Die ersten 200 Zeilen.
အဲဒီလို ဆိုးရြားတဲ့ခံစားခ်က္ႀကီးရွိတယ္
ကိုယ္မျမင္ဖူးတာ မလုပ္ဖူးတာမရွိဘူး
ဘာကိုမွ ဂ႐ုမစိုက္ေတာ့ဘူးလို႔ ထင္လာမိတဲ့အခ်ိန္မွာေပါ့
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိလည္း အေလးမထားေတာ့ဘူး
ထြက္ေျပးလြတ္ေျမာက္ခ်င္ေပမယ့္ ထြက္ေျပးစရာေနရာမရွိဘူး
ေသဖို႔ကလြဲၿပီး လြတ္ေျမာက္စရာလမ္း မရွိဘူး
တစ္ခါတစ္ရံ ေသရင္ေတာင္ လြတ္ေျမာက္ပါ့မလားမေသခ်ာဘူး
အေတြးေတြျပည့္က်ပ္ေနတယ္
ေမာ္ေတာ္ယာဥ္ေတြ ပိတ္ဆို႔တယ္
ဆႏၵေတြ ျပည့္ႏွက္ေနတယ္
ေနာက္ဆံုးတစ္ေန႔မွာေတာ့ ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈျဖစ္လာမယ္
ကားဟြန္းေတြမတီးဘူး
ျငင္းခုံမႈေတြမရွိဘူး
ညႇိႏိႈင္းမႈေတြမလုပ္ဘူး
ထိုင္ၿပီး စိတ္ကိုဖြင့္ထားဖို႔ပဲ
တစ္ေယာက္ေယာက္က လာရွင္းေပးဖို႔အတြက္ စိတ္ကုိဖြင့္ထားမယ္
ကားကိုစြန္႔ပစ္ၿပီး ထြက္ေျပးဖို႔စဥ္းစားဖူးလား
ဘဝႀကီးကိုစြန္႔ပစ္ၿပီး ထြက္ေျပးဖို႔ေလ
လြတ္ေျမာက္ဖို႔ ထြက္ေျပးတာ
မသိျခင္းထဲကို ေျပးဝင္တာ
ေပ်ာ္ရႊင္မႈထဲကုိ တိုးဝင္တာ
ေသဆံုးၿပီးေနာက္မွာလည္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မရွိမွန္း လူေတြသာသိၾကရင္
ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္မဲ့သြားမလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါဦး
တကယ့္ကုိ
လမ္းဆံုးျဖစ္သြားမွာပါ
တစ္ရက္ရက္မွာ
လမ္းေပ်ာက္ၿပီး ေနရာမွန္ကို ေရာက္လာမယ္
နာက်င္မႈကို ခံစားရတယ္
ငါအသက္ရွင္ေနေသးတဲ့ သေဘာပဲ
အသက္ရွင္ေနတယ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္က ဘာမ်ားလဲ
ကၽြန္မဘယ္ေရာက္ေနတာလဲ
ဒါဘယ္ေနရာလဲ
ရွင္က ဘယ္သူလဲ
ေမးေနတယ္ေလ
ေမးခြန္းေတြက ဘယ္ေနရာမဆုိေခၚသြားႏိုင္ေပမယ့္ ဘယ္ကုိမွေတာ့ မေရာက္ဘူး
ရွင္က ဘယ္လိုအ႐ူးလဲ
ဒီမွာ
ကၽြန္မ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိသတ္ေသမလို႔ဟာ ဒီကို အသက္ရွင္လ်က္ က်လာတယ္
ဒါဘယ္ေနရာႀကီးလဲ
ငါသိတာကေတာ့ ငါက ေသၿပီးသားဆုိတာပဲ
တခ်ိဳ႕တေလပဲ ငါ့ကိုျမင္ႏိုင္ ထိေတြ႕ႏိုင္တယ္
ဒါ ေနာက္ေျပာင္ေနတာလား
ကၽြန္မ ထြက္သြားရမယ့္လမ္းသိခ်င္တယ္
ဘဝထဲက ထြက္ႏိုင္မယ့္နည္းပဲ အရင္ရွာလိုက္ပါဦး
အဲဒါဆို ေသျခင္းတရားကေနလည္း ႐ုန္းထြက္ႏိုင္ၿပီ
ဒီအေရးမပါတဲ့စကားေတြကို ကၽြန္မကို ယံုခိုင္းေနတာလား
ဒါဘယ္ေနရာႀကီးလဲ
ေကာင္းကင္ဘံုလား
အဲဒီေရာက္စရာအေၾကာင္းေတာ့ မရွိပါဘူး
ငရဲျဖစ္ဖို႔ကလည္း သိပ္သာယာလြန္းေနတယ္
ဒါျဖင့္ ဒီေနရာႀကီးက ေကာင္းကင္ဘံုနဲ႔ ငရဲၾကား
ေသၿပီးသားလူတစ္ေယာက္ ေနေနၿပီး ဘာေတြလုပ္ေနတာ..
