All of Us Strangers

قوی‌تر از همیشه باشید به امید ایرانی آزاد

«مترجم: «تارخ علی‌خانی

‫در همین حین بریتانیایی‌هایی که به کاستا ‫نقل مکان کردند مشغول کار هستند.

‫اداره میخانه زیر آفتاب سوزان ‫از رویای مردم بریتانیاست.

‫و به سادگی هم می‌تونه تبدیل به کابوسی بشه.

‫ولی گری و چری از مک‌کلسفیلد موفق شدن. ‫میخانه بامبو خیلی موفقه.

‫- سلام. ‫- سلام.

‫ دیدم که داشتی از توی ‫خیابون من رو نگاه می‌کردی.

‫چند باری هم دیدم که با ‫سر پایین از کنارم رد شدی.

‫یه روزی دیگه این هشدار واقعیه.

‫رسما ما تنها آدم‌های اینجا هستیم.

‫باورت می‌شه؟ یعنی حتی هنوز نگهبان هم نیست.

‫اسم من هریه.

‫آدام هستم.

‫سلام.

‫چطوری باهاش کنار میای؟

‫- با... چی؟ ‫- گفتم.

‫خیلی ساکته. یعنی لندن همون بیرونه، ‫ولی اصلا نمی‌تونیم کاری بکنیم.

‫من موسیقی پخش می‌کنم ولی تموم که می‌شه از ‫این بدتره. حتی یکی از اون‌چیزها هم دارم...

‫دستگاه‌های سوت ممتد. ولی اینطوریه که...

‫انگار یه نفر گوشه اتاقه...

‫و داره پچ پچ می‌کنه. ‫پنجره‌ها رو هم که...

‫نمی‌شه باز کرد. ولی گمونم...

‫نمی‌خوان بپریم دیگه.

‫واسه کسب و کار ضرر داره دیگه.

‫جنازه‌های کف پیاده رو.

‫اینطوری کسی نمیاد اینجا.

‫نوشیدنی؟

‫ژاپنیه.

‫نوشته بهترین نوشیدنی دنیاست. ‫ولی دلیلش رو نمی‌دونم پس...

‫نه ممنون.

‫خیلی‌خب...

‫حالا چطوره که بذاری بیام داخل؟

‫حالا اگه واسه نوشیدنی هم نشد...

‫واسه هر چی که دوست داری.

‫گمون نکنم فکر خوبی باشه.

‫ترسیدی؟

‫نه.

‫خب اگه ازم خوشت نمیاد ‫مجبور نیستیم کاری بکنیم.

‫جلوی در خونه من خون آشامه.

‫سلام.

‫گفتم یه چیز قوی بگیرم.

‫واسه چنین لحظه‌ای.

‫نه ممنون.

‫بریم؟

‫کجا بریم؟

‫خونه دیگه.

‫خیلی خوشحال می‌شه که ببینت.

‫حدس بزن کی رو توی پارک پیدا کردم؟

‫خودشه؟

‫آره بابا. مطمئنا خودشه.

‫چشم‌هاش رو ببین.

‫آره واقعا خودتی.

‫سلام.

‫سلام.

‫چرا ایستادی؟

‫بیا داخل.

‫اونجا زندگی می‌کنی؟

‫مطمئنا این اطراف نیستی.

‫توی لندن زندگی می‌کنم.

‫چه باکلاس.

‫تنهایی زندگی می‌کنی؟

‫خونه خودته؟

‫آره. یه آپارتمانه دیگه.

‫چی گفته بودم؟

‫چی گفتم؟

‫گفتم واسه خودش کسی می‌شه دیگه.

‫ارزون که نیست...

‫مخصوصا زندگی اونجا.

‫و شغلت چیه؟

‫نویسنده‌ام.

‫دیدی گفتم؟

‫نه، نه، نه، پولدار یا چیزی نیستم.

‫نه واقعا.

‫می‌دونستم خلاقیت داری.

‫چه‌جور نویسنده‌ای هستی؟

‫می‌دونی که من عاشق استیون کینگ...

‫کری، کوجو و فصول متفاوت هستم.

‫نه، نه، نه، از اون نویسنده‌ها نیستم.

‫واسه فیلم فیلمنامه می‌نویسم...

‫و اگه مجبور باشم واسه تلویزیون.

‫نویسنده.

‫وای خیلی هیجان‌انگیزه.

‫اگه همسایه‌ها رو می‌شناختم ‫می‌رفتم که بهشون خبر بدم.

‫من همیشه گفتم که نویسنده‌‌ها از مردم عادی ‫بیشتر نسبت به جهان بی‌خبرن.

‫تو از کجا می‌دونی؟

‫اصلا نوشتن بلدی؟

‫درسته دیگه.

‫نویسنده.

‫پسرمون.

‫خیلی خوشحالیم که می‌بینیم موفق شدی.

‫بیا.

