னுடுவா.

எனக்கு நல்லாத் தெரியும்.

"உள்ளூர் நேரம் காலை 8:15 மணி,

ஜப்பானிய துறைமுக நகரமான ஹிரோஷிமா மீது அமெரிக்கா ஒரு வெடிகுண்டை போட்டது.

இது மனித வரலாற்றில் இதுவரை வெடித்த மிகப்பெரிய குண்டு என்று கூறப்படுகிறது... "

லுஸ்.

லுஸ்!

யூகோ-சான்?

என் குழந்தையக் கொடு!

நீதான்னு எனக்குத் தெரியும்!

என் குழந்தையக் கொடு!

அடக் கடவுளே.

லுஸ்.

அந்த "யூரெய்",

அவ அவன எடுத்துண்டுப் போகிட்டா.

அவள் அவன எங்க எடுத்துண்டுப்போனா?

கார்ல.

பாரு!

உலகமே நொறுங்கி விழுந்துண்டிருக்கு, ஆனா மக்கள் கொண்டாடறாங்க.

ஹிரோஷிமால ஒரு குழந்தைக்கு இந்த போரோட ஏதோ தொடர்பு இருந்த மாதிரி.

ஒரு தடவ நான் பழி வாங்க விரும்பினேன்.

அது என்னை அப்படியே ஆக்ரமிச்சுடுத்து.

பழி வாங்கினா எல்லாம் சரியாகிடும்னு நினச்சேன், ஆனா அப்படி உணரல்லே.

மேஜர் போவென் உன்னை கொல்ல விரும்பினான்.

ஒண்ணு அவன், இல்லேன்னா நீ.

உன்னால முடிஞ்சது அது ஒண்ணுதான், அத நீ செஞ்ஜே.

ஆனா நான்... உங்களுக்கு எப்படி...

நம்ம மக்களுக்கு மட்டுமேத் தெரியும்.

ஒண்ணும் கவலை இல்லை.

டபிள்யு ஆர் ஏ இது வரைக்கும் கண்டுபிடிக்- - காட்டா, அவங்களுக்கு ஒருபோதும் தெரியவராது.

பார்க்கப்போனா...

பழிவாங்கணும்னு நினைக்கறது ரொம்ப சுலபம்.

மரணம் போல இயற்கை.

நீங்க எப்படி இருக்கீங்க?

முகாம்ல இருந்தப்போ விட இப்போ இன்னும் அழறேன்.

நம்ம கிட்ட இருந்ததெல்லாம் போச்சு.

போச்சு.

அவன என்கிட்டே கொடு.

என் குழந்தையக் கொடு.

கவலைப் படாதே, நாங்க அவளோட இருக்கோம்.

போ, போய்க் குழந்தயைக் கண்டுபிடி.

இதோ நான் போகிண்டிருக்கேன். அவனக் கொண்டுவருவேன்.

நான் வரேன். உன்னோட நானும் வரேன்!

நீ படுத்துக்கோ. செஸ்டர் அவனக் கொண்டுவருவான்.

நீ போலீச கூப்பிடல்லையே? அந்த கார்ல இருந்த ஜோடியைப் பத்தி?

- இல்ல. இல்ல. - நல்லது.

நீ என்னை அங்க திரும்பக் கூட்டிப்போகணும்.

கார்ல வேற யாராவது இருந்தாங்களா?

அவங்க மட்டும்தான்.

நான் செய்யல்ல. நான் செய்யல்ல.

குழந்தையோட இருந்த அந்த பெண்தான்.

நாங்க உன்னை ஒரு டாக்டர் கிட்ட கூட்டிப்போவோம், சரியா?

என்ன நடந்ததுன்னு முதல்ல சொல்ல முடியுமா?

உன் அம்மா குறைபாடில்லாம இருக்கணும், அடக்கம் செய்ய.

இன்னைக்கு அமாவாசை.

நாம பிரிஞ்ச அந்த நாள் மாதிரியே.

எவ்வளவு அதிர்ஷ்டம்!

எல்லாம் பூரணமா இருக்கு.

நம்ம குறைபாடில்லாத உலகம்...

நாள் நன்னா போச்சு, இல்லையா?

ஆமாம்.

வேற விஷயங்கள்ல கவனத்தை திருப்பறது நல்லது.

அஸாகோ-சான், எனக்கு இன்னும் கொஞ்சம் கஞ்சி வேணும்.

இதோ, இப்பவேக் கொண்டுவரேன்.

நீ என்ன செய்யறே?

சிஸ்டர், அது வலிக்கறது!

1919 வாகயாமா ஆட்சித்துறை, ஜப்பான்

இதுதான் ஃபேஷன்.

