Lightly and Shortly Dressed (Légère et Court-Vêtue)

FRIVOOL, EN SCHAARS GEKLEED

Ondertitels door: Pierre Janssen voor frenchmoviesubs.

Jacques!

Jacques!

Neem je koffie, anders wordt hij koud.

- Een koffie? -Ja. - Bedankt.

Alweer!

Ik kan mijn koffie niet eens rustig opdrinken!

Arme schat.

- Dat hoort bij je werk. - Binnen!

Ze is een andere klant... goed ze is een nieuwe klant, meneer.

- Wat moet ik met haar? - Worsten!

- Excuseer? - Je stelt me steeds van die domme vragen.

Dat ze maar bij de anderen wacht.

Hopen dat het voor lange tijd is.

Hélène, maak die koffer van meneer klaar, hij vertrekt morgen heel vroeg..

Ja, dat weet ik, naar Casablanca..

U weet ook alles. Ga..

- Doe deze 3 rapporten in mijn koffer. - Goed, meneer.

- Heb je het goed begrepen? - Zeker, meneer.

Zou het niet beter zijn als ze in jouw koffer aankomen?

Nee, hierin stelde ik andere documenten op die nog niet zijn bestudeerd.

Ik bespreek ze tijdens de reis.

In het vliegtuig moet je rusten.

Sinds 5 jaar huwelijk heb je geen enkele keer gestopt.

Je bent nu een bekende advocaat. Neem van tijd tot tijd vakantie.

Het is waar, ik ben moe en ik voel dat ik dik ben.

Zie je wel? Je moet gaan sporten.

Waarom ga je niet met mij tennissen?

Ik zie het al Jacqueline: ik heb geen tijd en ik heb teveel cliënten.

Je bent nooit redelijk.

- Binnen. - Meneer...

Vermoei me niet. Het is een cliënt. Ik weet het al.

Nee, meneer. Het is een vriendje van mevrouw.

Wat? Wat vertel je me nu?

De waarheid, meneer. Het is meneer Plouvier.

- Ik heb hem in de salon gelaten. - Dank je.

Wat een idioot, die meid.

Het is belachelijk, maar ik schrok er wel van.

Mijn schat. Het is Pierre Plouvier, hij komt me opzoeken om te tennissen.

Waarom kom je niet met ons mee? Ik zal je aan mijn vrienden voorstellen.

- En de sfeer is gezellig. - Jacqueline...

we praten niet meer over dit onderwerp.

Ik hou van sport en ik vind het erg leuk dat je tennist.

- Maar... - Maar verplicht me niet om met

doelloze jongelui te spelen dat heb ik liever niet.

- Je hebt het mis, je kent ze niet. - Ik wil ze niet kennen.

Je bent niet vriendelijk. Al mijn vriendinnen komen met hun man.

Omdat ze niets te doen hebben.

Of omdat vrouwen aan hun lot worden overgelaten.

- Het doet me niets. - Ja, natuurlijk.

Maar wees niet verbaasd daar ik altijd alleen

gezien wordt, trachten sommigen me te verleiden.

Ik begrijp het. Je bent ook charmant.

En als je mijn vrouw niet was...

- Je bent dom, schatje. - Heb je daar een hekel aan?

- Je zou de eerste zijn. - Soms stoort het mij.

Nou, vooruit, ik zal wel met je meegaan.

- Ah! - Maar vandaag niet.

Ik moet meester Stern nog zien en weet dat ik nog cliënten verwacht.

Wacht even. Ik herinner u eraan dat ik hier eerder was dan U.

Het is goed, het is goed.

Je vroeg om de tank van de auto te vullen?

- Ja. - Meester?

- Sorry... - Heb je mijn verloofde gezien?

- Je verloofde? - Ja, in de gevangenis.

- Heeft hij het over mij gehad? - Sorry, ik zie je later.

Mag ik je voorstellen aan mijn vriend, het is maar voor even.

