Die ersten 200 Zeilen.
ΕΡΩΤΑΣ ΤΗΣ ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ
Να σου πω.
Ακίνητος.
Μιλάω!
Αυτό που είπες πριν.
Τι εννοούσες;
Σοκ-ριου.
Χιον-τζουν;
Τι θες εσύ εδώ;
Ήρθα αεροπορικώς για να σε δω.
Μου έλειψες.
Τι κάνεις;
Δεν βλέπεις ότι μιλάμε;
Σε ξέρω εσένα.
Είσαι ο Τσόι Σουνγκ-χιο, έτσι; Ο παιδικός φίλος της Σοκ-ριου.
Νομίζω με ξέρεις κι εσύ.
Χαίρω πολύ. Σονγκ Χιον-τζουν.
Δεν μπορώ να πω το ίδιο.
Ούτε και είμαστε για χειραψίες.
Ώστε έτσι;
Γιατί ήρθες εδώ;
Και γιατί τώρα;
Γιατί, τι συνέβαινε;
Δεν χρειάζεται να σου απαντήσω.
Πάμε, Σοκ-ριου.
-Στάσου. -Έχω κάτι να πω.
Πολλά, μάλιστα.
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
-Κύριε. Κυρία. -Τι διάβολο κάνεις;
Πώς τολμάς να έρχεσαι εδώ;
Άσε με.
Άσε με!
Μι-σουκ, μη μ' εμποδίσεις.
Ακόμη κι αν πεθάνω, θα το τσακίσω το κάθαρμα!
Δεν σ' εμποδίζω.
Μα δεν μπορείς να το κάνεις εδώ.
Φτάνει μία διατάραξη ησυχίας.
Παλιοκάθαρμα…
Απ' το γραφείο γυρνάς, Σουνγκ-χιο;
Ναι.
Θα είσαι κουρασμένος. Πήγαινε.
Σοκ-ριου, έλα σπίτι.
Κι εσύ, Χιον-τζουν.
Μαμά! Γιατί τον καλείς στο σπίτι;
Το θέμα είναι μεταξύ μας.
Θα το λύσω εγώ.
Είναι οικογενειακό θέμα. Έχουν πρωτόκολλο οι σχέσεις.
Χωρίσατε χωρίς τη συναίνεσή μας!
Παιχνίδι είναι ο γάμος;
Φτάνουν τα λόγια. Ελάτε.
Θες άλλο φαγητό;
Ναι, ευχαριστώ.
Πώς κι είναι τόσο ήρεμη και γενναιόδωρη;
Κάτι μέσα της δεν αφήνει κόσμο να πεινάσει.
Μήπως θέλει εξορκισμό;
Κι ο γαμπρός μου πάντα τόσο ξεδιάντροπος ήταν;
Τι γαμπρός; Μην τον λες έτσι!
Τότε νόμιζα ότι απλώς προσπαθούσε να είναι φιλικός.
Πριν δυο χρόνια,
ήρθε για διακοπές γιατί η Σοκ-ριου είχε δουλειά.
Μου έδινε γερό χαρτζιλίκι!
Κλείσ' το στόμα σου.
Θες άλλη σούπα;
Ναι, να 'στε καλά.
Έλεος!
Δεν ξέρει να λέει όχι!
Τον αλητάκο!
Έλεος!
Μπαμπά, πού πας;
Στην ταράτσα.
Δεν αντέχω να είμαι στον ίδιο χώρο με τον μπάσταρδο!
Δώσ' του τα όλα!
Φάε μέχρι να σκάσεις!
-Τρώγε. -Ευχαριστώ.
Το κεφάλι μου.
Γιατί δεν μπαίνεις μέσα; Για τη Σοκ-ριου δεν ήρθες;
Άσ' το. Είναι ένας ανεπιθύμητος επισκέπτης μέσα.
Ανεπιθύμητος επισκέπτης; Ποιος;
Ο πρώην της Σοκ-ριου.
Τι;
Στα ναρκωτικά το 'ριξε το κάθαρμα;
Πώς τολμάει να εμφανίζεται μπροστά της;
Πέθανε.
Μην κάνεις τίποτα.
Γιατί; Σκότωμα θέλει ο κόπανος.
Εμένα μου λες;
Χόρτασες;
Ναι, ήταν πεντανόστιμα. Ευχαριστώ.
Ωραία.
Νιώθω πως έκανα το καθήκον μου, οπότε τώρα θα πω τι σκέφτομαι.
Μαμά, γιατί μιλάς σαν να παίζεις σε ιστορικό δράμα;
Μαθαίνω
ότι η Σοκ-ριου σε απάτησε. Είναι αλήθεια;
Ορίστε;
Όχι βέβαια…
Ή το έκανες;
Τότε,
την απάτησες εσύ;
Όχι.
Μα έφταιγα εγώ.
Αναλαμβάνω την ευθύνη για τη διάλυση του αρραβώνα μας.
Βρε αλήτη!
Μη, μπαμπά.
Χιον-τζουν, αρκετά.
Δεν είναι έτσι, μαμά.
