Die ersten 134 Zeilen.
- Hai! - Hai!
- Hari ini Lookism ditayangkan! - Pukul berapa?
SEBUAH SIRI NETFLIX
Adakah saya terlelap?
Adakah siling memang rendah begini?
Singki juga kelihatan rendah.
Siapa lelaki ini?
DUA MINGGU YANG LALU
Aduh, panasnya.
Ini tak cukup.
Maaf. Hampir semua awak ambil semalam…
Dasar budak gemuk.
Tae-seong, haiwan peliharaan awak nakal.
Dasar Hyeong-seok pemalas.
Tidak.
Awak selalu ikut cakap saya, bukan?
Ya!
Apa? "Ya"?
Kung kung!
Pusing tiga kali.
Gelinya! Dia sangat gemuk.
Macam mana orang boleh jadi gemuk begini?
Kung kung!
Alamak, maaflah. Awak bukan anjing.
Awak khinzir.
Khinzir tak patut menyalak macam anjing.
Dengus!
Dengus!
Kelakarnya!
Memang macam khinzir sebenar!
Hei, awak mengintai skirt saya, bukan?
- Tak, saya tak… - Hei!
Awak sudah gila?
Khinzir jijik!
Memang dilahirkan tak berguna!
Berani awak mengintai dia?
Awak patut dihumban ke kumbahan seumur hidup, bangsat!
Saya mahu mati.
MI SEGERA
Anak ibu memang pandai menyanyi.
- Kamu patut jadi penyanyi. - Merepek!
Maaf. Agak lewat ibu balik, bukan?
Sini, biar ibu buat.
Maaf buat kamu menunggu.
Aduh! Saya dah cakap jangan letak telur!
Ibu lupa. Maaf.
Sebab inilah saya jadi gemuk!
Okey! Ibu minta maaf. Ibu janji takkan buat lagi.
Biar betul.
- Saya mahu pindah sekolah. - Apa?
Ada masalah?
Budak-budak di sekolah saya semuanya pelajar pintar,
susah saya dapat markah yang bagus.
- Lebih baik saya… - Sayang.
Ya?
Ibu sudah bekerja keras agar kita menetap di sini.
Sewa di sini sudah cukup murah.
Kalau kamu pindah sekarang, kamu perlu tinggalkan kawan sekolah.
Kawan...
dari sekolah?
Tak guna!
Saya cakap saya mahu belajar! Siapa kisah tentang kawan?
Hyeong-seok…
Bukan salah saya kita miskin! Tak guna!
Apa ibu pernah lakukan untuk saya?
Hai!
Hei!
Dia cantik, bukan?
Pandang depan kalau berjalan!
Tapi awak tengok telefon…
Beraninya? Apa awak cakap?
Maaf…
Hei, khinzir. Mana baju sukan saya?
Saya letak di meja awak sekarang.
Sini!
Sepak!
Ke sini!
Kepala!
Hei, khinzir! Saya cakap jangan bergerak!
Ada 10,000 won dipertaruhkan! Awak mahu mati?
Maaf.
- Hei, apa mereka buat? - Entahlah.
- Orang pertama berjaya, dapat wang. - Apa?
Tenang, semua. Cikgu PJ dah nak sampai.
Kami cuma panaskan badan sebelum kelas.
Tae-seong, giliran saya sekarang!
Bersedialah!
Mula!
KIM MAE-SIK
- Terbaik, Mae-sik! - Awak nampak?
Senang saja untuk ahli pasukan bola sepak!
Gol!
Sial.
Gol!
Hei, awak.
Mudah sangat elak bola saya?
Maaf, Tae-seong. Biar saya bayar untuk dia!
Awak kasihankan saya, jahanam?
- Awak buat dia pengsan. - Nampak?
Tumbukan disasarkan pada hulu hati pasti dijamin tewas jatuh.
Mudah saja bagi petinju profesional!
Tae-seong!
Saya tak dapat bernafas...
Itu tumbukan lembut saja, cengeng.
Hyeong-seok kena balun lagi.
- Saya tak faham dengan dia. - Awak mahu lagi?
Tak lama lagi cikgu akan sampai!
Kalau begitu, tampar sedikit lagi sebelum cikgu sampai.
Baru awak sedar.
Budak jahanam!
Ibu?
Hyeong-seok, kamu okey?
Itu ibunya?
Hei, mak cik.
Kami cuma bermain.
Bermain?
Tumbuk orang bukan bermain, jahanam!
Jengkelnya mak cik ini.
Mesti dia yang panggil ibunya.
Apa masalah dia?
Dia memang bodoh.
Awak! Kenapa pukul anak saya?
Saya akan lapor awak kepada guru kelas!
Kami cuma bermain!
Sudah!
Sial, ibu memalukan!
- Dia menyumpah ibunya? - Apa yang dia buat?
Tae-seong, maafkan saya.
Sayang.
Kamu baru balik?
Ya.
Mari bercakap sebentar.
Ibu, saya...
Di sekolah tadi...
No comments yet. Be the first to leave one.