How the West Was Won

Ouverture

Dit land heeft nu een naam en het staat op de kaart.

Maar de namen en het land moesten gewonnen worden.

Gewonnen van de natuur en van de oermens.

Vijf generaties geleden, slechts 125 jaar terug...

stond dit land alleen bekend als het Westen.

Het was alleen bekend voor een handjevol blanke mannen.

Eenzame pelsjagers die het land doortrokken op zoek naar bevers.

Ze stonden bekend als bergmannen, een nieuw ras.

Mannen als Jim Bridger, Franchère en Sublette, Linus Rawlings.

Meer indiaan dan de indianen in alles behalve in hun bloed.

Alleen hun eigen wetten waren van belang.

Ze waren zo vrij als een vogel, en legden zich nergens vast.

Hun mocassins en onbeslagen paarden lieten geen sporen achter.

Net als de indianen, met wie ze vrede hadden gesloten...

wilden ze niets meer dan wat ze vonden, en soms nog minder.

De bergen, de bossen, het ruige landschap...

waren voor hen net zo standvastig als de sterren...

en net zo onverzettelijk.

Ver achter de bergen, voorbij de heuvelachtige vlaktes...

woonde het volk van het Oosten, dat rusteloos was op een andere manier.

het Erie-kanaal

Mensen die een berg als waterscheiding zagen...

een bos als hout voor huizen...

en een leeg veld als basis voor een boerderij.

Hun gezichten en driften wezen naar het Westen...

sinds Plymouth Rock en Jamestown.

De weg van een pelsjager was een wolvenspoor of een ravijn.

Maar voor hele gezinnen die de zon trotseerden...

moesten er bredere wegen komen.

De wildernis kende geen wegen, alleen rivieren.

En die stroomden naar het noorden of het zuiden.

Of ze stopten bij de Allegheny's.

Tot een nieuwe rivier het licht zag in het hoofd van DeWitt Clinton.

Hij wilde een rivier maken die naar het westen stroomde.

Amerikanen maken hun dromen waar, dus de rivier kwam er.

Het Erie-kanaal verliet de Hudson boven Albany...

en stroomde door de Great Lakes.

Mensen die verlangden naar ongerepte grond en een nieuw leven...

hadden nu een snelweg tot hun beschikking.

En ze trokken verder.

Nu instappen voor Pride of Utica.

vrachtmeester

Allemaal instappen Voor de Pride of Utica.

De Ramseys, Peter Smith...

en het gezin Skoga.

Alle acht leden.

Instappen voor de Pride of Utica.

Gaan jullie naar het Westen vanwege zijn gezondheid?

Ook.

Maar ook omdat er in het Oosten zoveel rotsen zijn.

Ik had een boerderij waarop ik soms honderd ladingen stenen vond.

Zebulon, je hoeft niet zo te liegen.

Vrouw, ik ben een godvrezende man en ik vertel de waarheid.

Ik blies de holen leeg met buskruit.

Op een morgen trok ik de emmer uit de put...

en die zat ook vol met stenen.

Stenen.

Ik bleef daar staan en probeerde me in te houden.

Ik zei tegen mezelf: 'Je hebt een zieke zoon...

je hebt een dochter die naar geen man zoekt.'

Daar zit ze, afwezig als altijd.

En ik heb nog een dochter die niet goed snik is.

Lilith?

Ja, Pa?

Enfin, m'n verhaal.

Ik stond daar met een emmer vol stenen...

en het vooruitzicht op een sombere oude dag.

Ik legde ter plekke een eed af.

'Als ik een man vind met 500 dollar die van stenen houdt...

krijgt deze boerderij een andere eigenaar.'

Nou, meneer. De Heer bood me zo'n man...

en hier ben ik.

Daar is geen woord van waar, Mr Harvey.

We hadden de beste boerderij van de gemeente.

Gebeente Rots. Steenstad, dat was het.

Welnee.

Zijn rusteloosheid heeft ons hier gebracht.

God mag weten waar we terechtkomen.

Oh. dit zijn m'n maatjes. Angus, Brutus en Colin.

Aangenaam.

Ik denk dat ze uw dochters al kennen.

Zijn ze vrijgezel? -Tot nu toe wel.

Nou, Illinois klinkt me steeds beter in de oren.

Lilith?

Lilith, hier. Speel een riedeltje voor deze knappe mannen.

Ik heb geen zin, Pa. -Lilith, hou op net zeuren.

Niet nu.

Goed dan.

een dappere kapitein in Halifax die woonde op het platteland...

hij belazerde een meid, en zij verhing zich op een morgen...

Lilith.

Je weet wel beter.

Welke liedjes kennen jullie? -'Yankee Doodle'.

'Yankee Doodle'? -Hun moeder is dood.

Ze hebben niet veel geleerd over fatsoen.

Goed, speel 'A Home in the Meadow'.

Toe, Eve. Jij ook.

Goed zo.

Toe, zing nee.

Goed zo.

Kom op.

Hou op.

De Flying Arrow wordt beladen.

