Amityville: The Awakening

Υπάρχουν 6 άνθρωποι τους οποίους βρήκαμε χθες βράδυ...

δολοφονήμενους στο κρεβάτι τους.

Το 1965 ο Ρόναλντ Ντεφέο μετακόμισε με την οικογένεια του απ' το Μπρούκλιν...

σ' ένα όμορφο τριώροφο σπίτι στο Άμιτιβιλ του Λονγκ Άϊλαντ.

Ελπίζοντας για μια καλύτερη ζωή...

έβαλαν και μια πινακίδα μπροστά στο σπίτι τους που έγραφε "μεγάλες προσδοκίες".

Μετά τα πράγματα έγιναν τραγικά.

6 μέλη της οικογένειας δολοφονήθηκαν στον ύπνο τους

Έσφαξαν 6μελή οικογένεια ενώ κοιμόταν

Οι φήμες οργίαζαν ότι κάτι κακό υπάρχει σ' αυτό το σπίτι.

Και ότι το σπίτι οδήγησε τον Ρόνι Ντεφέο σ' αυτή την αποτρόπαια πράξη.

40 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ

Φτάσαμε.

Λάρι, παλιόσκυλο. Πώς μπήκες εδώ μέσα;

Τζούλιετ;

Είσαι εδώ;

Είναι κανείς εδώ;

Τζόαν!

- Ήρθατε! Πως ήταν το ταξίδι; - Κουραστικό αλλά είμαστε μια χαρά.

- Πρέπει να επιστρέψω στην πόλη. - Ευχαριστώ που μας βοηθάς.

Γι' αυτό είναι τ' αδέρφια.

Τους είπες ακόμη για το...

- Ακόμη; - Θέλω να τακτοποιηθούμε πρώτα.

Τα τακτοποιήσα όλα όπως ήθελες, έλα να δεις.

Έβαλα μια εφεδρική μπαταρία σε περίπτωση ανάγκης.

Ποτέ δεν ξέρεις μ' αυτά τα παλιά σπίτια.

Ξέρεις ότι μένουμε εδώ παρακάτω. Αν χρειαστείς κάτι, πες το.

Ευχαριστώ. Εξάλλου, έχουμε συνηθίσει τώρα πια.

Χαίρομαι που ήρθατε. Όλα θα πάνε καλά.

- Τι είπε ο δρ. Μιλτον; - Τα συνηθισμένα.

Δεν θα σταματήσουμε να το παλεύουμε.

Φυσικά.

Καθίστε και τρώτε.

- Δε θα πούμε προσευχή; - Αφού δε σ' αρέσει η προσευχή.

- Δε σ' ένοιαζε αυτό μέχρι τώρα. - Ίσως να κάνουμε μια αλλαγή.

Θα την πω εγώ.

Κύριε, ευχαριστούμε γι' αυτό το φαγητό και γι' αυτό το σπίτι.

Και που έχεις τον Τζέϊμς καλά και χαρούμενο.

Αμήν.

Τζουλς, σ' αρέσει το δωμάτιό σου;

Είναι υπέροχο. Είναι ροζ, μώβ, ασημί και χρυσό.

Τα αγαπημένα μου χρώματα.

- Έφτιαξες όλα τα χαρτιά για αύριο; - Ναι.

- Τα πράγματα δείχνουν να πηγαίνουν καλά. - Ναι, τέλεια.

Εκτός ότι πρέπει ν' αλλάξω σχολείο και να ξανακάνω την τελευταία χρονιά.

Όλοι πρέπει να κάνουμε θυσίες.

Και ποια θυσία έχει να κάνει μ' αυτό το σπίτι;

Είναι τρεις φορές μεγαλύτερο απ' το προηγούμενο.

- Σου είπα, ήταν ευκαιρία. - Για οικονομία; Μάλιστα.

Μετακομίσαμε για να είμαστε κοντά στην οικογένειά μου και στην Κάντις.

Το νοσοκομείο εδώ έχει το καλύτερο νευρολογικό τμήμα στη Νέα Υόρκη.

Θέλω να μου 'χεις εμπιστοσύνη. Αυτό το σπίτι θα κάνει καλό στον Τζέϊμς.

- Μόνο αυτό έχει σημασία. - Αυτή τη στιγμή ναι, μόνο αυτό.

Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε. Μόνο έτσι θα το ξεπεράσει.

Να ξεπεράσει τι, μαμά;

Ξέρω τον Τζέϊμς καλύτερα από σένα.

Είμαστε δίδυμοι. Το νιώθω. Δεν είναι μαζί μας.

- Και ποιος φταίει γι' αυτό; - Ο Τζέϊμς χάθηκε, μαμά!

Αρκετά!

- Μπελ; - Πάμε, Λάρι.

