Die ersten 200 Zeilen.
ขอต้อนรับสู่ ปล่อยวางด้วยรัก
บทที่หนึ่ง
คุณอยู่ที่ท่าเรือ
คุณเคยมาที่นี่แล้ว
เลือกเดินไปตามท่าเรือ
มองเห็นเรือลำหนึ่ง
เห็นเมฆเคลื่อนตัวเข้าหากัน
ลมแรงมาก
ทะเลแปรปรวน
คุณเลือกที่จะลงเรือ
จับเรือให้มั่น
และอย่าปล่อยมือ
สุขสันต์วันชาติ
หากคุณกำลังมองหา ประกายพลุสุดสวยบนฟ้า
คอลลีน มาโลน ได้เตรียมสิ่งนั้นไว้ให้คุณแล้ว
เธอและทีมผู้เชี่ยวชาญออกแบบโชว์พลุ ที่จะจุด ณ สนามดอดจ์เจอร์ที่แอลเอ
ตอนนี้เธออยู่ที่นี่กับเรา
- ขอบคุณที่มาครับ คอลลีน - ยินดีที่ได้มาค่ะ
ไง คุณกำลังต่อสายถึงเซธ และ...
หนูด้วย
- เขาควรฝากข้อความไว้ไหม - ฝากข้อความเถอะนะคะ
หนูทำดีไหม
กล่องข้อความเต็ม ไม่สามารถ รับฝากข้อความได้ในขณะนี้ ขอบคุณค่ะ
นี่ เปิดหน่อย
- ได้ ๆ รอเดี๋ยวสิ - เปิดประตู
- อย่าแตะอะไรนะ - เปิดประตูที แม่เปิดไม่ได้
อะไรนะ เออ เปิดสักที
เอาล่ะ ได้แล้ว
- ขยับเบาะให้หน่อยสิ - ได้ค่ะ รอเดี๋ยวนะ
เอาล่ะ
ไง นึกว่าลืมแม่ไปแล้ว
- หนูมาเร็วตั้ง 15 นาทีนะ - คืนนี้น้องชายเราจะมาด้วยไหม
- ค่ะ - เหรอ
แม่ส่งรถของเล่นน่ารักไปให้เอลล่า เขาไม่ยักโทรมาขอบคุณ
- ไปไหนกันดี - ไม่ไปร้านซีวีเอสนะ
ไม่เอาน่า ไปเถอะ
เครื่องสำอางลดราคาครั้งใหญ่เลยนะ
ทั้งที่เขียนขอบตา ขอบปาก
หรือที่เขียนคิ้ว
อะไรที่เขียนได้ลดราคาหมด จ่ายสองชิ้นได้ห้า
ไม่จำเป็นสักนิด แม่มีตั้งเยอะแล้ว
- แวะขากลับก็ได้ - แม่แค่อยากเดินดูของ
แล้วก็ไม่ซื้ออะไร ควรเน้นคุณภาพเหนือปริมาณสิ
คืนนี้ลูกจะใส่ต่างหูหรือเปล่า
หนูใส่พวกนี้อยู่แล้ว เดี๋ยว...
แต่ลูกมีอันอื่น...
ใส่ไปปาร์ตี้คืนนี้ใช่ไหม จะใส่ต่างหูไหม จะทาลิปสติกไหม
ไปซื้อที่เขียนคิ้วดี ๆ ไหม
หนูจะแต่งหน้าอยู่แล้วค่ะ
- เหรอ งั้นก็ดี - หนูหมายถึง...
- นี่มันปาร์ตี้นะ - ค่ะ หนูรู้
หนูรู้ว่า...
