Die ersten 200 Zeilen.
บรรยายไทยโดย: AM_1977
ก็คุณเป็นคนให้ฉันไว้ใช้เองนะ
ผมให้ใช้ในกรณีที่มันฉุกเฉิน
แต่นี่คุณเอาไปใช้ที่บาร์ กับใคร ฮือ
อ้า...น่ารำคาญจริงๆ เลิกคิดเล็กคิดน้อยได้ไหม
บ้าเอ๊ย
มามะ ยาหยี
- ปล่อย ปล่อยฉันนะ - มาหาความสุขกันเถอะน่า
บอกว่าให้ปล่อยฉัน
อึนเฮ คุณเป็นไรไหม
ที่รัก คุณก็ได้ยินใช่ไหม
ดูสิ่งที่ฉันต้องเจอสิ ฉันว่า ฉันคงอยู่ที่นี่ต่อไปไม่ไหวแล้วล่ะ
แต่ก็ยังไม่มีเงินย้ายอยู่ดี
ไหนคุณบอกว่าจะช่วยให้ฉันย้ายออกไปไง
ช่างเถอะ พูดไปก็เท่านั้น แค่นี้นะ
ก็บอกว่าจะวางแล้วไง
บ้าเอ๊ย
คุณรู้ใช่ไหมไอ้ผู้ชายโรคจิตห้องข้าง ๆ
นั่นแหละ ฉันเจอเขาอีกแล้ว
ใส่หมวกกันน็อคก็ไม่ยอมถอด
สองวันที่แล้ว ก็มาด่อม ๆ มองหน้าห้องฉัน
คุณก็รู้ว่า หลายวันก่อนฉันทำกุญแจหาย
ฉันโทรเรียกช่างทำกุญแจ
เขาจะประสาทหรือเปล่า มาถามข้อมูลโน้นข้อมูลนี้
ก็แค่มาเปิดให้ก็จบ แล้วไอ้โรคจิตนั่นก็มาด่อม ๆ มองๆ
เดี๋ยวนะ
ออกมา
เปิดประตูสิ ไอ้โรคจิต
มันชักจะมากไปแล้วนะ
แกคิดว่าฉัน ไม่มีหลักฐานเหรอ
โชคร้ายของแกแล้วล่ะ ฉันบันทึกไว้หมดแล้ว
ฉันจะเรียกตำรวจ แกเสร็จฉันแน่
แกเสร็จฉันแน่
หนูมาทำอะไรตรงนี้
หนูพักอยู่ที่ไหน แล้วแม่ล่ะ
ได้เวลานอนแล้วนะ ไปนอนซะ
กลัวฉันจะเรียกตำรวจหรือไง
มีเรื่องเล่าลือว่า
ในบริเวณรอบ ๆ ละแวกที่ฉันอาศัยอยู่
เกี่ยวกับผู้บุกรุก ที่ซ่อนตัวอยู่ในบ้านของคนอื่น
และแอบอาศัยอยู่ที่นั่นอย่างลับ ๆ
"ซ่อนหา ฆาตกรรมอำมหิต"
พวกเขาอยู่ไหนน๊า
ซ่อนดี ๆนะ แม่จะหาแล้วนะ
ไปแล้วนะ
พวกเขาอยู่ไหนน๊า อยู่ที่เตียงหรือเปล่า
นี่แนะ จับได้แล้ว
เหลือ โฮเซ อีกคน
จะไปไหน โดนจับได้แล้ว
เขามาอีกแล้ว
เขามาบ่อยเหรอ
อย่าให้พูดเลย ชอบมาพูดพล่ามเป็นประจำ
เขาก็ดูไม่เหมือนคนบ้า
ทำไมชอบมาที่นี่นักนะ
เขาเคยเข้ามาข้างในร้านบ้างไหม
ไม่ช้าก็เร็วนี้แหละ ใครจะไปรู้
ผู้จัดการคะ เราจะแจ้งความไว้ก่อนดีไหม
รู้อะไรไหมคะ แม่
แม่คะ อะไรเหรอ
ที่รัก
คุณทานยาหรือยัง
ต้องบอกฉันนะ ถ้าอาการหนัก
พ่อ พี่โฮเซ แกล้งหนู
โฮเซ ขอโทษน้องซะ
ไม่ น้องเริ่มก่อน
หนูไม่
โกหก เธอแกล้งก่อน
หนูไม่ได้เริ่ม
พอแล้ว พอแล้ว
ฮัลโหล...
