Tale of the Nine Tailed 1938 (Gumihodyeon 1938 / 구미호뎐1938)
Download Thai undertekster
Udgivelsesinfo
Tags
Forhåndsvisning af Thai undertekster
De første 199 linjer.
แกนี่เอง
คนเกาหลีที่ปาระเบิดใส่สถานีคยองซอง
องค์กรไหนส่งแกมา
ผู้บัญชาการตายแล้ว
ให้ตายสิ
โถ
ขนาดย้อนอดีตมาหลายสิบปี นาฬิกาปลุกนี่ก็ยังดังอีก
เห็นหรือเปล่า
มีเพลงดังมาจาก เจ้าสิ่งที่หน้าตาเหมือนกล่องไม้ขีดไฟ
- เจ้าสิ่งนั้นคืออะไร - ตายจริง
ตอบมาสิ
ฉันจะไปโรงเรียน
เมื่อกี้กล่องพูดด้วย
มีคนอยู่ในนั้นเหรอ
มีร้านอาหารอร่อยๆ แถวนี้ไหมคะ
ให้ตาย ช่างมันเถอะ
อย่าขยับนะ
ฉันไม่เข้าใจที่นายพล่ามสักคำ
ฉันไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่ได้สอบโอเน็ตด้วยซ้ำ
ว่าแต่พวกนายเห็นของของฉันไหม
หน้าตามันเหมือนหินก้อนเล็กๆ แต่มันสำคัญกับฉันมาก
บอกว่าอย่าขยับไง
ไอ้นี่
เสื้อเป็นรูเลย
ฉันมาเช้าเย็นกลับ เลยมีชุดแค่ชุดเดียวนะ
- แกเป็นตัวอะไรกันแน่ - พูดภาษาฉัน
แกเป็นใคร
ฉันเหรอ
ฉันคือจิ้งจอกเก้าหางของยุคโชซ็อน
(สิ่งที่ชอบ: ไอศกรีมมินต์ช็อคโกแลต สิ่งที่ไม่ชอบ: หมอฟัน)
ยิงเลย ยิงมันให้ตาย
ส่งปืนมา
บอกให้ส่งมาไง
อยู่นิ่งๆ
อย่าแม้แต่จะหายใจ
เลิกสูบบุหรี่ได้แล้วไอ้เด็กเวร
ฉันเป็นพี่ชายเขา สูบบุหรี่มันไม่ดีต่อร่างกาย ใช่ไหม
เดี๋ยวสิ
พี่ ยังไม่ตายอีกเหรอ
- เรียกกองทัพญี่ปุ่นมาจับฉันเหรอ - ใช่
"มือวางระเบิดสถานีคยองซองคือพี่ชายฉันเอง"
หน้าฉันเหมือนมือวางระเบิดเหรอ
นายมันระเบิดเดินได้ไง
ให้ตาย แค่เห็นหน้าก็รำหูรำคาญตาจะแย่
น้องชายฉันเป็นเศษสวะ แม้แต่ในยุคอาณานิคมญี่ปุ่นสินะ
เพราะฉันถูกเลี้ยงมาแบบห่วยๆ ไง
นายสับสนใช่ไหม ฉันเข้าใจ
เพราะตอนนี้ฉันก็รู้สึกแบบนั้นเลย
ทำไมฉันถึงย้อนเวลา มายุคอาณานิคมญี่ปุ่นสมัยโชซ็อน
แล้วถ่ายหนังตะวันตกปลอมๆ นี่
ยิ่งไปกว่านั้น ทำไมน้องชายฉันที่เสียไปแล้ว ถึงกลายเป็นสิงห์อมควัน
ที่เตร็ดเตร่ไปทั่วคยองซอง
ว่ากันว่าความเป็นพี่น้องก็เหมือนฟิล์มนัวร์
แต่มันมีเรื่องราวซับซ้อนอยู่เบื้องหลัง ว่าทำไมครอบครัวเราถึงเละเทะขนาดนี้
ฉันคือจิ้งจอกเก้าหางที่ตกหลุมรักมนุษย์
และฉันได้ชดใช้อย่างหนักหนาเพราะเรื่องนั้น
นายละทิ้งหน้าที่เทพภูเขา
แล้วไปจากหุบเขาเพื่อมนุษย์ และ…
ใช่
ฉันทิ้งนาย
นานมากแล้ว
