Die ersten 200 Zeilen.
Κάποια στιγμή μέσα στο χρόνο, ο άνθρωπος ανακαλύπτει ένα βαθύ μυστικό
που αλλάζει για πάντα το μέλλον.
Φωτιά, ηλεκτρισμός, διάσπαση του ατόμου.
Στην αυγή του 31ου αιώνα ανακαλύψαμε άλλο ένα.
Μπορούσε ν' αλλάξει το ρόλο της ανθρωπότητας στο σύμπαν.
Το ονομάσαμε Έργο Τιτάνας,
και ήταν απόδειξη της απεριόριστης δύναμης της ανθρώπινης φαντασίας.
Ίσως αυτό φοβήθηκαν περισσότερο οι Ντρετζ,
κι επιτέθηκαν εναντίον μας χωρίς προειδοποίηση ή έλεος.
Κέιλ - την μέρα που οι Ντρετζ κατέβηκαν από τον ουρανό,
το μόνο πράγμα που είχε σημασία
ήταν η ασφάλειά σου.
Τέλεια.
Έι, σταμάτα. Έλα τώρα.
- Κέιλ, είσαι καλά; - Μια χαρά.
Μπαμπά, έσπασα την εφεύρεσή μου.
Θα την φτιάξουμε μαζί. Όχι σήμερα όμως, Κέιλ. Πρέπει να φύγουμε.
3028 Μ.Χ.
ΠΗΡΣ, ΚΟΛΟΡΑΝΤΟ
Διαπέρασαν τις αμυντικές ασπίδες.
Μπαμπά, πού πάνε όλοι αυτοί;
Φεύγουμε κι εμείς. Πρέπει να πάμε όλοι σε ασφαλές μέρος.
Καθηγητά Τάκερ. Καθηγητά Τάκερ.
Παραβίασαν το παγκόσμιο αμυντικό σύστημα.
Έλα, γιε μου.
- Θα τους απομακρύνουμε εγκαίρως; - Όχι με το να το συζητάμε, κύριε.
- Θέλω να οδηγήσω. - Όταν μεγαλώσεις.
- Έχω περάσει τα τέσσερα. - Κρατηθείτε.
Προχωρήστε στα σκάφη εκκένωσης.
- Έτοιμος για εκτόξευση ο Τιτάνας; - Περιμένουμε εσάς.
Η Υπηρεσία μας πληροφόρησε ότι οι Ντρετζ δεν ξέρουν πού είναι ο Τιτάνας.
Ας ευχηθούμε ότι δεν κάνουν λάθος.
Τα εχθρικά πολεμικά σκάφη εισήλθαν στο ηλιακό σύστημα τηςΓης.
Σ' αυτό θα μπούμε;
- Γουάου - Κέιλ...
Πρέπει να πάω σε άλλο σκάφος.
Θα λείψω για λίγο.
Όχι, Μπαμπά. Όχι.
- Θα σε φροντίζει ο Τεκ. - Θέλω να 'ρθω μαζί σου.
Κύριε.
- Το μέρος που πάω δεν είναι ασφαλές. - Δεν με νοιάζει.
- Καθηγητά. - Εντάξει, έρχομαι!
Κέιλ... κράτα αυτό. Όσο θα το φοράς υπάρχει ελπίδα.
Θα τα ξαναπούμε.
- Στο υπόσχομαι. - Εντάξει.
- Κέιλ, ήρθε η ώρα. - Όχι. Δεν είναι εντάξει!
- Τεκ, να τον προσέχεις. - Όχι. Μπαμπά!
Ξεκίνα, Κόρσο.
Εκκενώστε. Εκκενώστε.
- Ο Θεός μαζί σου, Σαμ Τάκερ. - Προς όλους τους πιλότους.
- Οι Ντρετζεπιτίθενται στα σκάφη διαφυγής. - Εδώ Τάκερ. Διακτίνισέ με.
Τα σκάφη τωνΝτρετζ επιτίθενται στα σκάφη διαφυγής.
Είμαστε όλοι εδώ; Μπόμπι, ζώσου.
- Τώρα, Σαμ. Τώρα. - Πήγαινε Μπαμπά, πήγαινε.
Φύγε από κει.
Εξοντώστε το ανθρώπινο γένος. Εξοντώστε τους όλους.
15 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Φάτηνα.
Φιλαράκο.
Θα σε πιάσουμε.
Μία ώρα για φαγητό.
ΣΤΑΘΜΟΣ ΔΙΑΣΩΣΗΣ ΤΑΥ 14
- Παλιο... Περίμενε στην ουρά. - Πώς τα πάμε, Τσόκουιν;
- Περίμενε. - Έι, Τσόκουιν. Ο Κέιλ είμαι, εντάξει;
- Δεν περιμένω μ' αποτυχημένους. - Άνθρωποι περιμένουν.
