Die ersten 200 Zeilen.
"รวมพลทายาทตัวร้าย"
กาลครั้งหนึ่ง นานแสนนานมาแล้ว
คือจริง ๆ ก็แค่ 20 ปีก่อน
เบลล์แต่งงานกับบีสต์ ต่อหน้าเพื่อนสนิทชิดเชื้อ 6,000 คน
เค้กก้อนโต
ใช่ แต่แทนที่จะไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์
บีสต์กลับนำอาณาจักรทั้งหมดมารวมกัน
แล้วแต่งตั้งตนเป็นราชาแห่งสหพันธรัฐออราดอน
เขาไล่ต้อนเหล่ามารร้ายและสมุนคู่ใจ
พูดง่าย ๆ ว่าพวกที่น่าสนใจทั้งนั้น
และอเปหิคนเหล่านั้นไปที่เกาะสาบสูญ
และสร้างกำแพงวิเศษขึ้น เพื่อกักขังคนเหล่านั้นไว้ที่นั่น
นี่คือถิ่นฉันเอง
ไม่มีมนตร์วิเศษ ไม่มีวายฟาย
ไม่มีทางออก
ฉันเคยคิดแบบนั้นนะ
เดี๋ยวก่อน คุณกำลังจะได้พบกับพวกเรา
แต่ก่อนอื่น ก็เกิดเรื่องนี้ขึ้น
แขนยาว รอบศีรษะ
เป็นไปได้ยังไง ที่ลูกจะได้สวมมงกุฎเป็นราชาเดือนหน้า
- เป็นแค่เด็กอ่อนแท้ ๆ - ลูกอายุ 16 ปี แล้วนะ ที่รัก
- สวัสดีฮะ ท่านพ่อ - สิบหกเหรอ
มันเด็กเกินไปที่จะได้สวมมงกุฎเป็นราชา
ฉันไม่ได้ทำการตัดสินใจที่ดีจนกระทั่งอายุ 42
คุณตัดสินใจแต่งงานกับฉันตอนอายุ 28
ถ้าไม่ใช่คุณ ก็ต้องกาน้ำชา
ล้อเล่นหรอกน่า
ท่านแม่ ท่านพ่อ...
ลูกเลือกโองการแรกที่จะประกาศแล้ว
ลูกตัดสินใจว่าเด็ก ๆ บนเกาะสาบสูญ จะได้รับโอกาส
ให้มาอยู่ในออราดอน
ทุกครั้งที่ลูกเห็นเกาะนั่น ลูกรู้สึกว่าพวกเขาถูกทอดทิ้ง
เด็ก ๆ ของศัตรูตัวฉกาจของเรา มาอยู่ร่วมกับเราเนี่ยนะ
เราอาจเริ่มจากไม่กี่คน เฉพาะพวกที่ต้องการความช่วยเหลือที่สุด
ลูกเลือกแล้ว
งั้นเหรอ
ฉันเคยมอบโอกาสให้คุณอีกครั้ง
พ่อแม่เด็กเป็นใคร
ครูเอลล่า ดีวิล
จาฟาร์
ราชินีผู้ชั่วร้าย
และมาเลฟิเซนท์
มาเลฟิเซนท์
นางมารที่ชั่วร้ายที่สุดในแผ่นดิน
- ท่านพ่อ ฟังลูกก่อน... - ไม่ฟัง
พวกนี้ก่ออาชญากรรมที่โหดร้ายจนพูดออกมาไม่ได้
ท่านพ่อ ลูก ๆ ของคนเหล่านี้บริสุทธิ์นะ
ท่านไม่คิดเหรอว่า พวกเขาสมควรได้โอกาสมีชีวิตเหมือนคนปกติ
ท่านพ่อ
เด็กก็คงบริสุทธิ์
ทำดีมากจ้ะ
ไปกันเลยดีมั้ยคะ
"ความชั่วร้ายจงอยู่ยงคงกระพัน"
พวกเขาบอกฉันเป็นตัวป่วน พวกนั้นล้วนบอกฉันไม่ดี
พวกเขาบอกฉันมันตัวร้าย ฉันไม่ระคายและคิดว่าเข้าที
ชั่วแบบไม่มีความดี ลึกลงไปถึงกระดูก
ฝันร้ายสุด ๆ ยังฉุดรั้งฉันไม่ได้
เจ้าเล่ห์เพทุบาย ไหลเวียนในสายเลือด
จะโทษฉันได้ไง ก็ฉันไม่เคยได้รับรัก
พวกเขาคิดว่าฉันใจดำ เป็นคนชั้นต่ำ
ฉันรู้สึกเหมือนไร้ประโยชน์ มีแต่คนเข้าใจผิด
กระจกเอ๋ย กระจกวิเศษ
ใครสามานย์ที่สุดในปฐพี
ขอต้อนรับสู่โลกที่ร้ายกาจของฉัน
โลกที่ร้ายกาจ
ฉันร้ายลึกถึงแก่น แก่น ร้ายลึกถึงแก่น
