Halo

-Θα ανεβείτε στο σκάφος. -Πού είναι η μαμά;

Ο Σόρεν λείπει. Ποιος θα τον φροντίζει;

ΣΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ

Σήκω πάνω.

Είπες ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να ζεις. Σαν ποιον;

Ξέρετε τι βλέπω; Βλέπω ζόρικους πεζοναύτες.

Δεν βλέπω ήττα σε αυτήν την αίθουσα.

Και δεν βλέπω παράδοση.

Όχι!

Ο εχθρός είναι προ των πυλών.

Είναι συντριπτικά υπεράριθμοι. Δεν θα τους καθυστερούμε για πάντα.

Τρέξε.

-Εγκατέλειψαν τον Ριτς; -Ήξεραν ότι αυτό θα γίνει.

Το είχαν υπολογίσει.

Πότε φύγατε από την ΥΠΝ, ναύαρχε;

Δεν φύγατε ποτέ.

Διοίκηση και υψηλόβαθμοι την έκαναν.

-Με ό,τι ήταν πολύτιμο. -Τις στολές.

Πού είναι ο Ντανίλο;

Ριζ!

Δεν θα έρθει.

Όποιος πεζοναύτης προβάλει αντίσταση...

δεν θα ζήσει.

Έχετε φωτιά;

Κάθε στιγμή που επιβραδύνουμε τον εχθρό...

ολοένα περισσότεροι αθώοι διαφεύγουν με τα σκάφη.

Όταν ξεφύγουν...

θα βγουν και θα πουν την ιστορία που γράφετε σήμερα.

Θα σας θυμούνται.

Όχι!

Ως τους γενναίους που θυσιάστηκαν...

ώστε τα παιδιά μας να ζουν δίχως τον φόβο...

του τέρατος που αποκαλούμε "πόλεμο".

Αρχικελευστή!

Βάνακ!

Πού είναι ο Βάνακ;

-Δεξιά σου! -Τους βλέπω.

Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ. Αν μας βρουν, τελειώσαμε.

-Το ξέρω. -Πρέπει να υποχωρήσουμε.

Προς τα πού;

-Πηγαίνετε! -Προχωράμε!

-Έλα! -Άσε με! Μπορώ να πολεμήσω!

Προχωράμε!

Δεν έχει τελειώσει.

Κοίταξέ τους.

Επιστρέφουν.

Στόχος εν όψει!

Αυτό μπορείτε μόνο;

Δεν έπρεπε να πω τίποτα, αλλά το είπα.

-Τώρα το μετανιώνω. -Πάψε.

Σαν τον παλιό καλό καιρό.

Πάψε!

Να πάρει!

Εγώ το κατάφερα αυτό.

Συνέχεια θα μου το κοπανά.

Πλάκα μού κάνεις.

Χάλσι, σήκω!

Τζον. Κάνε κουράγιο. Με βοηθάτε λίγο εδώ;

Μπες μέσα. Πάμε!

Τον πήραμε.

Έρχονται. Γρήγορα!

Είναι μέσα. Πάρε μας από 'δώ.

Βάνακ.

Όχι.

Ριζ...

Όχι.

Έλα!

Ριζ!

Πρέπει να φύγουμε. Δεχόμαστε πυρά.

Την έπιασα.

-Πάρε μας από 'δώ! -Κρατηθείτε!

Έλεγξε την αναπνευστική της οδό.

Πάρε ανάσα.

-Τζον! -Τη Ριζ...

Μείνε μαζί μου.

Όχι... Τη Ριζ...

Μείνε μαζί μου.

Αρχικελευστή. Ξύπνα.

Τζον. Ξύπνα.

Σώστε τη Ριζ.

Κακώς με άφησες.

Διακόψτε τη σύνδεση.

Τον χάνουμε.

Σας παρακαλώ.

Θα τον βοηθήσετε;

Εξαρτάται.

Τι είσαι διατεθειμένη να κάνεις...

για εμένα;

Τιμάτε τον λαό μας...

με αυτήν τη σπουδαία νίκη.

Δεν ήταν νίκη αυτό.

Έχουμε εξασφαλίσει έναν μόνο θεμέλιο λίθο...

και η Ευλογημένη με πούλησε για άλλη μια φορά.

Στο Μεγάλο Ταξίδι, υπάρχει χρόνος και χώρος για όλα.

Βαρέθηκα το χάρισμά σου. Την προφητεία.

Ο θάνατος του Δαίμονα θα γίνει η εξιλέωσή μου.

Κι εσύ τον προστατεύεις...

Δεν με νοιάζει ο Δαίμονας.

Υπηρετώ έναν ανώτερο σκοπό. Όπως κι εσύ.

Άσε το κήρυγμα, άνθρωπε.

Σου υπενθυμίζω...

ότι ζεις χάρη στη μεγαλοψυχία μου.

Αν η ζωή μου σε προσβάλλει, σε ικετεύω να μου την αφαιρέσεις.