Ξιπασμένο ανθρώπινο απόβρασμα.
Τώρα θα 'σαι με μας τους "αποτυχημένους".
Μην είσαι σίγουρος. Εσύ περίμενε, εγώ θα πάρω το εξπρές.
Αν πας από τις δεξαμενές, θα σκοτωθείς.
Φοβητσιάρη. Οι πιθανότητες είναι χίλιες προς μία.
Και αυτή θα είναι η μία.
Γεια.
- Σταθεροποιηθήκαμε, Κυβερνήτα. - Εντάξει. Κράτα την αναμμένη.
Θα είμαστε σ' επαφή.
Τι κάνουμε σήμερα; Δουλεύουμε σκληρά; Καλή όρεξη.
Ο επόμενος. Να προχωράει η ουρά. Ορίστε.
Σουσίμι από Ακρενιανό σκαθάρι.
- Έχεις κέτσαπ; - Κέτσαπ;!
Δεν χρειάζεσαι κέτσαπ. Ο επόμενος. Άντε.
Είναι αίσχος. Αυτοί οι βρωμοάνθρωποι.
Κέτσαπ... Μπράβο θάρρος. Ωραία φάτσα, άνθρωπε.
Δεν ζητάω πολλά.
Θα 'θελα απλώς να μου σκοτώνουν το φαγητό πριν το σερβίρουν.
Εργάζομαι αξιοπρεπώς. Θέλω να μου σερβίρουν νεκρό φαγητό.
- Ζητάω πολλά; - Ακούς έναν κρότο;
Και ποιο ήταν το πρόβλημα του Τσόκουιν; Έπρεπε να τον δεις.
- Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα. - Μου φέρθηκε σα να ήμουν κανένας...
- Άνθρωπος; - Μην αρχίζεις πάλι με τα περί αλληλεγγύης.
Αν μελετούσες την ανθρώπινη ιστορία, όπως σου είπαν,
θα συνειδητοποιούσες ότι δεν είσαι μόνος σου.
Και θα είχες προετοιμαστεί για το μέλλον.
Λοιπόν, θα σου πω κάτι γι' αυτό το περίφημο μέλλον.
Όταν ξυπνάω είναι ακόμη παρόν - το ίδιο βρωμερό, βαρετό παρόν.
Δεν πιστεύω ότι αυτά περί μέλλοντος ισχύουν.
Άκουσες έναν κρότο;
Ναι, πάμε.
- Να φύγουμε απ' τον βρωμότοπο - Θα το φτιάξω. Μην πανικοβάλλεστε.
Πάρτε το σαν ώρα πλεύσης. Δύο λεπτά. Ψυχραιμία, παιδιά.
Λίγο χαϊδεματάκι ήθελε.
Συνεχίστε το φαγητό σας, μωρά μου.
ΟΚ. Εγώ ... χόρτασα.
Έι, Κέιλ.
Φίρικας.
Πο.
- Σας κουνήθηκαν; - Μας έκανες κάτι άσχημα κόλπα εκεί πέρα.
Δεν την γουστάρουμε τη συμπεριφορά σου.
Έγινες λίγο αυθάδης.
Αλήθεια; Θα πρέπει να το προσέξω αυτό.
Πριν τα βάλετε με ανθρώπους, θυμηθείτε ότι ταξιδεύουμε σε ομάδες.
- Τι κάνεις εκεί; - Αυτό που λέγεται βοήθεια.
Ναι; Για ποιο λόγο;
Μερικές φορές μικρέ, ο ένας βοηθάει τον άλλο.
Α, μάλιστα.
Και τώρα θα μου πεις ότι δεν θέλεις αντάλλαγμα.
Εντάξει. Ίσως και να θέλω.
Με καταπλήσσεις.
Θέλω να ρισκάρεις τη ζωή σου - να παρατήσεις ό,τι έχεις
και ν' αντιμετωπίσεις τρόμο, βασανιστήρια και ίσως βίαιο θάνατο.
Και αυτό θα το κάνω επειδή...;
Επειδή αξίζει τον κόπο.
Γιατί σε χρειάζεται το ανθρώπινο γένος.
Ίσως δεν το ξέρεις, αλλά δεν έχουμε μείνει και πολλοί.
Αν πάμε έτσι, θα γίνουμε ανάγνωσμα σε σχολικά βιβλία
και θα εκθέτουν τα οστά μας σε εξωγήινα μουσεία.
Πράγματι... η ανατίναξη ενός πλανήτη έχει αντίκτυπο στα είδη του.
Αλλά μάλλον έκανα λάθος τόσα χρόνια κι εσύ μου άνοιξες τα μάτια.
Με άλλαξες πραγματικά.
Είναι υπέροχο. Πρέπει ν' αγκαλιαστούμε.
Ρε φίλε ...
- Σ' έκαναν έρμαιο της μοίρας σου. - Ας το ξεκαθαρίσουμε.