ฉันร้ายลึกถึงแก่น แก่น ใครจะกล้าขออีก
ฉันไม่เหมือนเด็กข้างบ้าน เหมือนเด็กข้างบ้าน
ฉันร้ายลึก ฉันร้ายลึก
ฉันร้ายลึกถึงแก่น
เรียกฉันว่าสิบแปดมงกุฎ เรียกฉันว่าตัวประหลาด
พูดแบบนี้ได้ไง ฉันแค่ไม่เหมือนใคร
อะไร หาว่าฉันเป็นคนทรยศ คอยแต่จะหักหลัง
เราไม่ใช่เพื่อนใช่มั้ย พูดแบบนั้นได้ยังไง
ฉันมันไม่เข้าพวก ฉันช่างฉอเลาะ
หักอกเธอ หรือทำเธอเจ็บปวดใช่มั้ย
อดีตผ่านมาแล้วไป จงให้อภัยและลืมมัน
ความจริงก็คือเธอยังไม่เห็นอะไร
กลับมาพร้อมแอปเปิลของฉันนะ
กระจกเอ๋ย กระจกวิเศษ
ใครสามานย์ที่สุดในปฐพี
ขอต้อนรับสู่โลกที่ร้ายกาจของฉัน
โลกที่ร้ายกาจ
เร็วเข้า
ฉันร้ายลึกถึงแก่น แก่น ร้ายลึกถึงแก่น
ฉันร้ายลึกถึงแก่น แก่น ใครจะกล้าขออีก
ฉันไม่เหมือนเด็กข้างบ้าน เหมือนเด็กข้างบ้าน
ฉันร้ายลึก ฉันร้ายลึก
ฉันร้ายลึกถึงแก่น
สวัสดีค่ะ แม่
ขโมยขนมเหรอ มัล
แม่ผิดหวังจริง ๆ
จากเด็กทารกนะคะ
ต้องแบบนี้สิลูกชั่วตัวน้อยของแม่
- เอาไปคืนเจ้าตัวประหลาดที่น่าเกลียดนั่น - แม่คะ
มันอยู่ที่รายละเอียดมัล
ที่แยกความแตกต่างระหว่าง ความใจดำกับความชั่วร้ายจริง ๆ
ตอนแม่อายุเท่าลูก แม่สาปคนทั้งอาณาจักรแล้ว
ส่วนลูก... เดินมากับแม่สิ
คืออย่างนี้ แม่พยายามสอนลูกให้เห็นถึงสิ่งที่สำคัญ
วิธีเป็นอย่างแม่
หนูรู้ค่ะ และจะทำให้ดีกว่านั้น
มีข่าวที่แม่ปิดไว้
เธอทั้งสี่คนถูกเลือกให้ไปเรียนที่โรงเรียนใหม่
ในออราดอน
อะไรนะ หนูไม่ไปโรงเรียนประจำ
ที่เต็มไปด้วยเจ้าหญิงในโลกสีชมพูแน่
มีเจ้าชายที่สมบูรณ์แบบด้วย
ใช่ ผมไม่ชอบใส่เครื่องแบบ
ยกเว้นชุดหนัง เข้าใจใช่มั้ย
ผมเคยอ่านจากที่ไหนสักแห่ง ว่าเขาอนุญาตให้เลี้ยงหมาในออราดอน
แม่บอกว่าพวกมันเป็นสัตว์ที่เป็นโรคกลัวน้ำ ซึ่งจะกินเด็กที่ประพฤติตัวไม่ดี
ใช่ค่ะ แม่ เราไม่ไปหรอก
ลูกคิดน้อยไป ลูกรัก
มันสำคัญที่การเป็นใหญ่ในโลกนี้
ซื่อบื้อจริง
มัล...
ลูกต้องไป แล้วตามหานางฟ้าแม่ทูนหัว
จากนั้นก็เอาไม้กายสิทธิ์ของนางกลับมาให้แม่
ของกล้วย ๆ
แล้วพวกเราจะได้อะไรคะ
บัลลังก์ที่เข้าชุดกัน มงกุฎของเธอและเธอ
ฉันว่าแม่เธอหมายถึงพวกเรานะ
มันสำคัญที่ลูกกับแม่ ลูกรัก
ลูกรู้สึกสะใจ เวลาเห็นคนบริสุทธิ์ต้องทุกข์ทรมานมั้ย
- แน่นอนสิคะ ใครจะไม่... - งั้นก็เอาไม้กายสิทธิ์มาให้แม่
และลูกกับแม่จะได้เห็นยิ่งกว่านั้น
ไม้กายสิทธิ์และคทาของแม่
จะทำให้แม่สามารถบังคับ ทั้งความดีและความชั่วได้ตามใจแม่
ตามใจเรา
ตามใจพวกเรา นั่นแหละ
ถ้าปฏิเสธ ลูกจะถูกห้ามไม่ให้ไปเที่ยว ไปตลอดชีวิต ลูกรัก
อะไรนะ แม่คะ...