ရွင္ ဘာပန္းခ်ီေတြဆြဲေနလဲ ၾကည့္စမ္းပါဦးမယ္
မျဖစ္ႏုိင္တာ
ကၽြန္မအိပ္ေပ်ာ္ေနတာပဲ
ဒါအိပ္မက္ဆိုး
ထေတာ့ မာယာ
ထေတာ့
ထစမ္း
ေနဦးေလ
တမလြန္နယ္သားႀကီး
ေနဦး
တစ္ခါတေလ ကင္းဗတ္စကုိ အလြတ္ထားတာလည္း အႏုပညာတစ္ရပ္ပဲ
ရွင္ေနတာထက္ေတာင္ ဆိုးေနပါ့လား
ရွင္ေနတာေရာ ေသသြားတာထက္ပါ ဆိုးတယ္
ဒါ ငရဲဆိုတာ ေသခ်ာၿပီ
ဟုတ္တယ္
လူတိုင္း ဒီကိုလာၾကရတယ္
တခ်ိဳ႕က ျပန္သြားၾကတယ္
တခ်ိဳ႕က ကူးသြားတယ္
ငါ့လိုလူ နည္းနည္းပဲ
ေနခဲ့ၾကတာ
ထာဝရေသဆံုးရင္းေပါ့
ရွင္မေသေသးဘူးဆုိရင္ေတာင္
ေသြးေတာ့ထြက္ေသးသားပဲ
မင္းအတြက္ေတာ့ ေသျခင္း ရွင္ျခင္း
အစစ္အမွန္ စိတ္ကူးယဥ္ေတြက
သိပ္အေရးႀကီးမွာပဲ
ဘာေတြမ်ား ထူးျခားသြားမွာမို႔လို႔လဲ
ေဖာ့ၿပီးေတြးရင္ေတာ့ ကၽြန္မ ေသသြားၿပီဆိုရင္
မနာလိုဝန္တိုမႈေတြ သစၥာေဖာက္မႈေတြ ေငြရွာရတာေတြ ကုန္က်စရိတ္ေတြ အခြန္ေတြ
စက္႐ုပ္တစ္႐ုပ္လို အလုပ္လုပ္ရတာေတြ မရွိေတာ့ဘူးေပါ့
အသက္ရွင္ရတာနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေတြးမိတာ အဲဒါပဲလား
ေသလူျဖစ္ေနရတာကို ေက်းဇူးတင္လိုက္တာ
ရွင္က မေသပါဘူး
႐ူးေနတာလား အာ႐ံုေထြျပားေနတဲ့လူလားပဲ
ဒါေပမဲ့ အဲဒီလိုပံုစံကုိ ကၽြန္မသေဘာက်တယ္
စိတ္ကူးယဥ္ပံုျပင္တစ္ခုလို စဥ္းစားၾကည့္
ရွင္က ေသၿပီးသားလို႔ သေဘာထားလိုက္
ေနရတာ ပိုလြယ္ကူသြားၿပီ
ကၽြန္မေတာင္ အဲဒီလိုပဲေတြးျမင္ေတာ့မွာ
ေတြးတယ္ဆိုတာ စိတ္ကူးကိုျဖစ္ေစတယ္
အလိုေလ်ာက္ျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး သဘာဝမက်ဘူး
ကၽြန္မကုိ မေတြးဘဲေနေစခ်င္တာလား
ကၽြန္မစိတ္ကုိ ထုတ္ပစ္လိုက္ေစခ်င္တာလား
အဲဒါဆုိ ကၽြန္မဘယ္လိုအသက္ရွင္မလဲ အိုင္းစတိုင္းရဲ႕
မင္းအသက္ရွင္ေနခဲ့တာပဲ
ေမြးရာပါသိစိတ္ပဲ ေတြးေနတာမဟုတ္ဘူးပဲ
တမလြန္နယ္သားႀကီး
ဘယ္မွာလဲ
တမလြန္နယ္သားႀကီး
ဘယ္မွာလဲ
ဒါျဖင့္ မာယာ့ကုိ သတ္ခဲ့လား
ထိုင္ပါ ေကာ္ဖီေသာက္ပါဦး
ေၾသာ္ ရွင္ကဒီမွာကိုး
ရွင့္ကိုလိုက္ရွာေနတာ
ကၽြန္မဗိုက္ဆာေနၿပီ
ရွင္သန္ေနတဲ့လူေတြက အဆက္မျပတ္ စားသံုးေပးေနရတယ္
