Tintin and the Blue Oranges (Tintin et les oranges bleues)

Kuifje en de blauwe sinaasappelen

Vandaag bespreken we vier boeken. Eerst 'Het leven van Sint-Apostroof'.

Sybille de Bois-Vouvrau zal het hebben over haar roman...

Jean-Luc Tapon over 'De onderwatertrompet'.

Maar eerst het boek van professor Trifonius Zonnebloem:

'De wereld lijdt honger'. Dit is geen gewoon boek.

Enerzijds door de professor z'n persoonlijkheid...

Zijn we begonnen? - Ja, professor.

Anderzijds door het probleem waarover dit boek gaat.

Het gaat namelijk ons allen aan: honger. Het is een boek vol passie...

een oproep die alle mensen erop attent moet maken...

dat er een oplossing nodig is, want elke dag komen velen van honger om.

Heb ik dat goed, professor? - Maar nee.

Absoluut niet, jongeman. Het is geen roman.

Het is een oproep om woestijnen en droge gronden vruchtbaar te maken.

Da's de enige oplossing.

Onze toekomst is verzekerd als er sinaasappelen in de Sahara groeien...

en aardappels op de Noordpool.

Ik roep alle wetenschappers op om samen een oplossing te zoeken...

voor dit probleem dat van levensbelang is.

Hopelijk luisteren ze naar de professor.

Nestor.

Nestor, waar blijft m'n whisky?

Meneer... meneer de professor.

'Een paar dagen later in Molensloot'

Kuifje, dit mag je ook classificeren als relatief interessant.

Kapitein.

Professor, de grootste gekken lijken te reageren.

Wat, Bobbie? Dit pakje?

Eens zien wat er te zien valt. Van ene professor Zalamea.

Wat zeg je? Geef dat maar aan mij.

Professor Zalamea, Haciënda Bello Horizonte, Valencia.

Professor Zalamea, een grote moderne wetenschapper.

Rivaal van de grote Ratapoutchine.

Al jaren werkt hij aan de ontwikkeling van nieuwe plantensoorten.

Vooruit, geef dat hier, Trifonius. Je weet toch dat je onhandig bent.

Dat vervloekte koordje.

Een blauwe bal. Nu sturen ze al speelgoed op. Die zotten.

Net een sinaasappel, maar dan blauw. - Nee, een blauwe sinaasappel.

Dit sluit vast aan op z'n onderzoek naar fruitteelt in de woestijn.

Een blauwe sinaasappel. Dat is inderdaad erg vreemd...

maar wetenschappelijk gesproken niet.

De aanpassing aan woestijngrond leidt vast tot een verandering van kleur.

Wat mij verbaast, kapitein, is dat er geen brief bij dat pakje zat.

De blauwe sinaasappel.

We zullen die eens lekker opeten. Da's eens wat anders dan gebakken peren.

De blauwe sinaasappel? Wilt u die opeten?

Ik maakte een grapje. Ik ga die niet opeten.

Ik wil gewoon die aardige Trifonius laten schrikken.

Nestor, breng ons die blauwe sinaasappel.

De professor heeft hem in de koelkast gelegd en me verboden eraan te komen.

Nestor, die sinaasappel.

Meneer... meneer.

Meneer, de sinaasappel... - Waar wacht je op? Zet hem neer.

De sinaasappel licht op. - Jij bent gek, zeker.

In de gang, waar het altijd zo donker is, gaf de sinaasappel licht.

Misschien is ze fluorescerend. - De sinaasappel.

Daar moest je van afblijven. - Vlug, Nestor. Doe het licht uit.

Duizend bommen en granaten. - Het is zoals meneer zegt.

Een fluorescerende sinaasappel. Da's in elk geval vreemd.

Maar vanuit wetenschappelijk oogpunt mag dat niet verbazen.

Het is vast het Cerenkov-effect.

Meneer, dat kabaal. Wat zou er aan de hand zijn?

Duizend bommen en granaten, een moordaanslag.

Maar ik zie geen steek. - Kapitein, help.

Te laat. - Galgengebroed, kapers, basji-bozoeks.

Nestor, maak snel het licht weer aan.

Maar wat is er toch gebeurd?

