De første 200 linjer.
Vertaling: Shaktimaan
Ken je dat nummer "when I fall To pieces" van Patsy Cline?
Ja. - Dat was haar grootste hit, toch?
En dan sterft ze in een vliegtuigongeluk afgelopen maart.
Ze viel letterlijk in stukjes.
Wat ben je toch romantisch, Del. Echt waar.
Ik ben romantisch. - Je bent ongedierte.
Op een of andere manier blijf ik aan je hangen.
Je bent wel mijn ongedierte.
Ik lag net zo lekker.
Sorry.
Nu je het over ongedierte en blijven hangen hebt...
Jeetje, ik flip helemaal. - Wat wil je zeggen, mafkees.
Ik wilde... Ik vroeg me af...
Dacht eigenlijk, gewoon... - Je handen trillen.
Ik heb vijftig keer geoefend en nu sta ik het te verprutsen.
Wat verprutsen?
We hebben al zeven maanden en twee weken verkering, schat ik.
En ik ben helemaal weg van je, Sue.
Oké. - En ik wilde vragen.
Nee, nee... wat is er? - Ik heb gewacht tot je het zou vragen.
Ga gewoon door.
Ik hou van je Sue.
Nou raak ik geïrriteerd. - Nee je doet het geweldig.
Hier.
Sue, je moet even zo doen.
Is het eraf?
Verdomme, Sue. Kom op. - Wat is het?
Dit had ik niet verwacht.
Vraag me dan?
Ik wil dat je altijd bij me blijft...
voor de rest van ons leven tot we doodgaan, alsjeblieft.
Zeg je nog ja, Sue?
Ja, ik wil met je trouwen, ja ik wil.
Ik wordt mw. Howison.
We gaan trouwen en alles wordt mooi voor altijd en eeuwig.
Paaapppaaa!
Hoorde je dat?
Sue luister.
Wie riep dat?
Klinkt alsof iemand gewond is. We moeten gaan.
Is die niet waar... - Luister, Sue.
Hallo. Heb je hulp nodig?
Is dit niet waar die jongen is gestorven op Halloween?
Dat mongooltje van Crowley? - Dat is gemeen, Del.
Iedereen zei dat het een monster was. - Triest wat er met hem is gebeurd.
Wat maakt het uit, hij is dood.
Kom we gaan het gaat regenen. - Iemand is misschien in nood.
Iemand is gewond. Kom we gaan.
Wie het ook is, misschien is hij weg. - Het klinkt alsof uit die richting komt.
Wat moeten jullie hier verdomme? - Waar kom jij vandaan?
Zijn jullie zo aan het roepen?
Nee, we hebben het ook gehoord. We dachten dat iemand problemen had.
Ik zal jullie advies geven en luister goed het kan op een dag je leven redden.
Nooit...
Sue, ga terug naar de boot. Ren onmiddellijk terug, nu.
Wat?
Alstublieft, nee.
Lang geleden leefde er een jongen genaamd Victor Crowley.
Hij was misvormd geboren...
als gevolg van voodoo op z'n ouders.
Andere kinderen deden gemeen tegen Victor.
Dus z'n vader verstopte hem in huis.
achteraf in het moeras van Honingeiland.
Op een haloweenavond gooide gemene kinderen vuurwerk naar z'n huis.
Ze probeerde om Victor naar buiten te jagen zodat ze hem konden zien.
Maar het huis vatte vlam.
Toen Victor's vader thuiskwam probeerde hij de deur in te hakken...
met een hakbijl om 'm te redden.
Hij wist niet dat Victor aan de andere kant bezig was om eruit te komen.
Het was een ongeluk maar hij raakte hem in het gezicht met de bijl.
En die arme Victor Crowley stierf.
Volgens de legende heeft de voodoo Vicotor in een geest veranderd.
Dat hij elke avond terugkeert naar het moeras van Honingeiland.
En als je luistert...
hoor je nog steeds Victor crowley.
Zwervend in het moeras.
Roepend om zijn vader.
Maar let op...
want als je eenmaal zijn stem hebt gehoord.
Is het te laat.
Dan ben je al dood.
Dank u, dank u... Welkom terug.
Mijn gast is de enige overlevende van het bloedbad op Honingeiland...
wat zich deze maand tien jaar geleden afspeelde.
Men weet nog steeds niet hoeveel er vermoord zijn vanwege het feit...
dat zoveel slachtoffers alleen geïdentificeerd konden worden...
aan de hand van de stukjes die gevonden zijn.
Tot op vandaag wordt er nog steeds gedacht dat er veertig dood zijn achtergelaten.
door diegene die nu bekent staat als: "De moerasmoordenaar."
Maar één man heeft deze tragedie overleeft en zijn boek...
"Ik de overlever" is vanaf vandaag te koop.
Help me om terug te verwelkomen in de Sabrina show...
Andrew Yong.
Andrew.
Welkom terug Andrew. - Fijn om hier te zijn, Sabrina.
Het is tien jaar geleden sinds deze gruwelijke...
gruwelijke tragedie.
Hoe gaat het tien jaar later? - De eerste paar jaar...
met alle pers en interviews toen ik hier voor het eerst zat...
waren moeilijk. Omdat ik het steeds weer herbeleefde...
keer op keer maar weer. Leek het een eeuwige nachtmerrie.
En natuurlijk de rechtszaak van 2008 de strafzaken, de beschuldigingen, de...
Scheiding.
Autoriteiten hebben nooit bewijs gevonden voor jouw beweringen over Victor Crowley.
En ze vonden wel jouw DNA-sporen op twee van de slachtoffers.
Nog velen geloven nog steeds dat jij de moerasmoordenaar bent.