โทษนะครับ พูดอีกทีครับ
คุณรู้จัก เบคซองชุล ไหม
- ขอโทษนะครับ - เบคซองชุลน่ะ
ฮัลโหล...
- ครับ - คุณรู้จักเขาไหม
คุณเป็นใครครับ แล้วคุณรู้จักเขาได้ยังไงครับ
งั้นก็แสดงว่าคุณรู้จักเขา
มีเรื่องอะไรครับ
ผมอาจจะคิดผิดนะ แต่ผมว่าเขาหายตัวไป
"เบคซองชุล: ไม่มีหัวเรื่อง"
ฉันได้ยินมาว่านายย้ายที่อยู่ใหม่ แต่ก็ยังไม่ได้ข่าวอะไรจากนายเลย
มีบางอย่างที่ฉันต้องการได้ยินจากนาย
นั่นไงน้องชายใหม่ของลูก ซองซู กล่าวทักทายสิ
ฉันได้ยินมาว่านายแต่งงานที่อเมริกา
มีลูกสองคน นั่นคือสิ่งที่ฉันได้ยินมา
หลังจากแม่เสียชีวิต ไม่มีใครที่ฉันจะไปมาหาสู่ได้
ชีวิตมันลำบากและโดดเดี่ยวเหลือเกิน
ฉันจะโดนไล่ออกจากที่ฉันพักเร็ว ๆ นี้
ไม่มีที่ไหนเลยที่จะไปได้
มาพบกันหน่อย ทิ้งที่อยู่ของนายไว้ด้วยนะ
ฉันแค่อยากจะถามอะไรนายบางอย่าง
ซองชุล
"พ่อแม่อันเป็นที่รักของเรา เบคกิชุล คิมซุนฮี"
ว่าแต่...
ซองชุลมาที่นี่บ้างไหม
ซองชุลเหรอ เขาจะมาทำไม
เขาไม่มีสิทธิที่จะมาที่นี่ด้วยซ้ำ
จนถึงวันนี้ได้ยินชื่อของเขาทีไร
พ่อของฉันโกรธเป็นฟืนเป็นไฟทุกที
ผมเป็นคนดูแลอพาร์ตเม้นท์ของคุณเบค
ไม่ได้เจอเขา นี่ก็น่าจะเดือนได้แล้วมั้ง ตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่ได้คุยกัน
ผมเจอเบอร์โทรของคุณในห้องของเขา
คุณมาจัดการเก็บข้าวของ ของเขาได้ไหม
ใครเหรอ ซองชุล
ที่รัก
เขาย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่
หลังจากที่ถูกปล่อยตัว น่าจะสองปีได้แล้วมั้ง
คุณก็รู้ใช่ไหมว่าเขาต้องโทษจำคุก
เป็นไปได้ไหมว่าเกิดเรื่องร้ายกับเขา
ผมก็ไม่ได้กังวลอะไรมากมายนะ
เพราะมันเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับที่นี่
มันอยู่ใกล้ท่าเรือ พวกมิจฉาชีพมันเยอะ
ส่วนใหญ่คนอยู่ที่นี่ก็แค่มาพัก เพื่อจะหนีออกนอกประเทศ
โดยเฉพาะพวกค้างค่าเช่า ไม่อยากพูดถึง ห้องพังยับเยินเลยละคุณ
เป็นไปได้มาก ว่าเขาอาจจะหนีไป
ผมอยู่ข้างล่างนะ เสร็จเมื่อไหร่ก็แจ้งผมละกัน
เขาไม่ได้เช่าอยู่กับใครนะ ทำไมเหรอครับ
ดูเหมือนว่าเขาจะอาศัยอยู่กับใครสักคน
ผมก็ชักจะสงสัยแล้วสิ
317 เหรอ
ครับ
มีอะไรเหรอ
คุณรู้จักผู้ชายที่พักห้องนั้นไหมครับ
ฉันไม่แน่ใจ
นั่นใคร
โทษนะ ฉันกำลังยุ่งอยู่
พูดดัง ๆหน่อยสิ
ที่อพาร์ตเม้นท์นั่น คนที่พักอยู่ที่นั่น
ฉันไม่รู้หรอก
คุณครับ
พ่อไม่อยู่บ้าน พ่อบอกว่า ไม่ให้เปิดประตูให้คนแปลกหน้า
เดี๋ยว
หนูไม่ได้พักอยู่กับแม่ใช่ไหม
แม่ผมเสียชีวิตเมื่อสองปีก่อน คุณลุงรู้ได้ไง
414, ชาย 2 คน
415, ชาย 1 หญิง 1 เด็ก 2 คน
416, หญิง 2 คน
317, ชาย 1 คน
และ...