စိတ္ကူးေတြ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ အိပ္မက္ေတြနဲ႔ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈေတြ
စားစရာပဲ အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ စားစရာပဲစားခ်င္တယ္
ဒါဆို မင္းလုပ္ခဲ့တာေပါ့
ဘာေျပာလိုက္တာလဲ
မာယာ့ကုိသတ္ခဲ့လား
ဟင့္အင္း ဆရာ က်ဳပ္ အဲဒီမိန္းမကုိ မသတ္ပါဘူး
ခႏၶာကိုယ္က သိတဲ့ေနရာဆီ ဦးတည္သြားတယ္
ဝိညာဥ္က မသိတဲ့ေနရာဆီ
ဦးတည္သြားတယ္
မီးဖိုဖိုလိုက္ စားစရာ အရသာပုိရွိသြားမယ္
မင္း ေက်ာက္ေခတ္မွာသာေနရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မီးဖိုဖိုႏိုင္မွာမဟုတ္ဘူး
ရွင့္မွာ မီးျခစ္ရွိတာလား
ဘာကိစၥ ကၽြန္မကို မီးေမႊးခိုင္းေသးလဲ
အံ့ဖြယ္ေတြရွိမွန္း မင္းယံုေအာင္လို႔ေလ
ေတာ္ေတာ္အံ့ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ မီးပဲ
ငါတို႔ ဘာအမွားမွမလုပ္ဘူး
မာယာက ဒီေနရာနဲ႔ မသက္ဆိုင္ပါဘူး
ေသၿပီးသားလူတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ရွင္က ေတာ္ေတာ္ျပင္ဆင္မႈရွိတာပဲ
ေသျခင္းတရားက အမ်ားႀကီးသင္ေပးထားတယ္
ျပင္ဆင္တတ္ဖို႔ေလ
အျမဲတမ္းအသင့္ျဖစ္ေနေအာင္
တမလြန္နယ္သားႀကီး
ဘယ္သြားတာလဲ ကၽြန္မ စားလို႔မၿပီးေသးဘူးေလ
လွလိုက္တာ
လွလိုက္တာ
အရင္တုန္းကလည္း လွခဲ့ပါတယ္
ဒါေပမဲ့ မင္းက တျခားအရာေတြနဲ႔ အာ႐ံုမ်ားေနခဲ့တာ
ေဘးဘီကို မၾကည့္ခဲ့ဘူး
နက္နဲလိုက္တဲ့စကား
ဒီလိုစကားမ်ိဳးေတြေျပာေတာ့လည္း ရွင္က ပညာရွိပံုေပါက္သားပဲ
ဒါေပမဲ့ အခုလို တမလြန္နယ္သားႀကီးပံုစံကေတာ့
ေတာ္ေတာ္မူမမွန္ရာက်တယ္
ကၽြန္မ ဒီကေနထြက္သြားႏိုင္တာနဲ႔ ရွင့္ကို ဆရာဝန္ေကာင္းေကာင္းဆီေခၚသြားမယ္
ရွင္သိလား
ရွင့္ေရာဂါေပ်ာက္သြားၿပီဆိုရင္ ကၽြန္မတို႔ တြဲလို႔ရခ်င္ရမွာ
သက္ရွိေတြက ခႏၶာကုိယ္ကုိရွာၾကတယ္
အသက္ရွင္ေနတယ္လို႔ ပိုခံစားရဖို႔ေလ
ေသၿပီးသားလူေတြက
ျပန္ရွင္သန္နည္းကို ရွာေဖြၾကသလိုမ်ိဳးလား
ဟယ္လို
တရားသမားႀကီးတို႔ ေရာက္လာလိုက္ရင္
အျမဲတမ္း အခ်ိန္ကုိက္ပဲ
ကၽြန္မကို ဒီကထြက္သြားႏိုင္မယ့္..
