Murder-Rock: Dancing Death

Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.

Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht.

Eén, twee, drie, vier...

Wat hebben ze gezegd? Wat zijn hun indrukken?

Ze zeiden dat het nog steeds geperfectioneerd moet worden.

Ja, mensen...

Jullie hoorden het goed.

Morgen repeteren we verder.

Wat een manier!

Nooit zegt ze dat je het goed hebt gedaan!

Wat denk jij ervan, Margie?

Wat ik denk doet er niet toe.

Teef.

Margie,

vind je het erg als Will en ik even blijven?

We willen werken aan een aantal passen die niet goed zijn gegaan.

Is zeven uur nog niet genoeg voor jullie geweest?

Blijf maar.

Oke.

Zijn jullie klaar? Bob!

Zet de plaat op.

Een ogenblikje.

Tot morgen, Bob.

- Ze laat je overwerken, toch? - Ja.

Jill.

Je was sensationeel vanavond.

Zij zien er zoveel beter uit dan ik.

Kom op. Jij was de beste.

Het gaat je lukken. Ze zullen jou kiezen.

Wat jammer.

Over twee weken zouden ze perfect zijn geweest.

Perfect, ze zijn erg getalenteerd.

Dat weet ik, maar we hebben ze meteen nodig.

Maar drie, en we kunnen niet wachten.

Jullie kunnen niet wachten?

Wat betekent dat?

Steiner en Morris zijn erg enthousiast.

Sinds jij ze traint, zijn ze al erg verbeterd.

Laat Margie je niet horen.

Ze zou mij vermoorden als ze de kans kreeg.

We zeiden tegen Dick dat we een probleem hebben.

De show is naar boven verplaatst...

Ik snap het.

Maar het is niet eerlijk om twee weken voor het

einde van mijn training een selectie te maken.

Voor drie van hen is het een geweldige kans.

Vergeet dat niet.

Dat is precies wat mij beangstigt.

Je wilt dat ze elkaar aan flarden scheuren.

Ik ben bang dat ze er al lucht van hebben gekregen.

Ik hoop dat het niet waar is, dan hebben we problemen.

Wij allemaal.

De lessen zijn over.

Verlaat de dansschool en de kleedkamers.

Het alarm wordt ingeschakeld.

Als ze jou in de meisjeskleedkamer vinden, zitten we in de problemen.

Laten we naar mijn huis gaan.

Mijn ouders zijn naar een feestje.

Mooi.

Ik wacht buiten op je

na een snelle douche.

Ik zal snel zijn.

Inspecteur Borges.

- Inspecteur Borges. - Ah, meneer Yale.

- Davis. - Jij vertegenwoordigt de universiteit.

Heb je de kinderen allemaal bij elkaar gehaald?

Ja, het lijkt erop dat één van hen

meer dan een vriend was van het slachtoffer.

Ja...

Ik heb haar gevonden, ja.

En waar was jij?

Buiten.

Ik wachtte terwijl zij zich omkleedde.

Maar waarom zij?

Ze was zo lief.

Ze was de beste.

Arme Susan...

Inspecteur.

De moordenaar heeft haar bedwelmd

met chloroform voordat ze werd vermoord.

Een aangename dood.

Ja.

Goed...

waar is de directeur van de dansschool?

Geen idee.

Maar we proberen hem te vinden.

En...

we moeten het Candice vertellen.

Candice?

Onze docent.

Ze is niet thuis.

Ik heb haar gebeld, maar ze neemt niet op.

Blijf bellen, Janice.

Het zou gek zijn als ze het op de radio zou horen.

Hallo?

Dick?

Dick?

Dick, ben jij het?

Ja, ik ben het, Candice.

Je bent laat.

Ik heb met Steiner en Morris gesproken.

Kom binnen.

Met Steiner en Morris, hè? Zeker dat het niet Janice was?

Kijk,

als je denkt dat ik mensen als Steiner en Morris verkies

boven schoolmeisjes...