Nee, ik heb geen tijd.

Tot ziens, schatje. Vermaak je maar.

Geef hem een kus van mij.

- Hallo, Pierre. - Hallo, Jaqueline.

Waar heb je dat Carnavalskostuum vandaan?

- Je hebt me geadviseerd. - Wat geadviseerd?

Wel, om judo te doen, om strijdvaardiger te zijn.

Ja, maar ik zei niet in een clown te veranderen.

Lieve hemel, Jacqueline. Dit is een judoka-pak.

Misschien lijkt dit een beetje grillig.

En te goed gestreken, het lijkt het of je niet veel hebt gevochten.

Ik ben aan het leren om de anderen te Verlaan.

- En lieten ze dat toe? - Het lijkt zo.

Ik nam een les en viel niet één keer, maar drie keer versloeg ik de leraar.

- Of ze lieten het toe. - Ik denk van niet.

Ik begin bewust te worden van mijn kracht en het gevoel dat ik mijn wil kan opleggen.

Ik ga je niet vergezellen met deze kledij!

- We gaan niet tennissen. - Wat?

- We gaan niet tennissen. - Serieus? - Ik meen het.

Je bent erg zeker van jezelf!

- Deze eerste les is een succes. - Ja, ik ben trots op mezelf.

Ja, dat zie ik. En waar gaan we heen?

- Hierheen. - Hier? - Ja..

Als je de zot wilt spelen, dan vertrek ik.

Luister, Jacqueline, ik ben serieus tegen jou.

- Begin hiermee niet nog eens. - Maar ik hou van jou.

Ja, al 2 jaar, ik weet het.

- En ik vind je ook leuk. - Dan kun je dus beslissen.

- Wat beslissen? - Om af en toe bij mij thuis te komen.

- Om thee te drinken. - Ja.

- Bijvoorbeeld van 17 uur tot 19 uur? - Ja, dat zou leuk zijn, toch?

Ja, goed, het hangt af voor wie.

Voor mij. Voor jou.. Tenslotte, voor ons.

Ja, maar niet voor mijn man.

- Hij zou het verdiend hebben. - Wat?

Hij zorgt niet voor jou. Wat doet hij de hele dag?

- Nou, hij werkt. - Ik werk ook, maar ik gedraag me niet zo.

Jij hebt je vader, en verwacht elke maand een cheque van zijn fabriek.

Maar die moet ik gaan halen. Het is ver aan de andere kant van Parijs.

Hoe denk je dat ik je serieus moet nemen?

Goed. En als ik probeer om heel hard te werken...

zou jij dan bij mij thuis thee komen drinken?

Maar je zou geen vrije tijd hebben...

Ik kan mij vrij maken tussen 17 en 19 uur.

Een vrouw die voor haar reputatie zorgt, weet niet

of die een paar uur als een vrijgezel kan stappen.

Ga scheiden en trouw met mij. Op die manier ben je geen vrijgezel meer.

Dat zou te lang duren en zou je niet op mij wachten.

Neen, beter, trouw met je vriendinnetje.

- Simone? - Ah, heet ze Simone? - Ja.

Hoe wist je dat?

Na een jaar tennis spelen, weten ze het allemaal...

Wanneer gaan jullie dan trouwen?

Ze is mijn minnares, ik hoef niet met haar te trouwen.

Wat een mentaliteit!

Integendeel, juist nu heb je een reden om het te doen!

En je zou al geen vrijgezel meer zijn.

En je zou kunnen gaan kijken wanneer ze er niet zou zijn.

Dat zou gezien worden. Luister eens.

- Vertrouw je mij? - Jawel.

- Heb ik je altijd goed advies gegeven? - Altijd.

Goed, ik ben vast besloten om jou gelukkig te maken.

Echt, Jacqueline? Accepteer je het?

- Rustig, rustig. - Anders verander je weer je mening?

Nee, natuurlijk. Simone ben jou thuis?

