Die ersten 200 Zeilen.
- Καλημέρα. - Άντε γαμήσου.
- Γεια σου. - Γεια σου.
Κράτα αυτό.
Καθαρός πάγος!
Λίλι, τι κάνεις;
Φύγε από δω!
Σιν...τι στο πούτσο, φίλε;
Είμαστε στη μέση...
πάμε να φύγουμε!
Σιν, έλα.
Γλυκιά μου, μάντεψε ποια βρήκα σήμερα.
Την Σου, την μητέρα του Τζορτζ, θυμάσαι τον Τζορτζ;
Πήγες κατασκήνωση μαζί του, ήταν έξυπνο παιδί.
Δεν θυμάμαι.
Ο περίεργος Τζορτζ, έτσι τον φώναζες.
Τέλος πάντων, σε θυμάται πολύ καλά στην κατασκήνωση.
- Έτσι, σκέφτηκα ίσως... - Όχι.
Μαρία, αφού δεν ξέρεις τι θα πω.
Απλά όχι.
Εντάξει, αφού δεν θέλεις να ακούσεις τα υπόλοιπα...
- ...που θα έλεγα, κανένα πρόβλημα. - Όχι, θέλει.
Ξέρεις ότι η μητέρα σου προσπαθεί να βοηθήσει, έτσι;
Σωστά;
Ναι.
Ήθελα να πω ότι αφού ο Τζορτζ είναι εδώ...
και αρέσει ο ένας στον άλλον...
τώρα που φτάνει η χειμερινή χοροσπερίδα μπορείτε να πάτε μαζί.
- Δεν θα πάω στη χοροσπερίδα. - Γιατί όχι;
Επειδή είναι βλακεία και δεν θέλω να συμμετάσχω.
Μα είναι μια όμορφη παράδοση.
Είναι η τελευταία σου χρονιά, θα το χάσεις
Να χάσω τι;
Θα είναι ωραία.
Υποθέτω ότι χρειάζεται χρόνο να το σκεφτεί.
Θεέ μου Έιμι, είναι σχεδόν 18.
Λοιπόν, είναι ακόμα μικρή.
- Δεν έχει φίλους. - Είναι φίλη με την Λίλι.
Η Λίλι είναι μια συνήθεια, όχι φίλη.
Δεν έχει κοινωνική ζωή, ούτε αυτοπεποίθηση.
Απ'όσο ξέρω...
δεν έχει ποτέ συνομιλήσει με αγόρι.
Ούτε που άγγιξε το φαγητό της.
Ζυγίζει λιγότερο απ'ότι πριν από δύο χρόνια.
Ξύπνα, Έιμι! Κοίτα την!
Έχουμε μια διαταραγμένη κόρη.
Είσαι πολύ σκληρός μαζί της...
απλά πρέπει να της δώσουμε χρόνο να σκεφτεί.
Να σκεφτεί τι;
Γεια σου, γλυκιά μου.
Μπαμπά, εεε...
Χθες την νύχτα...
δεν ήξερα τι να κάνω.
Αλλά εγώ, ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
Δεν κοιμήθηκες;
Ναι, εγώ...εννοώ...
όχι, δεν κοιμήθηκα καλά.
Φαίνεσαι χάλια.
Είσαι σίγουρη ότι θέλεις να πας σχολείο;
Τι;
Ξέρω ότι είναι ζούγκλα εκεί έξω...
αλλά πρέπει να βάλεις τα δυνατά σου και να κάνεις το καλύτερο.
- Δεν θέλεις να πας μπροστά; - Θέλω, αλλά εγώ...
Τι συμβαίνει;
Δεν κοιμήθηκε, ξανά.
Κοίτα, ο ύπνος το βράδυ είναι απαραίτητος για όλους μας...
αλλά κυρίως για μια νεαρή κοπέλα που μεγαλώνει.
Γιατί δεν κάνεις μία αρχή;
Πήγαινε πάνω, βάλε λίγο μέικ απ.
Θα δείχνεις καλύτερα και θα νιώσεις καλύτερα...
στο υπόσχομαι, πίστεψέ με.
Αλλά η ομελέτα της θα κρυώσει.
Και οι δύο ξέρουμε ότι δεν θα φάει την ομελέτα.
Πήγαινε.
Γλυκιά μου, τι συμβαίνει;
Γλυκιά μου, πήγαινε.
Ξέχασέ το.
Καλημέρα.
Γεια.
Λοιπόν, τι λες;
- Είναι καλός. - Καλός;
Εντάξει, είναι πάρα πολύ καλός.
Είναι το αγόρι που δεν ήθελες να βγείτε.
Είναι ένα πράσινο τούρμπο με υπερσυμπιεστή 911.
Αυτό δεν είναι σίγουρα καλό.
Ναι, έρχομαι!
Συγνώμη, Μαρία.
Γεια σου, μωρό μου.
Αύτο δεν είναι αστείο.
Είσαι καλά; Συγνώμη.
Δεν ήθελα πραγματικά να το κάνω αυτό.
Ίσως πρέπει να βλέπει που πηγαίνει.
Είσαι καλά;
Σιν, έχεις ξεφύγει τελείως.
Μαλάκα...
Εξαφανίσου, Πολ.
- Μωρό, δεν αξίζει. - Γαμημένο φρικιό!
- Τα λέμε στην προπόνηση. - Σοβαρά;
Μικρή σκύλα!
