Lightly and Shortly Dressed (Légère et Court-Vêtue)

ΕΠΙΠΟΛΑΙΟ, ΚΑΙ ΕΛΑΦΡΑ ΝΤΥΜΕΝΟ

Υπότιτλοι από: Pierre Janssen για frenchmoviesubs.

Jacques!

Jacques!

Πάρε τον καφέ σου, αλλιώς θα κρυώσει.

- Έναν καφέ; -Ναι. - Ευχαριστώ.

Πάλι!

Δεν μπορώ καν να πιω τον καφέ μου ήσυχα!

Καημένε μου.

- Είναι μέρος της δουλειάς σου. - Μέσα!

Είναι άλλη πελάτισσα... καλά είναι μια νέα πελάτισσα, κύριε.

Τι να κάνω με αυτήν; - Λουκάνικα!

Συγγνώμη; - Μου κάνεις συνέχεια αυτές τις ανόητες ερωτήσεις.

Να περιμένει με τους άλλους.

Ελπίζουμε για πολύ καιρό.

Hélène, ετοίμασε τη βαλίτσα του κυρίου, φεύγει αύριο πολύ νωρίς..

Ναι, το ξέρω, για την Καζαμπλάνκα..

Τα ξέρετε όλα. Πηγαίνετε..

- Βάλε αυτές τις 3 αναφορές στη βαλίτσα μου. - Εντάξει, κύριε.

Το κατάλαβες καλά; - Βεβαίως, κύριε.

Δεν θα ήταν καλύτερα να φτάσουν στη δική σου βαλίτσα;

Όχι, σε αυτή έβαλα άλλα έγγραφα που δεν έχουν ακόμη μελετηθεί.

Θα τα συζητήσω κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.

Στο αεροπλάνο πρέπει να ξεκουραστείς.

Από 5 χρόνια γάμου δεν σταμάτησες ούτε μία φορά.

Είσαι τώρα γνωστός δικηγόρος. Πάρε διακοπές πού και πού.

Είναι αλήθεια, είμαι κουρασμένος και νιώθω ότι είμαι παχύς.

Βλέπεις; Πρέπει να κάνεις αθλητισμό.

Γιατί δεν έρχεσαι να παίξεις τένις μαζί μου;

Το βλέπω ήδη Jacqueline: δεν έχω χρόνο και έχω πάρα πολλούς πελάτες.

Ποτέ δεν είσαι λογική.

- Μέσα. - Κύριε...

Μη με κουράζεις. Είναι πελάτης. Το ξέρω ήδη.

Όχι, κύριε. Είναι φίλος της κυρίας.

Τι; Τι μου λες τώρα;

Την αλήθεια, κύριε. Είναι ο κύριος Plouvier.

- Τον άφησα στο σαλόνι. - Ευχαριστώ.

Τι ηλίθια, αυτό το κορίτσι.

Είναι γελοίο, αλλά τρόμαξα.

Αγάπη μου. Είναι ο Pierre Plouvier, έρχεται να με δει για να παίξουμε τένις.

Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας; Θα σε γνωρίσω στους φίλους μου.

- Και η ατμόσφαιρα είναι ευχάριστη. - Jacqueline...

δεν μιλάμε πια για αυτό το θέμα.

Μου αρέσει ο αθλητισμός και μου αρέσει πολύ που παίζεις τένις.

- Αλλά... - Αλλά μη με υποχρεώνεις να

παίζω με άσκοπους νέους, δεν το προτιμώ.

- Κάνεις λάθος, δεν τους ξέρεις. - Δεν θέλω να τους γνωρίσω.

Δεν είσαι ευγενική. Όλες οι φίλες μου έρχονται με τους άντρες τους.

Γιατί δεν έχουν τίποτα να κάνουν.

Ή επειδή οι γυναίκες αφήνονται στη μοίρα τους.

- Δεν με πειράζει. - Ναι, φυσικά.

Αλλά μην εκπλαγείς αφού πάντα φαίνομαι μόνη

κάποιοι προσπαθούν να με αποπλανήσουν.

Το καταλαβαίνω. Είσαι επίσης γοητευτική.

Και αν δεν ήσουν η γυναίκα μου...

- Είσαι χαζός, αγάπη μου. - Σε ενοχλεί αυτό;

- Θα ήσουν η πρώτη. - Μερικές φορές με ενοχλεί.

Λοιπόν, εντάξει, θα έρθω μαζί σου.

- Α! - Αλλά όχι σήμερα.

Πρέπει ακόμη να δω τον κύριο Stern και ξέρεις ότι περιμένω ακόμη πελάτες.

Περιμένετε λίγο. Σας υπενθυμίζω ότι ήμουν εδώ πριν από εσάς.

Εντάξει, εντάξει.

Ζήτησες να γεμίσουν το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου;

- Ναι. - Κύριε;

- Συγγνώμη... - Είδες τον αρραβωνιαστικό μου;

Τον αρραβωνιαστικό σου; - Ναι, στη φυλακή.

Μίλησε για μένα; - Συγγνώμη, θα σε δω αργότερα.