Εσύ μ' αγαπάς ακόμη, έτσι, Λάρι;

Παρόλο που έχεις αυτό το ηλίθιο όνομα.

Έλα, πάμε.

Μου 'λειψε η κουβέντα μαζί σου.

Λυπάμαι.

Λυπάμαι πολύ.

Ελάτε, παιδιά.

Λοιπόν, αυτή είναι η Μπελ. Μόλις ήρθε.

Κάθισε και κράτα σημειώσεις.

Χθες μείναμε στη σελίδα 38. 1862, Εμφύλιος Πόλεμος.

Πρώτες βοήθειες στο πεδίο της μάχης. Η Κλάρα Μπάρτον.

Κοίτα κραγιόν το φρικιό.

Ίδρυσε τον Αμερικανικό Ερυθρό Σταυρό.

Έπεισε τις γυναίκες να μπουν στο πεδίο της μάχης...

και να βοηθήσουν τους γιους και τ' αδέρφια τους.

Δε φταις εσύ.

Το σπίτι φταίει.

- Ποιο σπίτι; - Οδός Όσεαν 112.

Ποιος είσαι; Με παρακολουθείς;

- Όχι. - Πως ξέρεις που μένω;

- Όλοι ξέρουν που μένεις. - Σε παρακαλώ...

Είναι η πρώτη σου μέρα. Καλύτερα να προσέχεις στο μάθημα.

Θεέ μου!

Τζούλιετ, δε μπορείς...

να τρομάζεις έτσι τον κόσμο.

Συγνώμη.

- Γιατί δεν κοιμάσαι; - Ήθελα να μιλήσω στον Τζέϊμς.

Εσένα δε σου μιλάει, Μπελ;

- Κατά κάποιο τρόπο, ναι. - Σου λέει κακές λέξεις;

Γιατί το λες αυτό;

Εντάξει, ώρα για ύπνο. Πάμε.

- Μπελ; - Ναι.

Γιατί δε σ' αγαπάει πια η μαμά;

Ποιος στο είπε αυτό;

Πήγαινε για ύπνο.

Πηγαίνετε για ύπνο, κορίτσια.

Άκουσες. Πήγαινε για ύπνο.

Τζέϊμς;

Η καρδιά του.

Γλυκιέ μου, κρατήσου. Η Μπελ κι εγώ είμαστε εδώ.

Εντάξει, γλυκιέ μου.

Τα πας πολύ καλά.

Μπράβο, γενναίο παιδί.

Εντάξει είναι.

Εντάξει, μωρό μου.

Μωρό μου;

Δεν καταλαβαίνω.

Τι συμβαίνει;

Έχει ταχυπαλμία.

Μη μου το κάνεις αυτό. Έλα, μωρό μου.

Γαμώτο!

Έλα...

Έλα, γλυκιέ μου.

Έλα!

Κρατήσου, Τζέϊμς.

- Έλα! - Μαμά...

- Τελείωσε. - Αυτό θες, ε;

Αυτό ήθελε ο Θεός.

Ποτέ δε θα σταματήσουμε να παλεύουμε για σένα.

Είμαι πολύ περήφανη για σένα. Έλα, αγάπη μου.

Θες να του δώσεις ένα φιλί;

Ήξερα ότι θα ξυπνήσεις.

Τζούλιετ...

Ποιος σου έφτιαξε πρωϊνό;

- Γαμώτο! - Πρόσεχε τη γλώσσα σου.

Θες δημητριακά;

Το 1965 ο Ρόναλντ Ντεφέο μετακόμισε με την οικογένειά του απ' το Μπρούκλιν...

σ' ένα όμορφο τριώροφο σπίτι στο Άμιτιβιλ του Λονγκ Άϊλαντ.

Μετά τα πράγματα έγιναν τραγικά.

- Ακόμη ανακρίνεται ο Ρόναλντ Ντεφέο; - Ουδέν σχόλιο.

- Που βρίσκεται ο κ. Ντεφέο; - Τι άνθρωπος είναι ο Ρον Ντεφέο;

Μην ανησυχείς. Απλά σε παρακολουθώ.

Συγνώμη για χθες.

Ποτέ δεν πήγαινε γυρεύοντας. Ήταν χαρούμενος άνθρωπος.

Δεν είσαι η πρώτη που παρεξηγεί το ανθρώπινο ενδιαφέρον μου.

Πραγματικά δεν το ήξερες;

- Δεν είχα ιδέα. - Περίεργο που δε στο είπε κανείς.

Πολύ διαστροφή, ε; Κάτι φωνές τού είπαν να το κάνει.

Σκότωσε όλη του την οικογένεια. Έξι άτομα.

Που πας;

Έχασα ήδη 3 μαθήματα και δε θέλω ν' αλλάξω πάλι σχολείο.