Dat hele DNA verhaal is nog steeds een raadsel.
Maar zoals we allemaal weten ben ik onschuldig bevonden...
aan alle aanklachten en vrijgesproken door de commissie.
Ja, dank je...
mevrouw.
Nou, "Ik de overlever"...
vertel er eens meer over. - Heb je het gelezen?
Het staat op m'n lijstje.
Dit boek is misschien wel het moeilijkste wat ik ooit in m'n leven gedaan heb.
Naast het eigenhandig verslaan van de zogenaamde geest van...
de lokale legende "Victor Crowley." - Niet zogenaamd.
Er is niets meer van vernomen of gebeurd sinds de tragedie.
Waarom tien jaar wachten om dit boek te schrijven?
Ik ben er een paar keer aan begonnen.
Vanzelfsprekend had ik nog nooit een boek geschreven.
Vanzelfsprekend.
Maar gelukkig hebben ze me voorgesteld aan een ervaren schrijver...
genaamd, Joe Knetter. Zoals je weet was ik hiervoor ambulancebroeder.
Tien jaar later...
lijk jij wel de OJ Simpson van Honingeiland, vind je niet?
Nee.
We zijn zo terug met meer spookverhalen van Andrew Yong...
straks bij de Sabrina show.
Wat een lekker ding.
Ik wil 15 kindjes van hem.
Schat...
ik zit hier.
We hebben afgesproken dat ik van hem mag dagdromen.
Dat was voor je hem werkelijk zou kunnen ontmoeten.
Dagdromen werkt niet als je iemand ook in het echt ziet.
Is dat even eerlijk. Je kan altijd een beroemdheid tegenkomen.
Zeker als we onze film gaan maken, op premières, Hollywood feestjes...
Andrew Yong, is geen beroemdheid. - Bespeur ik daar jaloezie?
Nee, dat is geen jaloezie. Jaloezie, ja hoor.
Die vent lult zo'n eind raak dat hij wel een lullen restaurant kan beginnen. Met...
lullen...
iets. - Ziekelijk, Alex.
Hou jij je erbuiten, Rose? Ik ben moe.
Je hebt het hete water verbruikt. - Ik heb gisteravond gedoucht.
Het is jouw schuld. Het is altijd jouw schuld, Alex.
Rose. - Het zijn maar tieten, Chloe.
Vrienden moeten elkaar niet zo vaak naakt zien.
Ik vind het prima. - Niet misschien.
Jij zei dat ik m'n eigen kamer mocht hebben, mw de regisseur.
Als ik toch dit hotel met jullie moet delen en moet horen hoe jullie het doen.
Kun je ook wel een even tegen m'n tietjes.
Hoor jij ons? - Hangt ervan af...
bedoel je de één minuut rond middernacht of de drie minuten rond half drie.
Denk je dat ze ons kan horen? Oh, nee. Ze ligt zeker te slapen.
Oh, stop, stop. Haal 'm eruit.
Waarmee je trouwens heel veel mist, preuts tutje.
Sorry dat je geen eigen kamer hebt maar we hebben weinig geld, oké?
Dat blijkt wel. Volgens mij heb ik gonorroe van de douche.
Ik moet onderweg even stoppen om wat meer spullen te halen.
Maar dan missen we de signeersessie. - Wil je nepbloed in je film of niet?
Goed, laten we dan opschieten. Alex, trek even wat anders aan.
Weet je wat ik me nou afvraag? Waarom noemen ze filmreclames, trailers?
Als ze die vóór de film laten zien.
Alex, je had maar één taak.
Wat?
Ik heb het verkeerde gezicht, of niet?
Was er geen enkele andere TV-show dan die van m'n ex-vrouw?
Sabrina's producenten boden het meeste geld. Wat maakt 't uit?
Als je uitgever zeg ik het je: Je hebt ze een poepie laten ruiken.
Nee, niet waar. Dat was rampzalig, Kathleen.
Ze behandeld me nog steeds als een crimineel.
Mensen denken toch wat ze willen Zolang ze je boek kopen...
kan jou het schelen of ze het haten.
Het is een goed boek. - Het is een fantastisch boek.
Ik denk dat mensen er geraakt door zullen zijn.
Ben je gek? Ik denk dat de hele wereld er van gaat houden.
Hoe kunnen ze dat niet?
Je hebt het ook nog niet gelezen. - Hij staat op m'n lijstje.
Moordenaar. - Ik ben vrijgesproken.
Bijna tien jaar geleden maar overal waar ik kom doen mensen nog steeds of ik...
Je veertig mensen in stukken hebt gehakt en de schuld geeft aan een geest?
Aan wiens kant sta je eigenlijk? - Kom, we moeten gaan.
Luister even. Het is bijna voorbij.
Je hoeft alleen nog maar binnen te lopen op het zoveel jarig bestaan...
en dan ga je verder en gaat de rest van je leven...
geld tellen in Japan.
Ik kom uit Baton Rouge.
En ik ben Chinees.
Weet je dat zeker?
Je staat te trillen. - Niet waar.
Ik zie de spanning van je buitenkant aan de binnenkant van je broek druppelen.
Dat helpt niet, Rose. Zie ik er onprofessioneel uit in deze broek?
Nee, staat je goed. - Als ik me zo voordoen als regisseur.
Zou ik geen spijkerbroek gedragen hebben.
Ik sta in m'n broek te schijten.
We zien zo de enige man die Victor Crowley gezien heeft...
en het kan navertellen. - Ja, als je daarin gelooft.
Geloof je mij of niet? - Natuurlijk geloof ik je.
No comments yet. Be the first to leave one.