ဒီကထြက္သြားႏိုင္မယ့္..
မထြက္သြားႏိုင္ပါဘူး
မဟုတ္ပါဘူး ဒီ႐ူးသြပ္မႈႀကီး ဒီအိပ္မက္ဆိုးႀကီးကေန ထြက္သြားမွာ
မာယာက ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္မွန္း ခင္ဗ်ားသိလား
ဟင့္အင္း
မာယာက ႐ုပ္ရွင္သ႐ုပ္ေဆာင္မွန္း ခင္ဗ်ားသိလား
သိလားလို႔
ခုနကေတာ့ လွတယ္ဆို
မင္းရဲ႕ၿမိဳ႕ျပခင္တြယ္မႈကို
ခဏေခါက္သိမ္းထားလိုက္သင့္ၿပီ
ငါ့ေနာက္လိုက္ခဲ့
အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြ ဆင္ျခင္တံုတရားေတြကုိ သူက အျမဲလက္လႊတ္ခိုင္းတယ္
ရွင္စြန္႔လႊတ္ခိုင္းေနတဲ့ ကၽြန္မအသိစိတ္ေတြ ေပ်ာက္တာထက္စာရင္ေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပ့ါ
သူ႔ေနာက္လိုက္ရင္ တစ္ေနရာေတာ့ေရာက္မွာပဲ
တာ့တာ တမလြန္နယ္သားႀကီး
ေနာက္တစ္ခါျပန္မဆံုပါရေစနဲ႔ အနည္းဆံုးေတာ့ ဒီခႏၶာကုိယ္နဲ႔ေပါ့
ခရီးစဥ္ေတြဆိုတာ ထူးဆန္းတယ္
လမ္းေၾကာင္းကိုေရြးခ်ယ္လို႔ရတယ္
ပန္းတိုင္ကိုေတာ့ ေရြးလို႔မရဘူး
အေပါင္းအေဖာ္ကိုေရြးခ်ယ္လို႔ရတယ္
ေျပာမယ့္စကားေတြကို ေရြးလို႔မရဘူး
ခရီးစဥ္ေတြဆိုတာ ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ ေပါက္ခ်င္ရာေပါက္ပဲ
ဒါေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ခရီးေတြကေတာ့
အဆံုးသတ္ရယ္လို႔မရွိဘူး
မေသမ်ိဳးေတြ
မသိတဲ့လမ္းကို ေရြးၾကတဲ့သူရွားတယ္
စြန္႔စားတဲ့သူနည္းတယ္
ဒီကေန ျမန္ျမန္သြားလို႔ရမလား
ခႏၶာကုိယ္ထဲက ခ်ကၠရေတြနဲ႔ လိင္ပိုင္းဆိုင္ရာစြမ္းအင္ရဲ႕
အသံုးျပဳပံုအေၾကာင္း သူေမးတယ္
သူ႔ကုိ ဘုန္းေတာ္ႀကီးလက္ထဲက ကယ္တင္ခဲ့တာ
ဒီကေန ျမန္ျမန္သြားလို႔ရမလား
တစ္ေနရာမွာေတာ့ နားမွျဖစ္မယ္
ခဏနားဖို႔ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးပဲ
ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္
ဒါနဲ႔ ဒါဘယ္ေနရာလဲ
ဘာလို႔ အ႐ိုးစုေတြအမ်ားႀကီး ရွိေနတာလဲ
ဘယ္သူမွမသိႏိုင္ဘူး
ဘယ္သူမွမသိႏိုင္တဲ့အခါ..
လူတိုင္းသိႏိုင္တယ္
- လူတိုင္းမွာ ထင္ျမင္ယူဆခ်က္ရွိတာပဲ - မဟုတ္ဘူး
သူေတာ္စင္လည္း သိႏိုင္တယ္
ကၽြန္မဘယ္သူလဲသိလား
ငါစိတ္မဝင္စားဘူး
သူစိမ္း ၂ ေယာက္ ရင္းႏွီးေနတာေတြ႕တယ္
တစ္ေယာက္က ငါ့ကို အျပင္ထြက္တဲ့လမ္းေမးတယ္
အဲဒီတစ္ေယာက္ကို ကၽြန္မ မသိဘူး
ဒီမွာ
ကၽြန္မ ေသေၾကာင္းၾကံဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့တာ
No comments yet. Be the first to leave one.