Doctor Dolittle

- เลิกฝันกลางวันซะที ทอมมี่ สตับบินส์ - หวัดดี แม็ท

มาช่วยฉัน คัดเลือกอาหาร สำหรับลูกค้า ในเย็นนี้ดีกว่า

- ให้ผมเข็นรถให้ ได้ไหม - ตอนนี้มันไม่ใช่แค่เข็นรถนะ ใช่ไหมล่ะ

มันขัดกับหลักศาสนาของฉัน ที่จะทำรุนแรง ในที่สุด พระเจ้าก็จะให้พรกับคนไอริชเสมอ

- รู้ไหม ว่าผมคิดอะไรอยู่ - คิดอะไรเหรอ

ไม่ใช่สำหรับเจ้าหรอก ที่รัก มันจะทำให้ขนเจ้าล่วงหมด

ผมคิดว่า ถ้าคุณขายรถเข็นปลานี่ และผมขาย นาฬิกาที่ปู่ให้มา

เราคงพอซื้อเรือสักลำ แล้วแล่นไปเมืองจีนได้

เธอเป็นคนที่ฉลาดหลักแหลม และขอให้รักษา สิ่งนี้ไว้

- แต่เธอไม่รู้ถึงปัญหาหรอกหรือ - อะไรเหรอครับ

- ก็เธอ พูดภาษาจีนได้ไหมล่ะ - ไม่ได้

งั้นถ้าเธอขาย นาฬิกาของปู่ แล้วเราไปที่เมืองจีน

- เธอจะรู้เวลา ได้ยังไง - ผมไม่เคยคิดถึงเรื่องนั้นเลย

ตอนนี้ก็รู้แล้วสินะ ว่าเธอต้องวางแผนล่วงหน้าไว้ มันสำคัญมาก

ความลับในความสำเร็จของฉัน กับการเข็นปลาขาย ในช่วงหลายปีมานี่ ก็มาจากการวางแผนล่วงหน้า

