Exhibit A

‎โอเค นี่คือรั้วส่วนที่ล้ม

‎ตรงนี้ เท่ากับพวกเขาข้ามมาทั้งสองคน

‎พื้นที่ก็แทบจะตรงกับ

‎ที่ภาพแสดงเอาไว้

‎- ตรงนี้เป็นที่แคบมากเลยนะ ‎- ใช่

‎เราพอจะจินตนาการได้

‎ว่าเขาจะวิ่งผ่านตรงนี้ วิ่งไล่คน ‎แล้วทะลุผ่านทุกอย่างตรงนี้

‎เหนือสิ่งอื่นใดคือมีความจริงแท้อันเป็นสากล

‎ปัญหาก็คือ เราทุกคนยังเป็นมนุษย์ธรรมดา

‎และการที่เราจะเข้าถึงความจริงแท้นั้น

‎ไม่ใช่สิ่งที่เราทำกันได้เองตามธรรมชาติ

‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)

‎จากปากคำของเจ้าหน้าที่ตำรวจ

‎เขากำลังล้วงเข้าไปในขอบกางเกง ‎แล้วหันกลับมาหาเจ้าหน้าที่

‎ซึ่งก็คิดว่าเขามีปืน ‎ดังนั้นเจ้าหน้าที่จึงยิงเขา

‎ไม่มีการวิเคราะห์หลักฐานนิติวิทยาศาสตร์ ‎ที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

‎เพราะถ้าอย่างนั้น ‎เราคงจะต้องรู้คำตอบกับทุกเรื่อง

‎ถ้าอย่างนั้นคงไม่มีปริศนาอะไรในจักรวาล

‎และแน่นอน นั่นมันไม่จริง

‎เอาละ เราจะเริ่มสแกนจากตรงนี้ ‎จุดที่เกิดเหตุยิงกัน

‎ทุกครั้งที่เทคโนโลยีมีความก้าวหน้าไป

‎เราก็ยิ่งใกล้จะค้นพบความจริงแท้นั้นมากยิ่งขึ้น

‎แต่ในฐานะของมนุษย์ธรรมดาแล้ว ‎เรายังไปไม่ถึงจุดนั้นแน่ๆ

‎เพราะฉะนั้นแปลว่าเราก็ยังไปไม่ถึงจุดนั้น ‎ในฐานะของนักนิติวิทยาศาสตร์

‎("หลักฐานคลิปวิดีโอ")

‎(กรมตำรวจโอโรแวลลีย์)

‎คลิปอันนี้เป็นคดีพยายามฆ่า

‎ที่เห็นว่ามีคนเดินเข้ามาเทน้ำมันเบนซิน ‎ใส่ผู้หญิงคนนี้

‎ผู้ต้องสงสัยสองคนเดินเข้ามา

‎เราแกะรอยพวกเขาได้ ‎ถึงจุดที่พวกเขาไปที่ปั๊มน้ำมัน

‎พวกเขาซื้อน้ำมันมาถังเล็กๆ หนึ่งถัง

‎แล้วก็จอดรถ เราเห็นพวกเขาเดินลงมา

‎เจ้าของร้านเปิดให้พวกเขาเข้าไป ‎เธอถือวัตถุจุดประกายไฟอะไรสักอย่าง

‎และผมสามารถ... ถึงไหนแล้ว คูณไปแปดเท่า

‎แล้วก็เหมือนเปิดดูไปเรื่อยๆ แล้วในที่สุด

‎(แกรนท์) ‎(ผู้เชี่ยวชาญด้านวิเคราะห์คลิป)

