School Spirits

‫آنچه گذشت...

‫فکر نمی‌کنم مدی دیشب ‫روی تختش خوابیده باشه

‫- و نمی‌دونم کجاست ‫- من میرم دنبالش می‌گردم

‫اوه، خونریزی داری

‫ترجیح میدم بمیرم ‫تا اینکه پام رو توی اون مدرسه بذارم

‫مگه سایمون بهت نگفت ‫که دان رفته به دنیای دیگه؟

‫- بهش قول دادم که مدرک می‌برم براش ‫- چی؟

‫اگه می‌خوای جنت برگرده به اینجا،

‫باید یه چیزی پیدا کنی

‫شاید همه‌شون به هم وصلن

‫یه مسیره

‫اینطوری می‌تونیم وارد ‫خاطره‌ی دان بشیم

‫کاش تا ابد اینجا ‫پیش من گیر می‌افتادی

‫پیدات کردم

‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@

‫ترجمه از «امــیــررضــا» ‫ARZ_110_SUB@

‫جنت؟

‫جنت!

‫گندش بزنن

‫جنت!

‫- چی شده؟ ‫- پیداش نمی‌کنم

‫- وای، نه! جنت! ‫- جنت!

‫- کدوم گوریه؟ ‫- اگه می‌دونستم،

‫توی این تاریکی مدام داد نمی‌زدم

‫جنت!

‫- جنت! ‫- جنت!

‫جنت!

‫جنت!

‫اسمت رو از کجا می‌دونن؟

‫جنت!

‫چی بهشون گفتی؟

‫جنت!

‫می‌دونی که نمی‌تونی ‫بهشون اعتماد کنی، جنت

‫اگه بهشون اعتماد داشتی، ‫با من سوار این قایق نمی‌شدی

‫صبر کن، پس مدی فرار نکرد. ‫فقط جسمش فرار کرد؟

‫آره

‫[ نیکول! اندرسون داره ‫میاد به سمت کلبه! ] ‫

‫کلر، چیزی که داری میگی غیرممکنه

‫باشه، برای این حرف‌ها ‫وقت نداریم، لطفاً

‫من همه چیز رو بهت گفتم. ‫حالا نوبت توئه که برونی

‫می‌رونم، اما توی راه ‫باید چندتا سوال بپرسم

‫لبخند بزن، جنت

‫موفق شدیم

‫می‌دونم این دقیقاً

‫شبیه تصورمون از خارج شدن نیست

‫اما... اما الان برای زندگی کردن ‫یه فرصت دیگه داریم

‫آینده‌ای که همیشه می‌خواستی

‫اما این جسم من نیست

‫این زندگی... مال من نیست

‫اما... اما می‌تونه باشه. ‫حتماً میشه

‫باید بری

‫برای فرار کردن به من نیاز نداری

‫تنها؟

‫من و تو ۶۶ سال با هم بودیم،

‫سعی می‌کردیم راهی ‫برای رفتن به دنیای دیگه پیدا کنیم

‫نتونستیم

‫اما این؟ این

‫این شاید بهتر هم باشه

‫ببین، می‌دونی، ‫من همیشه می‌گفتم:

‫«ما به زمان بیش‌تری نیاز داریم»

‫خب، الان زمان بیش‌تری داریم

‫و خیلی ارزشمنده

‫می‌دونی، به این فکر کن ‫که چقدر می‌تونیم مفید باشیم!

‫لیاقتش رو داریم!

‫دان رفت به دنیای دیگه

‫اون راهش رو پیدا کرد

‫دیگه اون موضوع مهم نیست، ‫و حتی اگه باشه،

‫اصلاً می‌دونی دنیای دیگه چه خبره؟

‫این حرف رو نزن

‫می‌دونی، قبلاً نذاشتم ‫تصمیمات بدی بگیری

‫و الانم نمی‌ذارم تصمیم بد بگیری

‫- تو هم از اینجا میری ‫- نه!

‫یادت نره، جنت! ‫تو مدیون منی!

‫نه، نه!

‫« ارواح مـدرسـه »

‫خیلی گل اونجا بود. ‫اگه می‌دیدید باورتون نمیشد

‫واقعاً اینقدر خوشگل بوده، ها؟

‫آره. ترسناک نبود

‫اونجا... نمی‌دونم. ‫خیلی آروم بود

‫واقعاً ممکنه اینقدر ساده باشه؟

‫فقط باید از یه در رد بشی ‫که بالاش تابلوی خروج داره؟

‫آخه توی بقیه‌ی خاطرات ‫همچین دری ندیدم

‫تو دیدی؟

‫قطعاً توی خاطره‌ی خودم ‫که چنین چیزی ندیدم

‫اما شاید راهی باشه ‫که باعث بشی اون در...

‫نمی‌دونم، ظاهر بشه

‫هی

‫شرمنده که توی دورهمیت شرکت نکردم

‫اوه، اشکال نداره. ‫اگه بخوام ببرمت سر قرار،

‫قطعاً می‌برمت یه مکانی

‫که خیلی از اون دورهمی بهتره، پس...

‫مثل همین

‫پس قضیه از این قراره؟

‫منو آوردی سر قرار؟

‫فقط گفتم ضرری نداره

‫که چند ساعت از همه چیز ‫فاصله بگیری، می‌دونی،

‫بقیه‌ی مسائل رو از ذهنت پاک کنی

‫توی زندگی واقعی ‫توی چنین مکان‌های بودی؟

‫نه

‫یه بار برای یه بازی خارج از خونه ‫رفتم تا مینه‌سوتا

‫باعث ناراحتیه

‫که با هم نتونستیم ‫بریم به همچین جاهایی

‫منظورت چیه؟

‫الان که اینجاییم

‫شرمنده

‫کار هوشمندانه‌ای نبود

‫باشه، صبر کن، شرمنده، ‫یه... یه چیزی. آم...