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Μήπως να φύγουμε; - Εντάξει.
Μαρία!
Μαρία!
Δεν είσαι πραγματική.
Σε φαντάζομαι.
Γιατί σε βλέπω;
Γιατί είμαι εδώ.
Ποιά είσαι;
Δεν με θυμάσαι;
- Δεν σε ξέρω. - Ήμουν πάντα εδώ.
Κοίτα στο παράθυρο, είμαι όπου κι αν είσαι.
Κάθε φορά που βλέπεις τον εαυτό σου, στην πραγματικότητα είμαι εγώ.
Πόσο καιρό είσαι εδώ;
Πόσο καιρό;
Τι θέλεις;
Τι θέλεις από μένα;
Μπορώ να πάρω μακριά την στεναχώρια σου.
Άκουσε, είμαι εδώ για σένα, σε ξέρω.
Ξέρω το μυστικό σου, τις επιθυμίες σου, τους φόβους σου...
ποιον αγαπάς και ποιον μισείς.
Σε ξέρω πολύ καλά.
- Αλλά δεν είσαι εγώ; - Όχι.
- Ποιά είσαι τότε; - Κοίταξέ με.
- Τι; - Κοίταξέ με.
Τι βλέπεις;
Βλέπω ότι μοιάζουμε.
Πως μοιάζεις;
Εγώ...είσαι όμορφη.
Είμαστε όμορφες.
Πως σε λένε;
Άιραμ.
Άιραμ.
Γλυκιά μου, σήμερα φαίνεσαι πολύ καλύτερα.
Ναι, βλέπω πως κοιμήθηκες όμορφα.
Ναι.
Καλό για σένα, γλυκιά μου.
Τελικά αποφάσισα να πάω στη χοροεσπερίδα.
Ναι;
Γλυκιά μου, αυτό είναι υπέροχο. Λοιπόν, ποιο θα είναι το τυχερό αγόρι;
- Κανένας. - Κανείς, ακόμα.
Ξέρεις, το σημαντικότερο είναι ότι θα πάει, σωστά;
Το οποίο είναι υπέροχο. Έκανες μια καλή πρόοδο.
Λίλι!
Θα πάμε στο παγοδρόμιο σήμερα;
Θέλεις να μάθεις πατινάζ;
Ναι, θα την μάθω για την χειμερινή χοροεσπερίδα.
Τέλεια, με ποιον θα πας;
Mε κανέναν...ακόμη.
Λοιπόν, θα πάμε για πατινάζ σήμερα ή...
Σκατά, όχι, είναι Πέμπτη.
Έχω ραντεβού με τον μπαμπά μου.
Εσείς οι Μπρένανς είστε περίεργοι.
Δεν ξέρεις τίποτα.
Εντάξει, αύριο λοιπόν;
Άυριο.
Θέλει να μάθει πατινάζ;
- Ναι, θέλεις να της μάθεις; - Όχι.
Φαίνεται σαν να είναι κάποια άλλη, περίεργο.
Είναι ένας ασθενής μέσα, κάθισε.
- Τελειώνει όπου να'ναι. - Εντάξει.
Ωραία.
Αυτό είναι 278.
Και αυτό είναι 286.
- Μου επιτρέπεται; - Ναι.
Ευχαριστώ.
Αυτό που θα κάνουμε είναι να τοποθετήσουμε...
τις θυλές σου εκεί που πρέπει να είναι.
Ένα εμφύτευμα εδώ κάτω κι εδώ...
και θα είναι τέλειες.
Λοιπόν, πως πήγε το σχολείο, Μαρία;
Είναι καλά.
Είσαι τυχερή που είσαι στο λύκειο.
Μου λείπουν πολύ εκείνα τα χρόνια.
Χωρίς έννοιες, το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι τα αγόρια, σωστά;
Νάομι, θα μπορούσες να περάσεις τις φόρμες με την κυρία Ρόμπινσον, παρακαλώ;
Να προγραμματίσεις την μαμοπλαστική...
και μια κοιλιοπλαστική για μερικές εβδομάδες.
Γεια σου, γλτκιά μου.
- Γεια σου. - Κλαούντια.
Έχουμε ραντεβού σήμερα;
Όχι, απλά ήθελα να έρθω.
Σε παρακαλω.
Δεν μπορώ πραγματικά σήμερα, η κόρη μου είναι εδώ.
Ήρθες πολύ νωρίς εδώ, έτσι; Δεν είπαμε στις 18:00;
Ναι, συγνώμη.
Δεν μπορείς να το δεις για 10 λεπτά;
Εντάξει, ας το δούμε τώρα.
Μια χαρά, ορίστε.
Φαίνεται μία χαρά.
Θα σε θυμηθώ.
Ναι.
Νόμιζα ότι αυτό το Σαββατοκύριακο δε θα έρθεις.
Κι εγώ, Σ'αγαπώ πάρα πολύ.
Κι εγώ Σ'αγαπώ.
Είσαι καλά, γλυκιά μου;
Ναι.
Μαρία, γεια σου.
Δεν νομίζω ότι έχουμε γνωρίσει πριν, πρέπει να είστε ο γιατρός Μπρέναν.
- Κι εσύ είσαι; - Ο Μαρκ.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω, γιατρέ.
Θα ήθελα να καθίσω μαζί σας, να μάθω κάποια πράγματα...
No comments yet. Be the first to leave one.