Δεν σε ξέρω. Δεν θέλω καμιά ανάμειξη στην αποστολή σου,
και δεν χρειάζομαι τη βοήθειά σου μ' αυτούς τους καθυστερημένους.
Εντάξει.
Νομίζω ότι σας είπε καθυστερημένους.
- Κόρσο. - Κυβερνήτα, εδώ Ακίμα.
Έχουμε παρέα.
Καλή παρέα;
Αρνητικό, Κυβερνήτα. Νομίζω ότι πέσαμε σε ένα πολύ άσχημο όχλο.
Ελήφθη. Προετοιμαστείτε για αναχώρηση.
Τεκ...
Πρέπει να εξαφανιστώ για λίγο.
- Δεν ξέρεις ούτε τα μισά. - Ακόμα ενοχλείς τον κόσμο;
Φύγε.
Υπέροχη η δουλειά σου με το παιδί. Είναι σκέτη γοητεία.
Περίμενα ότι θα τον αναλάμβανες πολύ νωρίτερα.
- Για στάσου, Τεκ. Ποιος είναι; Τον ξέρεις; - Τζόζεφ Κόρσο.
- Ήμουν στο Ε. Τιτάνας με τον πατέρα σου. - Τον πατέρα μου...! Δεν έχω πατέρα.
Εσύ τον έφερες εδώ τον τύπο;
- Ναι. - Δεν καταλαβαίνω. Γιατί;
Έχεις ακόμη το δαχτυλίδι του πατέρα σου;
- Δώσ' το μου. - Φερ' το πίσω!
Ορίστε. Φόρεσέ το.
Πώς το έκανες...;
Συσκευή που περιέχει γενετική απόκρυψη του πατέρα σου - άρα και δική σου.
Είναι χάρτης, Κέιλ. Θα μας δείξει πού έκρυψε ο πατέρας σου τον Τιτάνα.
Γι' αυτό σε ψάχνω τα τελευταία 15 χρόνια.
Αυτό το σκάφος είναι τα πάντα. Η ανθρωπότητα βασίζεται σε σένα.
Σ' εμένα; Ουάου. Εμένα;
Εγώ δεν... άκου, Τεκ.
- Σίγουρα υπάρχει κάποιος καλύτερος. - Κέιλ, ώρα να σταματήσεις τις υπεκφυγές.
Στην πραγματικότητα... ήρθε η ώρα να ξεκινήσουμε..
Οι Ντρετζ. Τι θέλουν;
Θέλουν εσένα, μικρέ. Όπως κι εγώ - αλλά νεκρό.
Πώς ξέρεις ότι με θέλουν νεκρό;
Είμαι σίγουρος.
Πρέπει να πάμε στην κουζίνα.
Κόρσο το μοχλό βαρύτητας.
- Έτοιμος; - Τεκ, θα σε τραβήξω μέσα.
- Θα μείνω εδώ. - Δεν μπορείς.
Να φροντίζεις το παιδί. Δεν μεγάλωσε ακόμα.
- Όχι, θα έρθεις! - Όχι, Κέιλ. Θα διαβάζω για σένα.
Ακολούθησέ με.
Αυτό κάνει μόνο για ψήσιμο.
Ω, το φαγητό μου. Είσαστε απαίσιοι.
Είστε ανθυγιεινοί! Ελπίζω να σας πιάσουν.
Θα καταθέσω εναντίον σας και θα φάτε ισόβια.
Θα πάρεις όσο κέτσαπ θέλεις.
- Οι Ντρετζ! Πρέπει να φύγω. - Ακολούθα ασχημομούρη.
Καταπληκτικά. Δεν θα σκεφτούν τον αεραγωγό!
Πάμε!
Αυτός είναι ο κακός! Εγώ είμαι άσχετος.
Ένας μάγειρας είμαι.
Θεέ μου, πώς θα βγω από δω μέσα;
Έλα τώρα! Γιατί να μου συμβαίνει κάτι τέτοιο;
Ηλίθιε... Παρακαλώ. Ηλίθιε...
Γεια. Από κει πήγαν. Μου κατέστρεψαν την κουζίνα.
Διάνα.
Πρέπει να φύγουμε από δω.
Έλα.
Πάμε. Τρέχα!
ΕΥΦΛΕΚΤΟ
Πάνω.
- Ίσως την επόμενη φορά, μικρέ. - Έι, μπορώ να το πετάξω κι εγώ.
- Δεν παίρνει μπρος. - Έχω μια ιδέα.
Κάνε μια δοκιμή.
Περίμενε, μικρέ. Έρχομαι.
Προσοχή στα κεφάλια.
Κλειδώνουν τις πόρτες.
- Δεν πάμε μπροστά, πάμε πάνω. - Πάνω;
Προχώρα.
No comments yet. Be the first to leave one.