‫چی؟

‫فقط الان خیلی خوشحالم

‫تماشا کردن کسی که ‫وانمود می‌کنه خوابه

‫از نظر اجتماعی رفتار ‫غیرقابل قبولیه، می‌دونی

‫چی شده؟

‫چرا اونطوری نگاهم می‌کنی؟

‫یه چیزی پیدا کردم

‫چیز خوبی نیست

‫خیلی بده

‫چی... چی شده؟

‫وقتی با متالوفونم نتونستم ‫وارد خاطره‌م بشم،

‫گفتم ارزش داره دنبال کلیدم بگردم

‫پیداش کردی؟

‫

‫سنجاق سینه‌ام همون کلیدمه

‫کامل فراموشش کرده بودم

‫توی ژاکت یونیفرمم گذاشته بودمش

‫کوئین، رفتی داخل خاطره‌ت؟

‫حالت خوبه؟

‫آم...

‫اونجا...

‫همونطور که پیش‌بینی ‫میشه، ترسناک بود

‫نمی‌دونم چه انتظاری داشتم، اما...

‫انتظار اونطور چیزی رو نداشتم

‫می‌خوای راجع بهش حرف بزنی؟

‫موضوع فقط خود خاطره نیست

‫این رو داخل اتوبوس پیدا کردم

‫به چی فکر می‌کنی؟

‫اینکه توی خونه همه منتظر منن

‫هوم

‫مامانت؟

‫اون

‫و همینطور سخته به این فکر نکنم

‫که اینجا هم همه منتظر منن

‫می‌دونی...

‫وقتی خورشید طلوع می‌کنه ‫می‌تونم برات پنکیک درست کنم

‫- پنکیک دوست داری؟ ‫- آره

‫خب، منم دوست دارم. ‫اتفاقاً عاشقشونم

‫می‌تونم هر روز صبح ‫برات پنکیک درست کنم

‫می‌تونم تا ابد برات پنکیک درست کنم

‫- والی ‫- می‌دونم

‫می‌دونم

‫می‌دونم خیلی خودخواهانه‌ست، اما...

‫فقط می‌خوام یه بار بگمش، لطفاً

‫می‌تونم یه بار بگمش، مدی؟

‫ازت می‌خوام بمونی

‫واقعاً دوست دارم بمونی

‫توی این دنیا، میشه توی ‫پنکیک‌هام بلوبری باشه؟

‫من خودم طرفدار موزم، اما...

‫تو رئیسی

‫وای، خدا!

‫ازتون می‌خوام از هم جدا بشید

‫و سریع بیاید به کتابخونه

‫این چیه؟

‫صفحه‌ی گم‌شده‌ی ‫دفترچه‌ی جنت رو یادتونه؟

‫انگار جنت مهربون ما ‫یه رگه‌ی دگرآزاری داشته

‫قصد داشته ما رو اینجا ‫زندونی کنه، شکنجه‌مون کنه،

‫به عنوان یه آزمایش. ‫این هدف نهایی‌شون بوده

‫خب، چی؟

‫این رو توی خاطره‌ی ‫ایستگاه اتوبوس پیدا کردی؟

‫داخل اتوبوس، آره

‫احتمالاً به این دلیل اونجا قایمش کردن

‫که فکر می‌کردن من و گروه موسیقی هیچوقت ‫وارد خاطره‌مون نمی‌شیم و پیداش نمی‌کنیم

‫می‌خواسته از ما استفاده کنه ‫تا خودش و آقای مارتین خارج بشن

‫در حالی که ما اینجا ‫توی یه زندون، زندونی می‌شدیم

‫- برای اینکه خودش خلاص بشه ‫- و خلاص شدن آقای مارتین

‫- جنت یه هیولاست ‫- آره

‫و اگه تو بری داخل جسمت،

‫یعنی ما تا ابد با اون هیولا ‫اینجا گیر می‌افتیم

‫لعنتی

‫جنت!

‫«چند لحظه بهش فرصت ‫می‌دیم تا زندگی کنه»

‫سایمون، به خدا...

‫نیاز نیست حالم رو ‫بدتر کنی، باشه؟

‫نمی‌دونم، فقط می‌خواستم ‫یه انسان نجیب باشم

‫جنت!

‫آره، بیا مدام فریاد بزنیم! ‫به اندازه‌ی کافی تا حالا فریاد نزدیم!

‫وای، باشه، آروم باش، پرخاشگر!

‫آره، آروم باش، زِیویر، ‫ممنون، نیکول

‫طرف تو هم نیستم

‫و مطمئنم الان خوشحالی ‫که شوکرم رو آوردم، نه؟

‫جنت؟

‫منو ببرید به مدرسه

‫همین‌الان

‫خیلی عحیبه، درسته؟

‫کدوم بخشش؟

‫اینکه مدی شاید ‫جسمش رو پس بگیره

‫آره

‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫همچین جمله‌ای رو بشنوم

‫می‌دونی، من...

‫دوست داشتم هنوزم ‫به شردهد۹۹ پیام می‌دادم

‫و به اون... خب، به تو ‫همه چیز رو می‌گفتم

‫منم همینطور