Το 'χεις δει αυτό;

Αναγνωρίζεις αυτό το σπίτι;

Πρέπει να μιλήσουμε.

Γεια σου, γλυκιά μου. Πως πήγε το σχολείο;

Γιατί δε μου είπες για το σπίτι;

- Περίμενα την κατάλληλη στιγμή. - Και πότε θα ήταν κατάλληλη η στιγμή;

Μια ιστορία για φαντάσματα είναι. Αστικός μύθος.

Που όλοι ξέρουν στο σχολείο.

Έχεις δίκιο, συγνώμη. Έπρεπε να στο είχα πει.

Αλλά είχα πολλά στο μυαλό μου.

Καλό θα ήταν να είχες λίγο στο μυαλό σου τη Τζούλιετ και μένα.

- Ήρθε ο γιατρός. - Χάρηκα που τα είπαμε.

Είναι όμως μια βελτίωση. Δε μπορεί να μην είναι.

Ξέρω ότι έτσι φαίνεται.

Αλλά μην ξεχνάς ότι την τελευταία φορά δεν είχε καμιά εγκεφαλική αντίδραση.

Μα άνοιξε τα μάτια του. Μπορεί ν' αρχίσει να μιλάει ξανά...

- ή να σηκωθεί. - Τζόαν...

ξέρεις ότι δεν υπάρχουν παρόμοιες περιπτώσεις με του Τζέϊμς που να επανήλθαν.

Τότε, ο Τζέϊμς θα είναι ο πρώτος.

Υπάρχει τρόπος να σιγουρευτούμε ότι θα γίνει καλά;

Είναι σχεδόν απίθανο.

Μπορούμε όμως να κάνουμε άλλη μια μαγνητική.

Ωραία. Πόσες άλλες μαλακίες θα τον βάλεις να περάσει;

Ασ' τον ήσυχο! Αρκετά δεν υπέφερε;

Συγνώμη γι' αυτό.

Στον Ντίτι αρέσει να κυνηγάει πάπιες στο πάρκο.

- Πάλι στον Τζέϊμς μιλάς; - Ναι.

Τι σου είπε αυτή τη φορά;

Ότι κι αυτός πεθύμησε την κουβέντα μαζί σου.

Τζουλς, η μαμά σου θα πάει βόλτα τον Λάρι. Θες να πας κι εσύ;

Εντάξει.

Μπελ, ούτε εγώ θέλω να του κάνουν άλλες εξετάσεις.

Τότε, γιατί το πρότεινες;

Γιατί έτσι θα δει η μαμά σου αυτό που ήδη ξέρουμε εμείς οι δυο.

Ήξερες για το σπίτι;

Σε παρακαλώ, φύγε.

Τζούλιετ, σταμάτα να το κάνεις αυτό.

Φύγε.

Καλή βδομάδα.

Μπελ, από 'δω η Μαρίσα. Είναι το κορίτσι μου.

- Θα 'θελες! - Αυτή είναι η φίλη μου η Μπελ.

- Θα 'θελες! - Πολύ αγάπη πέφτει σήμερα.

Τα λέμε, φίλε!

Η Μαρίσα δεν πίστευε ότι σε γνώρισα και σκέφτηκα να σας συστήσω.

Τι γίνεται;

Θα σκότωνα τη μάνα μου αν έκανε κάτι τέτοιο χωρίς να μου το πει.

Ναι, δε μου μιλάει σχεδόν για τίποτα.

Ευτυχώς αυτές οι βλακείες για το Άμιτιβιλ δεν είναι αλήθεια.

Εξαρτάται πώς εννοείς την αλήθεια. Όταν κάποιος μιλάει συνέχεια για κάτι...

το μυαλό σου αρχίζει τα παιχνίδια και σε κάνει να νομίζεις ότι είναι αλήθεια.

- Ποιος τα λέει αυτά; - Η επιστήμη.

Δεν ασχολούμαι άλλο με το θέμα του Άμιτιβιλ.

Φτάνουν τα προβλήματα που έχουμε. Δε θέλω άλλες έννοιες.

Ίσως αυτό ακριβώς χρειάζεσαι. Πρέπει να δούμε την ταινία.

Να μου λείπει.

Έλα τώρα, γι' αυτό είναι οι ταινίες τρόμου. Να ξεφεύγεις λίγο απ' την πραγματικότητα...

με τους φίλους σου. Πλάκα θα 'χει.

- Εντάξει. Πάμε να τη δούμε σπίτι σου. - Όχι. Στο δικό σου.

Πού θα ξαναβρούμε ευκαιρία να δούμε την ταινία του Άμιτιβιλ στο πραγματικό σπίτι του Άμιτιβιλ;