Μπορώ να σου παρουσιάσω τον φίλο μου, είναι μόνο για λίγο.

Όχι, δεν έχω χρόνο.

Αντίο, αγάπη μου. Διασκέδασε.

Δώσ’ του ένα φιλί από μένα.

- Γεια, Pierre. - Γεια, Jacqueline.

Πού βρήκες αυτή τη στολή Καρναβαλιού;

- Εσύ μου το πρότεινες. - Τι πρότεινα;

Λοιπόν, να κάνω τζούντο, για να είμαι πιο μαχητικός.

Ναι, αλλά δεν είπα να γίνεις κλόουν.

Θεέ μου, Jacqueline. Αυτό είναι στολή τζούντο.

Ίσως φαίνεται λίγο εκκεντρικό.

Και πολύ καλά σιδερωμένο, φαίνεται ότι δεν έχεις παλέψει πολύ.

Μαθαίνω να νικάω τους άλλους.

Και το επέτρεπαν; - Φαίνεται έτσι.

Πήρα ένα μάθημα και δεν έπεσα ούτε μία φορά, αλλά νίκησα τον δάσκαλο τρεις φορές.

- Το επέτρεπαν. - Δεν νομίζω.

Αρχίζω να συνειδητοποιώ τη δύναμή μου και το αίσθημα ότι μπορώ να επιβάλω τη θέλησή μου.

Δεν θα σε συνοδεύσω με αυτά τα ρούχα!

- Δεν πάμε να παίξουμε τένις. - Τι;

- Δεν πάμε να παίξουμε τένις. - Σοβαρά; - Το εννοώ.

Είσαι πολύ σίγουρος για τον εαυτό σου!

- Αυτό το πρώτο μάθημα είναι επιτυχία. - Ναι, είμαι περήφανος για μένα.

Ναι, το βλέπω. Και πού πάμε;

- Εδώ. - Εδώ; - Ναι..

Αν θέλεις να κάνεις τον τρελό, φεύγω.

Άκου, Jacqueline, είμαι σοβαρός μαζί σου.

- Μην αρχίζεις πάλι με αυτό. - Αλλά σ’ αγαπώ.

Ναι, εδώ και 2 χρόνια, το ξέρω.

- Κι εσύ μου αρέσεις. - Τότε μπορείς να αποφασίσεις.

Να αποφασίσω τι; - Να έρχεσαι στο σπίτι μου πού και πού.

- Να πίνουμε τσάι. - Ναι.

Για παράδειγμα από τις 17 έως τις 19; - Ναι, θα ήταν ωραίο, έτσι;

Ναι, καλά, εξαρτάται για ποιον.

Για μένα. Για σένα.. Τελικά, για εμάς.

Ναι, αλλά όχι για τον άντρα μου.

- Θα το άξιζε. - Τι;

Δεν σε φροντίζει. Τι κάνει όλη μέρα;

- Λοιπόν, δουλεύει. - Κι εγώ δουλεύω, αλλά δεν συμπεριφέρομαι έτσι.

Έχεις τον πατέρα σου και περιμένεις κάθε μήνα μια επιταγή από το εργοστάσιό του.

Αλλά πρέπει να πάω να τη πάρω. Είναι μακριά, στην άλλη πλευρά του Παρισιού.

Πώς νομίζεις ότι πρέπει να σε πάρω στα σοβαρά;

Καλά. Κι αν προσπαθήσω να δουλέψω πολύ σκληρά...

θα ερχόσουν στο σπίτι μου να πιεις τσάι;

Αλλά δεν θα είχες ελεύθερο χρόνο...

Μπορώ να ελευθερωθώ μεταξύ 17 και 19.

Μια γυναίκα που φροντίζει τη φήμη της δεν ξέρει

αν μπορεί να βγει για λίγες ώρες σαν ανύπαντρη.

Πάρε διαζύγιο και παντρέψου με. Έτσι δεν θα είσαι πια ανύπαντρη.

Θα έπαιρνε πολύ χρόνο και δεν θα με περίμενες.

Όχι, καλύτερα, παντρέψου τη φίλη σου.

Σιμόν; - Α, τη λένε Σιμόν; - Ναι.

Πώς το ήξερες;

Μετά από έναν χρόνο τένις, το ξέρουν όλοι...

Πότε θα παντρευτείτε τότε;

Είναι η ερωμένη μου, δεν χρειάζεται να την παντρευτώ.

Τι νοοτροπία!

Αντίθετα, τώρα έχεις λόγο να το κάνεις!

Και δεν θα ήσουν πια ανύπαντρη.

Και θα μπορούσες να πας να δεις όταν δεν θα ήταν εκεί.

Αυτό θα φαινόταν. Άκου.

Με εμπιστεύεσαι; - Ναι.

Σου έδωσα πάντα καλές συμβουλές; - Πάντα.

Καλά, είμαι αποφασισμένος να σε κάνω ευτυχισμένη.

Αλήθεια, Ζακλίν; Το δέχεσαι;

- Ήρεμα, ήρεμα. - Αλλιώς θα αλλάξεις πάλι γνώμη;

Όχι, φυσικά. Είναι η Σιμόν στο σπίτι σου;

- Ναι, νομίζω. - Τέλεια! Κάνε ό,τι θα σου πω.