ขอบใจนะชาร์ลี ขอให้นักบุญที้ง 17 คน แห่งดอนนี่บรู๊ค ให้รางวัลนายบนสวรรค์

ไม่ช้านายคงต้อง ให้รางวัลฉันแล้วล่ะ

- นี่ใครกัน - เป็ดป่า

- จริงเหรอ - บินเข้ามาชนเสากระโดงเลย ตาถั่วจริง ๆ

นึกบ้างไหมว่า บางทีมันอาจโดนกดดัน มันดูเป็นไอริชดีนะ

ไม่ต้องห่วง ผมจะรักษามันเอง

- เอาคืนมานะ นั่นมันอาหารเย็นของฉัน - อย่าบอกฉัน ให้ทำอย่างนั้นเชียว

ในฐานะเลขาฯ กลุ่มอนุรักษ์เป็ดแห่งไอริช มันมีค่ายิ่ง สำหรับงานของฉัน

ไม่เห็นคุณเคยบอก ว่าเป็นเลขาฯ ของกลุ่มอนุรักษ์เป็ดแห่งไอริช

ก็ฉัน ไม่ค่อยอยากพูดถึงมันบ่อยนัก

- ฉันเป็นคนถ่อมตัวนะ - แล้วคุณจะเอามัน ไปทำอะไร

เมื่อส่งของเสร็จแล้ว เราจะเอามัน ไปให้ดร.จอห์น ดูลิตเติ้ล

- ใครคือ จอห์น ดูลิตเติ้ล - กินซะเถอะ เพื่อนที่รัก

ขอสวรรค์ประท่าพระ แด่แมวทั้งหลาย

- ใครคือ จอห์น ดูลิตเติ้ล - หมอของสัตว์ ที่เก่งที่สุดในโลก

และเพื่อนสนิท ของแม็ททิว มักก์

อาศัยอยูในพัดเดิ้ลบี นี่ล่ะ ใกล้กับถนนอ็อกเซนโธร์พ

เขาทำอะไรเหรอ

เขาคืออัจฉริยะ นั่นล่ะที่เขาเป็น

- เขาพูดกับสัตว์ได้ - พูดกับสัตว์เหรอ

พูดภาษาสัตว์ เหมือนเธอกับฉัน คุยกันอยู่นี่ไงล่ะ

เขาจะสอบถามเจ้าเป็ดนี่ ด้วยภาษาเป็ดป่า แล้วลงมือรักษามัน โดยทันทีเลย

โอ ช่างเป็นคนน่ารักจริง ๆ

เขาไม่คิดอะไรเลย กับการที่ต้องเดินทาง ไปทั่วโลก เพื่อรักษานอกกระจอกที่ป่วย

เมื่อสัปดาห์ที่แล้วนี่เอง เขาก็ไปที่อัฟริกา

- ถามฉันสิ ว่าทำไม - ทำไมครับ

ทำไมเหรอ ฉันจะบอกให้ เพื่อไปรักษาจระเข้ ที่ปวดฟัน

เขาเป็นคนดี ที่สมบูรณ์แบบ

และเขาเข้าใจ ชาวไอริชดี

# และคนใดที่เข้าใจ ชาวไอริช

# ไม่อาจถือว่าเลวได้

# เช่นเดียวกับที่คนบ้า ซึ่งเป็นนักบุญอุปถัมภ์คือแพทริค

# ไม่อาจถือว่าเลวได้

# คุณหมอเป็นคนฉลาด เขาเป็นคนไอริชด้วยใจ

# สีโปรดของเขา แน่ละ มันคือสีเขียว

# และเขาเป็นคนที่ มีวาจาอันไพเราะ

# ให้ฉันได้อธิบาย ในสิ่งที่ฉัน หมายความถึง

# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่าดวงจันทร์ ทำจากแอปเปิ้ลพาย

# และเดือนละครั้ง มันจะถูก ดวงอาทิตย์กลืนกิน

# และนั่นเป็นเหตุให้ บนฟากฟ้า คุณจะพบว่าแต่ละเดือน ได้ผ่านพ้นไป

# บางคนจากฟากฟ้า สร้างจันทร์ขึ้นมาใหม่

# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า ดวงอาทิตย์ สร้างมาจากเนยแข็งเช็ดดาร์

# คุณหมอท่านรู้ แม้กระทั่งเหตุผล

# ความจริงเป็นเช่นนี้ คุณลองดูสิ ทำเหมือนคุณคือ เนยแข็งที่ถูกทอดทิ้ง

# ไม่อยากลองหา แอปเปิ้ลพายรึไง แน่ละ คุณควรจะลองดู

# บางทีสิ่งที่คุณหมอ บอกฉันไว้

# อาจจะไม่จริงไปทั้งหมด

# แต่ฉันก็รัก ทุก ๆ เรื่องที่เขาบอก

# ฉันไม่รู้ ว่าจะมีอะไรดีกว่านี้ แล้วคุณล่ะ

# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า โลกนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ

# แล้วคุณกับผมเป็นใคร ที่จะไปปฏิเสธ

# จงหวังและภาวนาเถิดว่า นี่คือ วิถีแห่งชีวิต ที่เราชื่นชอบเสมอ

# สำหรับคุณหมอเพื่อนฉัน

# และตัวฉันเอง

จับฉันให้ได้สิ ทอม

# คุณหมอเพื่อนฉัน บอกว่า ดวงดาวทำมาจากหยดมะนาว

# อันที่ใหญ่กว่า ทำจากอมยิ้มและน้ำแข็ง

# หมู่เมฆที่อยู่เบื้องบน กำลังบอกขายขนม และน้ำหวานให้คุณ

# พวกเขาเรียก ที่แบบนี้ว่าอะไร มันใช่สวรรค์หรือไม่

# คุณหมอเพื่อนฉัน บอกว่า ทุกครั้งที่ฝนเริ่มตก

# และผู้คนต่างวิ่งหลบเข้าร่ม

# ถ้าคุณยังอยู่กลางสายฝน คงคิดว่าคุณ กำลังดื่มแชมเปญอยู่

# แล้วคุณจะใช้เวลา ทั้งชีวิต ภาวนาให้เกิดฝนฟ้าคะนอง

# บางที สิ่งที่คุณหมอบอกฉันไว้

# อาจจะไม่เป็นจริง หมดทุกเรื่อง

# แต่ฉันก็รัก ทุกเรื่องที่คุณหมอเล่า

# ฉันไม่รู้ ว่าจะมีอะไรดีกว่านี้ แล้วคุณล่ะ

# คุณหมอเพื่อนของฉัน บอกว่า โลกนี้เต็มไปด้วยจินตนาการ

# แล้วคุณกับผมเป็นใคร ที่จะไปปฏิเสธ

# จงหวังและภาวนาเถิดว่า นี่คือ วิถีแห่งชีวิต ที่เราชื่นชอบเสมอ

# สำหรับคุณหมอเพื่อนฉัน

# คุณหมอเพื่อนฉัน และตัวฉันเอง

- นั่นเสียงอะไร - นั่นแค่เสียง พวกสัตว์เลี้ยงของเขา

สัตว์เลี้ยงเหรอ

โพลีนีเซีย ที่รัก

ขอจูบหน่อยสิจ้ะ

แล้วก็ชี-ชี เป็นไงบ้างเพื่อนเก่า

อยากให้เธอ รู้จักกับเพื่อนรักฉัน คุณโธมัส สตับบินส์

- ทอม นี่คือคุณโพลีนีเซีย - สวัสดี คุณสตับบินส์

สวัสดี คุณโพลีนีเซีย

นายต้องระวังเธอไว้นะ ทอม เธออายุตั้ง 199 ปีแล้ว

และเธอจำได้ทุกคำพูด ที่ใคร ๆ เคยพูดกับเธอไว้

ตั้งแต่สมัย การถูกประหารชีวิตของ พระเจ้าชาร์ล ที่ 1 เมื่อปี 1648 โน่น

- ถูกไหม โพลีนีเซีย - ไม่ถูกหรอกแม็ทธิว ปี 1649 ต่างหาก

จะให้แน่ ๆ ก็คือวันที่ 30 มกราคม

- มันเป็นวันอังคาร - ใช่ เข้าใจที่ฉันบอกแล้วใช่ไหม

- และนี่คือชี-ชี - สวัสดี ชี-ชี

- แล้วหมอคนเก่ง อยู่ไหนล่ะ - ในห้องสมุด พาพวกเขาไปสิ ชี-ชี

ฉันรู้ ว่าเขาอยู่ข้างในนั่น

ให้ตายเถอะ แม็ทธิว ฉันขอโทษ ฉันคงทำให้พวกมัน ตกใจแทบแย่ทีเดียว

- แม็ทธิว คุณเปียกโชกเชียว - หมอเองก็ดูเปียกพอดูนะครับ

โอ ก็เพราะพูดภาษาปลาอยู่ มันจะใช้ได้ เฉพาะใต้น้ำเท่านั้น

มันน่าสนใจจริง ๆ

หลักการพื้นฐาน คือการเคลื่อนไหวของปาก และสัญญาณจาก ฟองอากาศ

ตอนนี้ฉันทำได้แค่ ฟองอาการโต ๆ แล้วพวกมันก็บอกว่า ฉันเอาแต่ตะโกน

ขอโทษกับความเขลาของผมด้วย แต่ว่า..

ท่านคิดจะได้อะไร จากการพูดคุย กับปลาทอง พวกนี้ล่ะครับ

แม็ทธิว ฉันจะให้คุณดู

ตำนานของหอยทากทะเลยักษ์ สีชมพู

ผ่านมาเป็นร้อย ๆ ปีแล้ว ที่พวกกลาสีเรือ ยืนยันว่าเคยเห็นมัน

น่าสงสาร คงเป็นเพราะสิ่งมึนเมา ที่พวกเขา ดื่มกินเข้าไป

แต่นั่นก็ไม่เห็นมัน จะเกี่ยวอะไรกับพวกปลาทองนี่

ฉันเชื่อว่า มันมีอยู่จริง

และนั่นล่ะ ที่มันมาเกี่ยวข้อง กับปลาทองพวกนี้

ฉันกำลังวางแผน จะไปตามหามัน ถ้าฉันมีเงินทุนพอ

ขอให้สวรรค์ ประทานให้กับคุณนะครับ

แต่นั่น ก็ยังไม่เห็นเกี่ยว..