- ก็ได้ ตามใจแม่เถอะ - ฉันชนะ
อีวี่ อีวี่ตัวน้อยที่กำลังฝึกหัดของฉัน
ลูกจะต้องจับเจ้าชายที่มีปราสาทหลังโต
พร้อมปีกสำหรับแม่ภรรยา
- และกระจกเต็มไปหมด - และกระจกเต็มไปหมด
ห้ามหัวเราะ เดี๋ยวหน้าย่น
ใครจะเอาคาร์ลอสของฉันไปไม่ได้ ฉันคงคิดถึงเขาแย่
- จริงเหรอฮะ แม่ - จริง
ใครจะย้อมผมหงอกให้ฉันล่ะ
ให้จะทำความสะอาดชุดขนสัตว์ และขูดหูดจากเท้าให้ฉัน
ใช่ บางทีโรงเรียนใหม่อาจไม่เลวร้ายเท่าไหร่
คาร์ลอส คนในออราดอนมีหมานะ
ไม่เอา ผมไม่ไป
เจย์ ก็ไม่ไป
ฉันต้องให้เขาจัดของขึ้นหิ้งที่ร้าน
ได้อะไรมา
ตะเกียง
พ่อฮะ ผมลองแล้ว
อีวี่จะไม่ไปไหนทั้งนั้น จนกว่าเราจะกำจัดคิ้วดก ๆ นี่ก่อน
เป็นอะไรกันไปหมดนะ
ประชาชีเคยตื่นกลัวเมื่อได้ยินชื่อเรา
ตั้ง 20 ปีเชียวนะ ฉันเฝ้าคนหาวิธีที่จะไปจากเกาะนี้
ตั้ง 20 ปีที่พวกนั้นพรากสิทธิ์ ในการแก้แค้นของเราไป
แก้แค้นสโนว์ไวท์กับพวกคนแคระที่โหดร้าย
แก้แค้นอะลาดินกับจีนี่ตัวพอง
- ฉันจะ... - พ่อ
แก้แค้นเจ้าดัลเมเชียนเจ้าเล่ห์ทุกตัว ที่หนีเธอไปได้
แต่พวกนั้นไม่ได้ตัวเด็กไป พวกเขาไม่ได้...
พวกนั้นไม่ได้เด็กไป
ส่วนฉัน มาเลฟิเซนท์
นางเป็น...
ผู้ที่ร้ายกาจที่สุด
ในที่สุด ฉันจะได้แก้แค้น
เจ้าหญิงนิทรา และเจ้าชายที่จิตใจวอกแวกของเธอ
- เหล่ามารร้ายทั้งหลาย - ว่าไง
ใช่ ว่าไง
วันของเรามาถึงแล้ว
- อีคิว ส่งกระจกวิเศษให้เธอ - ได้
นี่กระจกวิเศษของแม่เหรอคะ
ใช่ มันไม่เหมือนเมื่อก่อน แต่ก็อีกนั่นแหละ เราก็ไม่เหมือนเดิม
มันจะช่วยลูกหาสิ่งต่าง ๆ
- อย่างเจ้าชาย - อย่างเอวของแม่
- ไม้กายสิทธิ์ต่างหาก ให้ตายเถอะ - ก็จริง
คัมภีร์เวทมนตร์ของฉัน คัมภีร์ของฉัน ฉันต้องการคัมภีร์นั่น
ตู้นิรภัย ๆ
ราชินี ช่วยหน่อย ฉันเปิดไม่เคยออก
นี่ไง
เวทมนตร์... ลูกรัก มานี่ ลูก
นี่ไง ในนี้ใช้การไม่ได้ แต่จะใช้ได้เมื่ออยู่ในออราดอน
จำได้มั้ย ตอนที่เรากระจายความชั่วร้าย และทำลายชีวิตคนอื่น
เหมือนเมื่อวานนี้เอง
และตอนนี้ ลูกจะได้สร้างความทรงจำของตัวเอง
ด้วยการทำอย่างที่แม่สั่งเป๊ะ
ประตู
เริ่มสนุกกันเลยดีกว่า
คาร์ลอส มาเร็ว
- ใครงามที่สุดในปฐพี - หนูค่ะ
- แม่ค่ะ - ใช่แล้ว ไปได้
- ไหนท่องคติของเราสิ - ตัวใครตัวมัน
ไปได้ พ่อน้ำตาจะปริ
- กระเป๋าผม - ใช่
- พ่อฮะ - มาแล้ว
อนาคตของโลกเสรีอยู่ในมือของลูก
อย่าทำพังล่ะ
มัล
กลิ่นเหมือนพวกสามัญชน
กลับมานี่เดี๋ยวนี้
No comments yet. Be the first to leave one.