‫لباسش رو ببین.

‫پسرمون برگشته خونه.

‫چی می‌ذاری؟

‫خودت می‌بینی.

‫اوه.

‫اون ماشین قرمز کوچولو که داشتی رو یادته؟

‫انقدر دوستش داشتی که می‌خواستی ببریش...

‫توی خیابون پیش ماشین‌های واقعی.

‫درواقع اولین خاطره من همینه.

‫یه فورد گرانادا زد بهش نه؟

‫نه، ماشین سبز مسابقه‌ای بود.

‫یادته؟

‫هم...

‫قرمز بود.

‫انقدر پرت شدی که یادم نمی‌ره.

‫آره ولی چیزیت نشد.

‫چیزیت نشد. چند جات کبود شد.

‫من دیگه خیلی داشتم مبالغه می‌کردم.

‫اون شب کنار آتیش که روانی شدی چی؟

‫شب کنار آتیش رو یادته؟

‫- چند سالت بود؟ شیش؟ ‫- نه بابا.

‫بزرگ‌تر بود.

‫آتیش‌بازی شروع شد.

‫پسر بیچاره جیغ می‌زد و ترسیده بود.

‫باید تا خونه کولش می‌کردم.

‫- جدی؟ ‫- آره.

‫روی شونه‌ام خوابش بود.

‫یادم نیست.

‫خیلی توی خودت بودی.

‫بهت سخت گذشته بود.

‫ما هم داشتیم سعی می‌کردیم کاری کنیم ‫که از آتیش‌بازی لذت ببری.

‫همیشه پسر حساسی بودی.

‫آره.

‫هنوز هم از آتیش‌بازی می‌ترسی؟

‫نه.

‫می‌دونی در مورد اون چی گفتی؟

‫که دقیقا مثل مادرمه.

‫واقعا هست.

‫ولی یه چیزی گفت.

‫آره. وقتی که باهام حرف می‌زنه

‫نمی‌دونم.

‫خیلی از دیدنت خوشحال شدیم.

‫مطمئن نبودید که می‌بینید؟

‫نه.

‫ولی اینجایی.

‫اینجام.

‫زود برگرد باشه؟

‫یکیمون خونه هست.

‫لطفا.

‫باشه. برمی‌گردم.

‫خوبه.

‫چی شده؟

‫شب بخیر عزیزم.

‫شب بخیر پسرم. خداحافظ.

‫بابت اون شب واقعا متاسفم.

‫چیزی نیست.

‫نگرانش نباش.

‫می‌بینمت.

‫من هم همین‌طور.

‫راستش ویسکی دوست دارم.

‫می‌خوای بخوریم یا نه؟

‫سلام.

‫سلام.

‫می‌خوای بیای داخل؟

‫حتما.

‫نوشیدنی می‌خوای؟

‫آره.

‫چی داری؟

‫ودکا، یکم آبجو.

‫و یکم ماریجوانا اگه بخوای.

‫آره.

‫ماریجوانا بهتره.

‫الکل مصرف نمی‌کنم.

‫از زندگی اینجا خوشت میاد؟

‫گمونم وقتی همسایه‌ها بیان بهتر باشه.

‫البته اگه بیان.

‫دوستی این نزدیکی داری؟

‫نه.

‫نه جدا.

‫- تو چی؟ ‫- نه، من هم ندارم.

‫اکثر دوست‌هام از لندن رفتن.

‫می‌خوان بچه‌هاشون باغچه داشته باشن.

‫می‌خوان نزدیک پدربزرگ و مادربزرگ‌ها ‫باشن که مراقب بچه‌ها باشن.

‫حدس می‌زنم تو هم نمی‌خواستی نقل مکان کنی.

‫خب نه.

‫بیام دورکینگ چیکار؟

‫بدرد امثال من نمی‌خوره.

‫تو کوییر هستی دیگه؟ ‫می‌خوام مطمئن بشم.

‫آره.

‫خوبه.

‫یا می‌شه گفت همجنس‌گرا.

‫کوییر رو نمی‌دونم.

‫به کلمه کوییر عادت ندارم.

‫همیشه توهین بوده.

‫احتمالا واسه همین همجنس‌گراها زیاد شدن.

‫یعنی اینطوری بود که...

‫مدل موهات همجنس‌گرایانه هستن.

‫مدل مبلت همجنس‌گرایانه‌ست.

‫کفش‌هات همجنس‌گرایانه‌ان.

‫کیف مدرسه‌ات همجنس‌گرایانه‌ست.

‫آره.

‫ولی کوییر خیلی مودبانه به نظر میاد دیگه.

‫یعنی اینطوریه که...

‫نمی‌دونم.

‫انگار که به اون بخشش که کیر ‫ملت رو می‌خوری اشاره نمی‌شه.

‫آره.

‫فرضم اینه که با کسی نیستی.

‫با کسی ندیدمت.