ที่เราต่างเป็นศัตรูของกันและกัน
- คิดถึงฉันไหม - อยากตายเหรอน้องชาย
หลังข้ามเขตแดนความเป็นและความตาย…
ฉันไม่เคยทิ้งนาย
เราก็คืนดีกันฉันท์พี่น้องอีกครั้ง
รอดออกไปให้ได้นะ
ในปี 2020 ฉันตายไปครั้งหนึ่ง
แต่ฉันก็กลับมาเกิด
เติมเต็มความปรารถนาตลอดชีวิต และกลายเป็นมนุษย์ แต่…
ฉันทำนายลำบากมาตั้งหลายปี
แต่ฉันไม่ขอโทษหรอกนะ
ถึงยังไง ถ้าเป็นไปได้…
เรามาเจอกันอีกนะ
พี่
น้องชายฉัน อีรัง
สละชีวิตตัวเองเพื่อช่วยฉัน และจากฉันไปตลอดกาล
ทำไมอีรังถึงกลับมาเกิดไม่ได้
เพราะนั่นคือกฎชีวิตหลังความตายไง กฎน่ะกฎ
ให้ตาย กฎบ้ากฎบอนั่น
เขาตายเพราะช่วยผมนะ
เขาอาจจะช่วยชีวิตนาย แต่รู้ใช่ไหมว่าเขาฆ่าไปกี่ชีวิต
ก็ได้
ผมจะสละสิทธิ์ในการดูแล เพราะงั้นพาเขากลับมาที
สิทธิ์ในการดูแลกับผีน่ะสิ
นี่ นายคิดว่าฉันอยากเปลี่ยนผ้าอ้อม ให้ผู้ชายอายุ 1,600 ปีเหรอ
ผมจะทำตามที่ยายบอกทุกอย่าง
รู้สถานะตัวเองแล้วสินะ
ให้ตายสิ
ตั้งแต่มือหนึ่งของฉันเกษียณ ฉันก็ทำงานลำบากมาตลอด
"ด้วยเงื่อนไขให้อีรังกลับชาติมาเกิด
อียอนจะลงโทษผู้ใดก็ตามที่รบกวนคนเป็น
และตอบแทนน้ำใจที่ได้รับ"
- เซ็นสิ - เดี๋ยวนะ
ตรงนี้เขียนว่าอะไร ทำไมตัวเล็กขนาดนี้
"ระยะเวลาการเป็นจิ้งจอกเก้าหาง ขึ้นอยู่กับทัลอีพา"
สัญญาที่ไม่มีกำหนดเหรอ
ขนาดสัญญาประกันยังโดนตรวจสอบ ข้อความที่คลุมเครือแบบนี้เลย
นายน่ะ นาย…
แก่แล้วแต่ยังสายตาดีสินะ
ผมยอมทำ ได้
แต่ผมไม่อยากได้ความเป็นอมตะ หรือสัญญาที่ไม่มีกำหนด
ให้ผมตายวันเดียวกับจีอา
ผมมีเงื่อนไขเดียว
ว่ากันว่าจิ้งจอกจะไม่ทิ้งคู่จนถึงวันที่มันตาย
ความรักที่นายมีต่อเธอไม่เปลี่ยนแปลงไปสินะ
(ระยะเวลาการเป็นจิ้งจอกเก้าหาง จะสิ้นสุดลงในวันที่ภรรยาตาย)
ดูเหมือนเรื่องนี้จะจบอย่างมีความสุข
แต่ว่า…
เพราะจันทรุปราคาหรือเปล่านะ
หรือว่า…
เป็นเพราะแขกไม่ได้รับเชิญ แอบเข้ามาในช่วงจันทรคราส
ตั้งแต่เกิดหายนะที่ลำธารมรณะ
เขตแดนระหว่างคนเป็นและคนตาย
ทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับฉันและชีวิตฉัน ก็เริ่มบิดเบี้ยวไปหมด
มินต์ช็อคโกแลตชิปใช่ไหมคะ รับกลับนะคะ
ทานนี่ครับ ผมขอสองถ้วย
อีกถ้วยของภรรยาใช่ไหมคะ
- ยอน - ตกใจหมด
- มีเรื่องแล้ว - มาทำอะไรครับ
ให้ตายสิ ใครไม่รู้ที่ใส่หน้ากากขาวแดง…
…มาขโมยหินพิทักษ์ไป