Vandalen, beeldenstormers, basji-bozoeks.

Kapitein, de blauwe sinaasappel is gestolen.

Goedemorgen, Kuifje. Dag, Kapitein. Goed geslapen, hoop ik.

Ectoplasma.

Professor, de blauwe sinaasappel is gestolen.

Nee, nee, geen thee. chocolademelk, zoals gewoonlijk.

Professor, vannacht, terwijl u sliep, is de blauwe sinaasappel gestolen.

Schreeuw niet zo. Ik ben niet doof.

Maar u, kapitein, bent erg spraakzaam. U tatert maar over die sinaasappel...

terwijl die geheim is. - Duizend bommen en granaten.

Ik zeg dat die sinaasappel weg is. - Wat?

Weg. - U zegt?

Gestolen. Ontvoerd. De sinaasappel. - Wat?

Zegt u dat de blauwe sinaasappel gestolen is?

Als dat zo is, zeg dat dan gewoon, kapitein. Zonder omwegen.

De sinaasappel gestolen? Onmogelijk. Het is een grapje, niet?

Nee, ik heb professor Zalamea al proberen te bellen.

M'n zeldzaam specimen. Die belangrijke plantkundige vondst.

We moeten Zalamea verwittigen.

Daar gaat m'n reputatie. Dit is werkelijk een catastrofe.

Trifonius, je overdrijft vast het belang van dat stuk fruit.

Wat een tegenslag.

Maar Trifonius... Wat doet die kabouter nu?

Ik moet hem terugvinden. - Trifonius?

Miljarden bommen en granaten. Je lijkt wel een gyroscoop. Hou op met draaien.

Vooruit, geen tijd te verliezen.

Een sinaasappel stelen: Dat is toch gek.

Ja, maar dit was een blauwe sinaasappel...

opgestuurd door een alom bekende wetenschapper.

De diefstal was voorbereid.

Wat me verbaast, is dat het pakje geen uitleg bevatte.

Ik moet professor Zalamea gaan melden dat de sinaasappel gestolen is.

Kapitein, we gaan met z'n drieën naar Valencia.

Met z'n vieren. - Wat? Naar Valencia?

In m'n eentje. Ik ga wel in m'n eentje.

Tot zover m'n beslissing, want hier minacht men de wetenschap.

Kapitein, houd hem toch tegen. - Ho, professor... professor.

Waar is m'n pet?

Waarom niet?

De Andalusische schone deernen, lekkere sangria en flamenco.

Professor, wacht. Trifonius...

Komen naar Valencia. Stop.

Blauwe sinaasappel verstuurd naar Zonnebloem gestolen. Stop. Kuifje.

Zullen we dan maar? - We zijn er, professor.

Wat kan ik voor u doen, heren? - Dit is professor Zonnebloem.

Dit is kapitein Haddock en ik ben Kuifje. En dit is Bobbie.

Kom, we gaan snel naar binnen. Ik wil professor Zalamea zien.

Kalm, Trifonius. We worden aangemeld. Ik geloof dat de professor net komt.

Vooruit. - Welkom in Haciënda Bello Horizonte.

Komt u toch binnen.

Alstublieft, gaat u toch zitten.

Uw komst is een eer en een verrassing. - Hoezo? Kreeg u ons telegram niet?

Nee, ik heb niks ontvangen. - Da's vreemd.

Het is voor ons vertrek verzonden naar professor Zalamea op dit adres.

Kuifje, ik ben de professor niet. Ik stel mij even voor:

Don Lope de Zalamea de Rodriguez Arrobalo Zarabia Y Pueyrredon.

Ik ben de neef van professor Zalamea en aangezien jullie hier voor hem zijn...

zal ik hem laten roepen. Estensorro.

Estensorro, wil je snel m'n neef uit z'n lab gaan halen?

Ik ben verrast dat m'n neef me niet had verwittigd.

We hadden toch een telegram gestuurd.

Maar het is waar, meneer, dat ons bezoek erg plots is.

Heer, de professor is niet in z'n lab. - Da's vreemd.

M'n neef is blijkbaar niet in z'n lab. Laten we gaan kijken.

Deze kant op. Komt u maar.

