HeartBeat (My Heart is Beating / Gaseumi Ddwinda / 가슴이 뛴다)

HEARTBEAT

ANG MGA TAUHAN, PANGALAN, ORGANISASYON, GRUPO, KAGANAPAN,

AT PINANGYARIHAN AY KATHANG-ISIP LAMANG AT SINUNOD ANG MGA ANIMAL SAFETY GUIDELINE

Ayos ka lang ba?

Ayos lang ako.

Mabuti naman.

Muntik ka na masaktan.

Mr. Seon!

Mr. Seon!

HEARTBEAT EPISODE 8

Hindi ko alam kung ano'ng nangyari.

Pasensiya na kayo.

Madalas, natutulog si Woo-hyeol kapag lasing siya,

kaya 'wag kayong mag-alala.

Di mo kailangan humingi ng tawad.

Kung di dahil sa kaniya, nasa ospital ako ngayon.

Nagpapasalamat ako.

Oo nga.

Walang nasaktan. 'Yon ang mahalaga.

'Wag ka nang mag-alala.

Siguradong nagulat ka, kaya nagpapasalamat ako sa pag-unawa mo.

Gagalingan ko ang pagpapatakbo ng guest house.

Naniniwala ako sa 'yo.

Alam ng lahat na magaling si Do-sik,

at tutulungan ko kayo anuman ang kailangan n'yo.

Salamat.

Salamat sa pagpunta ngayong araw.

Mag-ingat kayo sa pag-uwi.

Hanggang sa muli.

Tatawagan kita.

Bakit kasi di niya pinansin ang mga babala ko.

Lagi niyang ginagawa ang gusto niya!

Hae-sun.

Puro ka Hae-sun!

Umalis na siya, buwisit!

Hae-sun.

Hae-sun.

Hae-sun...

Nakakatuwa.

Namalik-mata ba ako?

Di ko na dapat iniisip 'yon.

Ano'ng...

Nasaan ako?

Heto. Hindi basta nagbabalat ng hipon ang mga tao para kung kanino lang.

Hae-sun.

Hindi!

Para akong baliw sa harap ni Hae-sun.

Naku po.

Nahimasmasan ka na ba?

Base sa hitsura mo ngayon, mukhang may naaalala ka.

Bakit di mo ako

pinatumba o kung anuman para tumigil ako?

Ginawa ko.

Naaalala 'yon ng katawan ko.

Masama ang pakiramdam ko dahil naparami ang kain ko ng pagkain ng tao,

- kaya kukuha lang ako ng dugo... - Tumigil ka!

Ano'ng sinabi ko sa 'yo?

Una, 'wag mong babanggitin si Hae-sun.

Pangalawa, 'wag mo siyang bigla na lang hahawakan.

Pangatlo, 'wag mo siyang titigan.

Sinabi kong 'wag kang gagawa ng makakalantad sa pagkatao mo!

Tama ka.

Bakit di mo kayang tuparin kahit isang pangako?

E...

Sinira ko ba lahat?

Ano na ang iisipin nila

ngayong gumawa ka ng eksena nang di umiinom ni patak ng alak?

Pasensiya na.

Pero paano ako tatanggi sa kaniya gayong binalatan niya ang hipon

para sa 'kin?

'Yan ang dahilan mo?

Simula ngayon, bawal na ang pagkain ng tao! Nakuha mo?

Tabi!

Grabe.

Ang sakit ng ulo ko.

Heto ang ebidensiya.

Ito ang ebidensiya?

Sinasabi mo na nakahanap ka ng balbas na sa tingin mo ay kay Mr. Ko

sa basement ng mansiyon kung saan nakabaon ang ginto.

Tama.

Kaya iniisip mong ninakaw ni Mr. Ko ang ginto.

Tama.

Di ba masyadong maaga para sabihin 'yan?

'Yan ay... Paano ko ba ipapaliwanag 'to?

Tama. Sabihin nating nakahanap tayo ng mahabang hibla ng buhok dito.

Masasabi na rin ba natin

na may girlfriend si Dong-seop?

Paano ako napasama riyan?

Paghahalintulad lang 'yon.

Di sapat na katibayan ang balbas lang.

Di ko sana sasabihin 'to, pero...

- Ano 'yon? - Kilalang magnanakaw ang mga pusa.

Palagi silang nagnanakaw ng pagkain.

Para kang tanga.

Hayan na nga ang pusa.