คือฉันพบว่า ฉันจะต้องพยายาม คุยกับมันให้ได้

ดังนั้น ฉันจึงต้องหาความรู้ เรื่องภาษาหอยโบราณ ซึ่งมันซับซ้อนมาก

ฉันจึงเริ่มต้น เรียนพื้นฐานจากภาษาปลา เช่นปลาฮาลิบัท ปลาทู และปลาทอง

อ้อ รู้แล้ว ถึงต้องเกี่ยวข้อง กับปลาทองนี่เอง

คราวนี้ เรื่องการผจญภัย ครั้งล่าสุดของคุณน่ะ หมอ

คุณเจอเจ้าจระเข้ ที่ปวดฟันหรือเปล่า

จระเข้เหรอ

อ๋อ ใช่ ที่คองโก ใช่แล้ว ฉันกลับมาเมื่อวันเสาร์

ดูสิ

ช่างสวยงามจริง

เอาไปทำที่เปิดขวด ได้ดีเยี่ยมเลย ดูสิ ทอม

โอ ขออภัยด้วยครับหมอ นี่คือเพื่อนเก่าของผม ทอมมี่ สตับบินส์

- หวัดดี สตับบินส์ - สวัสดีครับ

- เขาพาคนไข้ มาพบคุณ - มันเป็นเป็ดครับ

มันเป็น เป็ดตัวผู้

- เธอก็ตัวเปียกโชกเหมือนกันนะ - ครับ ข้างนอกฝนตก

- ปีกมันเจ็บครับ - ใช่ นั่นล่ะที่มันเพิ่งบอกฉันไป

อ้อ

น่าสงสาร ใช่ ฉันเสียใจด้วย

เขาบินตามเมียมา ไม่ทันได้ดู ว่าต้องไปทางไหน

- หมายความว่า มันบอกคุณทั้งหมดนั่นเหรอ - พวกมันเป็นสัตว์ค่อนข้างอ่อนไหว

พรุ่งนี้เช้า ก็หายแล้วล่ะ

ได้ แล้วฉันจะบอกเมียแกให้

ระหว่างที่เพื่อนของเรา พักฟื้นอยู่ ฉันจะหาชุดแห้ง ๆ ให้พวกคุณเปลี่ยน

แล้วเราค่อยมากินอาหารด้วยกัน โพลีนีเซีย

- จัดมื้อเย็นเพิ่ม 2 ที่ - ได้คะ คุณหมอ

อ้อ แม็ทธิว สำหรับฟันจระเข้นั่น

ต้องมีขวด อยู่ที่ไหนสักแห่ง ที่คุณจะใช้มันเปิดแด้แน่

กับ-กับ

หยุดทำเสียงน่าเกลียดนั่นเสียที มันก็แค่ไส้กรอกและเบคอนหมู นิดหน่อยเอง

เดี๋ยวคนจะคิดว่าเรา เอาพวกแก มาทำอาหรากิน กันหมดทั้งครอบครัวเลย

ชี-ชีสอนให้มัน มีมารยาทหน่อยนะ

แต่คุณจะไปโทษมันซะทีเดียว ที่มีอาการอารมณ์เสียยังงั้น คงไม่ได้

ผมเองก็คงเป็นแบบนั้น ถ้าคุณเอาคนไอริช มาทอดกิน

คุณเองก็รู้ปัญหา เหมือนผมนั่นล่ะ ผมมีกว่า 600 ปาก ต้องเลี้ยงดู รวมทั้งหนู

- 600 เชียวหรือ - ใช่

ถ้าเฒ่าสก๊อกส์คนขายเนื้อ ให้ไส้กรอกมา เมื่อไรก็ตาม ผมก็จะรับ

ไม่ว่ามันจะทำให้กับ-กับ ไม่พอใจ หรีอไม่ก็ตาม

- และมันกินเก่ง กว่าพวกเราทุกคนเลย - แน่ใจรึ ว่าคุณจะไม่รับสักหน่อย

- แน่สิ ขอบคุณนะ แม็ทธิว - ไม่หิวเลยหรือไงครับหมอ

หิวสิ แต่ฉันกำลังดูแล เรื่องอาหารการกิน เป็นพิเศษ

- มีคุณค่าทางอาหารสูงมาก ดีเยี่ยมเลย - อ้อ ผมรู้แล้ว

คุณหมอ ค่อนข้างอยู่ใน สถานะที่น่าอึดอัด เห็นไหมล่ะทอม

- งั้นใช่ไหมครับ หมอ - คุณหมายความว่าไง

ถ้าเธอเข้าใจนะ สตับบินส์ เขาหมายถึง "เนื้อ" ทำให้พวกสัตว์อารมณ์เสีย ถ้าฉัน..