Komt u ook mee, kapitein. - Ik kom eraan.

Antenor Zalamea is een groot wetenschapper.

Zoals vele wetenschappers is hij wat bizar.

Hij verlaat als het ware nooit z'n laboratorium.

Ik laat z'n eten hier brengen, anders vergeet hij te eten.

Hij wil ook nergens anders slapen.

De blauwe sinaasappel. - Dit is schitterend. Schitterend.

Hij is vast terug tegen het avondmaal. Mag ik u vragen om te wachten?

Ja, natuurlijk.

Ik bied u graag m'n gastvrijheid aan. - Dank u wel, Don Lope.

Maar we willen geen misbruik maken. - Ik doe het met plezier.

Hé, komt u mee, professor? - Ja.

Dit is schitterend.

'Terras van Haciënda Bello Horizonte'

Is uw vriend Zonnebloem weg? Wenst hij geen koffie?

Hij is meteen naar het lab van professor Zalamea gelopen.

Hij is geboeid door uw neef z'n werk. - Een sigaar?

De blauwe sinaasappels.

Wat een wonder.

Een fluorescerend effect. Dat is het vast, hè.

Het spijt me, maar ik maak me zorgen. M'n neef is nog altijd niet terecht.

Luister, maar dat is Bobbie.

Bobbie...

Ze hebben Bobbie verdoofd. - Een ontvoering, hier? Wat erg.

Ze hebben vast ook professor Zalamea. - Nee toch.

Maar dat verklaart ook Antenor z'n verdwijning. Ik roep m'n mensen.

Estensorro, organiseer een zoektocht. We moeten de politie verwittigen.

Als die apen ook één haar krenken van die bovenste beste Zonnebloem, dan...

laat ik ze levend villen, gooi ik ze voor de mieren...

en hang ik ze op aan de hoogste mast.

Bobbie...

'ondertussen in een verlaten oude kerk'

Waar zijn we hier? Wat heeft dit te betekenen?

Wilt u wel meteen stoppen. Ik vraag u te stoppen. Gemeen tuig.

Hoe durft u? Ik ben professor Zonnebloem. Zet mij op de grond.

Ik ben professor Zonnebloem. Laat me gaan, bandiet.

Laat me gaan, gemene bandiet.

Ik vind u hoogst onaardig, meneer.

Stil maar, oudje. Stil maar. - Handen thuis.

Baas, ik heb hier de nieuwe gevangene.

Professor, we konden niet anders dan u ontvoeren omdat u te nieuwsgierig was.

Er zal u niks overkomen als u professor Zalamea helpt bij z'n werk.

Zijn onderzoek schiet goed op.

Zodra alles af is, zult u worden vrijgelaten.

Maar opgepast. Als u niet meewerkt, kunnen we ook heel erg gemeen zijn.

Ik zeg u toch dat ik professor Zonnebloem ben.

Ik ben professor Trifonius Zonnebloem. Laat mij met rust.

Niet duwen. Niet duwen, zeg ik. Begrepen?

Klein ventje. Vooruit.

Professor Zalamea, u hebt bezoek.

Professor Zonnebloem, neem ik aan? Professor Zalamea.

Professor Zalamea? Ik ben professor Zonnebloem.

Het is mij een grote eer, professor. - Professor, het is mij een grote eer.

Ik stel u voor aan de grote baas. - De grote baas.

De grote baas?

Hij vertegenwoordigt een firma die mijn uitvinding wil stelen.

Maar tussen ons, ik houd hem aan het lijntje en intussen knutsel ik wat.

Maar dit houdt geen verband met de blauwe sinaasappels.

De eerste, die voor u, werd gestolen.

De andere vijf zijn pas na m'n ontvoering gegroeid.

Dit is een nieuwe soort, behandeld met m'n nieuwe formule.

Hij is al volgroeid na vijf dagen. - Vijf? Schitterend.

Idioot. Ze saboteren ons. Het is sabotage.

De essentie is om de pitjes op een speciale manier te bestralen.

Het is simpel. Ik leg het even uit. - Dat dacht ik al.

Door de bestraling ondergaat de soort een verandering.

Daardoor wordt de sinaasappel blauw, geeft hij licht en groeit hij sneller.