Gone in the Night

- Dostum. - Ne?

- Karar ver artık. - Bu çalma listesi çok saçma.

- Bir şarkıda dursan mı? - Hallediyorum.

Şöyle bir...

Bu mekânı nereden buldun?

Birileri bahsediyordu. Benim de hoşuma gitti.

- Kimdi onlar? - Birileri işte.

Resimleri görünce sen de beğendin.

Hazırlanmak için biraz daha zamanımız olsaydı keşke.

Hoşuna gider sandım.

Hiçliğin ortasında, ay ışığı ağaçların arasından geliyor.

- Ne diyordun sen ona? - Alacalı mı?

Alacalı! Evet.

- O kelimeyi çok kullanıyorum, değil mi? - Alacalı hayatı hep sevmişsindir.

Şu ağaçlara baksana ya!

Ağaçların kokusunu alabiliyorsun.

Tanrım, şu esinti!

Hay aksi, dur!

- Ne oldu? - Arabayı durdur.

Tanrım.

Ne oldu?

- Şapkam uçtu. Gidip alacağım. - Ciddi misin?

- Kath, o şapka sınırlı sayıda üretildi. - Peki, acele et.

Tamam.

Şanslıyım. Ağacın dalına takılmış.

Sevindim.

- Hava daha karamadı bile. - Kararacak ama.

Çevirmen: Ozan Tufan Twitter: @ozn_tufn

Varış noktası solunuzda.

Evet, öyle.

Çok şükür.

Şu karı bir kere daha dön deseydi, yemin ederim ki...

- Direksiyonu sıkıca tutuyordun. - Gelecek sefere sen sür.

Eski köye yeni âdet olmaz.

- Sürmeyi hiç denedin mi ki? - Çok sıkıcı iş.

Yan koltukta oturmak daha keyifli.

Sanırım geldik.

- Bu da ne? - Ne oldu?

Niye başka bir araba var burada?

Bilmiyorum ama...

Bu da ne?

- Bu kim? - Bilmiyorum.

Buranın kiraladığın ev olduğundan kesinlikle emin misin?

Eminim. Resimdekiyle birebir aynı.

O zaman, neden bir adam var orada?

Eminim ki önemli bir şey değildir.

Dinle.

Burada bekle. Neler oluyor bir öğreneyim.

Bu kulübeyi biz kiraladık.

- Bu yüzden... - Ne yaptınız?

Kulübeyi hafta sonu için kiraladık.

Hayır.

Evet.

Kısa bir tatil için.

Olabilir ama biz buradayız.

Ama biz...

...şehirden buraya gelmek için saatlerce araba sürdük.

Max, rezervasyonu göster.

- Gerek yok, Max. - Bir şey göstermek zorunda değilim.

Kulübe bizim. Parasını ödedim.

Max, kulübe bizim. Biz kiraladık.

İçeriye yerleştik bile.

Yolluk ister misin?

- Bu çok... - Ne yapıyorsun?

- Yemek siparişi veriyorum. - Ne?

Ev sahibini arayacağım. Numarası ne?

O biraz zor. Hat pek çekmiyor buralarda.

Hey, hadi ama. Yardımcı ol bize.

Yardımcı mı olayım?

- Max, hadi gidelim. - Hayır.

Hava çoktan karardı. En az 150 km boyunca hiç otel yok.

- Geceyi burada geçirsek ya? - Bir anda ortaya çıktınız, dostum.

Dinle. Çok yoruldu. Saatlerdir araba sürüyor.

- Sen sür o zaman? - Süremem.

- Nasıl yani? - Ehliyetim yok.

Gece sürmeyi hiç sevmez. Gözlerinde sorun var da.

- Aman be! - Ne oldu?

Arabada bekleyeceğim.

Hey!

- Kalabilirsiniz. - Ne?

Tek gece zaten.

Cidden mi? Harika!

- Duydun mu? - Evet, duydum.

Yani?

Sen gir içeri. Ben geceleri görmeyen gözümle arabada yatarım.

Nasıl yani?

Gece araba sürmeyi sevmememi neden o kadar abarttın?

Ama sevmiyorsun! 10 dakika önce dedin ki...

Ne dediğimi biliyorum.

Haklısın.

Özür dilerim. Geri dönmeliyiz.

Bir gece için bu kadar macera yeter.

Burada kalmak, konfor alanının dışında.

