Buffy the Vampire Slayer

ความเดิมตอนที่แล้ว

ทาร่า พระเจ้า

ใครก็ได้

- ทุกอย่างแย่ลง - แย่แค่ไหน

แย่ชนิดจุดจบของโลกเลย วิลโลว์จะทำลายมัน

ฉันรักเธอ

ช่วงนี้อะไรๆ มันแย่มาก ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป

และฉันจะอยู่ที่นั่นเมื่อมันเกิดขึ้น

ทำให้กลับเป็นเหมือนที่เคยเป็นสิ

เราจะคืนวิญญาณให้เจ้า

"อิสตันบูล"

มันเป็นเรื่องของอำนาจ

ใครมีมัน ใครรู้วิธีใช้มัน

แล้วใครมีอำนาจล่ะ ดอว์น

ฉันมีลิ่ม

- ลิ่มไม่ใช่พลัง - แต่เขามาใหม่

เขาไม่รู้พลังของตัวเอง

เขาอาจจะไม่รู้ทักษะการต่อสู้ ขั้นสูงพวกนั้น

ที่ยังไงเขาก็ต้องเรียนรู้ได้สักวัน

ใครมีอำนาจล่ะ

- เขามี - อย่าลืมล่ะ

ไม่สำคัญหรอก ว่าเธอเตรียมตัวมาดีแค่ไหน

หรือมีอาวุธมากแค่ไหน

- เธอเป็นเด็กผู้หญิง - ผู้หญิง

- สาวน้อย - ฉันสูงกว่าเธอ

เขาเป็นแวมไพร์ โอเคไหม เป็นปีศาจ

ค่อนข้างแข็งแรง

ที่มีพลังที่ไม่มีมนุษย์คนไหน...

ขอโทษนะครับ ผมว่าผมติด

คุณติดเหรอ

เท้าผมติดรากต้นไม้หรืออะไรสักอย่าง

ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลงมาได้ยังไง

รบกวนพวกคุณช่วยผมหน่อยได้ไหม

เขามีพลังสินะ

- เงียบไปเลย - ผมขอบคุณมากจริงๆ

มันมืดมาก และผมไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าผมมาทำอะไรที่นี่

ขอบคุณนะ นั่นเป็นความช่วยเหลือ

โชคไม่ดีที่มันเป็น...

สิ่งสุดท้ายที่คุณจะได้ทำ

ฟังนะ ฉันเป็นมือปราบคนนั้น

คุณไม่อยากมีปัญหากับฉันหรอก

อยากได้เลือดเหรอ ไปเอาของเธอสิ

พลัง เขามีพลัง

เขาจะใช้มัน แต่เธอไม่มี

ใช้นั่นสิ ดีมาก

บัฟฟี่

ของจริง มันเป็นแค่บทเรียน ดอว์น

มันจริงเสมอ ขอดูหน่อย

ไม่เป็นไรมาก แค่ถากๆ

อีกอย่าง ฉันมีแผนมาตลอด

- เหรอ - ใช่ ฉันวางแผนจะ...

ถูกฆ่า กลับมาเป็นแวมไพร์ แล้วกัดเธอ

เธอต้องได้รับการฝึก

- ครั้งหน้าก็... - เธอทำได้ดีเลยนะ

- จริงเหรอ - ใช่

เพราะตอนที่กลิ้ง

ที่จริงฉันใช้พลังของเขา

และมันเหมือนไทเก๊กมาก

อีกอย่าง ฉันเกือบแทงหัวใจได้แล้ว

ตอนฉันออกมาครั้งแรก ฉันก็พลาดหัวใจเหมือนกัน

- ไม่จริงหรอก - แต่แค่ครั้งเดียว

แวมไพร์ตนต่อไปที่ฉันเจอ...