- อ้อ แน่นอนล่ะ - ดังนั้นฉันจึงงดเว้น

ฉันคิดว่ามันเป็นหลักการ ที่เรา ควรละเว้น การกินเพื่อน ๆ ของเราเอง

# วันที่ฉันได้เป็น สัตวแพทย์ ฉันบังเกิดความหวัง อย่างล้นหลาม

# ที่จะเป็นสัตวแพทย์ที่ดี และบริสุทธิ์ และเลิกกินเนื้อสัตว์ และปลาทั้งหลาย

- ผมว่านั่น มันเยี่ยมมากเลย - เนื้อทำให้สุขภาพคุณแย่ลง

# ใช่แล้ว ดังนั้นตอนนี้ ฉันกินแต่เพียง อาหารสุขภาพเท่านั้น

# อย่างเช่นผลแอปเปิ้ล น้ำหัวผักกาด และขนมปังสีน้ำตาล แบบธรรมดา

เอาล่ะ ๆ ฉันมาแล้ว

# เมื่อฉันเห็น คนทั้งหลาย กินเนื้อเสต็กค์

# แต่ฉันพบว่าตัวเอง ชอบดื่มชา กับขนมเคก

# มันมีข้อสรุป เพียงอย่างเดียวเท่านั้น

# ว่าฉันได้อุทิศตน เป็นพวกมังสวิรัติแล้ว

ไม่ ๆ ๆ ๆ พวกแกมี ของแกแล้ว

# เมื่อเจ้าภาพอาหารมื้อเย็น เสนอเนื้อย่าง อันชุ่มฉ่ำให้

# ฉันปฏิเสธ อย่างองอาจ ผู้คนต่างจ้องมอง อย่าไม่เชื่อ

# ต่างพากันตำหนิ เมื่อฉันกินเพียงถั่ว

# เยี่ยงชาวมังสวิรัติ

ฉันไม่กิน แม้กระทั่ง "ม้าห้อ" เพื่อจะไม่ ทำร้ายจิตใจพวกม้า

# ฉันหนีห่าง จากหมูแฮม นั่นถือเป็นเรื่องพื้นฐาน

# ฉันไม่แตะแม้เป็ดย่าง ถึงมีโอกาส

# ขอพลังจงทำให้ฉัน คงกระพัน

# แต่แหม ไส้กรอกนั่น น่ากินจริง ๆ

อาหารเย็นของฉัน หายไปไหนแล้ว พวกนั้น ทำอย่างนี้อีกแล้ว

บอกมานะ รับมาซะดี ๆ คราวนี้ใคร กินอาหารเย็น ของฉันเข้าไป

ฉันทนกินของพวกนี้ ก็แย่พออยู่แล้ว

ฉันยอมกิน แทนที่จะไปกินพวกมัน พวกมันก็ยังเอาเปรียบฉัน

พวกนายไม่รู้หรอก ว่าฉันต้องทนแค่ไหน

# ฉันกินพืชผักทุกสิ่ง เว้นแต่ต้นกอร์สเท่านั้น

# บางครั้งก็มี อาหารพิเศษ เช่นอย่างใบบีทรู้ท เป็นต้น

# ชีวิตฉัน เป็นเฉกเช่นกับ ม้าทั่ว ๆ ไป ในอังกฤษ

# นี่ฉันเป็นพวก มังสวิรัติ ไปทำไมกัน

# พายหัวผักกาด กับถั่วลิสง นั่นคืออาหารสั่ว ๆ ที่ฉันกิน

# กินพวกอาหารขยะต่าง ๆ ที่คิดว่า เป็นประโยชน์ ด้วยความรอบคอบ