She and Me (Elle et moi)

Γεια σας! Συγγνώμη, κυρία...

Εσείς, κύριε! Ναι, εσείς.

Κρίμα.

Ήταν γοητευτική. Πιθανότατα είχε αγγελικό χαρακτήρα.

Όπως όλες οι άγνωστες γυναίκες.

Αλλά τότε τα πράγματα πάνε άσχημα!

Το ξέρω, γιατί έχω σύζυγο.

Όχι δύο, όχι τρεις - μία, η δική μου!

Από τότε που παντρεύτηκα, χειροτέρεψε.

Κάθε μέρα συμβαίνουν αηδιαστικές ιστορίες.

Και όμως θα έλεγα...

Ω, όχι! Ναι...

Με διακόπτουν... οπότε σωπαίνω!

Και όμως θα πω...

Να το πάλι!

Λοιπόν, αν με ενοχλούν...

ΕΚΕΙΝΗ ΚΑΙ ΕΓΩ

Υπότιτλοι από: Pierre Janssen, 2020.

Σταματήστε! Τώρα είναι η σειρά σας.

Κομψότητα... αμέλεια... ελεύθερη σκέψη...

Βλέπεις έναν νεαρό με ανοιχτό κοστούμι που μου μοιάζει, σαν αδελφός;

Ποιος είναι;

Όχι, δεν είμαι εγώ.

Ήμουν εγώ.

Θα έλεγα ότι λυπάμαι.

Ήταν μια μέρα σαν όλες τις άλλες - τίποτα το ιδιαίτερο.

Προς το παρόν.

Απομακρυνόμουν από μια όμορφη γυναίκα...

Δηλαδή, τη γυναίκα κάποιου άλλου!

Οι εργένηδες έχουν πολλές επιλογές,

και το προνόμιο να παρατηρούν γεγονότα απ’ έξω.

Μόνο στη θέα του γάμου μου ράγισε η καρδιά και έγινα προληπτικός.

Ο Θεός να φυλάει!

Σε αντίθεση με έναν παντρεμένο, ένας εργένης μπορεί να φύγει -

και εγώ απέφευγα μια περιπέτεια...

μέχρι που η ίδια η περιπέτεια ήρθε σε μένα!

Εκείνη ερχόταν από ένα πολύ γοητευτικό κτήμα,

και φορούσε ελαφρύ φόρεμα και καπέλο που δεν ήταν

πιο αστείο από των άλλων. Περπατούσε ελαφρά σαν νεαρό κορίτσι.

Περιφρόνησα όλες τις τακτικές και αποφάσισα το κόλπο με το μαντήλι.

Ναι, έτσι το κάνω.

Δεν αποτυγχάνει ποτέ!

Δεσποινίς!

Δεσποινίς, φαίνεται πως σας έπεσε το μαντήλι σας.

Η κίνησή της ήταν τόσο ελαφριά και η αρχή τόσο καλή,

που την ερωτεύτηκα αμέσως και ήμουν έτοιμος να περιμένω.

Σερβιτόρε!

Ένα ποτήρι Cinzano!

Περιμένει ο κύριος κάποιον; - Ναι.

Τι ύφος... συνέβη κάτι;

Όχι σε μένα, αλλά είσαι σχεδόν μία ώρα αργά.

Και γιατί; - Σε ρωτάω!

Τι ρωτάει! Τι παιδί...

Αλλά αγάπη μου, άργησα γιατί ήσουν ήδη εκεί.

Δεν μπορούσα να σε αφήσω να περιμένεις άλλο.

Ξέρω τι είναι αυτό!

Κοιτάς το ρολόι, ανησυχείς, αγχώνεσαι!

Έτσι απόψε αποφάσισα να είμαι στην ώρα μου. Και 5 λεπτά νωρίτερα.

- Φυσικά είσαι αργά. - Συγγνώμη!

Δεν μπορώ να είμαι αργά, αφού ήσουν ήδη εκεί.

Μην παίζεις με τις λέξεις, σε παρακαλώ. Σε τρελαίνει!

Οι άντρες πάντα έχουν δικαιολογίες.

Λοιπόν, για τι μιλούσα;

Α, ναι, αφού δεν ήσουν εκεί,

πήγα για ψώνια.

Τρία τέταρτα της ώρας... μπράβο!

Όχι πάνω από 5 λεπτά. Πρέπει να είσαι στην ώρα σου!

Ξέρεις ποιον συνάντησα φεύγοντας από το μαγαζί;

Όχι - Christiane. Ω, πόσο ωραία ήταν!

Όχι ακόμα. Αλλά το νιώθω ότι θα γίνει πιο ωραίο.

