Extinction of the Species (Extinción de la especie)

Evime kapandım Hiçbir şey umurumda değil

Artık kimseye ihtiyacım yok Dışarı adım atmıyorum

Her gün soğuk suyla yıkanıyorum

Kollarımı jiletliyorum Kollarımı jiletliyorum

Kendimi odamda yere atıyorum

Ölüme terk edilmiş Çürüyen bedenimi izliyorum

Evime kapandım Hiçbir şey umurumda değil

Artık kimseye ihtiyacım yok Dışarı adım atmıyorum

Özgürüm artık Kimsenin yanımda olmasına gerek yok

Nihayet kendime yetiyorum

Aynaya baktığımda iyi hissediyorum

Kendimden başka düşünecek kimsem yok

Kimsenin anlamadığı kitaplar okuyorum

Kendi kendime kaydettiğim Sesimi dinliyorum

Çalışma formu alabilir miyim acaba?

Kaç tane?

Beş tane rica edeyim.

Başka bir şey lazım mı?

Mavi bir kalem.

- Başka bir şey var mı? - Ne kadar tuttu?

17 peso.

Çok teşekkürler. İyi günler.

Tartışma daha da çetrefil hale getirilebilir,

tamamen dayanaksız şu hipotezle:

Genel olarak edebiyat ve sanat, doğaları gereği dişidir.

Geceyle, bedenle, ölümle, arzuyla, uykuyla ve delilikle

yakınlaşmaktan doğmaz mı ikisi de?

Yani her daim dişiliğin özüyle ilişkilendirilen

unsurlarla?

Ama yapmayacağım bunu.

Böyle bir tartışma, yalnızlığı ve gizli dayanaklarını

savunmaktan uzaklaştırır beni.

Ya da hâlâ o bilmediğim yere varmamı geciktirebilir.

Ölüm artık yuva haline geldiğinden

insanın gerçek anlamıyla doğup kalbin tamamlandığı o yere.

İyi geceler.

Fer'in siparişi.

102 yıl önce Amoray'daydık, And dağlarında.

2600 metre yükseklikte.

Gökyüzü berraktı.

Güneyden kuzeye uzanan o dar vadide.

Haley kuyrukluyıldızını izlemiştik.

O güzelim dev kuyruğu ufku kaplamıştı.

Beni uyandırıp yataktan kaldırmıştın.

Yarı uykulu halde "Neredeyiz?" diye sormuştum.

Sen de şöyle demiştin: "Galiba cennetteyiz."

Ne kadar korkmuştuk.

Kuyrukluyıldızın dünyayı yok edeceğini düşünmüştük.

Sonumuzu getirecekti.

Adımız gibi emindik...

Kuyruğundaki gazlar atmosferle temas ettiğinde

ortaya çıkacak hidrosiyanik asit

tüm canlı hayatını bitirecekti.