Riefenstahl

Rroftë, punëtorë! Rroftë, Fyhreri im!

Një popull, një Führer!

Bëhu gati...

Znj. Riefenstahl, nëse do të kishit mundësinë ta jetonit jetën tuaj përsëri...

si do ta jetoje?

Mendoj se jeta ime ishte shumë e vështirë, por edhe shumë e pasur.

Mendoj se do të thoja, "Po, dua..."

për të jetuar përsëri."

Në të njëjtën mënyrë siç veprove edhe ti?

Këtë nuk e di. Shpresoj të mos bëj kaq shumë gabime.

Cilat janë gabimet tuaja?

Gabimet e mia? - Po.

A do të thoshit se një prej tyre ishte lidhja juaj e ngushtë me Hitlerin?

Duke parë prapa tani.

"Drita Blu" ishte filmi im i parë.

Isha i zhytur në atë botë kur e krijova.

Kur tregova këtë skenë ku unë ngjitesha në shkëmb

për mikun tim Carl Mayer, i cili ishte një skenarist i famshëm...

Po. - Ai më tha, "Nëse ata..."

Nuk e di nëse fjala "nazist" ekzistonte në atë kohë,

por për mua ishte siç tha ai, "Nëse fashistët,"

socialistët kombëtarë,

të pashë,

"ti do të bëhesh idhulli i tyre."

Duhet të të them diçka. Më lejo ta fik këtë.

BISEDA ME ALBRECHT KNAUS BOTUES - 1978

Ku ishim përsëri? - '32.

Po, pikërisht.

Herën e parë që dëgjova për Hitlerin ishte në fillim të vitit 1932.

Në atë kohë, termi "nazist" ishte në përdorim të zakonshëm.

Vërtet? - Po.

Po? Më duhet një shami.

Pastaj pati atë tubim në Berlin.

Dhe ndërsa ai tha fjalët e tij të para,

"Shokët e mi kombëtarë"...

Më përfshiu një ndjenjë shumë e çuditshme.

I gjithë trupi më dridhej dhe djersita më rridhnin nga nxehtësia.

Dhe unë isha disi

të kapur, sikur nga një forcë magnetike.

Nëse dikush pas 100 ose 200 vitesh

hedh një vështrim në punën tënde,

çfarë do të dëshironit që ata të dinin për ju?

Cila është gjëja më e rëndësishme që do të dëshironit nga dikush?

pas 100 apo 200 vitesh të dimë për ty?

Mendoj për "Dritën Blu", sepse është çelësi i jetës sime.

Këto fotografi janë nga pasuria e Riefenstahl.

Ato dokumentojnë 101 vjet të jetës së saj.

Pasuria përfshin gjithashtu filmat e saj dhe një sasi të madhe pamjesh filmike.

që nuk u shfaq kurrë në veprat e saj të botuara zyrtarisht.

Disa nga materialet duken të rastësishme,

ndërsa sendet e tjera janë të renditura mirë, ose edhe të rregulluara me kujdes.

Që diçka të mbahet mend,

gjëra të tjera duhen harruar.

The "naiv". E përdore fjalën "naiv" më parë.

A thashë "naiv"? - Po.

A do ta rishikoni?

Do të thoja se isha pa përvojë në atë fushë.

Do të thuash politikisht?

Po, me siguri.

Me siguri.

Politikë

është e kundërta e gjithçkaje

që më ka përmbushur dhe më ka magjepsur gjatë gjithë jetës sime.

Cila është e kundërta e politikës? - Arti.

Për mua, mendoj se është art.

Të eksplorosh gjëra ku duhet të depërtosh në një nivel më të thellë.

Nëse i ndjen gjërat intensivisht si artist, dhe unë kam lindur në atë mënyrë,

Ti e jeton jetën tënde me kaq zjarr, me kaq intensivitet, me kaq pasion,

se nuk ka vend për interes në çështjet e botës reale.

Pra, edhe sot,

Nuk beson se arti dhe politika ndikojnë tek njëri-tjetri?

JETA E MREKULLUESHME DHE E TMERRSHME E LENI RIEFENSTAHL

Tani vjen një pjesë interesante.

Ky efekt krijohet nga ashensori i kamerës.

Tani panoramikën e kamerës

në njërën anë

dhe pastaj kthehet prapa

në anën tjetër.

Dhe këto dy goditje kombinohen

për të krijuar formën e një rrethi,

dhe efekti që rezulton është shumë i fuqishëm.

Kolonat e flamujve mbivendosen këtu.

Ato janë flamujt e Stahlhelm-it.

Pikërisht në sinkron me muzikën.

Interesante? - Super!

Ajo ishte skena më e mirë e ditës.

A nuk ishte super?

Kur bëre "Triumfi i Vullnetit", e bëre për Hitlerin.

Oh jo, nuk do ta thoja kurrë këtë.

Kam urdhrin për ta bërë këtë dhe e kam kryer detyrën time sa më mirë që kam mundur.

LENI RIEFENSTAHL ME FJALËT E SAJ

Nëse Roosevelt më dha urdhrin dhe unë duhet të bëj një film

Sa i përket aeroplanëve, do të bëja çmos.

E njëjta gjë do të ishte nëse do të merrja urdhrin e Stalinit për të bërë diçka.

Në momentin që kam kamerën, kameramanët, zërin, gjithçka.

Unë e shoh punën.

Ata gabohen!

Shteti nuk na jep urdhra,

Ne i japim urdhra shtetit!

Shteti nuk na krijoi,

Ne po krijojmë shtetin tonë!

Fyhreri im!

Ti je Gjermania!

Kur vepron ti, vepron edhe kombi!

Kur ti gjykon, populli gjykon!

Më pyete nëse filmi kishte ndonjë mesazh.