- มันคืออะไรครับ - หินล้ำค่าบนหลังคาเรา
เทพเจ้าแห่งความตายเป็นคนสร้างขึ้นมา
เพื่อปกป้องเขตแดนคนเป็นและคนตาย
ถ้ามันพิเศษขนาดนั้น ทำไมวางไว้บนหลังคา ไม่เก็บไว้ในตู้นิรภัยล่ะ
เพราะมันคือตัวกำหนดเขตแดนของลำธารมรณะ
เขตแดนเหรอ
งั้นก็แปลว่า…
ใช่ วิญญาณชั่วร้ายแห่เข้ามาเต็มเลย
ให้ตาย เร็วครับ ไปกัน
ที่รัก ไม่ต้องมานะ อือๆ
ผมแค่ต้องตามหาหินพิทักษ์ใช่ไหม
หัวขโมยมันหนีไปไหนล่ะ
ที่นี่…
นี่เหรอ
ประตูนี้ตรงไปสู่นรกใช่ไหม
นรกหม้อเดือดเหรอ หรือนรกน้ำแข็ง
ไม่ใช่ประตูสู่นรก…
ไม่เจอกันนานเลยนะทัลอีพา
ให้ตาย เจ้าครองลำธารมรณะมานานเกินไปแล้ว
รวบรวมคนมาเยอะเชียว
ฉันว่าจะให้นายตอนหมดวาระ
- นาฬิกาเหรอ - สุดท้ายแล้วนายจะตาบอดหูหนวก
นี่นางไม่ได้ยินข้าเหรอ
ทัลอีพา
เมื่อเป็นแบบนั้น ให้ดูนาฬิกาเรือนนี้ อย่าลืมล่ะว่านายยืมเวลามา
- ได้ครับ - ทัลอีพา…
- แจ๋ว - บุก
จริงๆ เลย
ไปซะ
ตามหาหินแล้วกลับมาก่อนชั่วยามขาล
ชั่วยามขาล ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นตอนตีห้าสินะ
แล้วผมจะกลับมายังไง
กลับมาทางตู้เดิม
จำไว้ว่าประตูจะปิดเมื่อชั่วยามขาล
เขาจะไปไหนน่ะ
หยุดไว้
ไป
เดี๋ยวกลับมานะ
ท่านอียอน
- ตายละ - ชินจู
ท่านอียอนล่ะครับ
- เร็วเข้า - ครับ
เดี๋ยวก่อน…
แดดจ้าสุดๆ
นี่อะไร อะไรกัน…
อะไร…
อะไรเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
เดี๋ยวนะ…
- ไปห้างมิตสึโคชิกันไหม - ไปสิ
แป้งทาหน้าฉันหมดแล้ว เธอจะซื้ออะไร
ข่าวพิเศษ
ข่าวพิเศษ
ข่าวพิเศษ
ปีที่ 13 ของยุคโชวะ…
ปี 1938 เหรอ
ยุคอาณานิคมญี่ปุ่น
ให้ตาย ไม่อยากจะเชื่อ
โธ่เอ๊ย
(ก่อนที่ "ประตูแห่งกาลเวลา" ที่ลำธารมรณะจะปิด)
ท่านอียอน
เจ้าสาวหอยทากเหรอ
มาทำอะไรที่นี่คะ ท่านไม่ได้มาที่นี่สักพักแล้ว
งั้นเหรอ
ปีที่แล้วไปกุนซานกับชินจูไม่ใช่เหรอคะ
- มาทำอะไรที่นี่คะเนี่ย - จริงด้วย
ฉันเพิ่งกลับมาจากกุนซาน…
ฉันไม่ได้เปิดร้านอาหารสักหน่อย แค่มาทำธุระต่างๆ นานา…
ตอนนี้กี่โมงแล้ว
บ่ายโมงสิบค่ะ
โอ้โฮ ยายแก่จอมพิถีพิถันนั่น ตั้งเวลาตามปลายทางไว้ให้ด้วย
- เวลาปลายทางเหรอ - ไม่มีอะไร
ให้ตายสิ
มีคนตรงนั้น…
คนใส่หน้ากากตรงนั้นจ้องเราเขม็งเลยค่ะ
แกเป็นใคร
ไอติมแท่ง
Kommentarer
No comments yet. Be the first to leave one.