‎จู่ๆ ผู้หญิงคนนี้ก็ระเบิด ฟุ่บ ไปเลย

‎งั้น เกิดอะไรขึ้น

‎เราก็ต้องคิดไว้ก่อนว่าคลิปนั้นไม่ตรงกับความจริง

‎เราอยากรู้ว่าเราจะพึ่งพาคลิปนี้ได้แค่ไหน

‎เพราะฉะนั้นผมก็จะสืบพยานนี้ละ

‎คนส่วนใหญ่คิดว่า แค่มีคลิปก็เห็นทุกอย่าง

‎ภาพหนึ่งภาพแทนคำได้มากกว่าพันคำ

‎แต่ในกรณีส่วนใหญ่แล้ว ‎ภาพเหล่านั้นไม่ใช่เรื่องที่เกิดขึ้นจริง

‎ดังนั้น ถ้าผมเปิดดูไปทีละภาพ

‎กล้องก็เป็นแค่พยานอีกคนหนึ่งเท่านั้น

‎มันต้องถูกสืบสวน ‎มันต้องถูกสอบปากคำและตั้งคำถาม

‎ตั้งคำถามด้วยความสงสัยด้วย

‎สิ่งที่เกิดขึ้นคือ เธอเดินเข้ามา

‎เทสารติดไฟใส่เธอ

‎เหยื่อยืนขึ้น มีน้ำอัดลมอยู่ในมือ ‎เขาก็ราดน้ำอัดลมใส่ผู้หญิงอีกคน

‎ไม่ได้สู้กันแฟร์ๆ เท่าไหร่

‎จากนั้น เธอถือไฟแช็กอยู่ในมือขวา

‎แล้วก็ "ฟุ่บ"

‎โอเคไหม

‎เมื่อเราไปดูที่เกิดเหตุ

‎เราต้องถามพยานทุกคน ‎"คุณเห็นอะไรบ้าง คุณมีมุมมองอย่างไร"

‎ทุกคนควรจะมีมุมมองที่แตกต่างกัน

‎คลิปวิดีโอก็เหมือนกัน

‎กล้องอาจเป็นกล้องมุมกว้าง

‎กล้องอาจจะไวกับสภาพแสงน้อย

‎เราไม่เคยคิดว่า ‎กล้องเป็นพยานซึ่งไม่อาจผิดพลาดได้

‎เพราะในกรณีส่วนใหญ่แล้ว ‎มันไม่ใช่แบบนั้น

‎ความคาดหวังจากคนทั่วไปคือ ‎ถ้าภาพอยู่ในกล้อง นั่นคือความจริง

‎และกล้องเชื่อถือได้ แต่มันไม่จริง

‎มีการใช้คลิปวิดีโอในคดีอาญา

‎ตั้งแต่ช่วงต้นยุค 60

‎การปล้นของแพทริเชีย เฮิร์สต์ ‎เป็นคดีที่ใช้หลักฐานคลิปวิดีโอทั้งหมด

‎กล้องวิดีโอมันอยู่ทั่วไปหมด

‎มันเป็นแหล่งหลักฐานสำคัญที่สุด ‎ที่ตำรวจใช้ได้ในทุกวันนี้

‎ดังนั้นถ้าตำรวจสืบสวนอาชญากรรม ‎ซึ่งเกิดขึ้นในพื้นที่สาธารณะ

‎ก็มักจะมีหลักฐานภาพคลิปวงจรปิดเสมอ

‎มีการติดกล้องที่ตัวเจ้าหน้าที่ตำรวจ

‎ยกมือขึ้นหน่อย

‎พวกเราทุกคนถืออุปกรณ์ที่สามารถ ‎เก็บหลักฐานได้

‎มีกล้องติดอยู่ที่โทรศัพท์มือถือ

‎อย่ามาแตะผมๆ

‎ดังนั้นมันจึงกลายเป็นส่วนสำคัญ

‎ในการสืบสวนทั้งคดีแพ่งและคดีอาญา

‎สิ่งแรกที่คนเราต้องเข้าใจ

‎เมื่อดูคลิปวิดีโอก็คือ

‎มันสร้างขึ้นจากภาพนิ่งหลายๆ ภาพมาต่อกัน

‎วิดีโอไม่ใช่ภาพเคลื่อนไหว

‎วิดีโอก็คือภาพนิ่ง

‎ต่อด้วยภาพนิ่งและภาพนิ่ง ‎เว้นห่างด้วยช่วงเวลานิดหน่อย

‎แต่หลักฐานคลิปวิดีโอดิจิทัล ‎ก็มีจุดอ่อนหลายจุด

‎ถ้าดูกล้องวงจรปิดแล้วเห็นคนยิงปืนออกไป

‎เห็นไฟวาบที่ปลายกระบอกแค่สองครั้ง

‎นั่นไม่ได้แปลว่าเขายิงแค่สองนัด

‎อาจมีการยิงเกิดขึ้น ‎ระหว่างที่ภาพไม่ได้จับเอาไว้

‎เท่ากับถ้ามีภาพความละเอียดสูง ‎ที่จับภาพหลายภาพต่อวินาที

‎อาจจะเห็นการยิงทุกนัด

‎นั่นเปลี่ยนหลักฐานไปเลย ‎เปลี่ยนความหมายของภาพไปเลย

‎พวกเราจะสอบสวนคลิปวิดีโอซ้ำๆ

‎เพื่อพิสูจน์ข้อสงสัยที่ว่า ‎"คลิปนี้ตรงกับความจริงหรือไม่"

