Die ersten 200 Zeilen.
ความเดิมตอนที่แล้ว
รีเบคก้าไม่อยู่แล้ว คุณไปพูดอะไรกับเธอ
ฉันถามเธอว่ายังรักคุณอยู่ไหม แล้วเธอตอบว่ารัก
ฉันพยายามจะบอกซัมเมอร์ แต่ก็บอกไม่ได้
งั้นเธอมาเพื่อมาบอกเลิกกับฉันเหรอ
แต่แล้วฉันก็บอกได้
พ่อแค่เชื่อว่าเราควรระวังไว้ก่อน
เคเลบก็จะขอผลตรวจดีเอ็นเอ
- ให้เขารับเธอเป็นลูกไม่ได้นะ - นายพูดเรื่องอะไร
เขาอาจจะไม่ใช่พ่อเธอ
ตอนที่เกือบจะได้ทำ...
มันมีเสียงในหัวฉัน
เสียงเซธเหรอ
ขอให้สนุกสุดเหวี่ยงที่อิตาลี
ฉันโอเค
ฉันทำใจได้แล้ว
ไม่อยากจะเชื่อเลยครับว่าผมพูดแบบนี้
แต่ฝนกำลังตกในดิโอ.ซี.
เนอะ มันบ้ามาก ขอบอกเลยนะ
รถติดแบบนรกแตก ถนนสาย 405 นี่แน่นมาก
ถนนสาย 5 สาย 710 ก็ติดขัดหมด
เดินทางปลอดภัยและแห้งสนิท
แล้วก็ขอให้ได้เห็นแสงแดดกันอีกครั้ง
น่าอร่อยมาก
นี่ ฉันอยากจะคุยกับนาย
นายจะมากินข้าวเช้าทางนี้ไหม
ฉันต้องทำความสะอาดนิดหน่อย นายมาที่บ้านริมสระสิ
นายได้มองไปนอกหน้าต่างไหม
อย่างกับภาคต่อของ "เดย์อาฟเตอร์ทูมอร์โรว์"
ก็แค่ฝนน่า ฉันอยู่นี่แหละถ้านายอยากคุย
เพื่อน ไม่เอาน่า
ฉันมันเด็กแคลิฟอร์เนียตอนใต้ ฉันออกไปไม่ได้หรอก เดี๋ยวละลาย
โทรคุยเอาได้ไหม
ได้นะ
ไหนจะอากาศแบบนี้อีก
มัน... มีผลกระทบกับ ความรู้สึกฉันในตอนนี้มาก
เข้าใจเลย
ฉันจะเสียเธอไปว่ะ เพื่อน
ซัมเมอร์จะไปอิตาลีพรุ่งนี้แล้ว
แล้วก็จะมีแต่การสวีทหวานแหวว นัวเนียกันกับแซค
ฉันก็ยังไม่ได้คุยกับลินด์ซีย์เลย ตั้งแต่เธอออกจากบ้านเคเลบ
- นายควรคุยกับเธอนะ - เธอไม่ยอมคุยกับใครเลย
ไม่รู้สิ
แบบนี้คงจะดีที่สุดแล้วมั้ง
ก็อาจจะ
นายคงไม่คิดว่าพระเจ้ากำลัง พยายามจะบอกอะไรเราใช่ไหม
ฉันขอไม่เสี่ยงดีกว่า ฉันต้องไปคุยกับลินด์ซีย์
ไม่คิดว่าเราควรอยู่ด้วยกันเหรอ
เหมือนอย่างโนอาห์ไง ที่ให้ขึ้นเรือเป็นคู่
เขาฉลาดมากนะไรอัน เขามีเครา
ก็แค่ฝน ทำอะไรเราไม่ได้หรอก
ไม่หนักเท่าที่สาวๆ ของเราทำหรอก
สิบโมงเช้าแล้วนะ
จะคลุกอยู่บนเตียงทั้งวันเลยเหรอ
คงงั้น
ฉันชอบอยู่บนเตียง
ผมรู้สึกเหมือนว่า...