Ποια η αξία αυτού του ανθρώπινου πράγματος;

Ένα δοχείο είναι.

Τι περιέχει;

Γνώση. Ανθρώπινη γνώση.

Μπορεί να μας πει πού έχουν κρύψει τον θεμέλιο λίθο;

Ίσως. Δεν μπορώ να ξέρω αν δεν το κοιτάξω μέσα.

Κοίταξέ το, τότε.

Κακώς γύρισε για αυτόν. Ήξερε ότι δεν έπρεπε.

Ξεκουράσου. Ακόμα αναρρώνεις.

Θα ζήσει;

Χρειάζεται χειρουργείο. Δεν έχω τα εργαλεία εδώ.

Νόμιζε ότι έπρεπε να αποδείξει κάτι.

Κι εγώ το εκμεταλλεύτηκα...

για να την πιέσω.

Εξαιτίας μου γύρισε πίσω.

Οι Σπαρτιάτες δεν εγκαταλείπουν συντρόφους.

Δεν ήταν πια Σπαρτιάτης. Ήταν ήδη τελειωμένος.

Αξιολόγησε τις συνθήκες και πήρε μια απόφαση.

Ποια απόφαση;

Από πότε αποφασίζουμε για οτιδήποτε;

Μας έλεγες πού να πάμε, τι να σκεφτόμαστε...

ποιον να σκοτώνουμε. Αυτό κάναμε.

Κάθε φορά. Χωρίς ερωτήσεις.

Ακολουθούσατε εντολές.

-Σαν στρατιώτες. -Σαν μηχανές.

Δεν είσαι μηχανή.

Τότε τι είμαι;

Μην πεις "άνθρωπος". Οι άνθρωποι έχουν ζωή.

Έχουν οικογένειες, δυνατότητες...

Είσαι στενοχωρημένος. Όπως όλοι μας.

Κοίτα την.

Κοίταξέ την.

Τι βλέπεις;

-Άφησέ με. -Πες μου τι βλέπεις!

Μια γυναίκα ή ένα όπλο;

Είναι άνθρωπος ή απλώς εξοπλισμός...

που παρατάς στο πεδίο της μάχης και ξεχνάς;

Μας άφησαν εκεί κάτω...

να πεθάνουμε.

Το ξέρω.

Χωρίς διαφυγή.

Χωρίς πανοπλίες.

-Η ΥΠΝ ήξερε ότι δεν θα γλιτώναμε. -Το ξέρω.

Είχαμε επαφή με τις άλλες ομάδες στον Ριτς;

Η Κάι;

Βασίλευε το χάος.

Η πόλη έπεσε.

Τα σκάφη διασκορπίστηκαν.

-Δεν ξέρουμε πόσοι διέφυγαν ούτε... -Πόσον καιρό ήμουν...

Έπρεπε να σε βάλω σε κώμα.

-Για πόσο; -Δύο μέρες.

-Δύο μέρες. -Πόσο;

-Πρέπει να γυρίσουμε. Πρέπει... -Τζον, σταμάτα.

-Οι επιζώντες... -Τζον...

-Ο άνθρωποι του Ριτς με χρειάζονται. -Όχι.

Δεν σε χρειάζονται.

Έχεις πυρετό.

Δεν φέρεσαι λογικά.

Τους είπα τι θα συνέβαινε.

-Έλα. -Τους το είπα.

Το είπα στον Άκερσον.

Το ήξεραν ήδη.

Το ήξεραν.

Και δεν έκαναν τίποτα.

Μπορούσα να το σταματήσω.

Αν είχα απλώς την πανοπλία μου...

Αν ήταν εκείνη μαζί μου.

Αυτό που έγινε στον Ριτς δεν ήταν ατύχημα.

Ήταν προσχεδιασμένο.

Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.

Αόρατοι.

Καταλαβαίνεις;

Δηλαδή...

είμαστε ομάδα πια;

Πάντα ήμασταν.

Ξέρω ότι ακούς.

Ξέρω ότι βλέπεις.

Φοβάσαι;

Σε καλώ.

Σε καλώ στο όνομα των Ιεραρχών, των φωνών των θεών.

Την επόμενη φορά...

απλώς πάτα το μικρό κουμπί.

Εκπληκτικό.

Ένα σκάφος της Διαθήκης.

Το σκάφος διακυβέρνησης του αξιότιμου Ζηλωτή Βαρ Γκατανάι...

πρώην ανώτατου διοικητή του Πρώτου Στόλου Ιερής Συμφωνίας.

Ο "Κριτής".

Εσύ τι είσαι;

Είμαι η Κορτάνα.

-Η πιο εξελιγμένη τεχνητή... -Όχι.

Τι είσαι...

για αυτόν;

Τον αρχικελευστή;

Εγώ...

Είμαστε συνεργάτες.

Τι γνωρίζεις για τον Δαίμονα;

Εσένα σε θυμάται.