De Flying Arrow is gearriveerd.

De Prescotts. -We zijn hier. Kon mee.

Alec Harvey en z'n drie zoons.

Jeffrey Rose en gezin.

Het kanaal was slechts een stap richting het beloofde land.

De volgende stappen waren groter en zwaarder.

Zij die een kaartje konden betalen, namen de stoomboot.

Anderen bespaarden geld en trokken richting Ohio, Illinois...

en de vlaktes in die regio.

Lilith, moet je luisteren:

'Het was een ontroerend afscheid in het bos.

De knappe jonge woudbewoner sneed twee hartjes in een boomstam...

liep naar achteren en wierp een mes naar het middelpunt van de harten.'

Middelpunt?

Het stuk waar de hartjes samenkomen. Luister:

'Z'n nauwkeurigheid was uit de kunst.

Drie keer wierp hij het mes. Voor geluk. zei hij de eerste keer.

Voor liefde. Diepe, hemelse liefde, zei hij de tweede keer.

Dat was een gebed, een smeekbede on eeuwige liefde, zei hij daarna.'

Dat is toch prachtig?

Het zal wel. Als mensen zo zouden praten.

Het gaat om het gevoel, niet de woorden.

Ik snap jou niet, Eve.

Je wilt op een boerderij wonen. maar niet met een boer trouwen.

Jij ook niet.

Natuurlijk niet.

Ik wil niets te maken hebben met boerderijen.

Ik wil zijden jurken. mooie koetsen en een man die lekker ruikt.

Wat ik wil, ligt in het Oosten, niet in het Westen.

Maar ik kom daar nog wel. Let maar op.

Jij weet nog niet wat je wil.

Het gaat om de man, niet om waar hij woont.

Zijn jullie zover? -Ja.

Pap, er kont iets aangevaren. Vijandige indianen, denk ik.

Zijn het piraten, Zebulon? -Geen idee.

Een eerlijke man vaart niet 's avonds.

Ik zie maar één man, Pa.

Dat is een piratentruc. Ze verstoppen zich in de boot...

tot ze je bespringen.

Pak m'n pistool, Colin. -Oké. Pa.

Kom rustig naderbij. vreemdeling.

En zorg dat we je handen kunnen zien.

De naam is Linus Rawlings.

Ik heb honger en kom in vrede.

Wat heb je in je boot? -Beverhuiden.

Beverhuiden, zei ik.

Ik heb nooit een beverhuid gezien. Mr Rawlings.

Dan zal ik u er een laten zien, mevrouw.

Alstublieft.

Dat is heel zacht.

Het is een mooie huid.

M'n excuses. meneer.

Ik dacht dat u een piraat was. -Ik ben geen piraat.

Kom. laten we gaan eten en elkaar leren kennen.

Nee, die is van u. Die mag u houden. mevrouw.

Zo, je hapte wel snel toe.

Is hij de woudbewoner waarop je hebt gewacht?

Hij heeft vast een vrouw en zes kinderen die op hem wachten.

Dank u, mevrouw. Dat was heerlijk.

U hebt maar vier borden vol op. Ik dacht dat je het vies vond.

Het is niet goed om veel te eten op een lege maag. mevrouw.

Waarom reist u zo laat op de avond?

Ik wil graag naar Pittsburgh.

Ik heb de stad lang niet gezien.

Wij kennen geen bergmannen.

Zeg eens. zijn de Rocky Mountains zo hoog als ze zeggen?

Dat weet ik niet precies. Ik heb er nooit een beklommen.

Weet u, dat is niet geheel waar.

Jim Bridger en ik...

begonnen een van de kleinste bergen te beklimmen.

Op een dag zagen we een man...

met twee enorme witte vleugels...

en een harp in z'n hand.

En ik zei tegen Jim:

'Jim, die blik op z'n gezicht bevalt me niet.'

Jim was het wel net me eens...

dus maakten we ons uit de voeten.

Tot op de dag van vandaag heb ik de Rocky's niet goed bekeken.

Ik weet nog wel... -Zebulon.

Wat? -Eén leugenaar is meer dan genoeg.

Nou, het is ondertussen wel bedtijd. We willen morgen vroeg beginnen.

We zien u wel bij het ontbijt.

Dat is erg gastvrij van u, Mr Prescott...

maar soms wil ik 's ochtends meteen gaan.

Misschien ben ik dan al weg, maar bedankt.

Ik wil jullie allemaal bedanken. Welterusten.

Rare snuiters, die bergmannen. -Ja. net als een rookpluimpje.

Jeetje, dat lijkt mijn deken wel. -Dat is het ook.

Ik ben in de war, mevrouw. Wiens slaapplek is dit?

Van u.

De laatste keer dat ik zo'n bed zag, was in het Oosten.

Waarom deed u het?

Het is niet beleefd om een meisje zoiets te vragen.

Nou ja, er schort wel wat aan m'n manieren.

Maar evengoed bedankt. Welterusten, mevrouw.

Zijn indianenmeisjes mooi?