Di ba "hayan na nga ang demonyo" 'yon?

Tama.

Tama.

Hoy.

Mahina naman ang benta ngayon, kaya heto.

Nasaan ang toyo?

Ano'ng nangyari?

Binigay ko 'yan sa pusa.

Sino ka?

Kumusta. Ako si Ko Yang-nam.

Ang "Mr. Ko" na lagi naming naririnig?

- Mr. Ko? - Mr. Ko?

Mr. Shin, may miting kayo ng kliyente ngayong hapon.

Oo, alam ko.

Masama ba ang pakiramdam mo?

Hindi, ayos lang ako.

Mr. Gu.

Ano po, sir?

Ikaw ba'y

naniniwala sa multo o mga pamahiin?

Mga pamahiin?

Ibig ko sabihin

kung naniniwala ka sa mga nilalang na napapanood mo sa horror na pelikula.

Hindi ako sigurado.

Di pa ako nakakaranas n'on.

Naiintindihan ko.

Siyempre.

Paano ka maniniwala sa kanila kung di ka pa nakakakita n'on?

Maniniwala ka ba kung may makita ka?

Siyempre.

Naniniwala ako sa nakikita ko.

Hindi mo sila pagdududahan?

Naiintindihan ko.

Siyempre.

Dapat kong paniwalaan ang nakikita ko.

Tungkol saan 'to?

Kung gayon,

susubukan kong paniwalaan ang mga mata mo.

Heto ang toyo.

Di ba ikaw 'yong pumunta para magpabasa?

Kahit papaano pala, mapagmatyag ka.

Alam kong di ka basta-bastang tao.

Napansin mo agad ang sekreto ko sa negosyo.

Walang kuwenta ang mga sekreto mo sa negosyo.

Paano ka kikita sa ganitong klase ng pagkain?

Saka magpagupit ka nga!

Ano'ng problema dito?

Napanis ba ang toyo?

Makinig ka.

May itatanong ako sa 'yo

at sasabihin mo ang totoo.

Ang ginto sa basement ng mansiyon.

Kinuha mo, 'no?

Ano'ng pinagsasabi mo?

Heto.

May ebidensiya ako,

kaya 'wag kang magkaila.

Di ko alam kung ano ang sinasabi mo.

Pinaniwala mo si Woo-hyeol

na puwede siyang maging tao matapos matulog ng 100 taon.

At habang natutulog siya,

kinuha mo ang lahat ng ginto sa basement.

Ang balbas na 'to ang katibayan na pumunta ka ro'n.

Tama ka.

Pumunta ako sa basement.

Umupo ka.

Kaya lang,

hindi ginto ang mahalaga sa 'kin.

Si Seon Woo-hyeol.

Bumaba ako roon para tingnan siya.

Parang malasadong itlog si Woo-hyeol.

Hindi siya ganap na bampira o tao,

pero nasa pagitan.

Wala ba kayong napansing kakaiba?

Kakaiba na talaga si Woo-hyeol.

Di normal na gusto ng isang bampira na maging tao.

Ito ang pinakamahalaga pero pinakamapanganib na parte ng buhay niya.

Kailangan niya ang tulong n'yo.

May nangyari ba sa kaniya?

Puwedeng maging nilagang itlog ang malasadong itlog,

pero walang sisiw na mabubuo rito.

Isang sisiw?

Ano'ng sinasabi niya?

Ano'ng ibig mong sabihin?

Bakit siya...

Sinabi ba niya na gusto niyang maging sisiw?

Ang lakas ng loob mong magsalita nang ganiyan tungkol kay Woo-hyeol!

'Wag kang madrama at umupo ka.

Bantayan n'yo si Woo-hyeol.

At ipaalam n'yo sa 'kin kapag may napansin kayong kakaiba.

Puwede naman akong pumunta sa opisina mo.

Buong araw akong nakakulong do'n.

Pinapunta kita para magpahangin.

Maayos ka bang nakauwi kagabi?

Oo.

Siyanga pala, kumusta si Mr. Seon?

Para talaga siyang lasing kahit di naman siya uminom.

Oo nga.

Di ko alam kung bakit siya nagkagano'n.

Ako na ang hihingi ng tawad para sa kaniya.

Pasensiya na.

Di ikaw ang dapat humingi ng tawad.

Di mo kasalanan.

Siguro nga.

Di ko kasalanan 'yon.