Έλα, θα σου το εξηγήσω ενώ κάνεις ψώνια.

Το παλτό μου.

Ζακλίν, θα ήθελα να σου κάνω μια ερώτηση.

Ναι;

Έχεις ήδη έναν εραστή;

Είσαι πολύ αδιάκριτος.

- Όχι, αυτό δεν είναι απάντηση. - Όχι. Τώρα είναι η σειρά μου.

Τι δώρο θα ήθελες;

- Εσύ. - Το ξέρω, αλλά τι άλλο;

- Μια όμορφη γραβάτα. - Αυτό προτιμάς;

Ναι. Ή έναν όμορφο αναπτήρα. Αλλά δεν χρειάζομαι τίποτα.

Μην ανησυχείς, δεν είναι για σένα. Είναι η γιορτή του Ζακ.

Πάλι ο άντρας σου...

Ναι, είναι ακόμα συζυγικά καθήκοντα. Θα μάθεις σύντομα τι είναι.

Έλα. Πάμε σε έναν ανθοπώλη και διάλεξε το μπουκέτο που θέλω να δώσω.

Δεν μπορείς να μου ζητήσεις να δώσω λουλούδια στον άντρα σου!

- Δεν είναι για αυτόν. - Για ποιον τότε;

Έλα, θα σου εξηγήσω.

Είναι ο κύριος εδώ; - Όχι κύριε, έφυγε.

Αλλά θα επιστρέψει αμέσως. Αν θέλετε να καθίσετε.

Όχι, εκεί.

Τι αγένεια! Τι ηλίθιος!

- Μου συμβαίνει πάντα. - Το νομίζετε;

Ο κύριος έφυγε αλλά επιστρέφει αμέσως.

Αν ο κύριος θέλει να καθίσει εκεί...

Μας κάνεις ρεζίλι; Μία φορά πάει, αλλά 2 είναι πολύ.

Μην κάνεις τον αθώο. Κλέφτης!

- Αλλά, κυρία... - Ναι, κλέφτης!

Πηγαίνετε στην πόρτα του γραφείου, σαν αθώος...

μπαίνετε κρυφά...

περνώντας από αυτούς τους ηλίθιους που περιμένουν τη σειρά τους.

Κυρία, δεν ήθελα... Έψαχνα...

Ποιον έψαχνες; Στοιχηματίζω, τον φίλο σου!

Κάθισε και μην ανησυχείς για αυτόν που μπήκε ήδη.

Έχει ήδη κάνει το ίδιο κόλπο σε εμάς.

Μην με ενοχλείς. Συνέχισε παρακαλώ.

Πώς μπήκατε; - Από την πόρτα, δικηγόρε.

- Αλλά δεν σας γνωρίζω. - Εγώ σας γνωρίζω πολύ καλά.

- Τι περίεργο, δεν το θυμάμαι... - Δεν σας έχω δει ποτέ.

- Ωστόσο, είμαι πρώην πελάτης. - Πρώην πελάτης;

- Έχω καλή μνήμη, αλλά... - Κι εγώ.

Γι’ αυτό επιστρέφω αυτά τα 376.595 φράγκα.

- Ευχαριστώ πολύ. - Και μπορώ μόνο να ζητήσω συγγνώμη γι’ αυτό.

- Δεκτό. - Αλήθεια;

- Ναι, αλλά δεν το καταλαβαίνω... - Είναι εντάξει. Αντίο.

- Κύριε... ξέχασα το όνομά σας. - Δεν είναι σημαντικό.

Φυσικά. Περί τίνος πρόκειται; - Μην επιμένετε, αφού όλα είναι καλά.

- Φυσικά όχι! - Δεν θέλεις να λάβεις χρήματα;

- Ναι, αλλά... - Χαίρομαι που του δίνω χρήματα.

"Αυτός που πληρώνει τα χρέη του πλουτίζει".

Αλλά μάλλον είναι πάρα πολλά.

Όχι, δικηγόρε. Έχω εδώ τον λογαριασμό.

Δείτε... 376.593 φράγκα.

Ναι, αν μου δώσετε 2 φράγκα.

- Παρακαλώ. - Ευχαριστώ.

Θα ήθελα να ξέρω... τι λογαριασμοί είναι αυτοί;

Μπορείτε να τους ελέγξετε, όλα είναι σωστά.

"Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου. 2 εισιτήρια κινηματογράφου: 300."

"Πωλήτρια: 50, παγωτά: 100."

"Δωμάτιο: 500, λεμονάδα: 300".

Συγγνώμη, αλλά δεν καταλαβαίνω τίποτα.

Είναι πολύ απλό. Είναι όλα όσα πλήρωσε για μένα σε 2 χρόνια.

Όλα όσα πλήρωσε; - Ναι, Κίκι.

Κίκι; Κάθισε, άντρα.

Επιμένω, κανένα πρόβλημα.

Είπες τότε... Κίκι; - Ναι, η ερωμένη μου.