Weet ik dat dat niet zo is.

Helemaal, helemaal.

Wij hebben geen geheimen voor elkaar, toch?

Hoe dan ook, Janice is je beste leerling, dat weet je.

Oh, betekent dit dat kleine Susan haar positie heeft verloren?

Candice, geloof mij, dat is allemaal onzin.

Zelfs op je sterfbed zou je het ontkennen.

Oké, ik zal doen wat je zegt.

Of ik nu Janice of één van de andere meisjes in mijn bed krijg,

zal ik ervoor zorgen dat jij op de hoogte wordt gebracht.

Maar vergeet Susan gewoon.

Er is nooit iets tussen ons geweest.

Neem je nog op?

Maar...

het is waarschijnlijk voor jou.

Wat betekent dat?

Je doet echt vreemd vanavond.

Hallo, Candice?

Bob, ben jij het?

Er is iets vreselijks met Susan gebeurd.

- Wat? - Op de dansschool.

De politie is er.

- Ik wil niet... - Ja, Candice.

Wat bedoel je, Bob?

Ze is vermoord.

Je moet dapper zijn en hierheen komen.

Susan is vermoord.

Ze wachten op ons bij de dansschool.

Ik zei je dat het gevaarlijk was.

Stoppen!

Stoppen!

Een momentje, mensen.

Een momentje.

Waarom zouden we stoppen, Willy?

Het is onmenselijk.

Doorgaan met dansen zonder er iets om te geven dat Susan dood is.

Het maakt jullie niets uit wie haar vermoord heeft en waarom.

Jullie denken niet eens meer aan haar.

Susan is dood... het maakt niet uit.

We kunnen niet stoppen met dansen,

ofwel?

Willy,

Weet je waarom jullie allemaal hier zijn?

Waarom jullie allemaal toegelaten zijn tot mijn lessen?

Omdat jullie de besten zijn,

de meest getalenteerden.

En jullie gaan het allemaal redden...

sommigen van jullie eerder dan jullie zelf denken.

Ik kan je beloven dat jullie succes zullen behalen,

maar jullie moet ervoor betalen.

Op jullie tanden bijten en dansen, zelfs als een vriend sterft.

Jullie moeten boeten met woede, frustratie en opoffering,

vergeten wat juist of menselijk is.

Omdat jullie geen mensen kunnen zijn.

Omdat daar in de showbizz geen tijd voor is.

Jullie kunnen niet stoppen!

Je kunt niet stoppen, Willy.

En jullie allemaal ook niet.

Oké.

Bob, we pakken het weer op.

Eén, twee, drie, vier, vijf,

zes, zeven, acht.

Het meisje dat werd vermoord

was één van de besten.

Iemand zei zelfs dat zij de beste was.

Iedereen zei aardige dingen over haar.

Iedereen hield van haar, ze had geen vijanden.

En toch is ze vermoord.

Dat zou bewijzen dat de moordenaar niet iemand van onze dansschool was.

Maar ze is vermoord in uw dansschool,

meneer Gibson, in de kleedkamer.

U zegt niet dat niet iedereen zo maar kan komen en gaan op uw dansschool.

Nou... het is niet onmogelijk.

Nee, maar dat is ook niet erg waarschijnlijk.

Nee, niet erg.

Is er veel rivaliteit tussen de kinderen?

Natuurlijk, maar niet genoeg om te moorden, dat is uitgesloten.

En u?

Wat over mij?

Ik zou graag iets willen weten over uw relatie met het meisje.

Ze was een student, net als alle anderen.

Van nature.

Ze was voor u de beste danseres, u bewonderde haar talent,

en u was... gek op haar, toch?

Zeker.

Oke.

Het spijt me. Ik denk nog steeds

dat de moordenaar iemand is die gemakkelijk toegang heeft

tot de dansschool.

Ik ben het maar, Janice.

Ik ben het.

Oh, Willy.

Je liet mij vreselijk schrikken.

Dat was niet mijn bedoeling.