เรากลายเป็นคนแปลกหน้ากันไปแล้ว
ฉันถูกสอนว่าไม่ให้คุยกับคนแปลกหน้า
ตลกดี
ไม่ได้พยายามให้ตลก
- ผมขอโทษที่คุณต้องหงุดหงิด - จริงเหรอ
เพราะถ้าจำไม่ผิด ทั้งหมดมันความผิดฉันนี่
- ผมไม่ได้พูดแบบนั้น - ก็แค่ใช่คำไม่เหมือนกัน
- ฮัลโหล - แซนดี้
- รีเบคก้า - ฉันตื่นละ
ฉันอยากจะหนีไป แซนดี้
ฉันขึ้นรถ ฉันเดินทางออกมาแล้ว
แต่ก็มาคิดได้ว่าฉันจะหนีไป โดยไม่บอกลาไม่ได้
ขอแค่เธอไม่หนีไป เราก็มีโอกาสเรื่องคดีความ
ได้โปรด... อยู่ตรงที่เธออยู่นะ
ไงคะ
อรุณสวัสดิ์ มาริสซ...
แม่ไม่รู้ว่าเมื่อคืน ลูกมีเพื่อนมาค้างด้วย
- ฉันจูลี่ คูเปอร์ นิโคล - อเล็กซ์
เธอคือแม่สาวใจกล้า ที่เคเลบเล่าให้ฟังนี่เอง
กำลังเบเกิลอยู่พอดีเลย
ถ้าพวกโคเฮนทำได้ ทำไมเราจะทำไม่ได้
หนูไม่รับค่ะ ขอบคุณมาก หนูไม่กินข้าวเช้า
พังค์มากเลย
ตอนฉันสาวๆ ก็เคยชอบคนพังค์ๆ
- แม่ - ก็จริงนะ มาริสซ่า
แม่ยังสาวอยู่ แม่ก็แค่ถ่อมตัว
เดี๋ยวก็ต้องเริ่มกินโคเชอร์กันแล้ว
อากาศวันนี้มันยังไงกัน
เหลือเชื่อสุดๆ
ใช่ค่ะ
หนูต้องไปแล้วล่ะค่ะ
ยินดีที่ได้พบนะคะ
ไปเลยสาวเท่
เธอดูเจ๋งดีนะ
แล้วก็นะ แม่ไม่มีปัญหาหรอก
ถ้าลูกจะพาเพื่อนมาค้าง
แค่บอกแม่ก่อนสักนิด
อ้าว นี่แม่ไม่รู้เหรอคะ
รู้ไหม มาริสซ่า แม่ว่า มันก็ไม่ได้มากเกินไปหรอกนะ
ที่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในบ้านแม่
อยากรู้ใช่ไหมคะ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับหนูบ้าง
หนูจะบอกความจริงให้ฟัง
ไม่กรี๊ด ไม่ร้องไห้ ความจริงล้วนๆ
ลูกไม่รู้หรอกว่าแม่ดีใจแค่ไหน ที่ได้ยินลูกพูดแบบนั้น
อย่าเพิ่งลืมที่พูดนะคะ
หนูชอบอเล็กซ์
แม่รู้ และแม่ก็ดีใจที่หนูมีเพื่อนใหม่
แต่ก็ไปเล่นซัมเมอร์บ้างนะ ลูก
ไม่ใช่ แม่ ไม่ใช่ชอบแบบเพื่อน
แต่ชอบแบบเป็นแฟนกัน
นั่นแหละ
นายทำอะไรน่ะ
ก็เธอไม่ยอมเปิดประตู
เพราะฉันไม่อยากเจอใครไง
ให้ฉันเข้าไปเถอะนะ
ฉันปั่นจักรยานมา
จักรยาน ลมมรสุม
เป็นแผนที่เละเทะ
หนาวมากด้วย
มาเร็ว
ขอบใจ
- นายโอเคไหม - อือ
แป๊บนะ
โอเค มานี่มา
เธอน่าจะเปิดประตูให้ฉัน ตั้งแต่เมื่อครึ่งชั่วโมงที่แล้ว
ฉันนึกว่าเป็นเคเลบ
โผล่มารับฉันไปตรวจดีเอ็นเอ
เขานัดตรวจดีเอ็นเอให้เธอเหรอ
อือ
ถ้าไม่ใช่อันนั้นก็ลูกม้า
งั้นเธอก็จะไม่ไปเหรอ
ไม่มีทางอะ
แต่ก็จะไปไหนสักที่สินะ
ใช่ ฉันเก็บของ เตรียมย้ายเข้าไปอยู่กับพ่อ
แต่ในเมื่อเขาอาจจะไม่ใช่พ่อฉัน
ฉันเลยคิดว่าจะเก็บกระเป๋าไป...