แวมไพร์ตัวต่อไปที่เธอเจอ เธอต้องวิ่งหนี

ฉันหวังว่านั่นจะเป็นเรื่องเดียว ที่เราต้องกังวล

แวมไพร์ ปีศาจ เทียบไม่ได้ กับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น

ฉันรู้ ไม่อยากเชื่อว่ามันกลับมาแล้ว

เชื่อฉันเถอะ ฉันนึกว่าฉันผ่านมันมานานแล้ว

แค่ฉันว่าเราคงไม่เคยผ่านมามันจริงๆ

อีกไม่กี่วันก็จะเริ่มแล้ว

และเราจะไม่มีวันรู้ ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง

ที่จะประกาศการเปิดอย่างเป็นทางการ

บนพื้นดินหน้าบริเวณอาคาร

ที่ใหม่และสวยงาม

ของโรงเรียนมัธยมปลายซันนี่เดล

"เวสต์บิวรี ประเทศอังกฤษ"

- มันไม่ได้เป็นดอกไม้แถวนี้ - ไม่เลย

นั่นคือฟลอร่า คูร์เรล โอเลร์

เป็นไม้ท้องถิ่นปารากวัย ถ้าความรู้ทางพฤกษศาสตร์ของผมถูกต้อง

มีเรื่องอะไรที่คุณไม่รู้เลยบ้างไหม

ระบำใต้น้ำไง ผมมืดแปดด้านเลย

ใช่ ปารากวัย

- มันมาจากไหนล่ะ - ปารากวัย

คุณเอามันทะลุโลกมาเลย

ทุกอย่างสัมพันธ์กัน

ระบบราก โมเลกุล

พลังงาน ทุกอย่างเกี่ยวข้องกัน

คุณพูดเหมือนครูฮาร์ตเนสเลย

เธอสอนฉันหลายอย่าง

แล้วทำไมไม่เรียนล่ะ

ขอโทษค่ะ

- ไม่เป็นไร เธอแค่... - กลัว

ใช่ ทุกคนเลย

พวกแม่มด

พวกเขาเป็นผู้หญิงที่น่าทึ่งที่สุด ที่ฉันเคยเจอ

แต่หน้าตาของพวกเขา

เหมือนบอกว่าฉันอยากเสกพวกเขา ให้เป็นพวกแบงเกอร์แล้วอัดให้น่วม

ซึ่งฉันไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร

พวกเขาระมัดระวังตัว ผมว่าคุณเข้าใจ

ฉันไม่คิดว่าฉันมีพลังขนาดนั้น

ทุกอย่างเชื่อมโยงกัน

คุณเชื่อมโยงกับพลังอันยิ่งใหญ่

ไม่ว่าคุณจะรู้สึกหรือไม่

คุณน่าจะเอาไปจากฉัน

คุณก็รู้ว่าทำไม่ได้

นี่ไม่ใช่งานอดิเรกหรือการเสพติด

มันอยู่ในตัวคุณ เวทมนตร์นี้

คุณต้องรับผิดชอบมัน

พวกเขาจะกลัวฉันตลอดไปไหม

ก็อาจจะ รับมือไหวไหมล่ะ

ฉันสมควรโดนหนักกว่านี้เยอะ

ฉันฆ่าคนนะ ไจลส์

- ผมไม่ได้ลืม - ตอนที่คุณพาฉันมาที่นี่

ฉันนึกว่าจะพาฉันมาฆ่า

หรือขังฉันไว้ในห้องใต้ดินลับตลอดไป

หรือทรมานด้วย

แต่คุณกลับเล่นบทครูใหญ่ใจดี พาฉันมาเข้าเรียน

ฉันกำลังเรียนเวทมนตร์

เกี่ยวกับพลังงาน ไกอา และระบบรากทั้งหมด

คุณอยากโดนลงโทษใช่ไหม

ฉันอยากเป็นวิลโลว์

คุณก็เป็นวิลโลว์ สุดท้ายเราก็เป็นตัวเรา

ไม่ว่าเราจะดูเปลี่ยนไปแค่ไหน

"ครอบครัวซัมเมอร์ส"