- Ja, ik denk van wel. - Perfect! Ga doen wat ik je ga zeggen.

Kom, ik zal het ondertussen vertellen als je mee boodschappen doet.

Mijn jas.

Jacqueline, ik zou je graag een vraag stellen.

Ja?

Heb je al een minnaar gehad?

Je bent erg onbescheiden.

- Nee, dat is geen antwoord. - Nee. Nu is het mijn beurt.

Welk cadeau zou je graag willen?

- Jij. - Weet ik, maar wat meer?

- Een mooie stropdas. - Heb je dat het liefst?

Ja. Of een mooie aansteker. Maar ik hoef niets te hebben.

Maak je geen zorgen, het is niet voor jou. Het is het feest van Jacques.

Alweer je man...

Ja, het zijn nog echtelijke plichten. Je zult ook snel weten wat het is.

Kom. We gaan langs bij een bloemist en je kiest het boeket dat ik wil geven.

Je kunt me niet vragen om bloemen aan je man te geven!

- Die zijn niet voor hem. - Voor wie dan?

Kom, ik zal het je uitleggen.

- Is meneer hier? - Nee meneer hij is weggegaan.

Maar hij is zo weer terug. Als u wilt gaan zitten.

Nee, daar.

Wat onbeleefd! Wat een sukkel!

- Het gebeurt mij altijd. - Denkt u dat?

Meneer is weggegaan maar hij is zo terug.

Als meneer daar wil gaan zitten...

Maak je ons belachelijk? Een keer kan, maar 2 keer is teveel.

Speel niet de onnozele. Dief!

- Maar, mevrouw... - Ja, dief!

U loopt naar de deur van het bureau, als een onschuldige...

gaat stiekem naar binnen...

langs die de idioten die op hun beurt wachten.

Mevrouw, ik wilde niet... Ik zocht...

Wie zocht je? Ik wed, je vriend!

Ga zitten en maak je geen zorgen over hem die al binnen is gekomen.

Hij heeft al hetzelfde spelletje met ons gespeeld.

Hinder mij niet. Ga maar door alsjeblieft.

- Hoe bent u binnengekomen? - Door de deur, advocaat.

- Maar ik ken u niet. - Ik ken u heel goed.

- Wat vreemd, ik herinner mij het niet... - Ik heb u nooit gezien.

- Echter, ik ben een voormalige cliënt. - Een voormalige cliënt?

- Ik heb een goed geheugen, maar... - Ik ook.

Daarom breng ik deze 376.595 francs terug.

- Dank u wel. - En ik kan me daarvoor slechts excuseren.

- Aanvaard. - Echt waar?

- Ja, maar ik begrijp het niet... - Het is in orde. Tot ziens.

- Meneer... ik ben uw naam vergeten. - Dat is niet belangrijk.

- Natuurlijk. Waar gaat het over? - Niet aandringen, als alles al goed is.

- Natuurlijk niet! - Wil jij geen geld ontvangen?

- Ja, maar... - Ik ben blij hem geld te geven.

"Hij die zijn schulden betaalt verrijkt zich".

Maar het is waarschijnlijk teveel.

Nee, advocaat. Ik heb hier de rekening.

Kijk maar... 376.593 francs.

Ja, als u me 2 francs geeft.

- Alsjeblieft. - Dank u wel.

Ik zou graag weten... wat dat voor rekeningen zijn?

U kunt ze verifiëren, alles klopt.

"Vrijdag, 14 september. 2 kaartjes voor de film: 300."

"Verkoopster: 50, ijsjes: 100."

"Kamer: 500, limonade: 300".

Sorry, maar ik begrijp er niets van.

Het is heel eenvoudig. Het is alles wat ze voor mij heeft betaald in 2 jaar.

- Alles wat ze heeft betaald? - Ja, Kiki.

Kiki? Ga zitten, man.

Ik sta erop, geen probleem.

- Je zei toen... Kiki? - Ja, mijn minnares.