Dave Chappelle: Sticks & Stones

و این اصلِ کلام کل آهنگه. پرینس می‌گه:

مردم خوب آتلانتا

هیچ‌وقت نباید یادمون بره

که آنتونی بوردین

آره

خودشو کشت

آنتونی بوردین بهترین شغلی رو داشت که صنعت نمایش تا حالا به خودش دیده

این یارو دور دنیا پرواز می‌کرد

و با آدمای خفن غذاهای خوشمزه می‌خورد

اون مرد با اون شغلش

خودشو توی یه سوئیت لوکس تو فرانسه دار زد

یه رفیق تو دبیرستان داشتم که یه نابغه‌ی محله بود

نمره‌های این لامصب اونقدر خوب بود که

از ته محله‌های داغون رسید به یکی از دانشگاه‌های تراز اول

اونم با بورسیه کامل

از اونجا هم این بشر خودشو رسوند

به یکی از بهترین دانشکده‌های حقوق تو کل کشور

و وقتی دانشجوی حقوق بود

با یه زنی آشنا شد و عاشق هم شدن

و می‌خواستن با هم ازدواج کنن

یادمه برام تعریف می‌کرد. واسه کریسمس اومده بود شهر

و من بهش گفتم، گفتم: «ستون من، داداش من...»

«زن گرفتن رو بذار واسه سن‌های بالاتر.»

ولی خب طرف عاشق بود

به حرفم گوش نداد

وقتی دانشجوی حقوق بود باهاش ازدواج کرد

و متأسفانه از هم طلاق گرفتن

درست وقتی که هنوز دانشجوی حقوق بود

اون یه بچه کفِ خیابون بود، از پایین شهر

این آدم هیچی نداشت

و اون زنیکه همون نصفِ هیچی رو هم ازش گرفت

و بعدش دیگه چند سالی ندیدمش

تا اینکه دو سال پیش تو واشنگتن داشتم خرید می‌کردم

می‌خواستم از «فوت لاکر» واسه پسرام جوراب بخرم

رفتم اونجا. حدس بزنید مدیرش کی بود؟

خودِ همون یارو

تیپ داوری زده بود و دنگ و فنگش

این لامصب ۴۵ سالش بود

اون شب رفتیم بیرون یه پیاله‌ای بزنیم و از حال و هوای هم باخبر بشیم، و

و اون بهم گفت

گفت حدود ده سالی می‌شه که داره با مادرش زندگی می‌کنه

فقط واسه اینکه بتونه دوباره روی پای خودش وایسته

ولی نکته‌ی داستان این نیست. نکته‌ی داستان اینجاست که

اصلاً به ذهن این بشر هم نرسیده بود که خودکشی کنه

زنده و سرحال تو دی‌سی واسه خودش می‌چرخه

حتی بهش پیشنهاد دادم که یه امتحانیش بکنه

مثلاً گفتم: «نمی‌دونم، شاید...»