เอาล่ะ เหยียบเลย
ขอทางหน่อยค่ะ
ขอโทษครับ
โทษที
- ซื้อให้เอลล่า น่ารักดีไหม - นั่นของเล่นหมา
ไม่ใช่สักหน่อย
ด้านหลังมีที่ให้เป่าลูกโป่งใช่ไหมคะ
โอเค เยี่ยม
ก็ได้ พวกนี้จำเป็นทั้งนั้น
น่ารักจัง อันใหญ่ด้วยนะ น่าจะคุ้ม
เอาล่ะ อย่า ๆ
- หนูว่าใส่ได้ไม่หมดแน่ - ต้องได้สิ
- ตายแล้ว เป็นอะไรไหม - ตกใจหมด
ต้องได้สิน่า
ลูกโป่งบ้า เข้าไปนะ
ต้องยัดให้ได้
หนูต้องไปฉี่ก่อนแล้ว
ได้ เอาล่ะ ๆ
เอาล่ะ ดูดี ใช้ได้
แม่คะ แม่
แม่
เยี่ยม เอาน้ำผลไม้กล่อง ใส่ครึ่งหนึ่งนะ หลานฉันมาด้วย
ได้สิ เยี่ยมมาก
ฉันติดค้างเธอแล้ว สาบานเลย
มีเต้ารับอยู่ตรงนั้น ขอบคุณมาก
ทำอะไรน่ะ แคลิฟอร์เนียเกิดภัยแล้งนะ
- ฉันกำลังจะปิดอยู่พอดี - โอเค
เบคอนห่อไส้กรอกแน่นพอไหม
พอ
- พอ - ห่อใหม่เลย
เธอต้องห่อใหม่
พวกคนใจร้าย
เป็นฉันคงห่อมันใหม่
แม่คะ
แม่
อะไรเนี่ย
- ฉันจะใส่ตัวนี้ - ดี - เธอจะใส่ชุดนี้เหรอ - เปล่า
เธอไม่ต้องพึ่งชุดสวย ๆ หรอก แต่ช่างเถอะ
เดี๋ยวนะ ป้ายมันโผล่
- ขอบใจ - ได้แล้ว
ให้ตายสิ คงเห็นลูกโป่งตั้งแต่หัวมุมถนน
เดี๋ยว ไม่ใส่ชุดนี้แล้วจะชุดไหน
- ฉันเตรียมไว้แล้ว ชุดอื่นน่ะ - เหรอ
น่ารักดี ฉันว่านะ เหมือนชุดกระโปรง
ชุดกระโปรงเหรอ
- มันคือ... - เดี๋ยวนะ
ฉันว่าคนอื่นอาจเข้ามาห้องเธอได้นะ
น่าจะเก็บพับอะไรไว้บ้าง
นี่เสื้อเชิ้ตหรือชุดกระโปรง
ฉันว่าถ้าเธอสงสัยว่ามันคืออะไร...
ห้ามคิด หนึ่ง สอง สาม เสื้อเชิ้ตหรือชุดกระโปรง
ฉันว่ามันอาจเป็นอะไรก็ได้
ถ้าเธอยังต้องถามตัวเอง มันอาจไม่ใช่ตัวเลือกที่ดีนัก
ฉันต้องถามตัวเอง
ฉัน ฉันไม่...
- มันทำเธอเครียดนี่ - ไง
ไงคะ พ่อ
มองเห็นลูกโป่งตั้งแต่หัวมุมแล้ว
หนูรู้ค่ะ พ่อบอกแม่ทีได้ไหม ตอนนี้หนูไม่ว่างคุย
ได้สิ เซธมาหรือยัง
- พ่อควรต้องไปรับเขามาสิ - เหรอ
- จริงที่สุดค่ะ - ไง แคม
- ไงคะ แกรี่ - ไง
มาเริ่มกันเลย
ค่ะ
เอาล่ะ
ดูดีนี่
ที่จริงแค่ปอกเปลือกไข่ก็เหนื่อยแล้ว
- ถูกเผง ขอบคุณ - ครับ
- พ่อจะไปคุยกับแม่ให้ - ขอบคุณค่ะ
พ่อเธอมีเสน่ห์จัง
โอเค
ก็มันจริง
โตมาเลยมีปัญหาหรือยังไง
ยากมาก
มันคือชุดกระโปรงเด็ก ฉันไปค้นมา
อะไรวะนั่น
มันคือป้ายทำมือที่ฉันทำเอง
ไม่จริงน่า
- ให้เกียรติมันบ้าง - ไม่
- ใช้กาวแท่งใช่ไหม - ใช่ กาวแท่ง
- เธอไปจ้างเขาทำก็ได้ - จะจ้างก็ได้
พวกไร้ฝีมือคงจ้าง
แหงล่ะ ใช่
ไม่รู้ด้วยนะ
ตายแล้ว
โอเค พวกเรา แจ็คมาร่วมงานได้
- เจ๋ง - เยี่ยม
เธอว่าเขาจะรู้เรื่องไหม
- รู้สิ - ไม่
ฉันรู้ว่าเขาไม่รู้ไง
ใช่ เขาต้องไม่รู้
รอดูหน้าหล่อ ๆ ของเขาไม่ไหว ตอน...