நீ ஒரு மணமகள், ஒரு மீனவன் மனைவி இல்ல.

கட்டி முடிஞ்சாச்சு.

பார்த்துக்கோ உன்னை.

மூங்கில் இளவரசி போல.

ஃபுருயா-சான் நினைப்பார், நான் சந்திரன்லேந்து வந்திருக்கேன்னு.

நீ சமுத்திரத்தை தாண்டினப்பறம் உன் இஷ்டப்படி செய்யலாம்.

அமெரிக்கால அந்த மாதிரத் தானே?

எவ்வளவோ கதைகள், யாருக்குத் தெரியும் எது நிஜம்னு?

உனக்கு ரெண்டு மாசத்தில தெரிய வரும்.

எனக்கு எழுது.

அங்க ஆறுகள்ல தங்கம் ஓடறதா நான் கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.

ஃபுருயா-சான் எனக்கு இதை அனுப்பினார்.

போட்டோக்களப் பாரு.

அவருக்கு தாராள மனசு, இல்லையா?

அவர் பெருந்தன்மையான மனுஷன்னு நான் கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.

கருணையானவரும் கூட.

அம்மாக்கு ரொம்ப மனசு திருப்தியான நாளா இருக்கும்.

நான் போட்டோ பார்த்து கல்யாணம் நிச்சயமான மணமகளா இருப்பேன்.

அவ உன்னோட வீட்டுல இருப்பா.

ஒருவேள, நானும் உன்னோட சேர்வேன் ஒரு நாள்.

எப்போதும் அதிர்ஷ்டசாலி.

ஒரு பட்டாம்பூச்சி மாதிரி நீ உற்சாகமா இருக்கே.

நான் போய் அம்மாவைப் பார்த்துட்டு வரேன்.

எவ்வளவு அழகா இருக்கு!

இந்த போட்டோ யாருக்கு கிடைக்கறதோ அவன் ரொம்ப அதிர்ஷ்டசாலி.

சரி, என்னைப் பாரு.

நீ விலகி இரு.

நான் உள்ளப் போறேன்.

அப்பறம் என்ன? அவ வெறும உன்கிட்ட குழந்தையக் கொடுத்துடுவாளா?

என் குழந்தை தைஸோ இல்ல.

அவளுக்கு வேணும்கறது 25 வருஷங்களுக்கு முன்னால இருந்த குழந்தை.

உங்ககிட்ட இப்பவும் அந்த போட்டோ இருக்கா?

நான் அதை மறக்கல்ல.

நீங்க அத செய்யணும்னு நான் விரும்பறேன்.

அவ மாசக்கணக்கா இங்க மறஞ்சிண்டிருந்திருக்கணும்.

தயார் பண்ணிண்டு.

கற்களைச் செதுக்கிண்டு, குழந்தை வர்றத காத்துண்டு.

சுவர்களில் சூத்திரங்கள்.

இல்லை.

சூத்திரங்கள் இல்லை.

பெயர்கள்.

கஸுதொயோ தாநாபே.

ஹாரு தாநாபே.

அவளோட முன்னோர்கள்.

உன்னோட முன்னோர்கள்.

டஜன் கணக்கா.

அடக்கம் செய்யத் தயார் பண்ணிண்டிருக்கா.

நான் போயாகணும். இப்போ.

- எங்க போகப்போறே? - சுண்ணாம்புக்கல் சுரங்கத்துக்கு.

கல்களெல்லாம் காட்டோட அந்தப் பக்கத்திலேந்து வந்திருக்கு.

எனக்கு இங்கேந்து வழித் தெரியும்.

இல்ல, கேளுப்பா. இத விட நல்ல வழி இருக்கு.

- நமக்கு கொஞ்சம் நேரம் வேணும், அவ்வளவுதான். - நேரம் இல்ல.

அவ என் குழந்தைய எடுத்துண்டுப் போகிட்டா.

இப்போ, தயவுசெஞ்சு...

லுஸ் ஓட அப்வெலாக்கு அந்த போட்டோவ தருவீங்கன்னு சத்தியம் செய்ங்க.

நீ ரொம்ப மோசமானவன்.

ஜப்பான்ல உன் போட்டோல இருக்கற மரங்கள்.

இங்க இருக்கற அதேத்தான்.

அவ இங்கதான் இருக்கா. எனக்குத் தெரியும்.

இன்னும் எவ்வளவு தூரம்?

ஒரு உண்மையான இறுதி சடங்கு ஒரு அற்புதமான விஷயம், தைஸோ.

சோஜியும் ஹோவாவும் கொடுக்க மக்கள் இருக்காங்க,