ไม่รู้สิ อาจจะ...
ไม่รู้สิ ชิคาโกมั้ง
"ไม่รู้สิ ชิคาโกมั้ง" เหรอ
เรามีครอบครัวอยู่ที่นั่น
ครอบครัวแท้ๆ แบบไม่ต้องสงสัย
แล้วแม่ฉันก็คิดว่า
การที่เรื่องของแม่กับเคเลบ จะเป็นที่รู้กัน
มันอาจจะดีที่สุดถ้าเรา...
ไปเริ่มต้นใหม่
เธอจะไปกับแม่เหรอ
ก็ถ้าเคเลบไม่ใช่พ่อฉัน จะให้ทำไงได้
แต่เธอก็ไม่รู้ไง ว่าเขาเป็นพ่อเธอรึเปล่า
ฉันไม่รู้ว่าอยากรู้ไหม
เธอจะไม่หยุดสงสัยหรอก ถ้ายังไม่รู้ความจริง
แล้วก็นะ
ถ้าเธอเป็นลูกสาวเขาจริงๆ
อย่างน้อยเธอก็มีเหตุผลให้อยู่ต่อ
แบบ...
อีกเหตุผลนึง
ไม่รู้สิ ไรอัน
"การตรวจดีเอ็นเอ" มันฟังดูน่ากลัวพิลึก
เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน
ว่าไง
โอเค
เหลืองอ๋อยขนาดนี้ มีใครใส่ละสวยบ้างไหม
แซคเหรอ
ขอบคุณพระเจ้า ฉันไม่รู้จะยังไงกับชุดนี้ดี
ไง เพื่อนบ้านแสนดีของเธอ เซธ โคเฮน
โอเค ว่าไง
ฉันใส่หมวกละดูเห่ย
แล้วก็ไม่มีเสื้อกันฝน
สไปเดอร์แมนอันนี้เลยเป็น
อุปกรณ์ป้องกันศีรษะกันน้ำ อันเดียวที่ฉันมี
แย่หน่อยนะที่นายไม่ได้ใส่ อุปกรณ์ป้องกันศีรษะ
ตอนที่โดนทำร่วงตอนเด็กๆ
จี๊ดเลย
ฟังนะ
ฉันรู้ว่าการที่ฉันแวะมาห้องนอนเธอ
มันดูเริ่มจะถี่ขึ้นเรื่อยๆ
นายช่วยทำให้ฉันคิดถึงนายน้อยลง
เยี่ยมเลย
คือ...
เธอจะไปจริงๆ นี่นา
แหงละ ต้องไปสิ
จะไม่ไปได้ไง ต้องไปช่วยงานแต่งพี่สาวเขานะ
เธอช่วยเหรอ
คิดว่าฉันจะดูเหมือน เลมอนเมอแรงก์ไปทำไมกัน
ชุดเพื่อนเจ้าสาว
เธอเป็นเพื่อนเจ้าสาวเหรอ
นั่นมัน ...
ท่าทางเธอกับแซคจะคบกันจริงจังสินะ
โคเฮน จะคุยเรื่องนี้กัน อีกรอบจริงๆ เหรอ
หรือมาที่นี่เพื่อที่จะไปต่อ
เธอเป็นเหมือนคนในครอบครัวเขา
โอเค ที่ฉันแวะมาก็เพื่อจะบอกว่า...
ต้องเตรียมปลั๊กแบบพิเศษไปใช้ที่นู่น
สำหรับไดร์เป่าผม
ไม่อยากให้เธอไปทำยุโรปตะวันตกไฟดับ
ลาก่อนอีกรอบ
แล้วก็... เดินทางปลอดภัย
ใช่ ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
- ขอบคุณที่มานะ - มันก็ไม่ง่ายนักหรอก
ฝนตกในแคลิฟอร์เนียใต้
อยู่ๆ ก็ขับรถกันไม่ได้เลย
เธอกำลังสั่น
แซนดี้ ฉันไม่อยากหนีแล้ว
- กลับไปกับฉันสิ - แล้วไปทำอะไร
No comments yet. Be the first to leave one.