زندگی هیچ‌کسی بی‌عیب و نقص نیست

مهم نیست از بیرون چطوری به نظر میاد

اصلاً نمی‌دونی اون تو چه خبره

من زندگی معرکه‌ای دارم

بی‌عیب و نقص نیست، ولی خوبه. یه جورایی

زندگی من مثل این استخرهای روکاره. از اونا دیدی تا حالا؟

بالاخره استخره دیگه

خلاصه، با همین فرمون، امشب فکر کردم برنامه‌ام رو یه کم متفاوت شروع کنم

امشب می‌خوام یه کاری بکنم

که خیلی توش ماهر نیستم ولی انجام دادنش رو دوست دارم

امشب می‌خوام ادای چند نفر رو دربیارم

فقط دو تا بلدم

خب، اولی‌اش یه کم احمقانه‌ست، ولی خودم دوستش دارم

این... این ادای منه، آماده‌اید؟

این ادای منه

از «پدران بنیان‌گذار» آمریکا

وقتی داشتن قانون اساسی رو می‌نوشتن

آماده‌اید؟

بریم که داشته باشیم

زود باش اون قانون اساسی رو تموم کن دیگه، سیاه‌برزنگی

می‌خوام یه کم بخوابم

بد نبود، نه؟

خب، بعدی

بعدی یه کم سخت‌تره

می‌خوام ببینم می‌تونید حدس بزنید ادای کی رو دارم درمیارم

باشه؟ بذارید برم تو حس. ولی باید حدس بزنید کیه ها

خب، اینم از این

اِه، دِه

هی! دِررر

اگه تو زندگیت یه غلطی بکنی، اِه، و من بویی ببرم

سعی می‌کنم همه‌چیز رو از چنگت دربیارم

و برام هم مهم نیست کِی می‌فهمم

می‌تونه امروز باشه، فردا، یا ۱۵-۲۰ سال دیگه

اگه بفهمم، کارِت تمومه، اِه

ترامپ؟ کی... اون کیه؟

ترامپ؟ ترامپ؟

این خودِ شمایید

صدای تماشاچی‌ها واسه من این شکلیه

واسه همینه که هر روز پاشم بیام استندآپ اجرا کنم

چون شماها بدترین آدم‌های روزگارید

که تا حالا سعی کردم سرگرمشون کنم

تو کل زندگی کوفتی‌م

اَه

دیگه حالم از این وضعیت بهم می‌خوره

الان بدترین زمان ممکنه واسه سلبریتی بودنه

کارت تمومه، همه‌مون به فنا رفتیم

مایکل جکسون ده ساله که مُرده

بعد واسه این بنده خدا دو تا پرونده جدید باز کردن

اگه اون مستند رو هنوز ندیدید

خُب، دارم بهتون التماس می‌کنم

اصلاً نبینیدش

واقعاً کثافت‌کاریه

حس می‌کردم HBO داره کیرِ بچه می‌کنه تو گوشم

اونم چهار ساعتِ پشتِ سر هم

یه لجن‌زارِ واقعی

دلم نمی‌خواد این‌همه چیزو بدونم

معلوم شد که، اه، ظاهراً مایکل جکسون خوشش می‌ومده یه دلِ سیر به سوراخِ کون زل بزنه

می‌گفتن زل می‌زنه به سوراخِ کونِ ملت. این چیزیه که اونا می‌گفتن

مستنده تا این حد حال‌بهم‌زن بود

می‌خوام یه چیزی بگم که اجازه ندارم بگم

ولی باید باهاتون روراست باشم. اه

باورم نمی‌شه این عوضی‌ها رو

اصلاً حرفاشون تو کتم نمی‌ره

اما

بذارید یه تبصره‌ای به حرفم بزنم

من... من از اونایی هستم که تو کوچه و خیابون بهشون می‌گن «مقصرِ قربانی‌بین»

می‌فهمی چی می‌گم؟ اگه یکی بیاد بهم بگه: «دیو، دیو

کریس براون زد ریانا رو لِه و لورده کرد.»

منم می‌گم: «خب، مگه دختره چیکار کرده بود؟»

«دیو، مایکل جکسون داشت به بچه‌ها دست‌درازی می‌کرد.»

«خب، اون موقع اون بچه‌ها اصلاً چی تنشون بود؟»

فکر نمی‌کنم واقعاً اون کار رو کرده باشه

ولی می‌دونی چیه؟ حتی اگه کرده باشه

می‌فهمی چی می‌گم؟

منظورم رو می‌گیری؟

هوم

آخه داریم درباره مایکل جکسون حرف می‌زنیم

می‌دونم بیش‌تر از نصف آدمای این جمع

تو زندگیشون بهشون دست‌درازی شده

ولی اون طرف که دیگه مایکل جکسونِ لعنتی نبوده، بوده؟

پادشاه پاپ واسه این بچه ساک زده

کل چیزی که گیرمون می‌آد، یه عمر مهمونی‌های خانوادگیِ ضایع و روانی‌کننده‌ست

می‌دونی بعد اون کثافت‌کاری، فرداش که می‌رفتی مدرسه چه حالی می‌داده؟

«هی بیلی، آخر هفته چطور بود؟»

«آخر هفته‌م چطور بود؟»