‎ผมทำงานนี้มา 30 ปีแล้ว

‎และคดีที่ใช้ภาพเป็นตัวตัดสินที่น่าสนใจที่สุด

‎ที่ผมได้มีส่วนร่วมด้วย ‎คือคดีจอร์จ พาวเวลล์ ที่เทกซัส

‎ผมหวั่นใจทุกครั้งที่ใครพูดว่า

‎"คดีนี้ขึ้นอยู่กับคลิปวิดีโอล้วนๆ"

‎พร้อมจะถ่ายรึยัง

‎เราได้เวลาเท่าไหร่

‎- หนึ่งชั่วโมง ‎- แค่นั้นเหรอ

‎หนึ่งชั่วโมง

‎(จอร์จ) ‎(ผู้ต้องสงสัย)

‎โอเค เริ่มกันตรงไหนดี

‎มีอะไรเร่งด่วนที่คุณอยากจะบอกเราก่อนเลยไหม

‎นอกจากเรื่องที่ผมเป็นผู้บริสุทธิ์ ‎และต้องการให้พวกคุณช่วย

‎ให้มากที่สุดเท่าที่จะพูดได้น่ะเหรอ

‎(คิลลีน รัฐเทกซัส)

‎ตั้งแต่ปี 2003 ถึง 2008

‎ผมมาอยู่ที่คิลลีน เทกซัสนี่ ‎เพื่อโปรโมทงานดนตรีของผม

‎คือก็ต้องบอกตรงๆ นะ

‎ผมรักเมืองคิลลีน เทกซัส

‎ผมรักพวกทหาร

‎พวกทหารคอยดูแล...

‎พวกเขาทำให้ผมยังไม่ตาย

‎คอยช่วยซื้อซีดีของผมอยู่ตั้งประมาณห้าปีครึ่ง

‎และทุกอย่างผลิดอกออกผล ‎มาเป็นความทุ่มเทใจให้ทหาร

‎(ผมเป็นทหารผ่านศึกและ ‎ขอต้อนรับทหารผ่านศึกทุกคน)

‎ผมก็เริ่มได้รู้เรื่องอะไรโน่นนี่นั่น

‎ที่พวกกรมตำรวจคิลลีนทำกับทหารของเรา

‎พวกนั้นอาจจะขับรถไปตามถนน ‎แล้วเปิดเพลงดังเกินไปนิดหรือดังไปมาก

‎ถ้าอยากจะทำ

‎แล้วตำรวจก็จะเรียกให้จอด

‎แล้วเขียนใบสั่งค่าปรับ 2,000 เหรียญ

‎เพื่อจะได้เพิ่มรายรับให้กับเมือง

‎โอเค อย่าร้องไห้นะ

‎โอเคนะ สัญญานะ

‎หนึ่ง สอง สาม

‎โอเค เอาละ

‎(ชาลีน) ‎(อดีตภรรยา)

‎เคี้ยวไปเลย

‎โอเค

‎ฉันรู้ว่าเขาทำเพลงเกี่ยวกับทหาร ‎หรืออะไรแบบนั้น

‎แล้วก็เกี่ยวกับตำรวจด้วย

‎ไม่ว่าตอนนี้เขากำลังเจอกับอะไร ‎ก็เป็นเรื่องที่ดนตรีของเขาทำให้โดน

‎การดิ้นรนต่อสู้ที่เขากำลังต้องเจอ ‎อะไรแบบนั้นคือ...

‎คือจุดที่เขาได้แรงบันดาลใจมาแต่งเพลง

‎(จีคิวยูวี อัลบั้ม)

‎การรู้แจ้ง

‎แห่งการปฏิวัติ

‎จีคิวยูวี ซึ่งจนตอนนี้ฉันก็ยังไม่เข้าใจชื่อ

‎แต่มันย่อมาจากจีซัสไครสต์อัลตราไวโอเล็ต

‎เท่ากับเขาเป็น... เขาเป็นเหมือนตัวละคร

‎หนูเก่งดนตรีเหมือนกันรึเปล่า

‎(จีโอวานนี) ‎(ลูกชายของจอร์จ)