ฉันไม่ คือไม่ไหวเลย ใจฉัน...
หน้าเขาน่ะ
- ดอกไม้ไฟ มันคงจะ... - ไม่ คือ...
- เกือบมากไปแล้ว - ใช่
- เกือบจะมากไป - จริง
ใช่ เอาล่ะ ฉันจะไปรับเค้ก
- เดี๋ยวฉันไปเอาให้ - ไม่ต้อง ฉันไปเอง
แล้วค่อยไปเอาทาโก้
ก่อนที่แม่ฉันจะบ่นว่ามันไม่พอกิน
- โอเค - ได้
เลิกกินทุก ๆ อย่างสักที
- นี่ชั้นขนม - แค่นิดเดียว
- ฉันพยายามหนักมากเพื่อให้ได้สี... - เธอจะประสาทแล้ว ไปสิ
- เอาตัวเองออกไปจากตรงนี้ - เรารักเธอ ไปเถอะ
- อยากได้อะไรก็โทรมา - ไปดี ๆ เราเอาอยู่
- เธอตื่นเต้นแทบบ้า - เธอแหละผิด
กินไปอันเดียวเอง
- ปอกเปลือกให้ที... - ชิมดูหรือยัง
- ไม่ก็ไปวางไว้ที่อื่น - จะลองไหม
บทที่สอง
คุณอยู่บนเรือลำเดิม
สังเกตว่าน้ำทำให้เรือผุไป
สัญญากับตัวเองว่าจะซ่อมก่อนออกเรือ
- ตายหนึ่ง - ใช่ ผมผิดเอง
ผมผิดเอง ๆ ตื่นเต้นไปหน่อย
ค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
เคที่ หวังว่าลูกเอาอาหารมาเพิ่มนะ
เดี๋ยวเพื่อนก็หิวตายหรอก รู้แล้วค่ะ กำลังจะไป
ไปรับน้องมาให้ด้วยล่ะ
ติ๊งต่อง
รอเดี๋ยวนะ
โอเค หยิบกระเป๋าหรือยัง รองเท้าล่ะ
ใส่รองเท้าหรือยัง
ลูกโป่งหนู
หนูลืมลูกโป่งสีแดงกับสีฟ้า
หนูมีลูกโป่งสองลูก
สีแดงสองกับสีฟ้าสอง
ไปเอาให้หน่อยได้ไหม เธอสบายดีนะ
สบายดี
ไว้ตรงนี้นะ เอาเจ้านี่ไป
ไงล่ะ
แมวเหมียว
ไอ้บ้านี่มัน
แค่เข็มขัดธรรมดา
- แค่ดันมันเข้าไป - เธอน่าจะลงมาช่วยฉัน
- ทำไมเธอถึงเอาแต่นั่งอยู่นั่น - โทษที
คาดให้หน่อย
หย่อนสายมาอีกหน่อย
คนโง่จะคาดได้ยังไง แค่นี้ฉัน...
- ไงจ๊ะ - เรียบร้อยนะ
ไหนลองพูด "ป้าเคที่ไม่ได้เรื่อง"
ลองสิ "ไม่ได้เรื่อง"
เจ๋ง ต้องอย่างนี้
- นิสัยไม่ดี - เจ๋งสุด
No comments yet. Be the first to leave one.