ดอว์น แซนเดอร์มาแล้ว

- เดี๋ยวนะ - เดี๋ยวก็สายหรอก

ฉันโอเคนะ

- อรุณสวัสดิ์ - เธอต้องกินอะไรบ้าง

ฉันทำซีเรียล

- โอเค - นายดูเนี้ยบมากวันนี้

ประชุมลูกค้าน่ะ เธอทำซีเรียลยังไงเหรอ

อ๋อ เอากล่องไว้ใกล้นม

ฉันเห็นในช่องอาหาร

อยากได้อะไรไหม

ฉันกินแล้ว ฉันไม่เป็นไร เป็นยังไงบ้าง

น้องสาวฉันกำลังจะเข้าโรงเรียนมัธยม

ที่พยายามฆ่าฉันมาตลอดสามปี

ฉันย้ายเขตบ้านไม่ได้ ฉันไม่มีปัญญาจ่ายโรงเรียนเอกชน

และฉันก็เริ่มเตรียมตัว

รับมือสิ่งที่อาจจะออกมาไม่ได้

สรุปคือ ดีงามแถมเลิศเลอ นี่แหละเรื่องของฉัน

นี่คือสิ่งเล็กๆ ที่จะช่วยให้ดีขึ้น

- อืม ที่เหลือล่ะ - มาดูนี่

สวัสดี ดับเบิลโอ แซนเดอร์

ไปไกลๆ ไปหาอะไรกิน

ฉันมีลูกมือสองคนมาช่วยสร้าง โรงเรียนใหม่ที่...

ทั้งดูร้ายกาจ แต่ก็ทำกำไรด้วย

อันนี้ กำลังสร้างตึกวิทยาศาสตร์

และอีกอัน เสริมฐานยิมให้แข็งแรง

ไม่มีดาวห้าแฉก ไม่มีทางลับ

ทุกอย่างถูกต้องตามกฎหมาย และปลอดภัยเหมือนอยู่บ้าน

ไม่มีอะไรน่าขนลุก ไม่มีอะไรแปลกๆ ออกมาจากด้านหลังนะ

หรือว่าเราแค่วิตกกังวล

มีรายละเอียดที่น่าสนใจ อยู่อย่างหนึ่ง

ฉันค่อยๆ ร่างแบบจาก โรงเรียนมัธยมเก่า

เธอจำศูนย์กลางปากนรก ของซันนี่เดลได้ไหม

- ใต้ห้องสมุด - นั่นแหละ

ฉันวาดแบบขึ้นมา ทั้งแบบใหม่และแบบเก่า

และตรงที่เคยเป็นห้องสมุด เราจะสร้าง

ห้องครูใหญ่

แล้วครูใหญ่จะเป็นคนชั่วร้ายเหรอ

หรือเป็นคนอันตรายมาก

ครูใหญ่สองคนสุดท้ายถูกกินไป

ใครจะมาสมัครตำแหน่งนี้ล่ะ

เดี๋ยวคงได้รู้ แต่เราต้องไปแล้ว

เตรียมทุกอย่างพร้อมหรือยัง หนังสือ อาหารกลางวัน ลิ่ม

ตรวจสามรอบแล้ว

- เธอให้... - เปล่า ฉันเก็บมันไว้

อะไรเหรอ

ของขวัญเปิดเทอม

อาวุธใช่ไหม

ใช่แล้ว

"โรงเรียนมัธยมปลายซันนี่เดล"

ฉันจะพาเธอไปห้องเรียนและไปดูรอบๆ

โอเค ฉันจะอยู่ที่นี่ทั้งวัน

- ถ้าเธอต้องการอะไร - ขอบคุณนะ

จำไว้นะ ถ้าเห็นอะไรแปลกๆ หรือ...

- คนตาย - เข้าใจแล้ว

แล้วก็อยู่ห่างๆ พวกไฮยีน่า หรือนักกีฬามือเหนียว

หรือเห็นใครที่หายตัวได้

นี่ บัฟฟี่

ฉันคิดว่าคงจะพูดได้เลยว่า ฉันจะไม่เห็น...

ใครก็ตามที่หายตัวอยู่

เธอไม่เรียนก็ได้นะ มีแต่พวกเนิร์ดที่จบมัธยมปลาย

ฉันว่ามันไม่ยุติธรรมที่จะให้เธอ...

ขู่ให้ฉันกลัวตั้งแต่เปิดเทอมวันแรก

เพราะพูดไปก็เท่านั้น

ที่นี่ชั่วร้าย

ไม่อยากปล่อยไปใช่ไหม

สวัสดี

ผมโรบิน วู้ด เป็นครูใหญ่คนใหม่

ฉัน บัฟฟี่ ซัมเมอร์ส นี่ดอว์นค่ะ

- ยินดีที่ได้รู้จัก - สวัสดีค่ะ

คุณเป็นครูใหญ่คนใหม่สินะ ฉันคิดว่าคุณจะ...

แก่

คุณดูเด็กเกินกว่าจะมีลูกสาว ที่โตขนาดนี้นะ

ไม่ใช่ค่ะ น้องสาว

อ๋อ งั้นเหรอ

คุณไม่คิดว่าเธอเป็น...

เพราะทรงผม ฉันทำผมทรงคุณแม่