‎ผมก็เข้าวงประสานเสียงในโบสถ์เมื่อปีที่แล้ว ‎ได้แค่นั้นแหละ

‎มีความสามารถทางดนตรีแค่นั้น

‎ขอบคุณทหารหาญ

‎ขอบคุณทหารหาญ

‎ขอบคุณทหารหาญ

‎ขอบคุณเพราะคุณช่วยผมไว้ ‎ขอบคุณทหารหาญ

‎ขอบคุณทหารหาญ

‎ขอบคุณทหารหาญ

‎ขอบคุณและขอบคุณ

‎จะกลับบ้านเปิดเพลงดังก็ไม่ได้

‎ถ้าไม่อยากโดนใบสั่งปรับโหดไป

‎ไม่อาจขับรถไปไหน ‎โดยไม่มีตำรวจคอยกวนใจ

‎โดนคนลบหลู่กันทั่วไป ‎ถึงกับถ่มน้ำลายใส่ก็มี

‎เหล่าทหาร ผมขอขอบคุณ

‎จอร์จ พาวเวลล์มีปัญหาวิกฤตด้านตัวตน

‎เขาเป็นชายผิวขาวตัวสูงมากที่...

‎นึกว่าตัวเองเป็นคนดำ

‎ฉันไม่ได้พูดแค่เพราะว่า... ‎เขาฟังเพลงแร็ป ทำอยู่แค่นั้น

‎แล้วแค่ฟังเพลงไม่ได้ทำให้ ‎เกิดวิกฤตเรื่องตัวตนหรอกนะ แต่...

‎ถ้าคุยโทรศัพท์กับเขา ‎น่าเสียดาย ฉันไม่อยากพูดเลยนะ...

‎คือว่าฉันไม่ใช่คนเหยียดผิวอะไรนะ

‎(เอลซี่) ‎(ผู้จัดการโมเต็ล)

‎แต่มันเหมือนคุยโทรศัพท์กับคนผิวดำเลย

‎เขามีจิตวิญญาณแบบนั้นน่ะ

‎เขามีจิตวิญญาณ

‎และเขาก็ชอบใช้ชีวิตนักเลง ‎เขารู้ว่าจะจัดการกับชีวิตนักเลงยังไง

‎ฉันเคยเป็นผู้จัดการโมเต็ล ‎ที่ชื่อโลนสตาร์อินน์

‎และจอร์จ พาวเวลล์

‎ก็อยู่ที่นั่นหลายเดือน

‎แต่เขาจ่ายเป็นรายคืน แล้วก็จะพยายาม

‎ขายซีดีเพลง ซีดีเถื่อน

‎ถ้าใครเข้ามาเช่าห้อง ‎เขาจะพยายามขายของ แบบ

‎"นี่ มีเพลงที่คุณจะชอบนะ"

‎เขาเป็นคนมีสีสัน ไม่เคยรบกวนอะไรฉันเลย

‎แต่ตำรวจมีปัญหากับเขาเสมอ

‎เพราะทุกครั้งที่เขาเห็นตำรวจ

‎เขาจะเริ่มด่าตำรวจ แบบ

‎"เลิกกวนส้นซะที" ‎หรือ "พวกคุณมายุ่งอะไรกับผม

‎ผมไม่ได้ทำอะไรเลย"

‎แน่นอน ถ้าไปยั่วเจ้าหน้าที่ตำรวจแบบนั้น

‎พวกเขาก็ต้องจัดการคุณน่ะสิ

‎ผมโดนข่มขู่จากกรมตำรวจคิลลีน

‎ข้อหาการขายซีดีเพลงของผมเอง

‎พวกนั้นพยายามทุกวิถีทาง ‎ที่จะทำให้ผมหนีออกจากคิลลีน เทกซัส

‎ผมเคยโดนจับขังเพราะ ‎ขายของโดยไม่มีใบอนุญาต

‎น่าจะประมาณ 150 ครั้งในเวลาห้าปีครึ่ง

‎เจ้าหน้าที่ตำรวจทุกคนรู้แน่ๆ ว่าผมเป็นใคร

‎เห็นหมอนั่นรึเปล่า

‎นั่นแหละผม ผมมีแผลถูกแทงข้างหลัง

‎แล้วก็มีรอยเท้าเปื้อนเลือด

‎แล้วก็มีกล้องปักหัว

‎มีคนจับตาดูผมอยู่

‎ตึกแฝด