Yani, bizim konfor alanımızın.

Şimdi dönersek...

- Hayır, Max. - Ne?

Kalalım.

- Sandım ki... - Yeterince macera yaşadığımda...

...sana söylerim.

Pekâlâ.

Sizin için sorun olmayacaksa kalmaya karar verdik.

- İyi bir sevgilisin. - Öyleyimdir.

Sağ olun.

Hadi bakalım.

Dostum!

Burası beyninin içi gibi.

Her şey eski tarzda. Nostaljik.

Pencereden orman görünüyor.

Ebediyen burada kalınır, değil mi?

- Vay anasını, şuna baksana. - Farkındayım.

Baksana bir.

Uyumamız için en uygun yer neresi, sizce?

Biz orada uyuyoruz. Sanırım ev sahibinin odası.

Başka her yer olur.

Vay be.

- Valizlerimizi arabadan getirelim. - Evet.

Dursana.

Bu plaktaki nakaratlar fena. İki dakika uzunluğunda.

Jamiroquai.

Bir göz atmama izin ver.

Yardım lazım mı?

Elbette.

- Ne zamandır berabersiniz? - Beraber değiliz.

Çiftlerin birbirini kullandıkları, kapitalist tarzda değiliz yani.

Anladım.

Ama ne kadar zamandır sadece sevişiyorsanız diye sorarsan...

...bir yıl oldu diyebilirim.

Ya siz?

Ne kadar zamandır...

Berbersiniz?

Aynı. Bir yıl oldu.

Evleneli mi yoksa tanışalı mı bir yıl oldu?

Evli miyiz sandın?

Tahmin ettim sadece.

Neden öyle düşündün ki?

Sizin gibi insanlar...

...evli ya da bekâr oluyor genelde.

Benim gibi mi?

Demek istediğim, evli olmaman...

-...iyi bir şey. - Evet.

Evlilik işini bir kez denedim.

Bana göre değil.

Max ile işleri akışına bıraktık.

Pekâlâ.

Şimdi parti oldu işte.

Aman Tanrım.

Ne oldu?

- Pillow Talkers. - O ne?

"Pillow Talkers, ilişkinin heyecanını kaybetmiş sevgililer için bir oyundur."

"Oyun, çiftleri hem fiziksel hem de duygusal olarak birbirine yakınlaştıracak."

Ezik çiftler birbirine yakınlaşmak için bunu oynuyor, inanılmaz.

Hadi oynayalım.

Ne?

- Başka ne yapacağız? - Bilemedim dostum. Oyun biraz...

Ben varım.

Cidden mi?

Evet. Tabii senin için fazla maceralı olmayacaksa.

"Partnerine doğru eğil ve derin bir nefes al."

"Burnuna gelen kokuyu tarif et"

Saç.

Had ama. Kartta tarif et yazıyor.

Al, içindeki şairi ortaya çıkar bakalım.

Saç ve kafa. Bir de...

...çiçekler falan işte.

Çok tatlısın var ya.

Ben anladım seni. Tam kalbimden.

Sıradaki kişi.

- Hadi kızım! - Sıra bende.

Salla zarları.

Pekâlâ.

- Hikâye. - Amanın!

"Şu anki...

"Şu anki partnerinle tanışma hikâyeni anlat."

Her şey yoğurt reyonunda başladı.

Aslında onun öğretmeniydim.

- Farkındayım. - Çok ateşli!

Özel bir eğitim dersiydi, yani tamamen yasaldı.

Sonra bir gün ona ceza verdin ki ders bittikten sonra okulda kalsın.

- Aslında... - Domates yetiştiriyorduk.

Max hayal kırıklığına uğramıştı.

Altı hafta süren bitki yetiştirme dersiydi.

İlk hafta domates ektik.

"Gerçek işlere ne zaman girişeceğiz" diye düşünüyordum ben.

Meğerse hiç girişmeyecekmişiz.

Dersleri ekecek sanıyordum.

Ama bak sen şu işe, her salı dersi en önde dinliyordu.

Israrcısın, değil mi?

Bu tür işler sabırlı olmaktan geçiyor.

Sonra ne oldu?

- Nasıl yani? - İlişkiniz nasıl başladı?

Max en önde seni dinliyor. Ders bitmek üzere falan.

Pekâlâ.

Son dersten sonra...

...beni kahve içmeye davet etti.

Ben de kabul ettim.