หนูเป็นภรรยาของเขานะ เขาปิดเรื่องนั้นได้ยังไง
หนูจะทำยังไงดี หนูกำลังมึนไปหมด
แม่ครับ ขอผมไปเล่นเกมส์ตรงนั้นได้ไหมครับ
โฮเซ ไม่เห็นหรือไงว่าแม่ กำลังคุยกับคุณยายอยู่
ก็ผมอยากเล่นเกมส์นี่นา
ใช่ หนูด้วยคะ
แม่ค่ะ สักครู่นะ
ก็ได้ ไปเล่นกัน
- ครับ - ดู ซูอาห์ ด้วยนะ
- เข้าใจแล้วครับ - ซูอาห์ จับแขนพี่ไว้นะ
คะ
ตอนนี้เหรอ
เราอยู่ที่ ที่พักพี่ชายเค้า
ใช่
อย่างที่หนูบอกแม่
ดูเหมือนว่าเขากำลัง มีปัญหาใหญ่อยู่
เขาออกจากโรงเรียนมัธยม แบบไม่บอกไม่กล่าว
ใช่
เดี๋ยวหนูโทรไปหาใหม่นะ
นี่เด็กน้อย
หนูเห็นเด็กที่มานั่งเล่นเกมส์ตรงนี้ไหม
พยุงฮวา
ขอโทษนะคะ ฉันกำลังตามหาลูกฉันน่ะ
โฮเซ
โฮเซ...
โฮเซ
แม่...
โฮเซ แม่...
นี่ คุณกำลังทำอะไร
ออกมาจากรถ...
แม่
โฮเซ... เปิดประตู
เปิดประตูและก็ออกมา
เปิดประตูสิวะ แล้วก็ออกมาจากรถ
ออกมา
ออกมาจากในรถ
นี่แนะ
ออกมา เดี๋ยวนี้
ไป... ไปให้พ้น
แม่... ไม่เป็นไรนะ
เกิดอะไรขึ้น คุณไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไรนะครับ คุณ
คุณครับ
พวกคุณคงจะตกใจกัน สถานที่แห่งนี้ก็เป็นแบบนี้แหละ
ฉันเลยไม่เคยปล่อยให้ลูกอยู่คนเดียว
ขอบคุณมากครับ แต่คุณไม่จำเป็นต้อง...
ไม่เป็นไรคะ เข้าไปดื่มน้ำชากันก่อน
ฉันก็เพิ่งมีคนมาพูดคุยด้วย
เสื้อคุณสวยดีนะคะ ซื้อมาจากที่ไหนคะ
เข้ามาก่อนสิคะ
เข้ามาสิคะ
มันรกไปหน่อยนะ
แต่มันก็ใหญ่ที่สุดในตึกนี้
นั่งก่อนสิคะ
เดี๋ยวฉันไปชงกาแฟให้นะ
มันเป็นอพาร์ตเม้นท์ 2 ห้อง แล้วรวมเป็นห้องเดียว
มันก็เลยทำให้ดูใหญ่กว่าของคนอื่น
วิวดีด้วยนะ
เราเพิ่งย้ายมาจากสถานที่เล็ก ๆ แถวนี้
เราไม่สามารถอยู่ในที่แบบนั้นได้ตลอด
หวัดดี ฉันชื่อ พยุงฮวา แล้วเธอชื่ออะไร
No comments yet. Be the first to leave one.