Και τώρα; - Ήθελε απλώς να με αποχαιρετήσει...

Και μετά... ξέρεις τι έκανε;

Με έπιασε από τη μέση. Έτσι! Ωραίο, έτσι;

Για γέλια... απλά ξεκαρδιστικό!

Με φίλησε... χωρίς καν να ζητήσει άδεια.

Δεν θα μαντέψεις ποτέ τι μου είπε μετά!

Δεν το μαντεύω!

Είπε ότι είχες υπερβολική τύχη για έναν αξιολύπητο χαμένο.

- Αυτό σε αφορά! - Το είχα ήδη καταλάβει, ευχαριστώ.

Αυτός ο φτωχός άνθρωπος είναι ζηλιάρης... το ήξερες;

Μα τι έχεις;

Είσαι άρρωστος;

Δεν μπορεί... Είσαι κι εσύ ζηλιάρης;

Εγώ, ζηλιάρης; Τι σημαίνει αυτό, αναρωτιέμαι;

Πες μου πώς τον λένε!

Να σκεφτώ κάποιον από το Vaudeville;

Άρα δεν είσαι ζηλιάρης;

Όχι, ούτε για να σου κάνω το χατίρι!

Λοιπόν, τέλεια τότε!

Σερβιτόρε!

Τι θέλετε, δεσποινίς; - Μια πληροφορία μόνο!

Στο τέλος του διαδρόμου, πρώτη πόρτα αριστερά.

Μη με αποφεύγεις! Σου αρέσω;

Λοιπόν, φυσικά, σε σύγκριση με τη γυναίκα μου...

- Φυσικά, δεσποινίς... - Αν σου αρέσω, φίλησέ με!

Δεσποινίς... ε;

Κύριε; Ω, ο κύριος δεν είναι ζηλιάρης... δεν τον νοιάζει!

Λοιπόν, αν δεν τον νοιάζει καθόλου...

Θα το επιτρέψει ο κύριος; - Θεέ μου!

Ευχαριστώ! Ευχαριστώ, είναι ζηλιάρης! Ζηλιάρης! Σωστά, αγάπη;

Και τώρα - Στα μάτια της Juliette έγινα ένας Ρωμαίος ή ένας d'Artagnan!

Πάλεψα γι’ αυτήν!

Αλλά μετά από αυτό το γεγονός κατάλαβα περισσότερα,

και αποφάσισα να δώσω στον θαυμασμό για αυτό το κορίτσι μια πρακτική πλευρά.

Αγαπιόμαστε... Υπέροχα!

Θα μπορούσε κανείς να πει... Πολύ καλά.

Αλλά η αγάπη... αρχίζει με την αγάπη για την πατρίδα...

και μερικές φορές απαιτεί μια θυσία από εσένα.

Συμφωνούμε σε αυτό;

Ω, συγγνώμη... ονειρευόμουν.

Μιλούσατε για την πατρίδα; - Μιλούσα για εμάς.

Ικανός να κάνει περισσότερα ή λιγότερα.

Εξαιρετικό μοσχάρι!

Το είπατε αυτό;

Ναι... είπα...

Όχι, ευχαριστώ, αρκετό κρέας! Μιλούσα μόλις για το φαγητό και για

το γεγονός ότι είμαστε και οι δύο συνηθισμένοι να γευματίζουμε και να δειπνούμε μαζί.

Σωστά, αγάπη!

Έτσι φαντάστηκα...

Τι σκέφτεσαι πραγματικά...

για πρωινό μαζί;

Για παράδειγμα κοντά στο Παρίσι;

Jean... Τι γλυκό από μέρους σου να το λες...

- Fontainebleau... Barbizon... - Ναι!

Μαζί σου; - Φυσικά!

Δεν νομίζεις ότι δεν είναι μόνο φυσικό; Υπάρχει κι άλλο!

Τι άλλο;

Τι αφηρημένος είσαι! Θέλεις να με παντρευτείς ώσπου ο θάνατος να μας χωρίσει!

Ο θάνατος; Με μένα; - Δεν το έχεις καταλάβει ακόμα;

Όχι...

Είναι ακόμα πιο αστείο που δεν το κατάλαβα, μέχρι τη μέρα που...

Πιστεύεις ακόμα ότι θα έρθει; - Φυσικά, μαμά!

- Με αγαπάει. - Πώς το ξέρεις;

Του το εξήγησα!

Όχι, ακούς; Νέα σχολή!

Αυτό είναι διδασκαλία!

Χωρίς πανικό! Ο Jean πρέπει να νοικιάσει αυτοκίνητο, γιατί...

φεύγουμε αμέσως μετά τον γάμο.

Ξέρεις αυτά τα αυτοκίνητα!