مایکل جکسون برام ساک زد

و اون اولین تجربه‌ی جنسیم بود

اگه شروعم اینه، دیگه تهش معلوم نیست کجاست

می‌دونم بی‌رحمانه به نظر می‌رسه، ولی حاجی، یکی باید به این بچه‌ها یاد بده

سفرِ مفتی به هاوایی وجود نداره

طرف بالاخره می‌خواد یه نگاهی به سوراخِ کونت بندازه یا یه همچین گهی

می‌دونید چرا باورم نمیشه؟ می‌دونید چرا؟

چون اگه مایکل جکسون واقعاً داشت این‌همه دست‌درازی می‌کرد

پس... پس چرا سراغ مکالی کالکین نرفت؟ هوم؟

مکالی کالکین توی یه مصاحبه گفته

که مایکل جکسون هیچ‌وقت هیچ کار نامربوطی باهاش نکرده

یا حتی جلوی اون انجام نداده

به این موضوع فکر کنید

می‌دونید

من بچه‌باز نیستم

ولی اگه بودم

اولین بچه‌ای که ترتیبشو می‌دم مکالی کالکینه، همین الان دارم بهتون می‌گم

یه قهرمانِ عوضی می‌شدم واسه خودم

«هی، اون یارو همونیه که ترتیبِ بچه «تنها در خانه» رو داد

خودتونم که می‌دونید گرفتنش چقدر سخته.»

اوه

آر. کلی

خب، خیلی خب. داستانِ آر. کلی فرق می‌کنه

منظورم اینه که، اگه بخوام شرط ببندم

پولمو می‌ذارم رو اینکه «احتمالاً اون کثافت‌کاری رو کرده.»

شک ندارم اون کثافت‌کاری رو کرده

می‌دونی، اوضاع بیریخت بود، خلاصه دو سه سال پیش

تو دیترویت اجرا داشتم

و پشت صحنه تو رختکنم نشسته بودم

که یکی از دوستام اومد پیشم، یه دختره به اسم دریم همپتون

دریم، اِم، درست قبل از اینکه برم رو صحنه بهم گفت

گفت: «دیو، دارم رو یه مستند درباره آر. کِلی کار می‌کنم.»

«می‌خوای توش باشی؟»

منم گفتم: «نه بابا، بی‌خیال، من نیستم.»

رفتم رو صحنه و کلاً اون ماجرا رو فراموش کردم

بعدش، دو سال بعد

مستند «نجات از دست آر. کلی» میاد بیرون

و وقتی که پخش شد

«دریم» داشت واسه کارش تبلیغ می‌کرد و هی اسم منو می‌آورد وسط

می‌گفت: «من از دیو شپل خواستم توی مستندم باشه

ولی اون گفت که این کار واسه تلویزیون زیادی منشوریه.»

عوضی، من اصلاً همچین حرفی نزدم

اصلاً مدل حرف زدن من این‌جوری نیست

«اوه، این واسه تلویزیون زیادی منشوریه.» من عمراً همچین زری نمی‌زنم

ولی حالا می‌خوام بهتون بگم چرا واقعاً توی اون مستند نبودم

یه دلیل خیلی ساده داره

و، ببین، هر چقدر هم بگم بازم کمه

تنها دلیلی که اون کار رو نکردم

این بود که، و اینجاش خیلی مهمه

من اصلاً این یارو رو نمی‌شناسم

هیچی نمی‌دونم

جز اون چیزایی که همه می‌دونن، من هیچی نمی‌دونم

من با این یارو نمی‌گردم. هیچی

پس واسه چی باید تو اون مستند کوفتی باشم؟

این یارو، آر کلی، الان یه فیلم سکس جدید ازش در اومده

باورتون می‌شه چه وضعیه؟ این یارو بیشتر از اینکه آهنگ بسازه

فیلم سکسی پر کرده

طرف انگار دی‌جی خالدِ فیلمای خاک‌برسریه

"یکی دیگه!"

یعنی لامصب، حاجی

خیلی فیلمه خدایی

این جدیده انقدر افتضاحه که حتی نشونش هم ندادن

اصلاً تا حالا همچین چیزی ندیده بودم

دادستان شیکاگو اومد تو کنفرانس خبری

و متن پیاده‌شده‌ی یه فیلم سکسی رو واسه رسانه‌ها خوند

تا حالا همچین چیزی شنیدی؟ این مرتیکه نوار سکس رو روخوانی کرد

اونقدر هم افتضاح بود که آر. کلی حتی توی متن هم گناهکار به نظر می‌رسید

واقعاً معرکه‌ست