Ένιωθα ότι η κόρη μου δεν θα το έκανε αυτό.
Παρόλα αυτά, ήθελα να σιγουρευτώ.
Αν ήταν αλήθεια, ήθελα να ζητήσω συγγνώμη.
Αφού δεν είναι έτσι…
Κάθαρμα.
Τώρα θα τις φας!
-Κάτσε, αγάπη μου. -Μαμά!
-Μι-σουκ! -Μαμά! Είπα ότι δεν έφταιγε αυτός.
Όχι μ' αυτό! Θα τον σκοτώσεις!
Θα τον σκοτώσω και θα πάω φυλακή!
Ρε κάθαρμα!
Πώς τόλμησες να την πληγώσεις;
Πώς τόλμησες;
-Σου είπα δεν έρχομαι φυλακή μαζί σου! -Σε παρακαλώ!
Χιον-τζουν, πάμε.
Το 'χω ξαναδεί αυτό.
Τελείως ντεζαβού!
-Σήκω! -Χτυπήστε να ξεδώσετε.
Γι' αυτό ήρθα.
-Θα πεθάνεις! -Ωραία.
Λες να μην το κάνω;
Μαμά! Έλεος!
-Σταμάτα! -Όχι πολύ!
Πολύ δυνατή είναι!
Πάμε, είπα!
Έλα.
Κυρία, συγγνώμη.
Βρε αλήτη! Δεν θα βγει σώος από δω μέσα!
Θα ξανάρθω, κύριε.
Μην τολμήσεις, ρε κάθαρμα!
Αν σε ξαναδώ εδώ,
θα σου πάρω το κεφάλι, καθίκι!
Έχω γυμνασμένο γιο, αλήτη!
Μια φλογερή αίσθηση δικαιοσύνης βγαίνει από μέσα μου.
Δεν σβήνει με την μπίρα.
Θες άλλη μία;
Πάμε να κάνουμε σκηνή. Πληρώνω εγώ.
Ούτε την μπίρα δεν θα πληρώσεις.
Εσύ ήθελες να τον σκοτώσεις.
Έτσι το είπα.
-Από πού κι ως πού; -Τι;
Τι εννοείς;
Είσαι ο γιος της φίλης της μαμάς της Σοκ-ριου.
Είστε κολλητοί από παιδιά.
Ακριβώς.
-Είμαστε μόνο φίλοι. -Άκου.
Η φιλία είναι απίστευτο πράγμα.
Ένας ορισμός του φίλου είναι "Εκείνος που κουβαλάει τις στενοχώριες μου".
Δεν είναι τέλειο;
Κι αν εμπλακώ και της βγουν κι άλλες στενοχώριες;
Δεν ξέρω καν πώς νιώθει.
Δεν παλεύεσαι! Πόσο θα το συνεχίσεις αυτό;
Αν σκεφτώ πόσα χρόνια έχεις χάσει,
θα 'χες σκάψεις μέχρι τον πυρήνα της Γης.
Μο-ουμ, μήπως…
Ακριβώς. Άνοιξα τη χρονοκάψουλα.
Μόνο το γράμμα έπρεπε να θάψεις.
Αν κρύβεις και τα συναισθήματά σου,
πώς να τα ξέρει κάποιος;
Κοίτα.
Μόνο εσύ υποφέρεις.
Δεν της το είπες, έτσι;
Παλάβωσες;
Σουνγκ-χιο, πρέπει να σωθείς απ' την ανεκπλήρωτη αγάπη.
Δεν μπορώ να σε σώσω εγώ.
Όμως…
θα σε στηρίξω.
Έφυγα.
Έπρεπε να τον δουλέψω λίγο περισσότερο.
ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 7 ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΕΡΩΤΑ
Γιατί ήρθες;
Για να φας της χρονιάς σου απ' τους γονείς μου;
Όχι. Ήρθα για να ζήσω.
Ήρθα επειδή ήθελα να ανασάνω, να φάω, να κοιμηθώ ξανά.
Χωρίς εσένα,
δεν μπορώ να κάνω βασικά πράγματα, να ζήσω.
Δεν είναι εξαιτίας μου.
Ούτε επειδή ήμασταν κάτι ξεχωριστό.
Το ίδιο θα ήταν με οποιαδήποτε.
Τα είχαμε χρόνια.
-Προφανώς νιώθεις έτσι. -Μην το λες.
Όσο κι αν με μισείς,
μη μιλάς σαν να μην είχαμε τίποτα.
Σοκ-ριου,
ήρθα να σε ξανακερδίσω.
Σ' αγαπώ ακόμη.
Χιον-τζουν, τελείωσε μεταξύ μας.
Δεν νιώθεις αγάπη.
Συνήθεια είναι.
Κακιά, που δεν την έκοψες ακόμη.
Μην ξανάρθεις εδώ. Σε παρακαλώ.
Θα κοιμηθώ εδώ. Φέρε ρούχα.
Τι;
Θεέ μου.
-Το έσκασες; -Μάλλον.
No comments yet. Be the first to leave one.