Πρέπει να βγούμε από το γκαράζ... να ελέγξουμε τα λάστιχα...

- να βάλουμε λάδι, νερό... - Βενζίνη κλπ. Το ξέρω!

Ηθική - 38 λεπτά καθυστέρηση.

- Και ο δήμαρχος είναι φίλος σου! - Συγγνώμη;

Λέω ότι ο δήμαρχος είναι φίλος της μητέρας σου. Τι θα σκεφτεί;

Πώς να το ξέρω;

- Πήγαινε τότε και πες τους να περιμένουν! - Πόσο;

Λίγα λεπτά. Σε βλέπω στο ιερό.

Πρώτα το δημαρχείο! Δεν έχεις μυαλό...

Jean, Jean! Σταμάτα, Jean!

- Όχι! - Τι, όχι;

Τέτοιοι άνθρωποι δεν παντρεύονται! Δεν είναι δίκαιο!

Είμαι εργένης!

Αλλά και, αγάπη... Και μην φωνάζεις έτσι!

Δεν φωνάζω, εξηγώ!

Juliette, αγάπη μου, βλέπεις πραγματικά μέλλον μαζί μου;

Σοβαρά; - Με αγαπάς ή όχι;

Σε λατρεύω! Αν δεν σε είχα λατρέψει, θα ήμουν ήδη μαζί σου

παντρεμένος. Τι μου κοστίζει; Αλλά θέλω να είσαι ευτυχισμένη, νοιάζομαι για την ευτυχία σου!

Χωρίς εσένα; - Σωστά, είμαι άξιός σου;

Είσαι τόσο όμορφη... παθιασμένη... τόσο ευαίσθητη και εύθραυστη...

Παθιασμένη; Όχι ακόμα.

Αύριο θα δούμε...

Αλλά εύθραυστη; Αυτό ναι!

Juliette!

Άρα έχω δίκιο!

Κοίτα με! Σε παρακαλώ κοίτα!

Δεν είμαι λεπτός, ούτε πλούσιος, ούτε αθλητικός...

Ούτε καν είμαι σίγουρος ότι είμαι έξυπνος...

Αλλά ακόμα κι αν είναι έξυπνος...

Η μητέρα μου ήθελε να γίνω στρατιωτικός.

Φαντάσου;

Άρα είναι καλύτερα να χάσω μια μέρα...

Είσαι έτοιμος να με αφήσεις τώρα; - Ναι!

Φτωχέ μου αγαπημένε... ξέρω ότι δεν είσαι πλούσιος, ούτε όμορφος...

και ούτε αθλητικός. Κατάλαβα αμέσως ότι δεν είσαι αετός!

Ηρέμησε, ηρέμησε.. Όχι τόσο δραματικά!

Ο Christien σίγουρα δεν είναι αετός!

Τον προτιμώ. Τουλάχιστον θα είναι ολοκληρωτικά δικός μου!

Δικός σου; Ω, αυτό είναι πολύ! Δεν μπορείς να πας πουθενά! Και κίνδυνοι!

Πού πηγαίνει η ταυτότητά μου; για να μην μιλήσω για την αυτοεκτίμηση!

Βλέπω τι με περιμένει! Σπίτι η Βαστίλη! Φυλακίσεις!

- Η μία ερώτηση μετά την άλλη! - Ποια ερώτηση;

Τι, τι... Μιλώντας για ερωτήσεις!

Μπορώ να πάω μόνος μου σε ένα μέρος;

Λες χυδαία πράγματα όταν είμαι στα λευκά!

Βλέπεις; Δεν μπορώ πια να πω ό,τι θέλω!

Άσε με να ρωτήσω, τι θέλεις να πω;

Πώς να το ξέρω; - Αν δεν ξέρεις, σκάσε!

Εδώ! Δεν ξέρω πια για τι μιλούσα. Εντάξει!

Δεσποινίς, θέλω να πω ότι είσαι βαρετή.

Σωστά, ένας βαρετός άνθρωπος, με λευκά ναι, αλλά παρ’ όλα αυτά βαρετός! Στη διάθεσή σας!

Jean! Αγάπη μου...

Εντάξει, οκ... Είναι εντάξει!

Απλώς αστειευόμουν.

Άρα περνάς καλά, σωστά;

Μην είσαι νευρικός στη πιο όμορφη μέρα της ζωής σου;

Λέξη προς λέξη... δεν ήθελα να σε πληγώσω!

Θα είναι για σένα... Έχει τελειώσει ήδη...

Η μόνη ερώτηση είναι: παίρνει μπροστά το αυτοκίνητο?

- Εγώ σπρώχνω! - Αυτό δεν ήταν αρκετό μόνο για σένα!