Kur e montova filmin, e kuptova

se ka një mesazh të caktuar. Mund ta gjeni në film.

Ju keni qenë garantuesi ynë i fitores.

Fjalimi i Hess në tubim në veçanti,

kur thotë, "Hitleri është garantuesi ynë i paqes".

Adolf Hitleri!

Mirë se vini! (Sieg Heil!)

"Paqe, paqe"... Kjo është një konstante në film.

Nuk përmenden qëllime apo motive të tjera politike.

Nuk përmendet antisemitizmi, nuk përmendet teoria racore.

Bëhet fjalë vetëm për punë dhe paqe.

Një popull që nuk e vlerëson pastërtinë e tij racore

do të shuhet!

Por a nuk ka një artist që bën filma një ndikim të gjerë te njerëzit?

Po. - Dhe a nuk e bën një artist i tillë

kanë një përgjegjësi shumë të veçantë?

Çfarë përgjegjësie duhet të kem?

Në fund të fundit, në atë kohë 90 përqind e njerëzve ishin të magjepsur nga Hitleri.

Mendon se duhet të kisha qenë luftëtar i rezistencës?

Kishte vetëm shumë pak.

A duhej t'u bashkohesha atyre pak vetave, apo çfarë do të thuash?

Dy të ftuarit e mi sonte janë dy zonja të moshuara, mund të thuhet.

Të dy janë në të shtatëdhjetat.

Shumica prej jush ndoshta do të njihni njërën prej tyre:

Leni Riefenstahl.

Pranë znj. Riefenstahl është dikush

të cilën mendoj se shumë pak njerëz e njohin, Elfriede Kretschmer.

Znj. Kretschmar, ne e dimë që znj. Riefenstahl bëri filma.

Çfarë bëtë?

Unë punova.

Unë isha punëtor.

A ishit politikisht aktiv në atë kohë? - Po, shumë aktiv.

Nuk mund t’i duroja të gjitha këto. Thjesht nuk mund ta bëja.

Edukimi im, besimi im në një Gjermani ndryshe

sesa ajo që u bë për 12 vjet...

Isha me fat. Isha ajo që do ta quanit "grua gjermane".

Isha bjonde, me sy blu e kështu me radhë.

Por ajo që përjetuan burrat në Hamburg...

Mund të flas vetëm për Hamburgun.

Në kampin e përqendrimit Fuhlsbüttel, në Neuengamme...

Meqenëse të dy jeni nga e njëjta gjeneratë,

kur ishte hera e parë

E ke dëgjuar emrin Riefenstahl?

Ishte kur pashë filmin tënd "Drita Blu",

të cilën e gjeta interesante në një nivel teknik.

Por me filmat e mëvonshëm unë në fakt isha

shumë e trishtuar që një grua do të bënte filma

që ishin kundër gjithë njerëzimit.

Dhe edhe sot e kësaj dite unë ende e mbaj mend

që askush, ose të paktën askush që jetonte në një qytet të madh,

mund të pretendojnë se nuk e dinin se çfarë po ndodhte.

Ne ishim në të 30-at në atë kohë,

dhe ne e dinim çfarë po bënim.

Por si përfundon dikush

të xhirosh filma të tillë?

Sipas mendimit tim, ato janë filma të Pied Piper, nëse mund të them kështu.

Nuk do të mund ta pranoja kurrë diçka të tillë.

Nuk kam dashur kurrë të bëj një dokumentar.

Mua më ngarkuan ta bëja.

Dhe unë... - Nga kush?

Nga Hitleri. Hitleri kishte... - Unë do të kisha refuzuar.

Po, ndoshta.

Por askush nuk do të kishte refuzuar.

Në atë kohë, e gjithë bota ishte e magjepsur nga Hitleri.

Një vit më pas, zoti Churchill tha,

"I kam zili gjermanët për udhëheqësin e tyre".

Dhe i pashë të gjithë diplomatët në tubimin e Nuremburgut.

Ata i paguan gjyq Hitlerit, por unë nuk e filmova atë.

Nuk po të akuzojmë. - Zonja tha se nuk do ta bënte.

E gjithë bota?

Në atë kohë, të gjithë ambasadorët përfaqësoheshin atje.

Ambasadorët nuk janë 'bota'! - Gjermania u admirua.

Por edhe i gjithë shtypi!

I gjithë shtypi!

Në atë kohë, nuk mund ta parashikoja

çfarë do të ndodhte. As miliona të tjerë nuk mund ta dinin.

Dhe thjesht duhet ta besosh këtë. Nuk mundesh gjithmonë...

Duke parë prapa, do të isha i lumtur nëse do ta kisha parë si ti.

Do të isha shumë i lumtur për këtë!

Sepse atëherë mund të thoja, "E pashë, e dija."

Por këto ditë është shumë më e vështirë

Për ata që nuk e dinin, sepse askush nuk i besonte.

Askush nuk i beson.

Dhe kjo është shumë e vështirë, më besoni. Është tepër e vështirë.

KONTRAVERSA PAS SHFAQJES SË LENI RIEFENSTAHL NË TELEVIZION

POSTË GJERMANE (PERËNDIM)

Pas paraqitjes në talk show,

Riefenstahl merr qindra letra dhe telefonata.

Ajo i rendit dhe arkivon me kujdes reagimin e fortë të publikut.

"Dua t'ju përgëzoj, gjithashtu në emër të shumë njerëzve që njoh,

për paraqitjen tënde të guximshme në talk show."

"Si mund ta vendosësh një personalitet të kalibrit të Leni Riefenstahl-it..."

përballë dikujt si znj. Kretschmar,

që nuk kishte asgjë për të thënë përveçse se 'punonte'. Kush nuk kishte nevojë të punonte?